Η εξουσία του Χριστού «ν’ ανοίγει και κανένας να μην κλείνει…..»

Από fonhbowntos.gr Σεπτέμβριος 25, 2016 Η Αγια Γραφη διδασκει

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣ ο θάνατος και ο άδης, (Α΄Κορ.15:54) ο Κύριος έχει την εξουσία «ν’ ανοίγει και κανένας να μην κλείνει και να κλείνει και κανένας να μην ανοίγει». (Ησ.22:22, Ρωμ.6:19, Αποκ.1:18, 3:7) Η εξουσία αυτή από τον Κύριο εξηγείται ως το δικαίωμα που έχει ν’ αποκαλύπτει ο ίδιος τον εαυτόν του σε όποιον θέλει και να τον κρύβει απ’ όποιον το επιθυμεί. Είναι όπως ακούγεται από κάποιους διαφορετικά, ότι ο Θεός ΔΕΝ ανακαλύπτεται αλλά ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ…

Σ’ αυτό το πνεύμα κινείται ο Ιησούς Χριστός όταν λέει απευθυνόμενος προς τον άγγελο (ποιμένα) της εκκλησίας της Φιλαδέλφειας «έβαλα μπροστά σου μια ανοιγμένη θύρα που κανένας δεν μπορεί να την κλείσει». (Αποκ.3:8, Α΄Τιμ.16:9) Ο απόστολος Παύλος μας εξηγεί, πως αυτή είναι «θύρα λόγου», που αρχικά, από την εποχή κιόλας της έκπτωσης των πρωτοπλάστων από τον επίγειο παράδεισο, δείχνει, όχι μόνο τον τρόπο για την αποκατάσταση των σχέσεων των ανθρώπων με τον Θεό αλλά και τον δρόμο που οδηγεί προς την βασιλεία των ουρανών. ΑΥΤΗ όμως παραμένει ερμητικά κλειστή για όσους ο Θεός όπως είπαμε, ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ Ν’ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ! Έτσι εξηγείται και το γεγονός, πως αρχαίοι πολιτισμοί, όπως π.χ. ο Ελληνικός, ο Αιγυπτιακός κ.άλ., ενώ κληροδότησαν στις επόμενες γενεές κι άλλους λαούς τις τεράστιες γνώσεις που συσσώρευσαν από τα γράμματα, τις τέχνες και τις επιστήμες που άκμασαν στην εποχή τους, οι ίδιοι απέτυχαν να παραδεχτούν την ύπαρξη ΕΝΟΣ δημιουργού Θεού και αφού δεν κατάφεραν στο παραμικρό να πλησιάσουν την αλήθεια που θα τους έσωζε, κατέφυγαν στην κατασκευή θεοτήτων που περισσότερο έμοιαζαν σ’ αυτούς τους ίδιους και σε είδωλα απ’ ότι είναι στον ουρανό, επάνω στην γη και κάτω απ’ αυτή. Χωρίς και οι ίδιοι να το καταλάβουν, εκπληρώνουν το θέλημα του Θεού που υπαγόρευε, «να μην γνωριστεί δια της σοφίας των ανθρώπων αφού ευδόκησε δια της απλότητας του κηρύγματος να σώσει τους πιστεύοντας». (Α΄Κορ.1:21)

Οι «διδακτοί του Κυρίου» και η σημασία των «παραβολών»

Κάποιος λοιπόν που ερευνά τις γραφές διαπιστώνει, -θα έλεγα σχετικά γρήγορα,- πως η «θύρα» αποκαλύπτεται και την ανοίγει ο ίδιος ο Κύριος με θαυμαστό τρόπο Πρώτον, ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΑΚΟΥΕΙ (Πράξ.16:14) δεύτερον, ΠΙΣΤΕΥΕΙ (Πράξ.14:9) τρίτον, ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ (Β΄Κορ.3:16)  τέταρτον, ΜΕΤΑΝΟΕΙ (Πράξ.2:38)  και πέμπτον, ΕΚΛΕΓΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΘΗ ΜΕΡΙΔΑ (Λουκ.10:41) ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. (Β΄Τιμ.3:16)

ΣΕ ΑΥΤΟΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ θα του αναγνωρίσει το δικαίωμα με βάση τα ποιο πάνω χαρακτηριστικά και την πρόσκλησή του από τον Θεό, να «γνωρίσει» όχι μόνο τον ίδιο αλλά και «τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών» που δικαιώνουν όποιον ζει δι αυτών (Ματθ.13:11) ΕΝΩ σε άλλους, όπως επί παραδείγματι στους όχλους η στους Γραμματείς και Φαρισαίους, δίνει να τον γνωρίσουν με παραβολές, με γρίφους δηλαδή, για να ελκύονται από το υψηλό τους δίδαγμα αλλά ποτέ να μην ταυτίζονται μ’ αυτό, επειδή στις προθέσεις τους δεν είναι η εξερεύνηση του θελήματος του Θεού, διαφορετικά, θα ήταν κι αυτοί«διδακτοί του Κυρίου»! Οι μαθητές του Κυρίου όμως- παρεκτός του Ιούδα του Ισκαριώτη,-όπως είναι γνωστό, άφησαν ΣΕ ΟΛΟΥΣ εμάς ένα άλλο παράδειγμα, αφού όσα άκουγαν τα μάθαιναν κατ’ ιδίαν από τον Ιησού Χριστό χωρίς παραβολές η παρεμβολές από άλλους! (Ματθ.13:12)  Μήπως ο Κύριος είναι προσωπολήπτης; Όχι βέβαια…αλλά όπως λέει και ο ίδιος, η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά εκείνους των οποίων η καρδιά με τον έναν η τον άλλο τρόπο ΠΑΧΥΝΕ..! Έτσι, εξ αιτίας του πάχους της ΔΕΝ ακούνε ΔΕΝ βλέπουν και γι αυτό ΔΕΝ εννοούν. Αυτό συμβαίνει γιατί φοβούνται πως αν δουν με τα μάτια κι ακούσουν με τ’ αυτιά και καταλάβουν με την καρδιά θα πρέπει να  επιστρέψουν στον Ιησού για να τους γιατρέψει, πράγμα που ΔΕΝ επιθυμούν».(Ματθ.13:15) Παχιά είναι επίσης και η καρδιά εκείνων που ισχυρίζονται ότι «η συνείδησή τους είναι καθαρή». Για αυτούς ΕΧΕΙ ΓΡΑΦΤΕΙ από τον Ησαΐα, όταν προφήτευε για τον Κύριο, ότι «Ο λαός αυτός με τιμάει με τα χείλη, η καρδιά τους όμως απέχει μακριά από μένα….Μάταια με σέβονται, διδάσκοντας διδασκαλίες, εντολές ανθρώπων». (Μάρκ.7:6) Σύμφωνα με αυτήν την διαπίστωση από το Πνεύμα το Άγιο, Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν ανάγκη του Χριστού και ούτε βέβαια της σωτηρίας που προσφέρει..

Συμπέρασμα. Οι παραβολές παραμένουν ως έχουν, το μυστήριο του Χριστού ανεξερεύνητο και ο σταυρός Του, αντί να είναι γι αυτούς τους ανθρώπους το «κλειδί» που ανοίγει την πόρτα της βασιλείας του Θεού, γίνεται «λίθος προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου». (Ρωμ.9:33)

Από fonhbowntos.gr Σεπτέμβριος 25, 2016 Η Αγια Γραφη διδασκει

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ