Ο Θεός: Πώς τον κατανοούμε

Από fonhbowntos.gr Ιανουάριος 30, 2015 Σκεψεις & Σχολια

Οι άνθρωποι από πάντοτε πίστευαν πως υπήρχαν πολλοί θεοί, όπως και κύριοι άλλωστε, είτε στον ουρανό είτε επάνω στη γη, (Α΄Κορ.8:5) γι αυτό και στην αρχαιότητα, η λέξη που εφεύραν για να τους προσφωνούν απαντιόταν ως θιός ή σιός η θεύς, ενώ για τις περισσότερες πολυθεϊστικές θρησκείες ήταν παρούσα και ως θέαινα ή θεά, για να ορίσει την θηλυκή θεότητα.

Εμείς, έως εκεί που μας επιτρέπεται και μπορούμε να το κάνουμε, θα επιδιώξουμε με σεβασμό να προσδιορίσουμε τις ιδιότητες Του Ενός Θεού, ο ρόλος του οποίου αναδεικνύεται αφενός δια της Δημιουργίας και αφετέρου από την Αγία Γραφή.

Η μέθοδος της σύγκρισης (Θεού & Δημιουργίας) μέσω της παρατήρησης του περιβάλλοντος που ζούμε, είναι κατά την γνώμη μου απαραίτητη, από την άλλη, κανένας συνειρμός από μόνος του δεν μπορεί να εξηγήσει τις αντιλήψεις μας στο ζήτημα αυτό και την πίστη μας για την αναγκαιότητά του, χωρίς να εξετάσουμε και τις πληροφορίες που μας δίνουν τα βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Με αυτές,- όπως το πιστεύω,- ολοκληρώνουμε, έστω και επί μέρους μέσα στην σκέψη μας την έννοια Του «Θεού», την οποία οι Γραφές δανείζονται από την αρχαία Ελληνική παράδοση προκειμένου ν’ αποδώσουν την Ύψιστη υπερβατική οντότητα που φέρεται ως Δημιουργός του κόσμου. Η λέξη «Θεότητα», δανεισμένη το ίδιο από τους Έλληνες, χαρακτηρίζει το σύνολο των ιδιοτήτων Του Θεού, μη δυνάμενες στην εξεύρεση άλλων ανώτερες απ’ αυτές έννοιες.

 Προσχηματικά «αδιέξοδα»

Από πάντα γινόντουσαν πολλές προσπάθειες να καθορίσουμε εμείς οι άνθρωποι με τα μέσα που διαθέτουμε τι είναι Θεός, ποια είναι η ουσία Του, την προέλευση της θεότητάς Του κ.αλ., αλλά πάντοτε φτάναμε σε «αδιέξοδα».

Αυτά τ’ αδιέξοδα, μάλλον με αφορμή και την αύξηση της γνώσης σ’ όλα τα επίπεδα, παραμένουν μέχρι σήμερα, το ίδιο προσχηματικά όπως με χθες. Πιστεύω δηλαδή,-θεωρητικά μιλώντας,- πως εάν μας δινόταν π.χ. η δυνατότητα ν’ ανακαλύψουμε την ουσία και την προέλευση Του Θεού, αυτό, ΔΕΝ θα μας έκανε ν’ απαλλαγούμε από την βαρυθυμία που μας εμποδίζει έως τώρα να δούμε την Δημιουργική Του ιδιότητα και τις αιώνιες δυνάμεις Του! Ούτε φυσικά θα μας απέτρεπε από το να συνεχίζουμε να λατρεύουμε την κτήση παρά Εκείνον που την έκτισε! (Πραξ.1:25) Όπως έχουμε αποδείξει και στο παρελθόν, μάλλον θα συνεχίζαμε στα ίδια…..

Τουλάχιστον σε ότι αφορά εμάς τους Έλληνες, που μας αρέσει να προσεγγίζουμε με λόγια πολλά οτιδήποτε μας εντυπωσιάζει και να ζητάμε απτές αποδείξεις για το κάθε τι, (Α΄Κορ.1:22) θα μ’ έκαναν ν’ αμφιβάλλω για το ποια θα ήταν η χρησιμότητα μιας τέτοιας γνώσης, την οποία αν και είναι αδύνατον να έχουμε, η επιμονή μας να την αποκτήσουμε με τον λάθος τρόπο μας κάνει να  σκοντάφτουμε τόσο, όσο χρειάζεται για να παραμένουμε σκυθρωποί και μελαγχολικοί στο βάθος μιας σπηλιάς, όπως εκείνης, με το λιγοστό φως των ιδεών και των σκιών του Πλάτωνα! (Α΄Κορ.1:21,Εκκλ.1:7)

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ αποδείξεις περί της υπάρξεως του Θεού αλλά με τρόπο σαν να μην τις χρειαζόμαστε! ΕΑΝ όμως τις ζητούσαμε με απλότητα ίσως να μας δίνονταν…Αλήθεια, εάν τις είχαμε θα τις κατανοούσαμε; Ο Χριστός μιλάει για ΕΠΙΓΕΙΑ πράγματα και δεν καταλαβαίνουμε, πόσο μάλλον όταν μας λέει για τα ΕΠΟΥΡΑΝΙΑ… (Ιωαν.3:12, Α΄Κορ.15:35)

Κι ενώ διαθέτουμε αντίληψη, φαντασία, συναισθήματα και άλλες σημαντικές ικανότητες, τα χρησιμοποιούμε για να ΞΕΦΕΥΓΟΥΜΕ από την παραδοχή ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΘΕΟΥ,  διότι ούτε με την καρδιά μας Τον θέλουμε ούτε βέβαια με την ψυχή μας Τον ζητάμε. Συνηθίσαμε, σαν τους τυφλούς, να ζούμε ψηλαφώντας σ’ ένα θολό περιβάλλον, ασαφές, ανούσιο και ήδη επιβαρυμένο με δεκάδες ασχήμιες, Γιατί; Επειδή φοβόμαστε, πως αν σκύβαμε περισσότερο στις υπαρξιακές αναζητήσεις μας, θα μαθαίναμε για την δημιουργία, τον σκοπό της κτίσεώς της κι Εκείνον που την έκτισε και ΤΟΤΕ, θ’ ανακαλύπταμε την αλήθεια που απαιτεί να επαναπροσδιορίσουμε τις ζωές μας με την αρετή και τον φόβο του Κυρίου. (Εκκλ.12:13)

 Παραδομένοι σε ψεύτικες και αδόκιμες αντιλήψεις

Ταυτόχρονα με ότι λέμε, κάποιοι χωρίς φόβο, με καυτηριασμένες τις συνειδήσεις τους, λοιδορούν αλήθειες που ποτέ δεν γνώρισαν, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των επιλογών τους. ΔΕΝ είναι σκληρό να πούμε, ότι αυτοί οι άνθρωποι, αναπαυμένοι σ’ ένα πλήθος πολυσύνθετων και ακαταλαβίστικων θεωριών που εφεύραν, αποπροσανατολίζουν συνειδήσεις και καταστρέφουν ψυχές έως σήμερα! (Εκκλ.12:13, Ησα.22:13, Ιωαν.5:41)

Θλιβερά είναι τα στοιχεία που μας έρχονται π.χ. από την Ευρωπαϊκή Ένωση τα οποία μαρτυρούν, πως μόνο σ’ αυτή, μόλις το 51% του πληθυσμού της πιστεύει στην έννοια Του Θεού όπως την περιγράψαμε κι αυτό χλιαρά! Οι υπόλοιποι, παραιτήθηκαν από κάθε προσπάθεια αναζήτησης της αλήθειας, αφήνοντας μπόλικο χώρο μέσα τους για  μάταιους στοχασμούς Έτσι διολίσθησαν σε πρόχειρα κι εσφαλμένα συμπεράσματα, του τύπου δεν υπάρχει Θεός (αθεϊσμός) η υπάρχει Θεός και είναι ταυτισμένος με την φύση (πανθεϊσμός) η ο Θεός είναι μια ανωτέρα δύναμις η ακόμα χειρότερα, πως υπάρχει σαν αποτέλεσμα επινόησης μέσα στο μυαλό του καθένα για να καλύπτει τις ανάγκες και τους φόβους του, (υλισμός) αποδεχόμενοι έτσι για «αλήθειες», ψεύτικες κατά την γνώμη μου και αδόκιμες αντιλήψεις, χωρίς ουσία και περιεχόμενο. (Ψαλ.14:1, Β΄Πετρ.3:18)(Α΄Κορ.1:21)

Είδωλα: η πλάνη του χθες και του σήμερα

Εκτός από τα κάθε λογής «φιλοσοφικά» ρεύματα, που από λίγο έως πολύ άφησαν το δηλητηριασμένο κεντρί τους στην πλειονότητα των ανθρώπων, υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα που δείχνουν, πως αν αφήνουμε σ’ άλλους τον τρόπο που σκεφτόμαστε, θα οδηγούμαστε συνέχεια σε πλάνες. Τα είδωλα είναι ακόμα μια απ’ αυτές, που ανέβηκαν στα μυαλά κάποιων, όχι βέβαια από έλλειψη γνώσεων αλλά για να επιβάλουν τον φόβο, εξυπηρετώντας έτσι την ανάγκη τους για έλεγχο, την επιθυμία τους για εξουσία και συμφέροντα που θα πήγαζαν απ’ αυτή, με αποτέλεσμα την επινόηση ψεύτικων θεών με γνώριμη όμως γι αυτούς ουσία και προέλευση!

Έτσι λοιπόν, πολιτισμοί που άκμασαν, λαοί που πρωταγωνίστησαν, αυτοκράτορες, φιλόσοφοι και άνθρωποι του πνεύματος που τους εκπροσώπησαν, ο καθένας για τον δικό του λόγο, υπερκέρασαν την αλήθεια Ενός Δημιουργού Θεού, καταφεύγοντας σε χειροποίητους θεούς. Κατασκευασμένοι καθώς ήταν με στοιχεία του υλικού κόσμου κι ανθρώπινες προδιαγραφές, ΔΕΝ ξεπέρασαν ποτέ τον νου και τα συναισθήματα των ανθρώπων δημιουργών τους, τις αρετές τους, τα ελαττώματά τους, τις δυνάμεις τους η και τον τόπο που κατοικούσαν ακόμα, τον οποίον προσδιόριζαν επάνω και κάτω από την γη, μέσα σε δάση, επάνω σε βουνά η σε απόμακρους τόπους και ναούς! (Πραξ.17:24)

 Οι πολιούχοι άγιοι και οι προστάτιδες θεότητες των αρχαίων πόλεων

Έτσι πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες αλλά και τότε και πριν από αυτούς, παρόμοια πίστευαν και οι λαοί της Ανατολής, που παρ’ εκτός των Εβραίων,τους ήταν εξαιρετικά άβολο να πιστεύουν σ’ ένα Δημιουργό Θεό ο οποίος  θα μπορούσε να έχει τα πάντα στην δική Του πρόνοια. (Πραξ.19:24)

Καθώς είχαν την δικής τους οπτική στο θέμα αυτό, –επειδή πίστευαν πως οι θεοί ήταν ΜΟΝΟ εγγυητές της αρμονίας που είχε ο κόσμος σε μια δημιουργία που υπήρχε πάντοτε, μοίρασαν διαφορετικές εξουσίες και  ικανότητες, σε τόσους θεούς, όσοι και ο αριθμός των πόλεών τους και ακόμη περισσότερο! (Ιερ.11:13)

Σας θυμίζει κάτι αυτό; Οι πολιούχοι άγιοι των σύγχρονων πόλεων, όπως λατρεύονται από κάποιους, τι λέτε, έχουν σχέση με την πρακτική, την νοοτροπία και τις τιμές που απέδιδαν οι άνθρωποι στις αναρίθμητες προστάτιδες θεότητες των πόλεων της αρχαιότητας; Σήμερα μάλιστα, κάποιες πόλεις λατρεύουν και αποδίδουν τιμές σε παρά πάνω από έναν «άγιο», για να ταιριάξουν σχεδόν απόλυτα με ότι έκαναν π.χ. οι Αθηναίοι, οι οποίοι για να εξασφαλίσουν την εύνοια των περισσοτέρων θεοτήτων, κατασκεύασαν έναν επί πλέον βωμό αφιερωμένο στον «άγνωστο θεό,» για την περίπτωση που είχαν ξεχάσει κάποιον, καθησυχάζοντας έτσι την συνείδησή τους! (Πραξ.17:23)

Ο αληθινός Θεός φαίνεται δια της Δημιουργίας

Παρατηρώντας όμως σε βάθος χρόνου τις προσπάθειες των ανθρώπων στο θέμα αυτό, βλέπουμε, πως μετά την Αρχαϊκή περίοδο με τις δοξασίες της που εν συντομία περιγράψαμε, στους Ελληνιστικούς χρόνους  πλέον, κάποιοι από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, με μόνα μέσα τις αισθήσεις τους, τα συναισθήματά τους και τον νους τους, κατάφεραν να σχηματίσουν ψήγματα μιας άλλης αλήθειας μεταξύ των συγχρόνων της εποχής τους, μετακινούμενοι από την μέχρι τότε αντίληψη που θεωρούσαν μεταξύ άλλων Τον Θεό σαν μια αόριστη δύναμη. Τώρα Τον ανακαλύπτουν, ως υπερβατική οντότητα δια της δημιουργίας! Ίσως να είχαν επηρεαστεί κάπως και από την θρησκεία των Εβραίων, που ήταν ο μόνος λαός στον κόσμο που δεν ήταν ειδωλολάτρες,πιθανόν, όμως:

Τα πράγματα αρχίζουν να μπαίνουν μάλλον σε μια σειρά, αφού την ίδια πάλι περίοδο, όπου η Ελληνική γλώσσα  περισσότερο κατανοητή στους απλούς ανθρώπους και πολύ ποιο διαδεδομένη από ποτέ άλλοτε σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο, βοηθάει τον απόστολο Παύλο να διακηρύξει, πως ΚΑΝΕΝΑΣ άνθρωπος δεν έχει τελεία αγνωσία Θεού. Στο μέτρο δηλαδή που μας έχει αποκαλύψει και συνεχίζει να μας αποκαλύπτει ο Θεός, φαίνεται, πως ΟΛΟΙ έχουμε σχετική γνώση, μέσα από το θαύμα της δημιουργίας!

Είναι η νέα δεσπόζουσα αλήθεια έναντι όλων των άλλων από τότε έως σήμερα, καθότι και η νέα θρησκεία, όπως ονόμαζαν τον χριστιανισμό, αποδυνάμωσε τους ψεύτικους θεούς των ειδωλολατρών στις συνειδήσεις των απλών ανθρώπων, προφανώς εξ αιτίας του κακού χαρακτήρα που τους είχαν προσδώσει οι εκπρόσωποί τους και τις ομοιότητές τους με την έκπτωτη ανθρώπινη φύση, αφού τους παρουσίαζαν ως εριστικούς και φιλόνικους. Παρ’ όλα ταύτα, ποτέ δεν πέρασαν ως απολιθώματα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, επειδή οι άνθρωποι εξακολουθούν για τους λόγους που είπαμε στην αρχή, να συγκαλύπτουν την αλήθεια εξ αιτίας της ασέβειας που επιδεικνύουν. Την στάση τους αυτή ο απόστολος Παύλος αποδοκιμάζει λέγοντας:

«Ό,τι μπορούσαν να γνωρίζουν για τον Θεό, είναι φανερό μέσα τους· για τον λόγο ότι, ο Θεός το φανέρωσε σ’ αυτούς.

20 Δηλαδή, αν και είναι αόρατες η αιώνια δύναμή Του και η θεϊκή Του ιδιότητα, μπορούσαν να τις δουν μέσα από την δημιουργία από τότε που έγινε ο κόσμος. Γι αυτό δεν έχουν καμία δικαιολογία». (Ρωμ.1:18-20)

Ο λόγος λοιπόν για τον οποίο ο Παύλος διαμαρτύρεται, είναι ότι, ενώ έχουμε μέσα μας φυτεμένο το θείο στοιχείο της γνώσης, ΔΕΝ το χρησιμοποιούμε για να δούμε την τελειότητα της δημιουργίας, την τόσο ξεκάθαρη μπροστά στα μάτια όλων τάξη, αρμονία, ομορφιά και σκοπιμότητα που κυριαρχεί γύρω μας και σ’όλο το σύμπαν, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ την σοφία, την αγαθότητα και την παντοδυναμία Του Θεού που μας αποκαλύπτουν την Πατρική Του πρόνοια, «δίνοντάς μας ανελλιπώς από τον ουρανό βροχές και καρποφόρες εποχές, γεμίζοντας με τροφή κι ευφροσύνη τις καρδιές μας».(Πράξ.14:17)

Πως κατανοείτε ο Θεός; Αν όχι έτσι απλά λέω εγώ, πως αλλιώς θα μπορούσαμε να τον καταλάβουμε; Πόσο μας έχουν ωφελήσει όσα στρεβλά μέχρι τώρα φιλοξενούμε μέσα  μας; Και προς τι άραγε η συνήθεια να πολυλογούμε κάνοντας κακόπιστες ερωτήσεις που αμφισβητούν την ύπαρξή Του; Δεν είμαστε ως άνθρωποι η κορωνίδα της δημιουργίας; Δείτε όμως! Σε τι υπερέχουμε; Εάν οι συζητητές του αιώνος τούτου βάλθηκαν να εξαφανίσουν η όπου δεν το μπορούν να μικρύνουν Τον Θεό αρνούμενοι ευθέως την πρόνοια Του, για να δικαιολογήσουν τις αποτυχίες των ανθρώπινων διακυβερνήσεων και των έκνομων δραστηριοτήτων τους που προκαλούν τις κοινωνικές ανισότητες, τους πολέμους, τις αρρώστιες, τα παιδιά που πεθαίνουν εδώ κι εκεί από πείνα, οι υπόλοιποι τι; Όλοι οι άλλοι θα πρέπει να ενδώσουμε σε υπεραπλουστεύσεις, σε σοφίσματα, στον αθεϊσμό και την ραθυμία;

Εν πάση περιπτώσει, όποιος ενδιαφέρεται και νομίζει, ότι μπορεί να ωφεληθεί από τον ψαλμωδό που έλεγε πως, «οποιος είναι σοφός, ας τα παρατηρεί αυτά και θα καταλάβει τα ελέη τού Κυρίου», τότε ας κάνει όπως αυτός. (Ψαλ.107:43)

Η Πίστη: ο άλλος δρόμος για να κατανοήσουμε Τον Θεό

Εάν βλέπετε την έννοια Του Θεού με τόσο δέος, όπου, ούτε με τα μάτια της ψυχής σας δεν μπορείτε να Τον κάνετε μια μεγάλη αγκαλιά, σας λέω πως είναι αλήθεια κι έχετε δίκιο. (Β΄Χρον.6:18)

Όμως μπορείτε να Τον ψηλαφήσετε, κατά το παράδειγμα του Θωμά, όπου σαν κι αυτόν, εάν βάλουμε τα χέρια μας στον τύπο των ήλων, οι πνευματικοί μας ορίζοντες θα ανοίξουν τόσο, που σίγουρα θ’ αναφωνήσουμε με την σειρά μας «ο Κύριός μας και ο Θεός μας»! (Ιωάν.20:29-31)

Με αυτό θέλω να πω, ότι όσο ισχυρή αποδείχθηκε η σωματική παρουσία του Ιησού Χριστού την εποχή εκείνη μετά την ανάστασή Του από τους νεκρούς, φανερώνοντας με αυτόν τον τρόπο την Θεία Του οντότητα στον «άπιστο» Θωμά, το ίδιο αποτελεσματική αποδεικνύεται και σήμερα η Αγία Γραφή για όποιον εντρυφά εδάφιο προς εδάφιο στην διδασκαλία του ευαγγελίου, που γράφτηκε αργότερα δια Του Πνεύματος Του Κυρίου από τους μαθητές του,- μετά την ανάληψή Του στους ουρανούς,- ώστε κανείς να μην μένει άπιστος αλλά να γίνεται πιστός! (Β΄Κορ.5:7)

Το ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ στο οποίο τώρα αναφέρομαι, μπορεί να γίνει αντικείμενο έρευνας για κάθε ενδιαφερόμενο με μόνο προσόν την πίστη! Χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερες ικανότητες, χαρίσματα, επιστημοσύνη κ.α. μπορεί να μας αποκαλύψει «τα μυστήρια Του Θεού» (Εφεσ.3:9) όπως πουθενά αλλού εάν καταφεύγαμε, αφού την μαρτυρία Του θα μας την δώσει εκ του ασφαλούς ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, ο «ων στον κόλπο του Πατέρα Θεού», (Ιωάν.1:18) Τον οποίο γνωρίζει πριν γίνει ο κόσμος και Τον αποκαλύπτει σε όποιον θέλει, αρκεί να του το ζητήσει! (Λουκ.10:22, Ματθ.7:7)

Μιλώντας ακόμα για Πίστη

Η ενεργοποιούμε την πίστη προς το συμφέρον, αυτόν τον απίστευτο μηχανισμό που όλοι έχουμε μέσα μας και βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση Η τον λειτουργούμε για να ελπίζουμε σε ανωφελή και αλλότρια πράγματα. Η πίστη είναι μια πνευματική αίσθηση, την οποία όταν ελευθερώσουμε προς την κατεύθυνση που δείχνει το ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, είναι ικανή να μας ταξιδέψει πολύ ποιο μακριά απ’ ότι βλέπουμε η νοούμε, αφού αποκαλύπτει την είσοδο και στα «μη βλεπόμενα»! Σ’ εκείνα δηλαδή, τα οποία οφθαλμός δεν είδε και ωτίον δεν ήκουσε και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν. (Α΄Κορ.2:9)

Τώρα, για να τελειώσω τις σκέψεις μου όπως περίπου άρχισα

Επιμένοντας με βάση μόνο την λογική σκέψη, (αλλιώς λέγεται ορθολογισμός) για το ποια είναι η ουσία Του Θεού και ποια η προέλευσή Του, την στιγμή που έναν τέτοιο τρόπο έρευνας δεν τον συμμερίζονται πλέον ούτε οι σύγχρονοι ψυχαναλυτές, για τον λόγο ότι είναι παλιομοδίτικος, χωρίς να χρησιμοποιούμε ταυτόχρονα την ΕΜΠΕΙΡΙΑ, (την ανακάλυψη του Θεού δια της δημιουργίας) και την ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ, τότε οι γνώσεις μας, που είναι ικανές να μας κάνουν να ζήσουμε η να πεθάνουμε θα γέρνουν μονίμως  προς το χάσιμο.

Μπορεί να φαντάζει απλοϊκό έως αστείο αλλά ο Θεός είναι που λέει ότι «οι άνθρωποι χάνονται από έλλειψη πραγματικής γνώσεως».

Το ευαγγέλιο, για να σας πω και την χρησιμότητά του, είναι εκείνο που οδηγεί στην αληθινή γνώση του Θεού. Αυτό είναι που ελευθερώνει την σκέψη και το ίδιο είναι που ενεργοποιεί την πίστη για να επικοινωνεί με το Πνεύμα του Κυρίου, από το οποίο αντλούμε πληροφορίες και μας γίνεται γνωστό το μυστήριο του Θεού.!

Ο Παύλος λέει σχετικά:

«Ποιός από τους ανθρώπους γνωρίζει αυτά που είναι μέσα στον άνθρωπο, παρά μονάχα το πνεύμα τού ανθρώπου που είναι μέσα του; Έτσι, και εκείνα που είναι μέσα στον Θεό δεν τα γνωρίζει κανένας, παρά μονάχα το Πνεύμα τού Θεού.

Εμείς, όμως, δεν λάβαμε το πνεύμα τού κόσμου, αλλά το Πνεύμα που προέρχεται από τον Θεό, για να γνωρίσουμε εκείνα που χαρίστηκαν σε μας από τον Θεό»! (Α΄Κορ.2:11-12, Δαν.2:27 & 47, Λουκ.8:10)

Ο Θεός να σας δίνει πνεύμα σοφίας και αποκαλύψεως

γιαννης μαστοράκος

Από fonhbowntos.gr Ιανουάριος 30, 2015 Σκεψεις & Σχολια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ