Το άχυρο και η Πέτρα

Από fonhbowntos.gr Αύγουστος 28, 2018 Σκεψεις & Σχολια

Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι άνθρωποι αισθάνονται ευγνώμονες, καθώς περνούν τον χρόνο τους διαβάζοντας την Αγία Γραφή! Αυτό συμβαίνει, διότι όχι μόνο προσφέρει μοναδικές πληροφορίες σε κάποιον που θέλει από πρώτο χέρι ν’ αυξήσει τις ΓΝΩΣΕΙΣ του, όπως π.χ. για την προέλευση του ανθρώπινου γένους, την προϊστορία του, τον σχηματισμό τους σε φυλές, λαούς κι έθνη, την εγκατάστασή τους σε μέρη όπως με τους Ισραηλίτες που ο ίδιος ο Θεός υπέδειξε, την συγκρότησή τους σε οργανωμένες κοινωνίες με τα ήθη, τα έθιμα, τον πολιτισμό και τον χαρακτήρα της εποχής τους αλλά κι επειδή μπορούν να την ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΟΥΝ, αφού ότι βρίσκεται σ’ αυτή είναι «εμπνευσμένο από το Πνεύμα του Θεού και είναι ωφέλιμο για την διδασκαλία της αλήθειας, για τον έλεγχο της πλάνης, για την διόρθωση των λαθών, για την διαπαιδαγώγηση μιας ζωής όπως την θέλει ο Θεός!» (Β΄Τιμ.3:16)

Κυρίως θα έλεγα, πως όσοι ενασχολούνται με τα πράγματα του Θεού, το πρώτο που καρπώνονται, είναι οι πολλές ευεργεσίες του αναστημένου Ιησού Χριστού, που απλόχερα σκορπά σε όποιον τις επιδιώκει. Δεν υπάρχει μέρος της Αγίας Γραφής, που να μην αναφέρεται διεξοδικά για τον Ιησού Χριστόν.. Όσοι Τον γνώρισαν, ΕΙΔΑΝ Ν’ ΑΝΑΒΛΥΖΕΙ ΑΠ’ ΑΥΤΟΝ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΗΓΗ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΝΕΡΩΝ, που όταν ήπιαν, «δεν ξανά δίψασαν στον αιώνα!» Πριν αφεθούν στην αγκαλιά τους χρειάστηκε να δείξουν θάρρος, παρόμοιο με όταν μπαίνεις στα παγωμένα νερά ενός ορμητικού ποταμιού, με την διαφορά, ότι «τα ζωντανά νερά» για τα οποία λέμε, αυτά ξεχωρίζουν, όχι γιατί παγώνουν το σώμα αλλά επειδή με την ορμή τους απολεπτένουν την καρδιά, το πνεύμα και την ψυχή, αποκαλύπτοντας τα ΒΑΘΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΑΣ. Εκεί είναι που το χρυσάφι καθαρίζεται από την σκουριά κι ο αδάμαντας από την λάσπη. Εκεί αποχωρίζεται το τίμιο από το αχρείο και κει πάλι παύουμε να συγκρίνουμε τον εαυτόν μας με τον διπλανό μας η με τον αδελφό μας, γιατί αυτός που στο τέλος τέλος φαίνεται μέσα μας είναι μόνο ο Χριστός ΜΑΣ! Ένα λουτρό παλιγγενεσίας από νερό και πνεύμα, που εύκολα η δύσκολα, κάνει τον οποιοδήποτε να «βλέπει» με τον καιρό, τα πάντα απ’ όσα φιλοξενεί μέσα του, που ενδεχομένως να μην ήξερε η να μην εννοούσε!

Ο Σίμων ο Πέτρος π.χ., απ’ ότι διαβάζουμε, ίσως να ένιωθε για τον εαυτόν του, πως ήταν έμπειρος, έξυπνος, δυνατός κ.αλ., ΟΜΩΣ, η επαφή που ΚΡΑΤΗΣΕ με τον Ιησού Χριστόν τον έκανε να καταλάβει, πως για το έργο που τον προόριζε ο Θεός, όλ’ αυτά ήταν αδυναμίες κι όχι προτερήματα. Απ’ όταν ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ στα χέρια του Κυρίου, Του μεγάλου Πλάστη μας και Δημιουργού, Εκείνος, τον εσμίλεψε από την αρχή, σαν από άμορφη μάζα, όπως ο γλύπτης το γλυπτό του…Αποσπώντας τον από τον βράχο που φθειρόταν από κάθε άνεμο διδασκαλίας, τον προσήλωσε στην δική Του, δίνοντάς του έτσι την μορφή της πέτρας που θ’ άντεχε για κάθε τίμια χρήση κι όχι κάποιου χωρίς αξία που παρασύρεται σαν άχυρο!

ΣΧΕΔΟΝ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΗΡΕ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Αντίθετα με το παρορμητικό παρελθόν του, Η στάση του Πέτρου ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ έγινε ποιο στιβαρή, ιδιαίτερα μετά και την παραδοχή της θεότητας του Ιησού! (Ματθ.16:16 κ.αλ.) Εδώ που τα λέμε, δεν ήταν και λίγο αυτό που ομολόγησε ο Πέτρος, διότι ενώ για πάρα πολλούς ανθρώπους το μυστήριο του Ιησού είναι αποκεκαλυμμένο, μέγα και θαυμαστό, γι άλλους, ακόμα και σήμερα, εξακολουθεί να παραμένει το ίδιο άλυτο! Η ποιο πάνω γνώση, έκανε τον Πέτρο ν’ αποκτήσει προβάδισμα έναντι των άλλων και ΔΕΙΤΕ τώρα, γιατί το σημαντικό είναι αυτό, ΕΝΕΠΝΕΥΣΕ ΚΑΙ ΕΝΘΑΡΡΥΝΕ τους υπόλοιπους μαθητές-παρ’ εκτός του Ιούδα,- ν’ ακολουθήσουν την ίδια ομολογία πίστεως! Ο ίδιος ο Πέτρος, ήταν αυτός που είπε στον Ιησού για λογαριασμό και των υπολοίπων μαθητών, «ΗΜΕΙΣ επιστεύσαμεν και εγνωρίσαμεν ότι συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος.» (Ιωάν.6:69)

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΑΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ

Τα γεγονότα που ακολούθησαν έδειξαν με τον καθαρότερο τρόπο, πως ο Πέτρος, παρέμενε πάντοτε η ψυχή της ομάδας των δώδεκα κι ας διολίσθησε το πόδι του με την επί τρεις φορές άρνησή του για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, όταν βρέθηκε και βρέθηκε όπως ξέρουμε σε δύσκολη θέση. Από τα παθήματά του όμως έμαθε, πως «τα πνευματικά ερμηνεύονται με πνευματικό τρόπο», καθώς  λέει και ο απόστολος Παύλος. Με την επιστροφή του απέδειξε, πως το σμίλεμα από το σκαρπέλο του Κυρίου δεν πήγε χαμένο! Ο Λόγος του Θεού δεν επέστρεψε κενός από τον Πέτρο, χωρίς αντίκρυσμα, δίχως νάχει καρποφορήσει!  Έτσι λοιπόν ο Σίμων ο υιός του Ιωνά, επέστρεψε ως Πέτρος και απόστολος του Κυρίου! Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, τον οποίον αρνήθηκε με τον χειρότερο τρόπο του είπε, «βόσκε τ’ αρνία μου,» και «ποίμαινε τα πρόβατά μου,’ δίνοντάς του πρώτο ρόλο σε ότι θα γινόταν από κει και ύστερα! Γιατί αυτό; Μα, από την αρχή, -κι ας το προσέξουμε αυτό,- ο Πέτρος είχε ρίξει άγκυρα στο νέο θεμέλιο που λεγόταν Ιησούς Χριστός, χωρίς να διστάσει ούτε στιγμή. Απέκτησε εξ όσων έπαθε στέρεες βάσεις, γι αυτό, αν και με κάποια μικρά διαλείμματα,  είχε συνέχεια σ’ ότι έκανε…Οι «αδυναμίες» του ήταν αδύνατον να σταθούν εμπόδιο στο έργο για τ’ οποίο ο Θεός τον προόριζε! ‘Ο Κύριος τον καλεί και πάλι…να είναι κοντά Του και μαζί με τους αδελφούς του. Ο Πέτρος χωρίς δεύτερη σκέψη και ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΣ για όσα είχαν συμβεί εκείνο το σκοτεινό απόγευμα της σύλληψης του Κυρίου, γύρισε πίσω, εκεί που ανήκε, στους αδελφούς. Ποιος από εμάς που μαθητεύει τα πράγματα του Θεού δεν είχε η δεν έχει κακές στιγμές; Γι αυτό κι εκείνοι,-οι συμμαθητές του,- ΔΕΝ τον ρωτούν και ΔΕΝ του θυμίζουν το παραμικρό απ΄ όσα έγιναν, ΟΥΤΕ πάλι τον αμφισβητούν αλλά γιατί άραγε; Διότι πρώτον: Αυτός που τον ΕΠΑΝΑΣΥΣΤΗΝΕΙ  είναι ο ίδιος ο Κύριος και δεύτερον; Η παρουσία του ανάμεσά τους, ΤΩΡΑ ΦΑΝΗΚΕ να είναι, όπως η πέτρα επάνω στην οποία θα χτιζόταν η εκκλησία του Ιησού Χριστού! ΟΤΙ μέχρι χτες φάνταζε αδιανόητο μεταξύ των μαθητών του Ιησού, πλέον αυτό δεν ίσχυε! (Λουκ.22:24) Οι πρωτοκαθεδρίες και το ποιος ήταν ο μεγαλύτερος και ο ποιο ευλογημένος ανάμεσά τους δεν υπήρχε πλέον. Ο Κύριος, ότι έκανε με τον Πέτρο έκανε παράλληλα και με τους υπόλοιπους μαθητές. Δεν ξεχώριζε κανέναν! Οπότε, έχοντας ο καθένας απ’ αυτούς τις δικές του εμπειρίες με τον Ιησού Χριστό, δεν έχουν κανένα πρόβλημα τώρα ν’ αποδεχτούν τον Πέτρο, ως κάποιον που θα  μπορούσε να διαδραματίσει κεντρικότερο κι από τους ίδιους ρόλο στα δρώμενα και συνεσταλμένα σκεπτόμενοι, του άφησαν χώρο να τα διαχειριστεί, όπως ο Κύριος του αποκάλυπτε… εκτός από εμπειρίες και γνώσεις διέθετε τώρα και ΣΟΦΙΑ, πράγμα που τον έκανε καλό οικονόμο της χάριτος του Θεού, όπως επίσης και περίσσιο  ΘΑΡΡΟΣ, για να αντιμετωπίζει με ψυχραιμία διωγμούς και ότι άλλο προερχόταν από τους φανατικούς Ιουδαίους. Αντίθετα με το παρελθόν, επιχειρηματολογούσε  για την θεότητα του ανθρώπου Ιησού, χωρίς να κρύβεται, χωρίς να Τον αρνείται πλέον! Όπως αποδείχτηκε από την σταύρωση του Κυρίου και αργότερα και από τον θάνατον τον δικό του, ένας τέτοιος ισχυρισμός για κείνες τις εποχές εξακολουθούσε να είναι πολύ επικίνδυνος.Όσα λέμε, τα διαπιστώνουμε την ημέρα της Πεντηκοστής και τις επόμενες μετά απ’ αυτήν, καθώς βλέπουμε τους αποστόλους να στέκονται όλοι μαζί δίπλα του, με το ίδιο φρόνημα και τον Πέτρο να ξεχωρίζει! (Πράξ.1:15, 2:14 κ.αλ.)

Ο Λόγος του Θεού στον Πέτρο εκπληρώθηκε! ΑΛΛΗΛΟΎΙΑ! Σ’ εσένα πότε;Ότι έγινε με τον Πέτρο γίνεται και με τον καθένα που σκύβει στον λόγο της αλήθειας. Αποκτά Νέα Μορφή… Γίνεται  άνθρωπος του Θεού, σκεύος εκλογής που θα εξαγγείλει τις αρετές του Κυρίου, κάποιος που δεν μένει ποτέ στάσιμος στην ΓΝΩΣΗ του Ιησού Χριστού…, και ως επιβεβαίωση της αλλαγής από το Πνεύμα το Άγιο, μέχρι και τις δυνάμεις που πρόκειται να κυριαρχήσουν στον μελλοντικό αιώνα βλέπουμε να ενεργούνται σ’ αυτόν!

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΠΙΣΤΟΥΣ

Με όσα μας αφηγείται η Αγία Γραφή συμπεραίνουμε, ότι ο Κύριος ΔΕΝ εργάστηκε με κάποιον δυνατό, με κάποιον σοφό, που να είχε τις γνώσεις και τα μέσα για να διαδώσει την διδασκαλία Του αλλά με έναν άνθρωπο που είχε ένα και μοναδικό χάρισμα. ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ!!! ΌΛΑ Τ’ ΑΛΛΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ. Διακονίες, χαρίσματα και εξουσίες, όπως τα ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ ,που του υποσχέθηκε στην συνέχεια της ομολογίας του και τα εφάρμοσε αργότερα ως απόστολος. Να θυμόμαστε δε ότι «Ο Κύριος δεν ηδύνεται στην δύναμη των ίππων αλλά στους φοβουμένους αυτόν.»

Τελειώνοντας θα κάνω μια γενίκευση που το δίχως άλλο, πολύ φοβάμαι είναι αλήθεια. Όσες παλινδρομήσεις,-το λέω κομψά- έχουν παρατηρηθεί μέσα στον χριστιανικό κόσμο μέχρι σήμερα, οφείλονται στο γεγονός, ότι οι άνθρωποι αρέσκονται στο ν’ αναδιανέμουν μεταξύ τους ΌΤΙ ΆΛΛΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠ΄ ΟΤΙ ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ….!

Πάρα πολύ ισχυρίζονται και σωστά λένε, ότι πρέπει να εφαρμόζουμε με ακρίβεια τον Λόγο του Θεού, να μην παρακάμπτουμε τα ουσιώδη του ευαγγελίου και βέβαια, να μην αναλωνόμαστε σε ισχυρισμούς που βυθίζουν σε ψέματα και αντιπαλότητες. Εάν ανατρέξετε στην εκκλησιαστική ιστορία, θα δείτε ότι έχουν γίνει –και γίνονται- τα εντελώς αντίθετα. Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να βιαζόμαστε, να εκπληρώνουμε οι ίδιοι τις υποσχέσεις του Θεού, γι αυτό και μπερδεύουμε τις ανθρώπινες εξουσίες με αυτές που δίνει ο Θεός, δηλ. τις πνευματικές.

Έτσι όμως έχουμε αξιώματα χωρίς αντίκρισμα κι εξουσίες χωρίς δύναμη!!!

Όταν αυτά υπάρχουν στις εκκλησίες του Χριστού, τότε οι τελευταίες δεν αποπνέουν τον πρέποντα σεβασμό. Χωρίς το φρόνημα του Χριστού και τα χαρίσματα του Πνεύματος του Αγίου, είναι μοιραίο κάποια στιγμή να περιέλθουν σε αφανισμό, αφού ότι δεν αναγεννιέται δια του κηρύγματος του ευαγγελίου, όπως μας έδειξε ο απόστολος Πέτρος, στο τέλος πεθαίνει… (διαβάστε σχετικά από το άρθρο χριστιανισμός και η λογική των Σούπερ Μάρκετ)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΣΤΟΡΑΚΟΣ

Από fonhbowntos.gr Αύγουστος 28, 2018 Σκεψεις & Σχολια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ