ο σταυρός ως μέσον βασανισμού & εκτέλεσης

Από fonhbowntos.gr Μάιος 18, 2016 Σκεψεις & Σχολια

Ο σταυρός ήταν το πλέον επώδυνο και ατιμωτικό όργανο και μέσον θανάτου. Αυτό χρησιμοποιούσαν πριν και από τους Ρωμαίους όλοι οι λαοί της Ανατολής, αλλά και οι Αιγύπτιοι.

Η λέξη σταυρός δεν σημαίνει μόνο το σχήμα που γίνεται με δύο κάθετα τεμνόμενα τμήματα ξύλου. Σταυρός αρχείο λήψης (2)σημαίνει επίσης, όρθιο ξύλο, πάσσαλος, σκόλοψ (παλούκι), χιαστί ή σε ορθή γωνία σχήμα. Σε ίσιους πασσάλους οι αρχαίοι λαοί εκτελούσαν τους καταδίκους καρφώνοντάς  τους  σ’  αυτούς  με αποτέλεσμα ο θάνατος να έρχεται ύστερα από λίγο, ενώ οι Εβραίοι επάνω σε τέτοια ίσια ξύλα εξέθεταν τα πτώματα των νεκρών που ήταν άξιοι τέτοιας καταδίκης, αφού προηγουμένως τους εκτελούσαν δια λιθοβολισμού.(Δευτ.21:23)  

Σε συνέχεια του ίσιου πασσάλου οι αρχαίοι λαοί επινόησαν το σταύρωμα σε σταυρό σχήματος Τ. δηλ., ένας πάσσαλος ψηλότερος από το ανάστημα του ανθρώπου τον οποίο έστηναν μόνο του με σταθερό τρόπο στους τόπους εκτελέσεων, ενώ  ερχόταν να συμπληρώσει την κορυφή του  μια οριζόντια τραβέρσα.

Πως ήταν ο σταυρός του Χριστού

Σε σταυρό σχήματος Τ πιθανολογείτε πως σταυρώθηκε  ο Ιησούς Χριστός. Αν και πλήρης περιγραφή για images (4)τον τύπο του σταυρού που χρησιμοποιήθηκε για τον Ιησού δεν υπάρχει, ούτε στα ευαγγέλια, ούτε από τον  Ιωάννη τον απόστολο που ενώ υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της σταυρώσεως του, αναφέρεται περισσότερο στο πάθος του Κυρίου για τον οποίον λέει: «ο βαστάζων τον σταυρόν αυτού». (Ιωάν 19:17)

Ο δε Λουκάς αναφερόμενος στον Κυρηναίο τον οποίο αγγάρεψαν οι ρωμαίοι στρατιώτες για να βοηθήσει στην μεταφορά  του σταυρού έως τον Γολγοθά λέει. «και έθεσαν επάνω αυτού τον σταυρόν». (Λουκ.23:26)

Οι δεκάδες εικόνες που βλέπουμε ν’ αναπαριστούν τον σταυρό του Ιησού σε διάφορα σχήματα π.χ. Λατινικού τύπου, δεν γίνεται ν’ ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα μιας και κανένας δεν τον έχει δει και μόνο για λατρευτικούς σκοπούς άλλαξε, προς το ευπρεπέστερο, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ακόμη και σε τέσσερα ισοσκελή μέρη, όπως ο Βυζαντινός.

images (10)Καμιά αρχαιολογική σκαπάνη δεν έχει αποδείξει είτε στο παρελθόν, είτε τώρα, την ύπαρξη του σταυρού επάνω στον οποίο μαρτύρησε ο Ιησούς.

Αλλά ούτε για το τι σχήμα είχε δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος μετά βεβαιότητας, είτε ιστορικός είναι αυτός η οποιοσδήποτε άλλος που σέβεται τον εαυτό του.

Εάν είπαμε ποιο πάνω, ότι κατά πάσα πιθανότητα να χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι τον σταυρό σε σχήμα Τ για τις δημόσιες εκτελέσεις ,- το ίδιο βέβαια και για τον Ιησού,- είναι γιατί υποθέσαμε και ιστορικά κείμενα αφηγούνται, πως ήταν κατ’ αρχάς ευκολόχρηστος. Αυτός imagesδιαιρούμενος σε δύο άνισα μέρη, με το μεγαλύτερο, να παραμένει όρθιο και σταθερά πακτωμένο σε ειδικό λάκκο στον τόπο των εκτελέσεων, ενώ το οριζόντιο μέρος του, η λεγόμενη τραβέρσα, από μόνη της μπορούσε να μεταφερθεί πολύ ποιο εύκολα στους ώμους ενός  μελλοθανάτου, αφού θα ζύγιζε ασφαλώς πολύ λιγότερο από έναν σταυρό Λατινικού η Βυζαντινού τύπου, ο οποίος για να αντέξει το βάρος ενός μελλοθανάτου θα έπρεπε να ζυγίζει το λιγότερο 100 κιλά.

Επίσης και ως προς το κόστος δεν χωράει καμία σύγκριση.  Από την κατασκευή καταλαβαίνουμε, ότι ένας διαιρούμενος σταυρός σε σχήμα Τ θα στοίχιζε πολύ λιγότερα από έναν άλλο σταυρό  που τα μέρη του θα τέμνονταν μεταξύ τους και θα ήταν ενιαία.

Ο θάνατος δια του σταυρού

Ρωμαίοι συγγραφείς όπως ο Κικέρων, οι οποίοι ζούσαν σε μια εποχή όπου η φριχτή τέχνη του βασανισμού είχε φθάσει στο αποκορύφωμά της, χαρακτήριζαν τον σταυρό σαν το σκληρότερο και τρομερότερο images (12)βασανιστήριο. Αυτό ακριβώς ήταν το αίτιο που είχε καταστήσει την σταύρωση αφ’ ενός τόσο δημοφιλή στους αιμοδιψείς και εξαγριωμένους όχλους της εποχής εκείνης και αφ’ ετέρου το καθιερωμένο μέσο εκτελέσεως των δούλων, των μεγάλων εγκληματιών που δεν ήταν Ρωμαίοι πολίτες και των προδοτών. Κάρφωναν με μεγάλα καρφιά τα χέρια και τα πόδια του μελλοθανάτου πάνω στο ξύλο του σταυρού και τον άφηναν να κρέμεται από τις πληγές του μέσα σε φρικτή αγωνία, λιμοκτονία, αφόρητη δίψα και σπασμούς πόνου.

Το υποπόδιο στήριγμα στο σταυρό και η σημασία του

Σκοπός της σταυρώσεως δεν ήταν μόνο ο θάνατος, αλλά ο αργός βασανιστικός θάνατος του εσταυρωμένου, ώστε με την όσο το δυνατόν μακροχρόνια έκθεσή του σε κοινή θέα, ο λαός που παρακολουθούσε, να αρχείο λήψης (3)παραδειγματίζεται και να φοβάται.

Για  να παραμένουν εκτεθειμένοι για ημέρες με αυτόν τον ατιμωτικό τρόπο οι εσταυρωμένοι, οι ρωμαίοι τοποθετούσαν στο κάθετο δοκάρι του σταυρού, στο ύψος των άκρων των ποδιών, υποπόδιο στήριγμα, μια μικρή ξύλινη προεξοχή, στην οποία μπορούσε να στηριχθεί ο εσταυρωμένος και να ανακουφίσει τις αναπνευστικές του ανάγκες, γιατί διαφορετικά, κρεμάμενος μόνο από τα χέρια, θα κινδύνευε να πεθάνει σύντομα από ασφυξία .Με τον τρόπο αυτό ο θάνατος επέρχεται ύστερα από τρεις- τέσσερεις η και έξι μέρες.

 Υπήρχε υποπόδιο στήριγμα στο σταυρό του Ιησού;

Οι ευαγγελιστές στα γραπτά τους δεν μας άφησαν καμία περιγραφή του σταυρού. Πόσο μάλλον για το εάν υπήρχε η όχι υποπόδιο στήριγμα στην περίπτωση του Ιησού. Το ίδιο άλλωστε και οι απόστολοι στις επιστολές τους, οι οποίοι όπως αλλού έχουμε δείξει, (βλε. Ο αληθινός σταυρός του Χριστού) μας παραπέμπουν όλοι ανεξαιρέτως, στο νόημα της σταύρωσης του Χριστού και στο πάθος του Κυρίου. Ούτε καν και γι αυτούς τους σταυρούς  των ληστών δεν έχουν κάποια περιγραφή, οι οποίοι σταυρώθηκαν λίγο αργότερα, ο ένας δεξιά και ο άλλος  στα αριστερά του Ιησού.

Οι ειδικοί πάλι ΔΕΝ μας βεβαιώνουν τίποτα σχετικά με το ζήτημα αυτό και οι χιλιάδες απεικονίσεις του εσταυρωμένου Ιησού μάλλον μας  αποπροσανατολίζουν επειδή είναι αυθαίρετες. Έτσι λοιπόν  μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε, υπολογίζοντας  από τον ΧΡΟΝΟ (έξι ώρες) που διήρκεσε το μαρτύριο ενώ  θα έπρεπε να είναι για τέσσερις η πέντε ημέρες.

Κάνοντας  αυτές τις σκέψεις,  μπορούμε- όχι αυθαίρετα,- ν’ αποδώσουμε κάποια σχέση στην τοποθέτηση η όχι της ξύλινης υποποδίου προσθήκης,  η πιθανή απουσία της οποίας έκανε τον Ιησού να καταλήξει σύντομα, χωρίς βέβαια να παραβλέπουμε πως σε αυτό συνέβαλαν η κακή κατάστασή του, οι οξύτατοι πόνοι από τα καρφιά του σταυρού αλλά και οι απερίγραπτες ταλαιπωρίες του, από την σύλληψή του μέχρι τον Γολγοθά και έως την στιγμή του θανάτου του. (βλε. Κρεμάστηκε η σταυρώθηκε ο Ιησούς;)

imagesΣτο συμπέρασμα αυτό, που είναι μια ιατρική εξήγηση και μάλιστα η μόνη που δεν αμφισβητείται, έρχεται να προστεθεί από τον Ιερεμία μια προφητεία θρήνος, που αφορούσε βέβαια την ερήμωση της Ιερουσαλήμ, αλλά περιέχει το εξής καταπληκτικό στοιχείο:  «Κατέρριψεν από του ουρανού εις την γην την δόξαν του Ισραήλ και δεν ενεθυμήθη εν τη ημέρα της οργής αυτού το υποπόδιον των ποδών αυτού». (Θρ. 2:1)

Οι ανομίες δηλ. της Ιερουσαλήμ έκαναν τον Θεό να την εγκαταλείψει στους εχθρούς της οι οποίοι της φέρθηκαν χωρίς έλεος. Παρόμοια εγκατάλειψη από τον Θεό ένιωσε και ο Ιησούς, ο οποίος, αφού άφησε την δόξα του στους ουρανούς που είχε δίπλα στον Πατέρα, ανέβηκε επάνω στον σταυρό, αφού ήταν αποφασισμένο, χωρίς καμιά επιείκεια και χωρίς κανένα υποστήριγμα από τον Θεό-σαν να λέμε χωρίς υποπόδιο στο σταυρό,- να οδηγηθεί σε ταπεινωτικό θάνατο.

Με την ξύλινη προσθήκη δηλαδή, το μαρτύριο παρατείνεται…. όμως χωρίς αυτό το υποστήριγμα, το μαρτύριο αν και ποιο σύντομο γίνεται πολύ ποιο φοβερό, αφού πρέπει να στηρίζεται αποκλειστικά στους ήλους.

Παρόλα αυτά ο Θεός όπως επέβλεψε την ζωή του, το ίδιο επιβλέπει και στον θάνατό του, καθώς στην ταφή και την ανάστασή του αργότερα!

Το ότι δεν έπρεπε να πεθάνει αργότερα από την ημέρα της Παρασκευής είχε να κάνει και  με το γεγονός, ότιimages (2) για τους Ιουδαίους η ημέρα του Σαββάτου ήταν σημαντική, ενώ θα εόρταζαν και το Πάσχα. Αυτό δεν τους επέτρεπε, πέρα από την ημέρα αυτή να μένουν εκτεθειμένοι στον σταυρό τους οι καταδικασθέντες!

Εάν δεν είχε πεθάνει θα του συνέτριβαν τα οστά των ποδών του, όπως έκαναν άλλωστε  στους ληστές που σταύρωσαν στα δεξιά και αριστερά Του.. Με συντριμμένα τα οστά των ποδιών τους, δεν είχαν πώς να πατήσουν για ν’ ανασηκωθεί το σώμα τους και ν’ αναπνεύσουν, ώστε μετά από λίγο να επέλθει ο θάνατός τους από ασφυξία.

Ο  Θεός όμως δείχνει την προσωπική του φροντίδα για τον Μεσσία Ιησού Χριστό, τον οποίο θα θυσίαζε επιτρέποντας στο σώμα του να δεχθεί πληγές, όχι όμως την συντριβή των οστών Του.

«Αυτός φυλάττει πάντα τα οστά αυτού· ουδέν εκ τούτων θέλει συντριφθή». (Ψαλ.34:20)

Συμπέρασμα

-Το γεγονός λοιπόν ότι «πατούσε» μόνο στα καρφιά και όχι σε κάποιο άλλο υποστήριγμα, ήταν επάνω στον σταυρό σαν να κρέμεται ενώ ήταν καρφωμένος. Αυτό τον έκανε να αισθάνεται το σώμα του να εξαρθρώνεται και την ύπαρξή του στην κυριολεξία να διαλύεται κάτι που συνέβη μέσα σε έξη βασανιστικές ώρες.

(βλε. Τα δύο μερόνυχτα του θείου βασανιστηρίου)

Από fonhbowntos.gr Μάιος 18, 2016 Σκεψεις & Σχολια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ