κρεμάστηκε η σταυρώθηκε ο Ιησούς;

Από fonhbowntos.gr Μάιος 18, 2016 Η Αγια Γραφη διδασκει

Όπως θα δείξουμε ποιο κάτω, αυτό που οδήγησε τον Ιησού στον θάνατο, είναι περισσότερο η στάση της σταύρωσης η οποία επιφέρει ασφυξία, χωρίς βέβαια ν’ αγνοεί κανείς, α) τον πόνο από τα καρφιά, β) την αιμορραγία και γ) την κρισιμότητα της κατάστασής του, όπως αυτή την έχουμε περιγράψει αλλού. Η  στάση του σώματος επάνω στον σταυρό όπως θα δούμε έχει αρκετές αναλογίες με εκείνες της απαγχόνισης. Ίσως γι αυτό κάποιοι διατείνονται ότι ο Ιησούς κρεμάστηκε και δεν καρφώθηκε.

Όμως αυτό δεν είναι σωστό, αν λάβουμε υπ’ όψη μας τις μαρτυρίες της Αγίας Γραφής, οι οποίες από πολύ imagesπαλιά, μάλιστα από προφητεία που δόθηκε το 1050π.χ. ξεκαθαρίζει ότι:

«Επειδή, σκυλιά με περικύκλωσαν, σύναξη κακοποιών με περιέκλεισε· τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου». (Ψαλ.22:16)

Η μετάφραση των Εβδομήκοντα από το Εβραϊκό κείμενο είναι σαφής, όταν χρησιμοποιώντας την λέξη « ώρυξαν», είχαν στο μυαλό τους την έννοια του «διανοίγω» και «τρυπώ».

Ο Ζαχαρίας κάνει αναφορά στον Χριστό και στις πληγές από την  σταύρωσή του, χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος τι ήταν σταυρικός θάνατος αφού τότε ήταν άγνωστος στην Παλαιστίνη:  

«Και εάν τις είπη προς αυτόν, Τι είναι αι πληγαί αύται εν μέσω των χειρών σου θέλει αποκριθή, Εκείναι, τας οποίας επληγώθην εν τω οίκω των φίλων μου». (Ζαχ.13:6)

Παρακολουθήστε το τι ελέχθη μεταξύ του αναστημένου  Ιησού και του Θωμά, έναν εκ των μαθητών του, όπως μας παραθέτει το διάλογο ο Ιωάννης ο ευαγγελιστής και αυτόπτης μάρτυρας της σταύρωσης του Ιησού αρχείο λήψηςΧριστού, όταν αυτοί εκρύβοντο ακόμη από τους φανατικούς Ιουδαίους.

« Έλεγον λοιπόν προς αυτόν ( τον Θωμά) οι άλλοι μαθηταί· Είδομεν τον Κύριον. Ο δε είπε προς αυτούς· Εάν δεν ίδω εν ταις χερσίν αυτού τον τύπον των ήλων και βάλω τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ήλων, και βάλω την χείρα μου εις την πλευράν αυτού, δεν θέλω πιστεύσει.

26 Και μεθ’ ημέρας οκτώ πάλιν ήσαν έσω οι μαθηταί αυτού και Θωμάς μετ’ αυτών. Έρχεται ο Ιησούς, ενώ αι θύραι ήσαν κεκλεισμέναι, και εστάθη εις το μέσον και είπεν· Ειρήνη υμίν.

27 Έπειτα λέγει προς τον Θωμά· Φέρε τον δάκτυλόν σου εδώ και ίδε τας χείρας μου, και φέρε την χείρα σου και βάλε εις την πλευράν μου, και μη γίνου άπιστος αλλά πιστός.

28 Και απεκρίθη ο Θωμάς και είπε προς αυτόν· Ο Κύριός μου και ο Θεός μου.

29 Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Επειδή με είδες, Θωμά, επίστευσας· μακάριοι όσοι δεν είδον και επίστευσαν.  (Ιωάν.20:25-29)

η σταύρωση

αρχείο λήψης (1)Όλοι σχεδόν έχουμε την εντύπωση ότι ο θάνατος πάνω στο σταυρό προέρχεται από τον πόνο που προκαλούν οι ήλοι και την αιμορραγία που ακολουθεί τον τραυματισμό των χεριών και των ποδιών. Οι παράγοντες αυτοί αποτελούν σοβαρά προδιαθετικά αίτια, αλλά δεν είναι ο κύριος λόγος του θανάτου αν και ο πόνος από τα καρφιά είναι εξαιρετικά δυνατός.

Το πλήγμα από τα καρφιά

Έχει διαπιστωθεί από πειράματα, πως για να εκτελεστεί μια σταύρωση, τα καρφιά δεν είναι δυνατόν να περαστούν από τις παλάμες, διότι το βάρος του σώματος αναγκάζει το καρφί να σχίσει το δέρμα και τα μαλακά μόρια του μετακαρπίου, τα οποία βρίσκονται από το σημείο του τραύματος μέχρι τα δάχτυλα. Αν αρχείο λήψης (2)συνέβαινε αυτό τότε ο κατάδικος θα έχανε την στήριξη του από τα χέρια και θα έπεφτε με το κεφάλι προς τα κάτω, ενώ θα τον κρατούσαν καρφωμένο μόνο τα καρφιά των ποδιών πάνω στον σταυρό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα καρφιά περνούσαν από άλλο σημείο των χεριών, όχι από την παλάμη, αλλά από τον καρπό του εσταυρωμένου. Εκεί πράγματι οι σύνδεσμοι και τα οστά δημιουργούν ένα ισχυρότατο στήριγμα, ώστε να συγκρατείται όλο το βάρος του σώματος. Στον καρπό, το καρφί κατευθύνεται προς τη ραχιαία επιφάνεια σχεδόν υποχρεωτικά , χωρίς σε καμιά περίπτωση να προκαλέσει κάταγμα οστού, παρά μόνο τον τραυματισμό ενός μεγάλου νεύρου. Ο τραυματισμός αυτός παραλύει το θύμα, ενώ κάθε φορά που μετακινείται ο εσταυρωμένος, το νεύρο συμπιέζεται και ο πόνος που προκαλείται εξ αιτίας των καρφιών, είναι αδύνατον να μας δώσει κάποιο μέτρο του πόνου του μαρτυρίου της σταύρωσης (οι  ειδικοί τον παρομοιάζουν με τον πόνο που αισθανόμαστε όταν χτυπάμε κατά λάθος καμιά φορά στον αγκώνα). Ανάλογοι βέβαια είναι οι πόνοι από τα καρφιά τα οποία  διαπερνούν τα πόδια, όπου πειράματα ανάλογα προς τα προηγούμενα έδειξαν ότι ο μόνος κατάλληλος χώρος για το πέρασμα του ήλου είναι το διάστημα μεταξύ δευτέρου και τρίτου μεταταρσίου. Αυτό όμως δεν είναι, παρά η προεισαγωγή της διαδικασίας, μέσω της οποίας η σταύρωση οδηγεί στον θάνατο.

Τα αίτια του θανάτου στον σταυρό

Ιστορικά κείμενα αναφέρουν, πως πολλοί από τους καταδικασθέντες σε σταυρικό θάνατο πέθαιναν, αφού πρώτα είχαν απλά προσδεθεί από τα άνω και κάτω άκρα τους  χωρίς να τους διαπερνούν με καρφιά. Ίσως έτσι να έκαναν και με τους δύο ληστές για τους οποίους δεν έχουμε πληροφορίες για το τι πραγματικά τους συνέβη. Όμως αυτό σημαίνει και κάτι άλλο.  Πως δεν είναι τα καρφιά που επιφέρουν τον θάνατο αλλά:

1ον) η στάση της σταύρωσης οδηγεί στον θάνατο

Σε μια καταπληκτική ως προς την περιγραφή της προφητεία ο ψαλμωδός αναφέρει:

images (4)14 «Εξεχύθην ως ύδωρ, και εξηρθρώθησαν πάντα τα οστά μου»

27 «Δύναμαι να αριθμήσω πάντα τα οστά μου· ούτοι με ενατενίζουσι και με παρατηρούσι». ( Ψαλ.22:14,27)   

Το «εξεχύθη ως ύδωρ» σημαίνει ότι εκείνη την ώρα έπασχε τρομερά, ενώ αισθανόταν την πλήρη διάλυση της ύπαρξής του. Η σωματική του στάση, όλη την ώρα που πάσχει είναι τέτοια, που αισθάνεται γενική εξάρθρωση στο σώμα του.

Όταν ένας άνθρωπος κρεμαστεί από τα χέρια κι όλο το βάρος του σώματος μεταφερθεί στα χέρια σε πολύ έντονη έκταση προς τα πάνω, ακολουθεί μόνιμη έλξη των μυών του ώμου και κατ’ επέκταση του θώρακα, ο οποίος παραμένει σε συνεχή θέση εισπνοής, έτσι ώστε οι αναπνευστικές κινήσεις γίνονται ανεπαρκείς για τις ανάγκες του οργανισμού.

Έτσι επέρχεται ασφυξία η οποία συνοδεύεται από παρατεινόμενη σύσπαση των μυών, γνωστή σαν «κράμπα». Από την παρατεταμένη πίεση εντός του θώρακα, εμποδίζεται και η παροχέτευση του αίματος από το κεφάλι, το οποίο βρίσκεται σε μόνιμη υπεραιμία.(παθολογική κατάσταση από αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αιματολογικές διαταραχές, κτλ.)

Η κατάσταση αυτή έχει αρκετές αναλογίες με εκείνη της απαγχόνισης.

Ο σταυρωμένος έχει ένα τρόπο να διακόψει για λίγο αυτή την ανεπάρκεια των αναπνευστικών κινήσεων, η images (12)οποία οδηγεί στην ασφυξία. Στηριζόμενος στους ήλους των ποδιών ανυψώνει το κορμί του και έτσι τα χέρια του παίρνουν θέση σχεδόν οριζόντια. Οι αναπνευστικές κινήσεις γίνονται βαθύτερες και πιο αποτελεσματικές και λιγοστεύει η έλξη των μυών του θώρακα. Το αίμα αποσυμφορείται από το κεφάλι και διοχετεύεται ευκολότερα στον θώρακα. Αλλά η μεγάλη αυτή μυϊκή προσπάθεια, σε ένα οργανισμό καταπονημένο, διακόπτεται τελικά από την κούραση και με το βάρος του επανέρχεται στην αρχική θέση, η οποία οδηγεί ξανά στην ασφυξία και την σύσπαση των μυών.  

Οι εναλλαγές αυτές που επαναλαμβάνονται μέχρι να εξαντληθεί εντελώς η αντοχή του οργανισμού, καθώς και η μορφή του τεντώματος του σώματός του σε βαθμό υπερβολικό από τους βασανιστές του, επέφεραν τον θάνατο αφού πρώτα:

2ον) Η καρδιά του έσπασε

Στο σημείο αυτό έρχεται να εκπληρωθεί η συνέχεια της μεγάλης προφητείας του ψαλμωδού που προαναφέραμε και που επέχει κατά την γνώμη μου και πιστοποιητικό θανάτου του Ιησού.

 «η καρδιά μου έγινε σαν κερί, λιώνει ολοκληρωτικά μέσα στα εντόσθιά μου. (Ψαλ.22:14)

αρχείο λήψης (10)Το προφητευμένο γεγονός που δίνεται στα μέσα του 11ου π.χ. αιώνα κάνει αναφορά στο «λιώσιμο της καρδιάς», κάτι που σίγουρα δεν μπορεί να γνωρίζει ο ψαλμωδός  καθώς του το αποκάλυπτε ο Θεός, αλλά που οι περισσότεροι, μετά το λόγχισμα του στρατιώτη στα πλευρά του Ιησού καταλαβαίνουμε τι συνέβη.

«ένας από τους στρατιώτες διατρύπησε με την  λόγχη την πλευρά του, κι αμέσως βγήκε αίμα και νερό». (Ιωάν.19:34)

Το αίμα και το νερό από την λογχισμένη πλευρά, καθώς σήμερα γνωρίζουμε δείχνει, ότι η καρδιά είχε κυριολεκτικά σπάσει και λιώσει. Εκείνο το «αμέσως» βγήκε αίμα και νερό φανερώνει ότι πριν το λόγχισμα της πλευράς η καρδιά είχε κιόλας σπάσει και είχε ξεχυθεί στα εντόσθια του Ιησού. Ακριβώς όπως η προφητεία είχε προαναγγείλει.

 «Η δύναμή μου ξεράθηκε σαν κεραμίδι, και η γλώσσα μου κόλλησε στον ουρανίσκο μου. Κι εσύ με κατέβασες στο χώμα τού θανάτου». (Ψαλ.22:15)

Η περιγραφή δείχνει αδυναμία κίνησης και τέλεια ακαμψία.

Γνωρίζει, πως παρά την «ρομφαία» που θα δεχόταν από τα «σκυλιά», -αναφερόμενος στους Εθνικούς από αρχείο λήψης (4)τους οποίους εκτελέστηκε- και την δύναμη των «ταύρων της Βασάν» και του «λιονταριού», τους Ιουδαίους δηλ. που έπαιξαν τον κυρίαρχο ρόλο στο δράμα του μαρτυρίου του, ο Θεός είναι που επιτρέπει τον θάνατό του μέσω αυτών των βασανιστηρίων τα οποία δέχεται χωρίς κανένα παράπονο. Τα φριχτά αυτά πάθη ακολουθεί ο θάνατος.

Ο Ιησούς Χριστός πέθανε επάνω στον σταυρό αφού προηγουμένως ζήτησε να πιεί:

«Κι αμέσως, ένας απ’ αυτούς έτρεξε, και παίρνοντας ένα σφουγγάρι, και γεμίζοντάς το με ξίδι, και βάζοντάς το σε ένα καλάμι, τον πότιζε».  (Ματθ.27:48)

Η φράση  «η γλώσσα μου κόλλησε στον ουρανίσκο μου»  δείχνει σαφέστατα πως ήταν εντελώς αφυδατωμένος. Και σε πείσμα όλων εκείνων οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς απλά ναρκώθηκε, ( άραγε πόση ποσότητα να πήρε από το σφουγγάρι που βούτηξαν στο δοχείο με το ξύδι….;) είπε:

«Τετέλεσται· και αφού έγειρε το κεφάλι, παρέδωσε το πνεύμα». (Ιωάν.19:30)

Το αίμα της θυσίας του, ένα τέλειο ολοκαύτωμα. Η καταβολή στο ακέραιο των λύτρων για κάθε ψυχή που θα στραφεί με πίστη σε τούτον τον Λυτρωτή. Ο Πατέρας Θεός δέχθηκε τη θυσία ως ικανοποίηση κάθε άγιας απαίτησης της θείας δικαιοσύνης. Ο αντιπρόσωπος του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου, πραγματοποίησε την αντικατάσταση. Το Έργο είχε ολοκληρωθεί.

Από fonhbowntos.gr Μάιος 18, 2016 Η Αγια Γραφη διδασκει

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ