Οι απόστολοι φωτεινά παραδείγματα αναγεννημένων Χριστιανών

Από fonhbowntos.gr Μάρτιος 8, 2015 Σκεψεις & Σχολια

Ένα θέμα, όπως είναι η «αναγέννηση» ΔΕΝ εξαντλείται με ορισμούς, ΔΕΝ εξηγείται με ξύλινα λόγια και πολύ περισσότερο, ΔΕΝ προσφέρεται ως είδος προς εκμετάλλευση! Δυστυχώς, η σημερινή κατάσταση -εμπορευματοποίηση- του χριστιανισμού, άνοιξε τις ορέξεις σε κάποιους επιτήδειους, ώστε μέχρι και βιομηχανίες «αναγεννημένων» να στήνουν, προσελκύοντας με χολυγουντιανό κυρίως τρόπο νέα μέλη στις εκκλησίες τους! ΜΟΝΟ που έτσι «φτιάχνουν» περιστασιακούς χριστιανούς! «βλέπε:χριστιανισμός και η λογική των Σούπερ Μάρκετ.» Εν πάση περιπτώσει, στις καυχήσεις εκείνων που λένε «είμαι αναγεννημένος», υπάρχει η Αγία Γραφή που δίνει την διάκριση.

Η αναγέννηση είναι μια διαδικασία που έχει ΑΡΧΗ και ΣΥΝΕΧΕΙΑ

αρχείο λήψηςΣύμφωνα με την ίδια την Αγία Γραφή, η αναγέννηση μπορεί να εκδηλώνεται ως μια ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ενέργεια από τον Θεό, που έρχεται για να φωτίσει κάθε ψυχή που ζητά να κατανοήσει το μυστήριο του Ιησού Χριστού, ωστόσο, ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΗΘΙΝΑ,  δεν θα είναι παρά μόνο η ΑΡΧΗ!! Όταν πραγματοποιείται η πολυπόθητη για τον άνθρωπο ειρήνη με τον Θεό, τότε από κει και ύστερα ο Κύριος αναλαμβάνει την αναδημιουργία του ανθρώπου αυτού, μέχρι ν’ αποκτήσει καρπό Πνεύματος Αγίου. Αυτό θα πρέπει να ξέρει κι αυτό πάλι, εάν και ο ίδιος το επιθυμεί θα «δουλεύει», έστω κι αν χρειαστεί να το κάνει σ’ όλη του την ζωή!

η αναγέννηση προϋποθέτει την ειλικρινή μεταμέλειά μας

Αυτήν, την τόσο απροσδόκητη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, οφείλουμε να την διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Για όσους έρχονται αντιμέτωποι με τις αιώνιες αλήθειες της Αγίας Γραφής και αμέσως τις απορρίπτουν, δεν έχουμε να πούμε κάτι… ΌΣΟΙ όμως αποφασίζουν να εισέλθουν στην χάρη του Θεού, υποχρεωτικά θα περπατήσουν με τον Ιησού Χριστό, πράγμα που σημαίνει, ότι ούτε βήμα γίνεται ούτε τίποτα άλλο, εάν προηγουμένως αυτή η νέα σχέση ΔΕΝ λειτουργήσει από την αρχή στην βάση της ειλικρινούς μεταμέλειας! Η πρόκριση ενός άλλου τρόπου ζωής, χριστιανικού δηλαδή και οπωσδήποτε εντελώς διαφορετικού απ ότι ήταν, υπαγορεύεται από την αποβολή του κοσμικού φρονήματος. Οτιδήποτε, που μπορεί να επηρεάζει την αναγεννητική δύναμη του Θεού, σίγουρα δεν λειτουργεί προς το συμφέρον, φέρνει αντίθετα αποτελέσματα και στο τέλος μεταστρέφεται προς το κακό, γιατί ο Θεός που καλεί τον άνθρωπο είναι αγάπη, είναι όμως και πυρ καταναλίσκον. (Εβρ.12:29)

Από τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους έτσι λειτουργούσε το πράγμα, αφού ο Θεός ΔΕΝ εμπαίζεται! (Γαλ.6:7) Τα δε παραδείγματα από το ευαγγέλιο είναι τόσα, που επιβεβαιώνουν όσα λέμε ποιο πάνω και ας λένε κάποιοι, κι ας επιμένουν μάλιστα, πως ο Θεός είναι ΜΟΝΟ αγάπη. Η τιμωρία ΕΊΝΑΙ ΒΕΒΑΊΑ για όποιον περιφρονήσει τον Υιό τού Θεού, νομίζοντας κοινό το αίμα της διαθήκης με το οποίο αγιάστηκε και έβρισε το Πνεύμα της χάρης! (Εβρ.10:29)                           

παραδείγματα προς αποφυγή

Σπουδαιότερα απ΄ αυτά τα παραδείγματα ήταν του Σίμωνος του Μάγου, που ενώ ΠΙΣΤΕΨΕ, όπως λέει η Γραφή και ακολούθως ΒΑΠΤΙΣΤΗΚΕ, εξακολουθούσε να είναι «γεμάτος από κακία και κυριευμένος από αδικία»!!!! Στοιχεία σαν κι αυτά, προφανώς και «ΔΕΝ έχουν καμία σχέση με το ευαγγέλιο», όπως επίσης κι μ’ έναν αναγεννημένο χριστιανό αλλά εδώ να πω, -από εμπειρία μου,-και το εξής: Αυτά τα σάπια στοιχεία, που κάποιος μπορεί να κρύβει όσο καλύτερα ξέρει, όσο και να προσπαθεί, αυτά επαναλαμβάνω, ΔΕΝ ΚΡΎΒΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΥ, αφού μαρτυριούνται από το Πνεύμα το Άγιο, το οποίο δια των αποστολικών χαρισμάτων και διακονιών του Κυρίου είναι ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΑΡΩΝ για να προστατεύει τις συναθροίσεις των πιστών χριστιανών! Όφειλε λοιπόν ο Σίμων ο Μάγος, από την στιγμή που εκτέθηκε στην  απληστία που έκρυβε μέσα του, να βρει την δύναμη που του παρείχε η χάρη του Θεού,-χριστιανός ήταν,- να ζητήσει με ειλικρίνεια συγχώρεση από  τον Θεό και να μετανοήσει  πραγματικά…Το έκανε…; (πράξ.8:24)

ανανίας και ΣαπφείραΟ Ανανίας και η Σαπφείρα, ήταν ένα ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΙΣΤΩΝ που ζούσε στην εκκλησία. Όχι σε μια οποιαδήποτε αλλά σε κάποια που συντελούνταν θαύματα, ιάματα και διανομές Πνεύματος Αγίου δια χειρός των αποστόλων. Σε μια τέτοια εκκλησία, οι άνθρωποι αυτοί ήταν στα μέσα και στα έξω! Αυτό όμως, δεν τους εμπόδισε να πειράξουν το Πνεύμα το Άγιο παραπλανώντας τους  αποστόλους, με τα γνωστά κακά γι αυτούς αποτελέσματα. Ο Θεός δεν τους παρείχε περισσότερο χρόνο απ’ ότι νόμιζαν πως είχαν, μήπως και σκεφτόντουσαν την υποκριτική στάση τους και τα ψέματα που ξεστόμισαν.. (πράξ.5:1)

ΗσαυΚακή κατάληξη υποθέτουμε πως είχε και ο Ησαύ ο υιός του Ισαάκ. Αυτός καθώς ήταν πόρνος, βέβηλος και αδιάφορος, θέλησε κάποτε,-όταν το θυμήθηκε,- να κληρονομήσει τα δικαιώματά του ως πρωτότοκου, που μέχρι τότε περιφρονούσε και τα οποία εν τω μεταξύ, τα είχε πουλήσει για ένα πιάτο φαί στον αδελφό του τον Ιακώβ που πραγματικά ενδιαφερόταν. ΔΕΝ ΈΠΕΙΣΕ ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΝΑΝ και ούτε βέβαια και τον πατέρα του από τον οποίον προσπάθησε ν’ αποσπάσει την ευλογία του «ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΕΔΙΩΞΕ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ»! (Εβρ.12:17, Γέν.27:1-40)

Καθώς φαίνεται, γεγονότα σαν κι αυτά τα συμπεριέλαβε στον Λόγο Του ο Κύριος ως παραδείγματα που αποσκοπούν, αφενός μεν στην κατανόησή του Θεού εκ μέρους μας αλλά και στην τεράστια ευθύνη που μας επιμερίζεται. Τι πρέπει να έχουμε κατά νου; Ότι κάνουμε να ΕΙΝΑΙ σαν να γινόταν κατέναντί Του, στην παρουσία του Ιησού Χριστού δηλαδή!!! Ο Σολομώντας, ένας άνθρωπος την σοφία του οποίου κανείς δεν αμφισβήτησε ποτέ, κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα που όλοι οι λογικοί άνθρωποι,- όπως θα δούμε και παρά κάτω,- αργά η γρήγορα καταλήγουν. Έλεγε λοιπόν, πως πρέπει να φοβάται κανείς τον Θεό και να φυλάει τις εντολές Του, γιατί «ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ». Επιβάλλεται λοιπόν ο θείος φόβος; Θα έλεγα πως, ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙ, μιας και υπάρχουν φορές, πού βλασφημείται τ’ όνομα του Κυρίου εξ αιτίας μας!

 Στον αντίποδα αυτών των κακών παραδειγμάτων έχουμε τους πρώτους μαθητές και τους αποστόλους

Agioi_Apostoloi_05Απ’ αυτήν την τεράστια γνώση που μας δίνει η Αγία Γραφή, σκέφτηκα να βρω παραδείγματα με αναφορές σε ανθρώπους, οι οποίοι, αν και αρχικά παρουσιάστηκαν αδύναμοι ως προς το ευαγγέλιο, αντίθετα με τους προαναφερόμενους, έδωσαν χειροπιαστά δείγματα αλλαγής, έγιναν δυνατοί και μεταμορφώθηκαν σε άνδρες πίστεως με μόνο εφόδιο, την αγάπη τους από την γνωριμία τους με τον Κύριο και την Χάρη με την οποία τους περιέβαλε ο Θεός! . (Α΄Κορ.8:3,Λουκ.10:27,)

Αρχικά ήταν μια χούφτα άνθρωποι. Οι μαθητές και μετέπειτα απόστολοι του Ιησού Χριστού, οι οποίοι επεδίωξαν, κατάφεραν και προσάρμοσαν την ζωή τους έτσι, ώστε αυτή να μοιάζει με την ζωή του Ιησού Χριστού επί της γης. Έπειτα, ήρθαν κι άλλοι μετά από αυτούς που έγιναν μιμητές των πρώτων, καθώς και του Χριστού, όπως λέει ο Παύλος, για ν’ αποκτήσει έτσι η διαδικασία της αναγέννησης διαχρονική αξία και να γίνει υπόθεση όλων των γενεών έως σήμερα!

Και υπόθεση του Κυρίου να συμπληρώσω…Διότι είναι ο δικός Του ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ τρόπος, με τον οποίον οδηγεί τον άνθρωπο να φτάσει στον τελικό του σκοπό, που είναι η ΟΜΟΙΩΣΗ του με Τον Θεό της Σωτηρίας και στο τέλος, στην ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ! (Ματθ.7:21-28 κ.αλ.) 

Οι ίδιοι στην αρχή πίστεψαν, ότι θ’ απολάμβαναν ανέξοδα και δια παντός, χαρές, ευλογίες και δυνάμεις, είτε στην γη είτε στον ουρανό, μαζί με πρωτοκαθεδρίες  κι εξουσίες που ούτε το νόημά τους ήξεραν ούτε το σκοπό που εξυπηρετούσαν είχαν καταλάβει! Όμως με τις συνεχείς παραινέσεις του Κυρίου τα ΠΑΝΤΑ σ’ αυτούς άλλαξαν, αφού από κάποια στιγμή και μετά έγιναν κατανοητά.. Έγιναν ΝΕΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ, μια νέα ΝΕΑ ΚΤΙΣΗ, εξ αιτίας της αναγεννητικής δύναμης του Θεού, που από τον καιρό της Π.Δ ο Κύριος υποσχόταν ότι θα διέχεε στον κόσμο δια του ευαγγελίου!  Ακόμα και οι άγγελοι από τον ουρανό θέλησαν να ΤΗΝ εννοήσουν, αφού φανέρωνε και σ’ αυτούς δια του κηρύγματος στην εκκλησία, ότι «ο δρόμος που οδηγεί στην ομοίωση με το Θεό δεν είναι η έπαρση, αλλά η ταπείνωση»! Κι όπως οι άγγελοι «τρέφονται» με τη διαρκή θέα του προσώπου του Θεού μετερχόμενοι την Θεία μακαριότητα, κάτι που τους ωθεί  σε μία συνεχή ανοδική πορεία, έτσι και οι απόστολοι, για να είναι στην ίδια με αυτούς πορεία προς τη πνευματική τελειότητα, έπρεπε να περνούν  ΟΛΟ τον χρόνο τους με τον Κύριο και να ΚΟΠΙΑΖΟΥΝ μαζί Του, για όσο θα χρειάζονταν να μάθουν, ότι «ο άνθρωπος δεν ζει με μόνον άρτον, αλλ’ ο άνθρωπος ζει με πάντα λόγον εξερχόμενον εκ του στόματος του Κυρίου». (Ματθ.4:4)

Το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου

imagesΓια τον εαυτόν του μας λέει πως ήταν ζηλωτής Θεού… και ότι μεγάλωσε σύμφωνα με τον πατροπαράδοτο νόμο των Ιουδαίων… όμως, ξαφνιαζόμαστε όταν ακούμε για ένα άνθρωπο με αυτή την παιδεία, να κάνει τόσα πολλά και ταυτόχρονα, τόσο άσχημα πράγματα!

Ο ίδιος ομολογεί, πως περνούσε τον καιρό του, κακοποιώντας την εκκλησία του Θεού..! Και πως εισέβαλε με την συνοδεία του στα σπίτια των χριστιανών, σέρνοντας άντρες και γυναίκες στην φυλακήν. (Πράξ.8:3)  Ο ίδιος πάλι ισχυρίζεται ότι την κατέτρεξε μέχρι θανάτου… (Πράξ.22:4) και πως στοχαζόταν μέσα του να πράξει πολλά ακόμα ενάντια στο όνομα του Ιησού τού Ναζωραίου, (Πράξ.26:9) κάτι, που μάλλον θα έκανε σε κάθε ευκαιρία που του δινόταν!

Και όμως, αυτός ο άνθρωπος, κλήθηκε από τον Θεό σε ηλικία περίπου 30 ετών, για να Τον υπηρετήσει, ως δάσκαλος και απόστολος και  ερμηνευτής της χριστιανικής πίστεως, με τον ίδιο και τις επιστολές που έγραψε, να μνημονεύονται έως σήμερα απ’ όλο τον κόσμο!

Με την ευκαιρία να πω: Αν κάποιος ζητάει να του γίνει ένα θαύμα, ας ζητάει να είναι ανάλογο με του Παύλου, για όσο υπάρχει ακόμα η χάρης του Ιησού Χριστού και για όσο ο Κύριος «κοιτάζει από τον ουρανό επάνω στους γιους των ανθρώπων για να δει, αν υπάρχει κάποιος που να έχει σύνεση, που να ζητάει τον Θεό». (Ψαλ.14:2)

-Ποιο είναι λοιπόν το θαύμα για τον Παύλο; Τι του συνέβη και τι τον έκανε αυτόν τον πρώην «υβριστή και βλάσφημο», τώρα να είναι ελεημένος από τον Θεό  και να διακηρύττει, ότι «από την άγνοιά του έκανε ότι έκανε;;» (Α΄Τιμ.1:13)

-Πως είναι δυνατόν ν’ αφήνει κάποιος την παιδεία του,- είχε σπουδάσει παρά τους πόδας του Γαμαλιήλ,- και τον φανατισμό της πατροπαράδοτης γνώσης της Ιουδαϊκής θρησκείας, να βαπτίζεται στο νερό και να προσκολλάται  στην χριστιανική κοινότητα ως απλός μαθητής του Ιησού Χριστού διαθέτοντας τις ικανότητές του στο έργο του Κυρίου;

Ο ίδιος ο Παύλος μας εξηγεί την εμπειρία του λέγοντας: ‘Ότι απροσδόκητα, του συνέβη ένα γεγονός εντελώς ξεχωριστό, που τον έκανε να βλέπει και να σκέφτεται τώρα διαφορετικά! (Πράξ.9:3-14) Και ότι χρειάστηκε η αναγεννητική επέμβαση από τον Θεό για να διαπιστώσει, πως η μέχρι τότε ζωή του δεν τον δικαίωνε ενώπιον Του, αν και ως Φαρισαίος, ήταν αφοσιωμένος στο Νόμο και τους προφήτες! (Πράξ.22:3)

Το θαύμα του Παύλου, δεν είχε να κάνει με κάποια θεραπεία του σώματός του.  Συνήθως εμείς οι άνθρωποι τέτοια ζητάμε αλλά ο Θεός, καθώς εστιάζει στην ΣΩΤΗΡΙΑ της ψυχής, βρήκε τον τρόπο να φέρει αυτόν τον σκληρό διώκτη των χριστιανών κοντά της, τρέμοντας και μένοντας έκθαμβος. (Β΄Σαμ.14:14)

αρχείο λήψης (1)Κάποτε ο Σαύλος, « πνέων έτι απειλήν και φόνον κατά των μαθητών του Κυρίου», πορευόταν με την άδεια των αρχιερέων προς την Δαμασκό με σκοπό να συλλάβει και να κακοποιήσει τους εκεί χριστιανούς. (Πράξ.9:1) Ενώ ήταν καθ’ οδό, ένα εκτυφλωτικό φώς «υπερβαίνον την λαμπρότητα του ηλίου» περιέβαλε αυτόν και την συνοδεία του εντελώς ξαφνικά, εμποδίζοντάς τους να συνεχίσουν τον δρόμο τους, ενώ ταυτόχρονα μια φωνή απευθυνόμενη από τον ουρανό ΜΟΝΟ σ’ αυτόν, ΤΟΝ ΈΛΕΓΞΕ! (Πράξ.26:13)

Ο Κύριος με την φράση, «είναι σκληρό σε σένα να κλοτσάς σε καρφιά», τον καλεί ν’ αναλογιστεί τις συνέπειες των πράξεών του, εάν συνεχίσει να « Τον διώκει» έστω κι αν ο Σαύλος επονομαστείς και Παύλος, ΝΟΜΙΖΕ πως έτσι «υπηρετούσε τον Θεό»!

Από την εικόνα και μόνο του φοβερού αυτού συμβάντος, όχι μόνο ο Παύλος αλλά ο οποιοσδήποτε πιστεύω, θα έπεφτε κατά γης εκλιπαρώντας για έλεος  και να υπόσχεται οτιδήποτε από τον τρόμο του!

-Πόσοι όμως θ’ αποδέχονταν τον έλεγχο του Κυρίου εκείνη την ώρα χωρίς να υποκρίνονται;

-Και πόσοι ακόμα από εκείνους που θα υπόσχονταν οτιδήποτε, θα κράταγαν τον λόγο τους στην συνέχεια, απ’ όταν ο Ιησούς κρυβόταν από τα μάτια τους;

Είδαμε και ποιο πάνω κάποια παραδείγματα που δείχνουν, πως η αγάπη στον Θεό δεν χτίζεται με τον φόβο αλλά με την ταπείνωση και την μεταμέλεια!

Ο Παύλος καθώς το κατάλαβε, ταπεινώθηκε… ΔΕΝ υποσχέθηκε τίποτα αλλά αρπάζοντας την ευκαιρία που εκείνη την στιγμή του δινόταν, ΕΙΠΕ ΜΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ, εκείνο που και ο Ιησούς περίμενε ν’ ακούσει: ΚΥΡΙΕ;ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΩ; (Πράξ.9:6) Με αποτέλεσμα τα πάντα για τον Παύλο να λειτουργήσουν λυτρωτικά και η συνάντησή του με τον Κύριο να εξελιχθεί προς όφελός του.

Με όσα έγιναν στον Παύλο, μάλλον έχουμε και τον ορισμό της αναγέννησης, αφού συμπεραίνουμε ότι:

Ο Θεός μας συμφιλίωσε με τον εαυτόν Του στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, χωρίς να καταλογίσει στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΑ. Όταν κάποιος ανήκει  στον Χριστό είναι μια καινούργια δημιουργία. Τα παλιά πέρασαν, όλα έχουν γίνει καινούργια. (Β΄Κορ.5:17)

Τα καινούργια όμως δεν αργούν να παλιώσουν Γι αυτό,

-ας παραδειγματιζόμαστε από τις στρατιές των μαρτύρων της πίστεως που είχαν καλή μαρτυρία,

-ας τινάξουμε από πάνω μας κάθε φορτίο και την αμαρτία που εύκολα μας εμπλέκει,

-κι ας τρέχουμε με υπομονή το αγώνισμα του δύσκολου δρόμου που είναι μπροστά μας. (Εβρ.12:1) 

Τι λέει ο απόστολος Πέτρος

nelle acque 3Ένας άλλος μεγάλος εργάτης του ευαγγελίου ο απόστολος Πέτρος μας διδάσκει με παρόμοιο τρόπο πως, «Ο τελικός στόχος της πίστεώς μας, είναι η σωτηρία των ψυχών μας» και για να το πετύχουμε, θα πρέπει, αφού πήραμε την απόφαση να υπακούσουμε στον Θεό, να μη αφήνουμε τώρα να ρυθμίζουν την ζωή μας οι επιθυμίες που είχαμε πριν τον γνωρίσουμε. Αντίθετα όλη μας η συμπεριφορά να είναι άγια όπως άγιος είναι κι ο Θεός που μας κάλεσε. Γι αυτό λέει η Γραφή, «να γίνεται άγιοι γιατί εγώ είμαι άγιος». (Α΄Πέτ.1:16)

Πρακτικά αυτό σημαίνει σύμφωνα  πάντοτε με τον απόστολο Πέτρο, πως για να αποφύγουμε την φθορά  που προκαλούν οι κοσμικές επιθυμίες, «θα πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να πλουτίσουμε την πίστη μας προσθέτοντας σ’ αυτήν την αρετή, στην αρετή την γνώση, στην γνώση την εγκράτεια, στην εγκράτεια την υπομονή, στην υπομονή την ευσέβεια, στην ευσέβεια την αγάπη για τους αδερφούς, στην αγάπη για τους αδερφούς την αγάπη για όλους. Γιατί αν όλα αυτά τα έχουμε σε αφθονία, θα μας βοηθήσουν να γίνουμε δραστήριοι και αποδοτικοί για να μπορέσουμε να γνωρίσουμε βαθύτερα τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. «Αντίθετα, όποιος δεν τα έχει αυτά είναι τόσο κοντόφθαλμος, που δεν βλέπει κι έχει ξεχάσει ότι καθαρίστηκε, από τις παλιές του αμαρτίες». (Β΄Πέτ.1:5-9)

Το είπαμε και στην εισαγωγή μας, σας το θυμίζω και πάλι… ΟΛΟΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥΣ! Οπότε, το πόσο ποιο αργά η γρήγορα κάνει δικά του κάποιος τα πράγματα του Θεού έχει μεν την αξία του αλλά είναι φυσικό σε κάποιους η κατανόηση του ευαγγελίου να έρχεται εύκολα ενώ για άλλους, περισσότερο δύσκολα. Το ίδιο συμβαίνει παντού σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και κατά συνέπεια και στους αναγεννημένους χριστιανούς, καθώς αυτοί εμβαθύνουν στον Λόγο του Θεού.

Το ίδιο μας λέει και ποιο πάνω και ο Πέτρος, εκτός βέβαια από την αμαρτία, την οποία πρέπει ν’ αντιλαμβανόμαστε αμέσως και να την απορρίπτουμε.

Π.χ. Ο Πέτρος. Μήπως δεν ήταν από τους πρώτους μαθητές που ακολουθούσαν παντού τον Κύριο; Δεν ήταν άνθρωπος της δράσεως  με πλούσιες πνευματικές εμπειρίες; Δείτε αυτό! Για να αποκαλέσει τον Ιησού «Κύριο» του πήρε αρκετό καιρό, την στιγμή που ο Παύλος-αν και σε κακή κατάσταση,-ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙ, τον αποκαλεί από την πρώτη στιγμή ΚΥΡΙΟ!!

Είχε περάσει ενάμισης χρόνος από τότε που ο Πέτρος είχε δεχτεί τον Ιησού για πρώτη φορά σαν τον «Μεσσία». (Ιωάν.1:41)

Ένα χρόνο αργότερα τον αποκάλεσε «Κύριο». (Λουκ.5:8)

Μισό χρόνο ποιο ύστερα  τον αποκαλεί «Χριστόν, τον Υιό του Θεού του ζώντος», εκφράζοντας επί τέλους την στερεή πεποίθησή του για την θεότητα του Ιησού Χριστού. (Ιωάν.6:68-69).   Η πρώτη του ανταμοιβή από τον Κύριο δεν άργησε να έρθει, όπως και για κάθε χριστιανό που ομολογεί το ίδιο, αφού για τον Ιησού ο Πέτρος δεν θα είναι πλέον ο Σίμων που σημαίνει άχυρο, αλλά η πέτρα – η ομολογία- επάνω στην οποία θα θεμελιώσει την Εκκλησία Του.

Ήταν το πρώτο κατά την γνώμη μου σοβαρό βήμα πίστεως που κάνει ο Πέτρος έστω κι αν του πήρε καιρό, όμως ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΝΟΕΙ τι μπορεί να σήμαιναν στην πραγματικότητα τα λόγια που ο ίδιος αβίαστα είπε ενώπιον όλων, με αποτέλεσμα η συνέχεια γι αυτόν να γίνει ακόμη δυσκολότερη, αφού λίγο αργότερα στον κήπο της Γεσθημανής, ενώ ήταν έτοιμοι οι Ιουδαίοι να συλλάβουν τον Ιησού, οπλισμένος μ’ ένα μαχαίρι, δεν δίστασε να στραφεί εναντίον όλων κόβοντας μάλιστα και το αυτί ενός εξ αυτών! (Ιωάν.18:15-17)
images (2)Αν και ο ίδιος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας ΌΛΩΝ σχεδόν των θαυματουργικών ενεργειών του Ιησού, του ήταν δύσκολο να καταλάβει, γιατί αρνιόταν ο Κύριος να χρησιμοποιήσει τις ουράνιες δυνάμεις του σε τούτη την δύσκολη στιγμή, καθώς το φυσιολογικό για τον Πέτρο ήταν, πως έπρεπε ν’ αποτρέψει το πλήθος από το να κινηθεί εναντίον του!

Η άγνοιά του θέλετε; Η ολιγοπιστία του; ένας συνδυασμός και των δύο μαζί με μια δίνη  συναισθημάτων που τον συγκλόνιζαν εκείνη τη νύχτα; Όπως και να είχε, ο γνωστός σε όλους παρορμητικός χαρακτήρας του, στη συνέχεια του στοίχισε ακόμη περισσότερο, αφού με τρόπο βίαιο, «αναθεματίζων και ομνύων», αρνιόταν ότι ήξερε τον Ιησού!

 Χρήσιμα συμπεράσματα

Για τον Πέτρο καθώς και για τους αναγεννημένους χριστιανούς είναι γνωστό πως η ομολογία της θεότητας του Χριστού στο πρόσωπο του Ιησού, είναι το θεμέλιο της  Σωτηρίας τους και η αρχή της Πίστεώς τους, αλλά όπως έχουμε πει, σημασία έχει η συνέχεια, το πώς δηλαδή εποικοδομούμε και με τι υλικά, στο θεμέλιο που λέγεται Χριστός, για να φτάσουμε σε ότι είναι αγαθό, ευαρεστεί Τον Θεό και μας κάνει τέλειους.

Ο Πέτρος κάποια πράγματα τα κατάλαβε στον καιρό τους! Είμαι σίγουρος, πως θα ευχόταν να είχε εννοήσει και να είχε καταλάβει πολύ ποιο νωρίς, έχει σημασία όμως, όταν χρειάστηκε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον χρόνο που έπρεπε, αυτός ήταν έτοιμος!

Και ήταν έτοιμος γιατί δεν αθύμησε ποτέ στον έλεγχο του Κυρίου, ούτε αδιαφόρησε στις θαυμαστές επεμβάσεις του Πνεύματος του Αγίου, αλλά κρατώντας τα λόγια του Χριστού στην καρδιά του, τον βλέπουμε μετά από 50 μόλις ημέρες από την ανάληψη του Κυρίου να γίνετε  πραγματικός συνεργός Του.

pentecost-tongues-of-fire-12Καθώς ανδρώθηκε στην πίστη εξ όσων έπαθε, η επιλογή που είχε, ήταν να μετακινηθεί από την άγνοια στην επίγνωση Του Θεού  και από την απλή ζωή ενός μαθητού, στις ευθύνες του απόστολου και κήρυκα του ευαγγελίου, κάτι που έκανε εγκαίρως την ημέρα της Πεντηκοστής, καθώς ο λόγος του έγινε αφορμή να σωθούν τρείς χιλιάδες ψυχές. Τότε ήταν ασφαλώς που θα κατάλαβε και την εκπλήρωση της υποσχέσεως που του είχε δώσει ο Χριστός όταν του έλεγε: «Συ είσαι Πέτρος, και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου, και πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ’ αυτής». (Ματθ.16:18) Ποτέ άλλοτε ο απόστολος Πέτρος δεν δίστασε ούτε σε διώξεις, ούτε σε φυλακίσεις, ούτε μπροστά και στον θάνατό του ακόμη, όταν αυτός ήρθε και για τον ίδιο. Αυτά, μαζί με τις εμπειρίες του με τον Χριστό, είναι για μας η παρηγοριά μας, καθώς μας δείχνουν ν’ αποφεύγουμε την παραμονή μας κάτω, στο καναβάτσο της ολιγοπιστίας.  Φρόντισε γι αυτό να μας αφήσει και δύο ανεκτίμητες επιστολές, με την αέναο προτροπή του, να «ευλογούμε πάντοτε τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που από μεγάλη ευσπλαχνία, μας ξαναγέννησε σε μια καινούργια ζωή, με την ανάσταση του Ιησού Χριστού από τους νεκρούς». (Α΄Πέτρ.1:3) 

Σκεφτείτε τον Ιωάννη τον ευαγγελιστή

John_the_ApostleΟ ίδιος ο Ιησούς  τον είχε ονομάσει  «υιό βροντής». (Μάρκ.3:17 Και  φαίνεται να σημαίνει, ότι ο Ιωάννης γιός του Ζεβεδαίου, είχε έναν ορμητικό χαρακτήρα, που όμως κατόρθωσε να τον καθυποτάξει.

Τα δύο εκείνα επεισόδια, της απαγορεύσεως εκ μέρους του Ιωάννου στον άγνωστο εκείνο μαθητή που έβγαζε τα δαιμόνια από τους πάσχοντας, να χρησιμοποιεί το όνομα του Ιησού, (Μάρκ.9:38) και της προθυμίας του να κατεβάσει φωτιά από τον ουρανό για να κάψει τους Σαμαρείτες επειδή δεν άκουγαν το κήρυγμά του, (Λουκ.9:54) αποτελούν ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις του χαρακτήρα του. Παρ’ όλα αυτά  ο Ιωάννης  ήταν ο ένας από τους τρείς, που αποτελούσαν τον στενότερο κύκλο των μαθητών του Κυρίου και που ο ίδιος ονομάζει τον εαυτόν του τον «μαθητή τον οποίον ηγάπα ο Ιησούς». (Ιωάν.13:23)

Για το έργο που άφησε σε όλους εμάς που τα βρήκαμε έτοιμα για την οικοδομή μας, το ευαγγέλιο του, τις τρείς καθολικές επιστολές και το βιβλίο της Αποκάλυψης, μόνο θαυμασμό μας προκαλεί και ευχαριστία προς τον Θεό, που έχει την δύναμη να αλλάζει τους ανθρώπους.

Ο ευαγγελιστής Μάρκος

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ-ΤΟΥ-ΜΑΡΚΟΥΉταν γιός της Μαρίας, κάποιας μαθήτριας της οποίας  το σπίτι στην Ιερουσαλήμ χρησιμοποιούσαν σαν τόπο συναθροίσεως οι μαθητές και ανιψιός του απόστολου Βαρνάβα. (Κολ.4:10)

Αν και απαραίτητος, εγκατέλειψε τον Παύλο και τον Βαρνάβα ενώ τους υπηρετούσε στην μέση του πρώτου ιεραποστολικού έργου τους με αποτέλεσμα , όταν ο Μάρκος μετά από έξι χρόνια περίπου θέλησε να ακολουθήσει τον Παύλο στο δεύτερο ιεραποστολικό του ταξίδι , ο Παύλος αρνήθηκε να τον πάρει μαζί του, -προφανώς από έλλειψη εμπιστοσύνης,- γεγονός που προκάλεσε το  χωρισμό των Παύλου και Βαρνάβα. (Πρα.13:5)

Και όμως, ο Μάρκος δώδεκα χρόνια αργότερα, γύρω από το 62μχ βρίσκεται στην Ρώμη με τον Παύλο. (Κολ. 4:10)

Και πέντε χρόνια μετά βλέπουμε τον Παύλο να του ζητά να έρθει κοντά του, (Β΄Τιμ.4:11) συμπεραίνοντας πως στα μεταγενέστερα χρόνια της ζωής του ο Μάρκος, έγινε ένας από τους ποιο αγαπητούς και στενούς βοηθούς του Παύλου. Και όχι μόνο! Διότι ως πνευματικό τέκνο του αποστόλου Πέτρου, για πολλά χρόνια, κατέγραψε με ακρίβεια, ότι ακριβώς του περιέγραψε η άκουσε από τα κηρύγματά του, για την ζωή και την διακονία του Ιησού, μεταφέροντάς τα στο ευαγγέλιό του, για να  ευλογούνται οι επόμενες γενεές μέχρι σήμερα.

Ως προς τον καιρόν έπρεπε να είσθε διδάσκαλοι (Α΄Κορ.3:1)

Λέγοντας αυτό, είναι σαν ν’ αναιρούμε τα όσα ποιο πάνω είπαμε, σχετικά με τον χρόνο που χρειάζεται ο καθένας για να δει τον εαυτόν του ανακαινισμένο.

Η προτροπή του αποστόλου Παύλου όμως, δεν έχει να κάνει με αυτό αλλά με τις αργοπορίες που παρουσιάζουμε ως προς τον χρόνο που χρειάζεται να αφομοιώσουμε ακόμα και τις βασικές διδασκαλίες του ευαγγελίου!

Χρόνο έχουμε αλλά δεν είναι απεριόριστος, ιδιαίτερα όταν γνωρίζουμε ότι ο Κύριος έρχεται, είναι πλησίον, όχι μόνο για τον κόσμο ούτε για την εκκλησία του αλλά και για τον καθένα ξεχωριστά!

images (3)Εν κατακλείδι να χρησιμοποιήσουμε τον χρόνο που μας χορηγεί ο Θεός προς όφελος της ψυχής μας. Θλίψεις θα έχουμε! Ο Κύριος μας έχει προειδοποιήσει γι αυτές. Εμείς όμως και ο καθένας που το επιθυμεί, δεν πρέπει αξ αιτίας τους να σταματάμε την προσπάθειά μας αλλά να σιγουρεύουμε την κλήση μας και την εκλογή μας από τον Θεό.  Μ’ αυτόν τον τρόπο θα μας χορηγηθεί γενναιόδωρα και η είσοδος στην αιώνια βασιλεία του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.

Να λοιπόν γιατί ο Θεός μας αναγεννάει, επειδή:

Αναδημιουργεί  με νέους όρους, τον ψυχισμό του ανθρώπου προτρέποντάς τον πλέον  να δοκιμάζει πάντοτε το καλό και να απορρίπτει το κακό, αφ’ ενός για να  έχει ωραία και ευλογημένα αποτελέσματα  στην ζωή του, η δε ζωή του όμοια με του Ιησού να του χαρίσει την σωτηρία. (Ρωμ.5:10)

Ο Θεός να σας ευλογήσει

γιάννης μαστοράκος

Από fonhbowntos.gr Μάρτιος 8, 2015 Σκεψεις & Σχολια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ