Οι πλούσιοι και οι άλλοι

Από fonhbowntos.gr Μάιος 1, 2012 Αρθρα

Ποιος μπορεί ν’ αρνηθεί πως οι καιροί που περνάμε δεν είναι δύσκολοι και οι  καταστάσεις που ζούμε «πρωτόγνωρες» για τους περισσότερους ανθρώπους, εντός κι εκτός αυτής της χώρας. Όχι μόνο σήμερα αλλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτόν μου βλέπω να παλεύουμε με κάθε είδους ακαταστασίες, αφού αυτός ο κόσμος έχει απ’ όλα τα καλά. Φτώχεια, πείνες, ασθένειες, επιδημίες, αναταραχές, αιματοκυλίσματα, πολέμους, κρίσεις και καταστροφές, που δεν γίνεται να μην αγγίζουν και το τελευταίο κάτοικο αυτού του πλανήτη.

Οι κροίσοι, οι αυλικοί τους και οι εγκληματικές πρακτικές τους

Στα μάτια του κόσμου, ως ηθικοί αυτουργοί αυτών των  τραγικών για τους περισσότερους λαούς καταστάσεων, φαίνονται συνήθως να είναι όσοι κατέχουν το μεγαλύτερο ποσοστό παγκόσμιου πλούτου! Δεν λέω για τους πολιτικούς η τις κυβερνήσεις που εκπροσωπούν και οι οποίοι βεβαίως έχουν την ευθύνη που φραγκατοιτους αναλογεί σε ότι γίνεται, ούτε για τους λαούς που με τις συμπεριφορές που έχουν αναπτύξει τα τελευταία χρόνια, ήταν σαν να επεδίωξαν οι ίδιοι το κακό τους αλλά για τους  πλούσιους του κόσμου αυτού οι οποίοι, αφού υπερκέρασαν λαούς και κυβερνήσεις με την δύναμη του χρήματος, τώρα γίνανε η αληθινοί εξουσιαστές.  Παρόλα αυτά δεν θα βάλω όλους τους φραγκάτους στον ίδιο ντορβά…

Έχω συναναστραφεί και λόγω δουλειάς, με αυτούς που λέμε ευκατάστατους ανθρώπους, με οικονομική άνεση κ.τ.λ. κι έχω συμπεράνει, πως δεν υπολείπονται παρόμοιας τιμής με όσους είναι φτωχοί αλλά τίμιοι. Σε κάποιους μάλιστα πολύ θα θέλαμε να μοιάσουμε, αφού όποιος μειονεκτεί σε χρήματα δεν είναι απαραίτητα άξιος, ηθικός, με χαμηλό προφίλ και με τα μυαλά στο κεφάλι του! Ωστόσο πληθαίνουν οι αποκαλύψεις στα ΜΜΕ που δείχνουν με τον ένα η τον άλλο τρόπο, την ανάμιξη των πλουσίων και ιδιαίτερα των Κροίσων σ΄ αυτό το έγκλημα που συντελείται από χρόνια κατά της ανθρωπότητας, οι οποίοι χωρίς προσχήματα πλέον και με δικαιώματα που τους δίνουν οι κυβερνήσεις της κάθε χώρας, προκαλούν αυτά που όλοι, παγωμένοι και ανήμποροι από το ξαφνικό σοκ της κρίσης, παρατηρούμε ως απλοί θεατές σήμερα!

Για την βρώμικη δουλειά έχουν αδίστακτους υπαλλήλους, οι οποίοι απροκάλυπτα αυτοαποκαλούνται «οικονομικοί δολοφόνοι».

Έτσι τουλάχιστον χαρακτήρισε κάποιος απ’ αυτούς τον ίδιο του τον εαυτό, σε μια εκ βαθέων εξομολόγησή του ενώπιον ενός κατάπληκτου ακροατηρίου! Αυτοί οι «άνθρωποι» πρώτα παρουσιάζονται με τη μεγαλόσχημη ιδιότητα του «επενδυτή» και το κάλυμμα των περιβόητων «αγορών» του άφθονου μαυρόασπρου,- πείτε το όπως θέλετε,-χρήματος. Έπειτα, στην βάση ενός καλοστημένου σχεδίου που περιέχει και ανατριχιαστικά πράγματα για όσους τους αντιστέκονταν,- ακόμα και για δολοφονίες κι άλλα τέτοια έλεγε και μας τρέλανε όλους ….,- επισυνάπτουν εσκεμμένα και εις γνώση όλων των κυβερνώντων, -που οι χώρες τους έχουν «προβληματικές» οικονομίες και τελευταία και με την Ελλάδα,- μη εξυπηρετούμενες δανειακές συμβάσεις που  χρεοκοπούν στην ουσία τους λαούς, για ν’ απομυζούν στο έπακρο τους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους των κρατών και κάθε εθνικό τους πλούτο.

Στο άρμα τους και η Ελλάδα

Μέχρι χτες η αλήθεια είναι ότι δεν τα ξέραμε αυτά και ούτε μας ενδιέφερε να τα μάθουμε, καθώς ζούσαμε στην νιρβάνα μας.. Αυτό τώρα άλλαξε, γιατί εξ αιτίας των περιστάσεων, αναγκαστήκαμε πλέον να κάνουμε κάπως βαθύτερες σκέψεις, προσβλέποντας βασικά στο πως θα πάμε από δω και πέρα.

νιρβάναΝα πούμε όμως με δυο λόγια και τα δικά μας καλά, γιατί ανεβάζαμε και κατεβάζαμε κυβερνήσεις κατά πως ταίριαζε στο συμφέρον του καθένα. Με την συμμετοχή μας σε «δημοκρατικές» διαδικασίες που δεν θέλουμε να θυμόμαστε πλέον εκθρέψαμε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα που κάποτε φυσικά θα μας γύρναγε μπούμερανγκ. Και νάμαστε τώρα, που στα δύσκολα οι αρχηγοί μας αποδεικνύονται ακατάλληλοι, ενδοτικοί, κατώτεροι των περιστάσεων και άνθρωποι επιρρεπείς στο να προσθέτουν προβλήματα.

Δεν κρίνω τις ενέργειές τους τόσο από την ανικανότητά τους, όσο από τις στενές και μέχριγυπες πρότινος κρυφές σχέσεις τους με τα διεστραμμένα μυαλά που προκάλεσαν σε όλους το «σοκ και δέος». Αυτοί οι κατά τ’ άλλα «ακέραιοι» πολιτικά και «δημοκρατικά» εκλεγμένοι άρχοντες της «ανεξάρτητης» Ελλάδας μας, που «ορκίστηκαν» να εκπροσωπούν τα συμφέροντα των πολιτών της, ενήργησαν σαν συνεργάτες του παγκόσμιου ελιτίστικου λόμπι και υπάλληλοι των μεγάλων χρηματοπιστωτικών «ιδρυμάτων» τύπου Δ.Ν.Τ. και Goldman Sacs. Φανερά τέτοιοι ήταν κάποιοι στ’ ανώτατα αξιώματα στις τελευταίες κυβερνήσεις εθνικής ενότητας, ειδικού σκοπού και τα ρέστα. Προηγουμένως βαπτίστηκαν με τον ακαθόριστο όρο «τεχνοκράτες» για να τύχουν κοινής αποδοχής και μετά τους «στείλαμε» η τους στείλανε δεν ξέρω, με «δημοκρατικές» διαδικασίες, σ’ εντεταλμένη υπηρεσία για το καλό μας και την σωτηρία μας.. κατά τα λοιπά, αν κρίνω από τις βοήθειες που μας δίνουν σήμερα, έχω την αίσθηση, για ότι θα είναι αύριο, μεθαύριο η του χρόνου φωτιά στον κόρφο μας σας λέω από τώρα…..!

Πίσω από την κρίση είναι η νέα τάξη πραγμάτων

Ξένοι και ντόπιοι, δύο χρόνια μετά την είσοδο της χώρας μας σε μνημόνιο, τελείωσαν και με τα τελευταία νεα ταξηπροσχήματα που ήταν μέχρι να πάρουν υπό τον έλεγχό τους την οικονομική ζωή του τόπου. Τώρα με κατεβασμένες τις μάσκες πλέον και υψωμένο τον δάκτυλον, σαν να μας λένε θα σας δείξουμε μείς, μας συμπεριφέρονται σαν κοπάδι, εγκλωβίζοντάς μας στα γρανάζια μιας στημένης «κρίσης», η οποία ήρθε για να μείνει!

Ελεύθερα τώρα μπορούμε να τρώμε ο ένας τις σάρκες του άλλου, στην νεοφιλελεύθερη-τι ωραία λέξη βρήκαν,- κοινωνία που μας έκαναν δώρο αλλά και της χειρότερης και της ποιο άνισης και ανελέητα «ανταγωνιστικής» οικονομίας που έχει φανερωθεί από καταβολής κόσμου λέω εγώ.

Αυτή η νέα πρακτική καταλήστευσης των πάντων εκκολάφτηκε προηγουμένως στο μοχθηρό κουκούλι μιας κακώς εννοούμενης «νέας» και «υγιούς» κοινωνίας, χωρίς κοινωνικό πρόσωπο και πραγματικό ενδιαφέρον για τους πολίτες της. Στ’ ασφυκτικά πλαίσια που δημιουργεί, αλλάζουν και αναθεωρούνται τα πάντα. Είναι η νέα τάξη πραγμάτων σύμφωνα με την οποία θα πρέπει όλοι να δουλεύουν περισσότερο και να κερδίζουν λιγότερο γι’ ακόμα μεγαλύτερο πλουτισμό των ολίγων, οδηγώντας μας έτσι στην φτώχια, την απαξίωση των ηθών, την αναξιοπρέπεια και την εξαθλίωση.

Ο νέος παγκοσμιοποιημένος κόσμος, ανοχύρωτος πλέον από την άρση των τελωνειακών περιορισμών σε νεα ταξη 2παντός είδους προϊόντα αλλά και από την ελεύθερη διακίνηση μαυρόασπρων κεφαλαίων, γίνεται έρμαιο στις ορέξεις των επενδυτών που θ’ αγοράζουν ότι θέλουν, στον χρόνο που θέλουν και στις τιμές που θα θέλουν, βάζοντας χέρι σε ότι κινείτε και δεν κινείτε, είτε πάνω στην δυστυχισμένη αυτή γη είτε κάτω απ’ αυτή. Έτσι οδηγηθήκαμε στην παγκόσμια κρίση του 2008 και παλαιότερα του 80΄ του 70΄ και πάει λέγοντας. Εάν ψάξτε και μόνοι σας από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο μέχρι σήμερα,-υπομονή νάχετε μόνο,- θα δείτε τα κατορθώματά τους και τότε θα καταλάβετε τα σχέδιά τους. Σας ενδιαφέρει γιατί σας έχουν συμπεριλάβει σ’ αυτά, να μη λέμε συνέχεια τα ίδια….

οι Κροίσοι και οι Μίδες, αυτού του μάταιου και απατηλού κόσμου, ΈΧΟΥΝ ΆΓΝΟΙΑ των Γραφών που αυτές λένε, «ότι ο Θεός είναι αυτός που δίνει δύναμη για ν’ αποκτάει ο άνθρωπος πλούτη»! (Δευτ.8-18) Έχουν όμως «ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟ» και αυτό «ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΑΡΤΑΝΟΥΝ» μας λέει ο Ιάκωβος. (Ιάκ.4:13-17) Εν πάση περιπτώση, αυτοί μόνο Αγία Γραφή δεν διαβάζουν, όμως όλα τ’ άλλα με αγένεια, με αδιαφορία και χωρίς καμιά συστολή τα κάνουν. Γίνονται σκληροί όποτε θέλουν, κρατούν τις καρδιές τους πωρωμένες, ζουν στα μαλακά, φτιάχνουν τα παλάτια τους στα υψηλότερα και καλύτερα μέρη της γης, περιφέρονται προστατευόμενοι ανά τον κόσμο επιδεικνύοντας με έπαρση τον παράνομο πλούτο τους, τις δοξασίες τους, τα νεοταξικά ήθη τους.

Οι άνθρωποι εξ αιτίας αυτών των συμπεριφορών εκ μέρους των πλουσίων, έχουν την τάση να στρέφονται εναντίον του Θεού, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι ο Κύριος που έθεσε τον Πλούσιο, όπως και τον φτωχό, δεν το έκανε για να ταλαιπωρούν οι μεν τους δε αλλά για να δοκιμάζει αμφοτέρων τις καρδιές τους από την θέση που βρίσκεται ο καθένας, είτε κάποιοι κατά την κρίση Του πρέπει πλεονεκτούν είτε κάποιοι άλλοι να μειονεκτούν! Και μιας και μιλάμε από τις Γραφές, αυτό που λέει ο Κύριος είναι:

«Επειδή, δεν θα λείψει φτωχός μέσα από τη γη· γι’ αυτό, Εγώ σε προστάζω, τα εξής: Θα ανοίγεις οπωσδήποτε το χέρι σου προς τον αδελφό σου, προς τον φτωχό σου, και προς τον ενδεή σου, στη γη σου. Έτσι θα σε ευλογεί ο Κύριος ο Θεός σου σε όλα τα έργα σου, και σε όλες τις επιχειρήσεις σου». (Δευτ.15:10)

αξιοπρεπειαΔεν λέει, αφού φτωχύνετε τους ανθρώπους μετά δείχτε τους και λίγο κοινωνικό πρόσωπο…αυτό το έκαναν τα κομουνιστικά καθεστώτα. Πρώτα έκαναν τους πάντες προλετάριους, εκτός από τις νομενκλατούρες φυσικά και μετά τους παρείχαν δουλειά με μικρό μεροκάματο, φτηνό σπίτι για να μένουν, δωρεάν υγεία με χαμηλές υπηρεσίες κι άλλα τέτοια παρόμοια περίπου με ότι συνέβαινε,- πλην ολίγων εξαιρέσεων,- στον καπιταλιστικό κόσμο, παρεκτός στο νέο σύστημα που ετοιμάζουν, που ότι «λίγο» απέμεινε, αυτοί θα το κάνουν «τίποτα»!

Οι άνθρωποι όμως δεν έχουν ανάγκες από ελεημοσύνες, αλλά από έναν δικαιότερο επιμερισμό αμοιβών σε ότι εργασία κι αν κάνουν, στου οποιουδήποτε την επιχείρηση κι αν βρίσκονται. Εσείς οι πλούσιοι. Ξέρετε τι πάει να πει, βάζω όρια στην δύναμή μου; «Ο Θεός όμως», λέει ο Ιώβ,  «έχει την δύναμη ώστε και τους ισχυρούς να μη τους αφήνει ασύδοτους»! 

 Ο Ιώβ ήταν ένας από τους πλούσιους που εννόησε τα όριά του

Όλοι έχουμε ακούσει για τον Ιώβ, πόσο πλούσιος ήταν και την υπομονή που έδειξε στις σκληρές  δοκιμασίες που του προέκυψαν μέχρι την τελική αποκατάστασή του. Το ίδιο και για την κατάθεση ψυχής όχι κάποιων απαίδευτων λόγων, αλλά από την προσωπική του εμπειρία. Και  εξ όσων έπαθε αυτός ο άνθρωπος είπε:

ιωβ«Δεν είναι ουδείς ασφαλής εν τη ζωή αυτού. Έδωκε μεν ο Θεός εις αυτούς-τους πλούσιους,- ασφάλειαν και αναπαύονται· όμως οι οφθαλμοί αυτού είναι επί τας οδούς αυτών. Υψόνονται ολίγον καιρόν και δεν υπάρχουσι, και καταβάλλονται ως πάντες· σηκόνονται εκ του μέσου και αποκόπτονται ως η κεφαλή των ασταχύων·  και εάν τώρα δεν ήναι ούτω, τις θέλει με διαψεύσει και εξουθενίσει τους λόγους μου;» (Ιώβ 24:22-25) 

Ποιος μπορεί αλήθεια να τον διαψεύσει η να αποδείξει το αντίθετο;

Ήταν ο πλουσιότερος απ’όλους που κατοικούσαν την Ανατολή. Είχε πολλά αγαθά, μια μεγάλη οικογένεια, χωράφια με πλούσιες σοδιές, χιλιάδες αιγοπρόβατα και εκατοντάδες βοοειδή και καμήλες που του ευτυχούσαν πάντοτε. Αντίθετα με πάρα πολλούς πλούσιους έκανε αγαθοεργίες, προσευχόταν πάντοτε στον Θεό, αποστρεφόταν το κακό, αλλά παρ’ όλα αυτά δυστύχησε αφού σε συντομότατο χρονικό διάστημα έχασε εκτός από τα πλούτη του, την οικογένειά του και τελευταία την υγεία του. Αυτά τα δεινά δεν ήταν η ποινή γιαορια κάποια αμαρτία, ούτε είχαν παιδαγωγικό χαρακτήρα, ούτε βέβαια ο Θεός είχε σκοπό να καταδείξει με αυτόν τον τρόπο την υπεροχή του απέναντι στον Ιώβ! Αλλά  ο Ιώβ έγινε το παράδειγμα της τάξεως εκείνης των πλούσιων ανθρώπων και όχι μόνο, που οφείλουν να γνωρίζουν τα όριά τους ως δημιουργήματα και ν’ αναγνωρίσουν την παντοδυναμία του Θεού, προς τον οποίο πρέπει να προσβλέπουν με σεβασμό και εμπιστοσύνη.

Πόσοι στ΄ αλήθεια πλούσιοι σαν τον Ιώβ, έχουν γνωρίσει τα όριά τους ως δημιουργήματα κι  έχουν ταπεινώσει τους εαυτούς τους αναγνωρίζοντας την άγνοιά τους ως άνθρωποι;

Κι αν με τον Ιώβ συνέβη, τα έσχατά του να είναι καλύτερα των πρώτων, επειδή ταπεινώθηκε αναγνωρίζοντας την παντοδυναμία Του Θεού, δεν συνέβη το ίδιο  με τον ανόητο «πλούσιο» της παραβολής του ευαγγελιστή Λουκά, αφού υπέθεσε, πως ΜΟΝΟ  η άφθονη παραγωγή των χωραφιών του θα του εξασφάλιζε το μέλλον του! Αποδείχτηκε όμως κι έγινε και στον ίδιο κατανοητό, ότι κανενός «η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων αυτού» (Λουκ.12:15)

ο άφρων πλούσιος

αφρονΣτα μάτια τα δικά του, έβλεπε τον εαυτό του ξεχωριστό, έξυπνο, δυναμικό, επιτήδειο γιατί είχε «καταφέρει» να ευτυχήσει, αντίθετα ο Θεός στα δικά Του μάτια τον έβλεπε ως «άφρων»! Δεν υπάρχει άνθρωπος φτωχός η πλούσιος που να μην μπορεί,- στον άφθονο χρόνο που έχει ο καθένας,- ν’αλλάξει κάτι από τον χαρακτήρα του! Στην περίπτωση της παραβολής αυτό δεν έγινε, αφού πεισματικά ο άφρων πλούσιος είχε δώσει την καρδιά του στον πλούτο και όχι στον Θεό, είχε δώσει την καρδιά του στο δώρο και όχι στον δωροθέτη.

Το να θησαυρίζει κανείς στον ουρανό  επενδύει στην αιωνιότητα, εάν όμως κάποιος  «θησαυρίζει επί της γης, όπου σκώληξ και σκωρία αφανίζει και όπου κλέπται διατρυπούσι και κλέπτουσιν», τότε εκτός από τα επίγεια χάνει και τα ουράνια. (Ματθ.6:19)

 Ο Σολομώντας  μας λέει για την δόξα και τα πλούτη

σολομωνΟ Σολομώντας ένας άνθρωπος που γνώρισε ίσως την μεγαλύτερη δόξα και πλούτη από τους περισσότερους ανθρώπους επάνω στην γη, έλεγε:

Τα πλούτη δεν έχουν απαραίτητα και το στοιχείο της ευτυχίας.

«Εγώ -ο Σολομώντας- παρατήρησα σε όλα τα έργα μου, που έκαναν τα χέρια μου, και σε κάθε μόχθο που μόχθησα, και δες, τα πάντα ματαιότητα, και θλίψη πνεύματος, και κανένα όφελος κάτω από τον ήλιο. (Εκκλ.2:1-11)

 Τι συμβαίνει σ’εκείνους που αγαπούν τα χρήματα και γίνονταν άπληστοι.

αχορταγος«Ο αγαπών το αργύριον δεν θέλει χορτασθή αργυρίου· ουδέ εισοδημάτων ο αγαπών την αφθονίαν· ματαιότης και τούτο».  

Πως όσα περισσότερα μαζεύουν, αυξάνονται κι εκείνοι που θα τα τρώνε. και η ευχαρίστησή τους; Τα έκαναν μόνο για να τα κοιτάνε;

«Πληθυνομένων των αγαθών πληθύνονται και οι τρώγοντες αυτά· και τις η ωφέλεια εις τους κυρίους αυτών, ειμή το να θεωρώσιν αυτά διά των οφθαλμών αυτών

Πως ούτε ύπνο δεν χορταίνουν.

υπνος«Ο ύπνος του εργαζομένου είναι γλυκύς, είτε ολίγον φάγη, είτε πολύ· imagesο δε του πλουσίου χορτασμός δεν αφίνει αυτόν να κοιμάται».

Πως οι έννοιες του πλούτου προκαλούν βλάβη στον άνθρωπο.

«Υπάρχει κακόν θλιβερόν, το οποίον είδον υπό τον ήλιον· πλούτος φυλαττόμενος υπό του έχοντος αυτόν προς βλάβην αυτού».

 Πως αν χαθεί από κακές συγκυρίες  δεν αφήνει τίποτα πίσω του,

images (1)«Και ο πλούτος εκείνος χάνεται υπό συμφοράς κακής· αυτός δε γεννά υιόν και δεν έχει ουδέν εν τη χειρί αυτού». 

Αλλ’ όταν κι ο ίδιος πεθάνει δεν παίρνει τίποτα μαζί του.

Καθώς εξήλθεν εκ της κοιλίας της μητρός αυτού, γυμνός θέλει επιστρέψει, υπάγων καθώς ήλθε· και δεν θέλει βαστάζει ουδέν εκ του κόπου αυτού, διά να έχη εν τη χειρί αυτού.  Και τούτο έτι κακόν θλιβερόν, καθώς ήλθεν, ούτω να υπάγη·

Ενώ χάνει και την υστεροφημία του.

«και τις ωφέλεια εις αυτόν ότι εκοπίασε διά τον άνεμον». (Eκκλ.5:1-16)

 Έχει αξία να δούμε και την άποψη που ο απόστολος Παύλος εκφράζει μ’ επιστολή του στον Τιμόθεο:

«Στους πλουσίους αυτού τού κόσμου να παραγγέλλεις να μη υψηλοφρονούν ούτε να ελπίζουν αρχείο λήψης (1)στην αβεβαιότητα του πλούτου, αλλά στον ζωντανό Θεό, που μας τα δίνει όλα, πλούσια, για απόλαυση· να αγαθοεργούν, να πλουτίζουν σε καλά έργα, να είναι ευμετάδοτοι, κοινωνικοί, θησαυρίζοντας στον εαυτό τους ένα καλό θεμέλιο στο μέλλον, για να απολαύσουν την αιώνια ζωή».(Α΄Τιμ.6:17-19)

 Η δική μου προσέγγιση δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική, από εκείνη των ανεγνωρισμένων από την Αγία Γραφή ανθρώπους, οι οποίοι και εμπειρίες είχαν και Πνεύμα Θεού διέθεταν.

Σε συνθήκες όπως οι σημερινές, που οι ανατροπές στα εργασιακά και σ’ άλλες «κατακτήσεις» είναι αρχείο λήψηςαναλογικά περισσότερες και ποιοτικά μεγαλύτερες και εντονότερες από τις αναιμικές αντιστάσεις που προβάλουμε, ο Θεός μας προτρέπει να ελπίζουμε σ’ ΑΥΤΟΝ! Να τι λέει:

«Ελπίζετε επ’ αυτόν εν παντί καιρώ· ανοίγετε, λαοί, ενώπιον αυτού τας καρδίας σας· ο Θεός είναι καταφύγιον εις ημάς»(Ψαλ.62:8)                

Από fonhbowntos.gr Μάιος 1, 2012 Αρθρα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ