στα ίχνη του Θείου δράματος

Από fonhbowntos.gr Μάιος 18, 2016 Σκεψεις & Σχολια

Ο Ιησούς από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του και πριν από την σταύρωσή του δέχθηκε ανείπωτα μαρτύρια, που εξάντλησαν τον οργανισμό του και προκάλεσαν διαταραχές, οι οποίες αθροιζόμενες τον έφεραν πλησιέστερα στον θάνατο.

Το μαρτύριο πριν την σταύρωση

Από τον Άννα τον αρχιερέα στον Καϊάφα 

Μου προκάλεσε εντύπωση από την ανάγνωση των ευαγγελίων, το γεγονός της σύλληψης του Ιησού και πως αρχείο λήψης (1)αυτή έγινε, αφού χρειάστηκε ένα τάγμα από Ρωμαίους στρατιώτες υπό τις διαταγές χιλίαρχου κι ένα μεγάλο πλήθος εξαγριωμένων Ιουδαίων εξοπλισμένο με μαχαίρια και ρόπαλα, για να συλλάβουν ΜΟΝΟ τον Ιησού Χριστό. «Εξεύρων πάντα τα ερχόμενα επ’ αυτόν», προς στιγμή αντιδράει, όπως ο καθένας ίσως μπροστά στην θέα τόσων εκ των αισχρών ανθρώπων, ρίχνοντάς τους μόνο με τον λόγο του όλους καταγής, όμως ήταν η ώρα που έπρεπε να παραδοθεί σε χέρια αμαρτωλών για να εκπληρωθούν ότι έλεγαν οι γραφές γι αυτόν. Αφήνεται έτσι να τον πιάσουν και αφού το έκαναν, Τον έσυραν δεμένο και κακοποιώντας τον, πρώτα στον Άννα τον αρχιερέα, και μετά στον Καϊάφα.

Κάνοντας αυτό εκπλήρωσαν την προφητεία που τους δόθηκε στα μέσα του 11ου π.χ. αιώνα, που έλεγε:

«Με περιέπαιξαν όσοι με βλέπουν· ανοίγουν τα χείλη τους, κουνάνε το κεφάλι τους»  (Ψαλ.22:7)the-flagellation-of-christ-caravaggio-1610

Αλλά και την προφητεία του Ησαίου το 750π.χ περίπου.

«Έδωσα τον νώτο μου σ’ αυτούς που μαστιγώνουν, και τις σιαγόνες μου σ’ αυτούς που μαδούν· δεν έκρυψα το πρόσωπό μου από βρισιές και φτυσίματα». (Ησ.50:6)

αυτό βέβαια ΔΕΝ τους απαλλάσσει από τον υπερβολικό ζήλο που επέδειξαν ούτε από την αχρεία συμπεριφορά τους ενώ δεν τους έπρεπε.

Στον Καϊάφα όταν τον πήγαν, τα πράγματα αγρίεψαν ακόμη περισσότερο, αφού εν χωρώ , «μερικοί άρχισαν να τον φτύνουν, και να σκεπάζουν το πρόσωπό του, και να τον γρονθοκοπούν, και να του λένε: Προφήτευσε! Και οι υπηρέτες τον χτυπούσαν με χαστουκίσματα στο πρόσωπο». ( Μάρκ.14:65)

Πως μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστα τα γεγονότα αυτά. Ο άνθρωπος Ιησούς Χριστός είχε καταλάβει πλέον, ότι είχε φτάσει στο τέλος της αποστολής του. Γνώριζε ότι θα πέθαινε και μάλιστα με τον πλέον σκληρό αρχείο λήψης (4)τρόπο. Σκεφτείτε στα αλήθεια! Τι αποθέματα ψυχικής δύναμης χρειάστηκαν για να σταθεί όρθιος και με αξιοπρέπεια, όταν στις ώρες εκείνες της ατελείωτης ταπείνωσης κι εξευτελισμού, όλοι εκείνοι που προηγουμένως είχε ευεργετήσει, κυρίους και υπηρέτες, συνέχιζαν να τον εξουθενώνουν και να τον βασανίζουν. Το μαρτύριο στις αυλές των αρχιερέων διήρκεσε  όλο το βράδυ της Τετάρτης έως και το πρωί της Πέμπτης, όπου δεν σταμάτησαν να τον φτύνουν, να τον χαστουκίζουν και με το κεφάλι καλυμμένο να τον γρονθοκοπούν και να τον εμπαίζουν! Σε παρόμοιες συνθήκες η σε άλλες που πιθανόν να περνάγαμε η να περάσουμε ΕΜΕΙΣ στο μέλλον, που θα ελπίζαμε λέτε;

Ο Ιησούς πάντως ήλπιζε στον Θεό. Όχι για να μην περάσει ότι πέρναγε, αφού αυτό θα ήταν αντίθετο με το θέλημα του Θεού αλλά για να δοκιμαστεί χωρίς να δειλιάσει…λέγοντας ότι:

«ο Κύριος ο Θεός θα με βοηθήσει· γι’ αυτό, δεν ντράπηκα· γι’ αυτό, έβαλα το πρόσωπό μου σαν σκληρή πέτρα, και ξέρω ότι δεν θα ντροπιαστώ». (Ησ.50:7)

Στον Πιλάτο

Και όπως είπαμε αυτό ήταν η αρχή του πάθους του. Στην συνέχεια και σε κακή κατάσταση καθώς ήταν εξ αρχείο λήψης (2)αιτίας του βασανισμού που υπέστη από τους Ιουδαίους τον παρέδωσαν στους Εθνικούς και στον Πιλάτο. Η επερχόμενη καταδίκη ήταν μπροστά και τίποτα δεν φαινόταν ότι θα μπορούσε να αντιστρέψει τα πράγματα. Τώρα την σκυτάλη την παίρνουν οι τραχείς στρατιώτες του Πιλάτου. Το μαρτύριό  του στον στρατώνα των ρωμαίων κράτησε καθ’ όλη  την διάρκεια της ημέρας συνεχίστηκε όλη την νύχτα της Πέμπτης, μέχρι το πρωί της Παρασκευής οπότε και τον σταύρωσαν.

Ας δούμε όμως τα γεγονότα πως εξελίχθησαν, αφού ο  Πιλάτος πριν την σταύρωσή του διατάσει να τον μαστιγώσουν.

 «Τον δε Ιησούν μαστιγώσας παρέδωκε διά να σταυρωθή». (Ματθ. 27:26)

Το « μαστιγώσας τον Ιησού», αυτή η τόσο μικρή φράση του ευαγγελιστή δεν πρέπει να μας περάσει απαρατήρητη, αφού κάποιοι πέθαιναν κατά την διάρκεια αυτού του βασανιστηρίου. Ως εκ τούτου δεν images (4)επρόκειτο για μια απλή μαστίγωση. Ο μελλοθάνατος δενόταν σε ένα στύλο όπου ο βασανιστής του τον μαστίγωνε με ένα μαστίγιο που είχε  πέτσινα λουριά και σιδερένια βαρίδια η μικρά κόκαλα ζώων ανάμεσά τους και στις άκρες τους. Καθώς λοιπόν το μαστίγιο έπεφτε με όλη την δύναμη του βασανιστή στην ράχη του καταδίκου, αυτό στην επιστροφή του, έπαιρνε δέρμα και σάρκες σε σημείο, όταν τελείωνε το μαστίγωμα η πλάτη τραυματισμένη και απογυμνωμένη καθώς ήταν να φαίνονται έως και τα οστά της.

Ένας ιστορικός του 3ου αιώνα, ο Ευσέβιος, περιέγραψε ένα τέτοιο μαστίγωμα ως εξής, «Οι φλέβες του θύματος άνοιγαν και οι μύες, τα νεύρα και τα έντερα του θύματος έβγαιναν έξω».

Και ενώ για τον ίδιο τον ψαλμωδό η προφητεία στην οποία ποιο κάτω αναφέρομαι θα ήταν πολύ πιθανόν ακατανόητη, παρ’ όλα αυτά έρχεται ν’αποδείξει με τον πλέον περίτρανο τρόπο την σκληρότητα του μαστιγώματος που υπέστη ο Ιησούς Χριστός.

«Οι γεωργοί αροτρίασαν επάνω στις πλάτες μου· έσυραν μακρινά τα αυλάκια τους». Ψαλ. 129:3

Το τι ακολούθησε μετά το μαστίγωμα του Ιησού από τους βασανιστές του που ήταν εξ ίσου σκληρό, αφήνουμε να μας το διηγηθεί ο ίδιος ο ευαγγελιστής.

αρχείο λήψης (7)27 «Τότε, οι στρατιώτες τού ηγεμόνα, παίρνοντας τον Ιησού στο πραιτόριο, συγκέντρωσαν εναντίον του ολόκληρο το τάγμα των στρατιωτών.

28 Και αφού τον ξέντυσαν, τον έντυσαν με μια κόκκινη χλαμύδα.

29 Και πλέκοντας ένα στεφάνι από αγκάθια, το έβαλαν επάνω στο κεφάλι του, και του έδωσαν ένα καλάμι στο δεξί του χέρι· και καθώς γονάτισαν μπροστά του, τον ενέπαιζαν, λέγοντας: Χαίρε, ο βασιλιάς των Ιουδαίων.

30 Και, φτύνοντάς τον, πήραν το καλάμι, και χτυπούσαν στο κεφάλι του.

31 Και αφού τον ενέπαιξαν, τον ξέντυσαν από τη χλαμύδα, και τον έντυσαν με τα ιμάτιά του· και τον έφεραν για να τον σταυρώσουν »  (Ματθ.27:27-31)

Ξεχωρίστε απ’ αυτή την περιγραφή όταν, «συγκέντρωσαν εναντίον του ολόκληρο το τάγμα», crucify-him-crucify-himδιακόσιους άντρες δηλαδή, οι οποίοι πέρασαν όλοι από μπροστά του για να τον κακοποιήσουν.  Τον « ξέντυναν και τον έντυναν για να τον χλευάσουν», τον «έφτυναν», τον «κτυπούσαν με καλάμι στο κεφάλι», ενώ προηγουμένως του είχαν περάσει ένα «αγκάθινο στεφάνι»!

Για το «αγκάθινο στεφάνι» να πούμε, ότι από μόνο του ήταν ένα μαρτύριο. Γινόταν όμως ακόμη περισσότερο επώδυνο, αφού τον χτυπούσαν με ραβδιά στο κεφάλι. Καθώς κυλούσαν οι ώρες, το «αγκάθινο στεφάνι» από τα χτυπήματα, βυθιζόταν όλο και περισσότερο στην σάρκα, με συνέπεια να προκαλεί εκτός από αβάσταχτο πόνο και πολύ αιμορραγία. Αυτό συμβαίνει διότι η περιοχή του τριχωτού της κεφαλής αιμορραγεί πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη.

images (8)Σε έναν λοιπόν Ιησού που ήταν ταλαιπωρημένος από την αϋπνία και την αφυδάτωση, κατατραυματισμένος, με τις πληγές του από την ράχη του και το κεφάλι του να αιμορραγούν συνεχώς, φόρτωσαν τον σταυρό του, ένα βαρύ ξύλο και τον οδήγησαν σε τόπο μαρτυρίου που ονομαζόταν Γολγοθάς. Εκεί καθώς ήταν εξαντλημένος, αδύναμος, αναιμικός και με τους πόνους σε όλο του το σώμα να είναι αφόρητοι, τον σταύρωσαν.

Δύο ολόκληρες νύχτες και δύο ολόκληρες ημέρες ταλαιπωρίας και βασανισμού. Με την τελευταία ημέρα μάλιστα να είναι καρφωμένος με ατιμωτικό τρόπο και σε κοινή θέα επάνω σε σταυρό, ΕΝΑΣ ΑΘΩΟΣ! Είχε όμως προβλεφθεί από τον Θεό, ότι θα τραυματιζόταν, θα πληγωνόταν και θα ταλαιπωριόταν.

«Αυτός, όμως, τραυματίστηκε για τις παραβάσεις μας· ταλαιπωρήθηκε για τις ανομίες μας· η τιμωρία, που έφερε τη δική μας ειρήνη, ήταν επάνω σ’ αυτόν· και διαμέσου των πληγών του γιατρευτήκαμε εμείς». (Ησ.53:5)

Πορεία προς τον Γολγοθά. Ο Ιησούς καταρρέει για πρώτη φορά

Από το βάρος του σταυρού, που τον υποχρέωσαν να σηκώσει και κακοποιημένος καθώς ήταν, ο Ιησούς, αφού είχε υποστεί τα πάνδεινα, λίγο έξω από την πόλη και στην διαδρομή για τον Γολγοθά πέφτει κατά γης από εξάντληση.

αρχείο λήψης (9)«Τα γόνατά μου ητόνησαν από της νηστείας και η σαρξ μου εξέπεσεν από του πάχους αυτής. Και εγώ έγεινα όνειδος εις αυτούς· ότε με είδον, εκίνησαν τας κεφαλάς αυτών». (Ψαλ.109:24-25) 

Τότε, οι Ρωμαίοι στρατιώτες αγγάρεψαν τον Σίμωνα τον Κυρηναίο, έναν διερχόμενο αγρότη, να σηκώσει τον σταυρό του Ιησού, ώστε, ακόμη κι έτσι να φτάσει οπωσδήποτε έως του τόπου της εκτελέσεώς του. ( Λουκ.23:26)

Το γεγονός ότι κατέρρευσε ο Ιησούς στην διάρκεια της πορείας του προς τον Γολγοθά, δεν θα πρέπει να μας προξενεί απορίες του τύπου, γιατί σ’ αυτόν συνέβη και όχι π.χ. στους δύο ληστές για τους οποίους οι ευαγγελιστές δεν αναφέρουν κάτι παρόμοιο. Η μεταχείριση του Ιησού από τους βασανιστές του δεν χωράει καμιά αμφιβολία, πως ήταν ιδιαίτερα σκληρή. Καθώς εξηγούν και ειδικοί, το σκληρό μαστίγωμα που είχε υποστεί, σε συνδυασμό με τα γρονθοκοπήματα και το αγκάθινο στεφάνι, αυτά του προκάλεσαν κάποιου είδους σοκ.

Δεν θα ονομάσω με καθαρά ιατρικούς όρους το είδος του σοκ που υπέστη ο Ιησούς, διότι, αν και είναι πολύ λογικό να του συνέβη στην κατάσταση που ήταν, παρ’ όλα αυτά δεν είμαι ειδικός για να σας πω. Κάποιοι λένεimages (9) για ολιγαιμικό σοκ. Βλάβη δηλ. που συνίσταται σε απώλεια αίματος ή υγρών οφειλόμενη σε εξωτερικό τραύμα, εσωτερική αιμορραγία κτλ.. Το γεγονός ότι ο Ιησούς υπέφερε από τις συνέπειες απώλειας μεγάλης ποσότητας αίματος, ήδη από τις ποιο πάνω περιγραφές, το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. Όμως κάτι που πρέπει να θυμόμαστε, είναι ότι τέτοιου είδους σοκ οδηγούν σε φαινόμενα υπότασης που προκαλεί αδυναμία και λιποθυμία, έπειτα ταχυκαρδία, αφού η καρδιά υπερλειτουργεί στην προσπάθεια της να προωθήσει το αίμα,- ο Ιησούς ήδη αιμορραγούσε, -και τέλος από αφυδάτωση, αφού το άτομο καταλαμβάνεται από μεγάλη δίψα, καθώς το σώμα επιθυμεί να έχει υγρά για να αντικαταστήσει το αίμα που χάθηκε. Διαβάζουμε πως κάθε μορφή shock αποτελεί δυνητικά επικίνδυνη κατάσταση για τη ζωή του παθόντος. Αν παραταθεί μπορεί να επιφέρει πολυοργανική ανεπάρκεια και τελικά το θάνατο. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς, πως σε τέτοια κρίσιμη κατάσταση που ήταν, δεν μπορούσε να μεταφέρει επάνω του το παραμικρό. Όχι έναν ενιαίο και συναρμολογούμενο βαρύ σταυρό όπως αυτοί που παριστάνονται σε απεικονίσεις αλλά ούτε καν το οριζόντιο ξύλο του σταυρού σε σχήμα Τ που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι, όπως εξηγώ αλλού. (βλε. ο σταυρός. Το βασανιστικότερο μέσον θανάτου)

Όταν έφτασαν στο λόφο του Γολγοθά

Γολγοθάς λέγεται στα Εβραϊκά  το μέρος της σταύρωσης. Λέγεται όμως και κρανίου τόπος στα Ελληνικά, επειδή έμοιαζε με ανθρώπινο κρανίο.(Ματθ.27:33 κτλ.) Το μέρος αυτό είναι ένας βραχώδης λόφος που images (10)βρίσκεται έξω από την πόλη προς την πλευρά πιθανότατα του βόρειου τοίχους. Σήμερα λένε πως ο τόπος αυτός είναι από το μέσα μέρος του τοίχους που εξακολουθεί να είναι το ίδιο με την εποχή εκείνη και στον χώρο του Αγίου τάφου.(;) Πάντως το ποιο σημαντικό είναι και η Γραφή λέει, πως έπρεπε να σταυρωθεί “έξω της πύλης” πράγμα που έτσι έγινε.(Ιωάν.19:17, Εβρ. 13:12)

ο Ιησούς αν και απειλείτε από πλήρη κατάρρευση, καταφέρνει και με την βοήθεια του Κυρηναίου, να φτάσει με την πομπή στον τόπο του μαρτυρίου για να του επιβάλλουν το τελικό βασανιστήριο, την ποινή της σταύρωσης. Εκεί, λίγο πριν του περάσουν τους ήλους του προσφέρθηκε να πιεί ξίδι ανακατεμένο με χολή η σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Μάρκο κρασί αναμεμιγμένο με σμύρνα, ένα είδος καταπραϋντικού για να του απαλύνει τρόπο τινά τους πόνους του καρφώματος. Όμως εκείνος, ότι και να ήταν αυτό που του έδωσαν, δεν το ήπιε.

«Του έδωσαν να πιει ξίδι ανακατεμένο με χολή· και καθώς το γεύθηκε δεν ήθελε να πιει». (Ματθ.27:34 , Μάρκ.15:23)

Πόσο διήρκεσε το μαρτύριο του Ιησού επάνω στον σταυρό;

Στο ερώτημα αυτό ας αφήσουμε το ίδιο το ευαγγέλιο να μας το αφηγηθεί.

«Ήτο δε ώρα τρίτη και εσταύρωσαν αυτόν». (Μάρκ.15:25)

Εάν δούμε ότι το κάθε εικοσιτετράωρο για τους Ιουδαίους άρχιζε στις 6 το απόγευμα, τότε η μέρα χωρίς την νύχτα άρχιζε στις 6 το πρωί. Επομένως, η τρίτη ώρα είναι ( 6+3) η ενάτη πρωινή ώρα.

«Από δε έκτης ώρας σκότος έγεινεν εφ’ όλην την γην έως ώρας εννάτης»· (Ματθ. 27:45)

images (12)Την έκτη ώρα δηλ. στις 12 το πρωί έγινε σκοτάδι το οποίο διήρκεσε μέχρι την ενάτη ώρα δηλ. έως στις 3 μετά το μεσημέρι. Γύρω λοιπόν απ’ αυτή την ώρα σύμφωνα με τις αφηγήσεις των ευαγγελιστών ο Ιησούς αναβόησε με δυνατή φωνή.

«Ηλί, Ηλί, λαμά σαβαχθανί; τουτέστι, Θεέ μου, Θεέ μου, διά τι με εγκατέλιπες»; (Ματθ. 27:45-46)

Μεσολαβεί  ένα μικρό διάστημα όπου προσπαθούν για δεύτερη φορά να του δώσουν ξύδι για να ξεδιψάσει. Ο Ιησούς αφού το έλαβε, «έκραξε ξανά με δυνατή φωνή, και άφησε το πνεύμα». (Ματθ.27:50)

Η ώρα λοιπόν που έμεινε επάνω στον σταυρό ήταν από την 3η έως την 9η η σύμφωνα με τα δικά μας από τις 9πμ έως στις 3μμ., δηλαδή έξι  ώρες.

 Ένα βασανιστήριο χωρίς τέλος

Το χρονικό διάστημα των έξι ωρών που παρέμεινε στον σταυρό ο Ιησούς, θα πρέπει να φάνταζε αιώνες. Το αγκάθινο στεφάνι, οι πληγές από τα μαστιγώματα, καθώς και τ’ ανοίγματα στα χέρια και τα πόδια του από τα images (7)καρφιά, τον κάνουν να αιμορραγεί συνεχώς. Αν κι όλ’ αυτά είναι προδιαθετικές αιτίες θανάτου, ΔΕΝ είναι εκείνα που θα του επιφέρουν άμεσα τον θάνατο αλλά η στάση του σώματός του, που μη έχοντας κάπου αλλού να στηριχτεί εκτός από τα καρφιά, τον κάνουν να κρέμεται από τα χέρια κι έτσι να επέρχεται ασφυξία. Καταβάλει μεγάλη προσπάθεια να στηριχτεί στα καρφιά των ποδιών του, για να φέρει σε καλύτερη θέση -οριζόντια κάπως- το σώμα του και να πάρει ανάσες βαθύτερες και πιο αποτελεσματικές αλλά με τον οργανισμό του καταπονημένο, οι εναλλαγές αυτές τον εξαντλούν εντελώς. Κρεμασμένος καθώς είναι από τα καρφιά, αισθάνεται το σώμα του να εξαρθρώνεται και την ύπαρξή του στην κυριολεξία να διαλύεται. Όσα τον φέρνουν τώρα κοντά στον θάνατο είναι εξωπραγματικά,  βρίσκονται σε βαθμό υπερβολικό  με την καρδιά του τελευταία να σπάει! (Ψαλ.22:14,27) 

Η καρδιά του είχε κυριολεκτικά λιώσει και είχε ξεχυθεί στα εντόσθια του Ιησού, κάτι που διαπιστώνεται αρχείο λήψης (10)όταν «ένας από τους στρατιώτες διατρύπησε με την λόγχη την πλευρά του, κι αμέσως βγήκε αίμα και νερό».  (Ιωάν.19:34)

Ακριβώς σ’ αυτή την φάση της τραγωδίας, ο ψαλμωδός περιγράφει το τέλος της  και εκδίδοντας με ανατριχιαστικό τρόπο κάτι σαν πιστοποιητικό θανάτου, λέει:

«Η δύναμή μου ξεράθηκε σαν κεραμίδι, και η γλώσσα μου κόλλησε στον ουρανίσκο μου. Κι εσύ με κατέβασες στο χώμα τού θανάτου». (Ψαλ.22:15)

Η περιγραφή δείχνει αδυναμία κίνησης και τέλεια ακαμψία η οποία επήλθε, αφού ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΧΑΝ ΕΚΠΛΗΡΩΘΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΟΣΑ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΕΙΧΕ ΠΡΟΕΙΔΕΙ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΓΙ ΑΥΤΟΝ.

Είπε «Τετέλεσται· και αφού έγειρε το κεφάλι, παρέδωσε το πνεύμα». (Ιωάν.19:30)

αρχείο λήψης (11)ΑΠΌΔΕΙΞΕ ότι ήταν «Υιός Θεού εν δυνάμει» αλλά με την θυσία Του και «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», (Ιωάν.1:29)  ο οποίος «εφέρθη έμπροσθεν του κείροντος αυτό άφωνον»,  (Ησ.53:7)  για να θυσιασθεί, αφού «ηλθε η ημέρα των αζύμων, καθ’ ην έπρεπε οι Ιουδαίοι- να θυσιάσωσι το πάσχα».  (Λουκ.22:7)

Έτσι θα γνώριζαν εκείνοι που θα σώζονταν,-εθνικοί και Ιουδαίοι- όπως λέει ο απόστολος Πέτρος, ότι «η λύτρωση δεν προέρχεται από τη μάταιη πατροπαράδοτη διαγωγή σας με φθαρτά, ασήμι ή χρυσάφι, αλλά με το πολύτιμο αίμα τού Χριστού, ως αμνού χωρίς ψεγάδι και χωρίς κηλίδα». (Α΄Πέτ.1:18-19)

https://www.youtube.com/watch?v=Bup8UyFbivk

Από fonhbowntos.gr Μάιος 18, 2016 Σκεψεις & Σχολια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ