Ο σπόρος της Βασιλείας «επί τα πετρώδη»

Από fonhbowntos.gr Ιούλιος 20, 2013 Σκεψεις & Σχολια

«Ο σπόρος που σπάρθηκε επάνω σε πετρώδες μέρος, αυτός είναι που ακούει τον Λόγο, και αμέσως με χαρά τον δέχεται· δεν έχει, όμως, μέσα του ρίζα, αλλά είναι πρόσκαιρος· (αυτός που διαρκεί για λίγο χρόνο, ο παροδικός) και όταν γίνει θλίψη ή διωγμός εξαιτίας τού Λόγου, αμέσως σκανδαλίζεται». (Ματθ.13:20-21)

Τα λόγια αυτά με το παραβολικό περιεχόμενό τους, αποτελούν μέρος της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού και αφορούν στα «μυστήρια» της Βασιλείας των ουρανών. Απευθύνονται από τον ίδιο στον στενό κύκλο των μαθητών Του, χωρίς βέβαια να παραλείψει την ερμηνεία τους, η οποία καθώς φαίνεται αφορά τους ανθρώπους εκείνους, που «αμέσως με χαρά θα δεχθούν το ευαγγέλιο » αλλά γρήγορα θα το εγκαταλείψουν!

Παν δώρημα τέλειο είναι άνωθεν…..(Ιακ.1:17)

Σύμφωνα με τον Ιησού, οι αιτίες της εγκατάλειψης για κάποιους,, βρίσκονται σε θλίψεις και διωγμούς, που καταβροχθίζουν τις δυνάμεις τους και αναστέλλουν η καταργούν εντελώς την επιθυμία τους να προχωρήσουν μαζί Του!

images (27)Μέχρι εκεί που το μέρος του λόγου ήταν εύκολο, ευχάριστο και τους ευεργετούσε, -απ΄ όσα έλεγε κι έκανε,- όλα καλά… όσο καταλάβαιναν, πως θα έπρεπε να προχωρήσουν με τον Λόγο του Θεού για να εξασκήσουν εκτός των άλλων και πίστη, άρχισαν να λένε, πως «Σκληρός είναι αυτός ο λόγος, ποιος μπορεί να τον ακούει;»… ΔΕΝ μου προκαλεί εντύπωση γιατί στους όχλους ο Κύριος μίλαγε με παραβολές, ενώ στους μαθητές του που άνοιγαν τ’ αυτιά τους σ’ ότι τους έλεγε, τα εξηγούσε με λεπτομέρειες! Είναι βλέπετε κι αυτοί που πίστευαν αλλά παρέμεναν, -όσο οξύμωρο και ν’ ακούγεται,- δύσπιστοι! Ο Ιησούς Χριστός ήξερε τι είχαν στις καρδιές τους, γι αυτό χωρίς να προσβάλει κανέναν, έλεγε ξανά και ξανά προειδοποιόντας τους: «Κανένας δεν μπορεί νάρθει σε μένα, αν δεν του είναι δοσμένο από τον Πατέρα μου». (Ιωαν.6:60-69)

Βεβαίως ο Θεός και πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι αυτός που ελκύει την κάθε ψυχή στο Λόγο Του και του αποκαλύπτει το θέλημά Του αλλά στο τέλος αυτός που σώζεται, είναι αυτός που πιστεύει με την καρδιά του, ομολογεί τ’ όνομα του Κυρίου με το στόμα του και το δείχνει με την ζωή του, παραμένοντας και στα δύσκολα όταν αυτά έρχονται!

Οι απόστολοι, λαμπρά παραδείγματα των όσων λέμε, αφού δοκιμάστηκαν σκληρά και με πολλές εμπειρίεςimages (28) πλέον στο ενεργητικό τους, διακηρύττουν ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΡΥΒΟΥΝ, όπως και ο  Ιησούς Χριστός άλλωστε, ότι «διά πολλών θλίψεων ΠΡΕΠΕΙ να εισέλθωμεν εις την βασιλείαν του Θεού». (Πράξ.14:22)  Και πάλι. « ΠΑΝΤΕΣ δε οι θέλοντες να ζώσιν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού θέλουσι διωχθή». (Β΄Τιμ.3:12)

Αυτό σημαίνει πως θα υπάρξουν ΟΠΟΣΔΗΠΟΤΕ δυσάρεστα γεγονότα, τα οποία προφανώς θα οδηγήσουν σε θλίψεις και σε διωγμούς,  ΠΟΥ Θ’ ΑΓΓΙΞΟΥΝ με τον έναν η τον άλλο τρόπο ΟΛΟΥΣ τους εν Χριστώ πιστούς αλλά δεν αρκούν ως δικαιολογία η μάλλον ο Κύριος ΔΕΝ τα δέχεται ως δικαιολογία, ώστε να πάψουμε  ν’ αγωνιζόμαστε τον καλό αγώνα της πίστεως εξ αιτίας τους.

Το θέμα μας βέβαια, είναι αυτοί που ακολούθησαν για λίγο τον Λόγο κι έφυγαν, η προτροπή μας όμως, όπως και η έγνοια μας άλλωστε, πρέπει να είναι σε όσους εξακολουθούν να στέκονται μπροστά Του, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΑΓΝΩΡΊΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΑΣ, ΌΤΙ ΤΟ ΊΔΙΟ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΚΆΝΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ. Μένουμε η φεύγουμε; Ο Πέτρος, για να δούμε κι ένα παράδειγμα, όταν ο Ιησούς τους είπε «μήπως κι εσείς θέλετε να φύγετε;» τότε εκείνος του απάντησε, «που να πάμε Κύριε, εσύ έχεις λόγους αιωνίου ζωής!» Έτσι υπολογίζεται σε κάποιον, το πόσο καλά έχει ριζώσει στον Λόγο της ζωής, απ’ ότι έχει εννοήσει εξ όσων ακούει…..

Εσύ τι θα κάνεις; Εγώ π.χ. έχω πιάσει τον εαυτό μου να είναι σε αμηχανία και να μετεωρίζεται μεταξύ του Κυρίου και μιας πραγματικότητας σπαρμένης από δυσκολίες, αδιέξοδα και μπόλικη απελπισία. Για πολύ καιρό ήμουν ανήμπορος να ερμηνεύσω, όντας μαθητής του Ιησού Χριστού, γιατί μου συνέβαιναν όλα τ’ άσχημα του κόσμου η για να μην γίνομαι μελοδραματικός, σχεδόν όλα. (Ψαλμ. 88:14-18)

images (30)Τέλος πάντων, γιατί με αυτά και με άλλα τελικά έμαθα, ότι Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΩΖΕΙ ΜΟΝΟ  ΑΝ ΕΠΙΜΕΙΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ Σ’ ΑΥΤΟΝ! (Ψαλμ.119:141-146)

Γι αυτό και τα προβλήματά μου δεν μ’ εμπόδισαν να σταθώ στο τέλος μπροστά στον Λόγο Του Θεού,-μέχρι σήμερα τουλάχιστον,- για να με συγχωρέσει από τις πολλές μου αμαρτίες, να μου δώσει υγεία τότε που άρχιζε να κλονίζεται και μια ωραία οικογένεια, που η Χάρη Του την διατηρεί μέχρι σήμερα. Τώρα, έπειτα από αρκετά χρόνια με τον Κύριο, καθώς κάνω τον λογαριασμό, βλέπω, πως περισσότερα είναι τα κέρδη από τις «ζημιές» που είχα. Ακόμα βέβαια δεν έχει τελειώσει τίποτα αλλά στον καιρό τον λίγο που απομένει μέχρι την επανεμφάνιση του Ιησού Χριστού, ΞΈΡΩ πως πρέπει να Τον εμπιστευτούμε ακόμα περισσότερο, για να φτάσουμε στο τέλος της πίστεως μας, που είναι η σωτηρία των ψυχών μας.

Ο ρόλος της εκκλησίας

Όσα λέμε έχουν να κάνουν ασφαλώς όχι μόνο με το πώς ξεκινάμε την σχέση μας με τον Θεό αλλά και μέχρι που είμαστε διατεθειμένοι να την φτάσουμε.

images (31)Και στο σημείο αυτό να πούμε, πως όλοι χρειαζόμαστε βοήθεια, την οποία όμως, δεν μπορούμε να βρούμε μακριά από το «σπίτι του πατέρα.» Αυτό είναι οίκος καταφυγής, αναπαύσεως, ακροάσεως Του Λόγου Του Θεού και προσευχής.

Η σύνδεσή μας δηλαδή με τον Χριστό προϋποθέτει την ένωσή μας με το σώμα Του που είναι η εκκλησία. (Ψαλ.26:12, Πρα.9:31, Β΄Κορ.8:1 κ.α.)

Η εκκλησία που αναφέρεται «σταθερά στη διδασκαλία των αποστόλων, στην κοινωνία μεταξύ των χριστιανών, στην κοπή τού άρτου τις Κυριακές  και στις προσευχές», καθορίζει δι’ αυτών και το μυστικό της επιτυχίας των πιστών εκείνων, που έχουν βάλει στόχο τους, την είσοδό τους ΠΛΟΥΣΙΩΣ στην Βασιλεία Του Θεού! (Πράξ.2:42)

Για τον Δαυίδ ο Ναός του Κυρίου ήταν «γη ζώντων», αφού όπως το πίστευε κατοικούσε σ’ αυτόν ο αιώνιος αρχείο λήψης (7)Θεός.

Όταν η πίστη μας λοιπόν παλινδρομεί, έχουμε αμφιβολίες, δυσκολευόμαστε και είμαστε απογοητευμένοι, τότε δεν υπάρχει άλλο μέρος από την «γη των ζώντων» και την εκκλησία, για να «προσμένει κάποιος τον Κύριο, για ν’ ανδρωθεί, για να κραταιωθεί η καρδιά του, για να ησυχάσει στην παρουσία Του». (Ψαλ.27:13)

για το τέλος

Να μην γίνει κανείς ένα από τα τόσα παραδείγματα που βλέπουμε γύρω μας και μαρτυρούν την ευκολία με την οποία κάποιος εγκαταλείπει καταμεσής την προσπάθεια που ξεκίνησε, δηλαδή, ΤΗΝ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΖΩΗ. Ποιος δεν έχει ξεκινήσει να φτιάχνει μια οικοδομή και δεν έχει σκεφτεί η δεν έχει προγραμματίσει, μέχρι και το τελευταίο κόστος για την αποπεράτωσή της. Μισοφτιαγμένες και παρατημένες οικοδομές, άλλες στα μπετά, άλλες στα τούβλα κ.τ.λ. δεν προκαλούν μόνο λύπη αλλά χαλάνε και την αισθητική του περιβάλλοντος χώρου που βρίσκονται. Τώρα, για να τοποθετήσουμε τα πράγματα στην σωστή τους βάση λέμε:

images (29)Εκτός από τις αξιοθαύμαστες ενέργειες Του Θεού  και την χαρά που δοκιμάζει κάποιος από την απρόσμενη συνάντησή του με τον Ιησού Χριστό, χρειάζονται κι άλλα ερείσματα για να κρατηθεί στον Λόγο της ζωής, όπως ταπείνωση, αγιασμός, πίστη και αντοχή σε κακουχίες….Προσόντα με τα οποία φυσικά δεν γεννιέται κανείς αλλά αποκτά στην περίπτωση που φυλάξει για τα καλά και βαθιά μέσα του τον σπαρμένο λόγο. ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟ ΛΙΓΟΣΤΟ  χώμα που βρίσκεται «επί τα πετρώδη» δεν μπορεί να κρατήσει ανέπαφο στον χρόνο το οτιδήποτε, πόσο μάλλον ν’ αυξήσει την τεράστια Βασιλεία των ουρανών που είναι μέσα μας!

γιαννης μαστοράκος

Από fonhbowntos.gr Ιούλιος 20, 2013 Σκεψεις & Σχολια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ