Οι διώξεις των χριστιανών φαινόμενο των εσχάτων ημερών

Από fonhbowntos.gr Ιούνιος 28, 2016 Τα σημεια των καιρων

Όλοι εκείνοι που ασχολήθηκαν με την συγγραφή του ευαγγελίου, είτε ήσαν απόστολοι είτε ήσαν ευαγγελιστές και διδάσκαλοι, έκριναν σκόπιμο, πως έπρεπε ν’ αναφερθούν με λεπτομέρειες στις προειδοποιήσεις του Ιησού Χριστού για τις διώξεις των πιστών, σύμφωνα με τις οποίες θα συνεχίζονταν και πέρα της πρώτης αποστολικής περιόδου, με αφορμή το κήρυγμα της Βασιλείας Του Θεού και την ομολογία της πίστεώς τους! (Α΄Πετρ.2:20, 3:14, 4:14)

Στην βάση αυτής της ομολογίας με αναφορά τ’ όνομα του Κυρίου, διωγμοί έγιναν και ύστερα από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, όπως επίσης στην περίοδο του Μεσαίωνα, καθώς και στα νεώτερα χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας. Την ίδια στιγμή διαπιστώνουμε, πως οι διωγμοί κατά των χριστιανών παίρνουν διαστάσεις φαινομένου και στους καιρούς που διανύουμε! Για την σφοδρότητα αυτών των διωγμών, καθώς και για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που θα πάρουν στις λίγες «ημέρες» που εναπομένουν πριν από «το τέλος», ο Κύριος μας έχει προειδοποιήσει. Μας έχει πει π.χ. ότι οι «καιροί τότε θα είναι πονηροί» και πως μεταξύ των ανθρώπων θα επικρατεί έντονα η σύγχυση, ο φόβος και η αβεβαιότητα για δεινά που θα επηρεάσουν όλη την οικουμένη…. Και πως οι συνθήκες αυτές δεν γίνεται να μην επηρεάσουν και τους χριστιανούς, που όμως σε σύγκριση με τους άλλους ανθρώπους που έχουν αγνωσία Θεού, οφείλουν να είναι στερεωμένοι πάντοτε στον Λόγο Του, προσηλωμένοι στην ελπίδα της δευτέρας ελεύσεώς Του και άγρυπνοι φρουροί των ψυχών τους, για να μην γίνει σε ΚΑΝΕΝΑ από αυτούς το ευαγγέλιο, «λίθος προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου»! (Α΄Πέτ.2:8, Ματθ.13:21)

Όλα γκρεμίζονται, τα πάντα καταρρέουν, η προσοχή μας εντείνεται, ο Κύριος έρχεται

Με όλ’ αυτά που γίνονται σήμερα, όπως πόλεμοι, ακαταστασίες κι άλλα πολλά, πιστεύουμε πως οι «μέρες» αυτές έχουν μπει για τα καλά στις ζωές  ΟΛΩΝ των ανθρώπων, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη μας. Το ίδιο συμβαίνει και με τους χριστιανούς, των οποίων η  καθημερινότητά τους και οι ζωές τους έχουν πραγματικά στοιχειωθεί από αυτά που περνάνε. Παρόλα αυτά έχω συναντήσει χριστιανούς οι οποίοι με κάθε τι δυσάρεστο που συμβαίνει, αναρωτιούνται, σαν να μην είχαν προειδοποιηθεί ποτέ για το τι θα ερχόταν. Όμως, αυτό δεν ήταν που περιμέναμε όλ’ αυτά τα χρόνια, όταν λέγαμε,-αυτοί που έλεγαν τέλος πάντων,- ότι ο Ιησούς Χριστός έρχεται; Περιμένοντας τα καλά, μήπως έτσι αγνοούσαμε τα κακά; Τι εννοούσε άραγε το Πνεύμα το Άγιο, όταν μας προειδοποιούσε για τον «δρόμο» μας, ότι θα «στένευε;»

Υπάρχουν χριστιανικές ομολογίες που διδάσκουν, ότι αυτό το κακό που ήρθε μπορεί ν’ αλλάξει εάν αλλάξουν οι άνθρωποι,που με εξουσιαστικό και ανηλεή τρόπο συνεχίζουν να φέρνουν τους πάντες σε αδιέξοδα και στην απόγνωση, το πολιτικό προσωπικό δηλαδή και αγνοούν, ότι αυτό που συντελείται στις μέρες μας, είναι μια αμετάκλητη παρακμή του μεγαλύτερου πολιτισμού που γνώρισε ο άνθρωπος, αφού το υπόβαθρο στο οποίο οικοδομήθηκε, ήταν η απληστία και οι ολέθριες αξίες που έφερε η νέα τάξη πραγμάτων με την βίαιη παγκοσμιοποίηση των εθνών και το γκρέμισμα κάθε ηθικού φραγμού, που είχαν κτίσει οι παλαιότεροι πριν από εμάς.

Άρα λοιπόν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ολόκληρη την αλήθεια, η οποία δια στόματος Ιησού Χριστού λέει: «Εσείς, όμως να προσέχετε· δέστε, σας τα έχω προείπει όλα»! (Μάρκ.13:23) Έτσι λοιπόν, «ΟΠΟΙΟΣ θέλει να ζήσει δια της πίστεως του ευαγγελίου, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ θα διωχθεί».Έχοντας ο καθένας αυτό κατά νου-κυρίως οι χριστιανοί,- ας πάρει την πρέπουσα θέση απέναντι στα πράγματα του Θεού. Αν λέμε πως ζούμε στην χάρη του Θεού, τότε, για όσο ακόμα «θα ονομάζεται το σήμερον,» να έχουμε και την ετοιμότητα ν’ αντιμετωπίζουμε δια του πνεύματος και παρόντα και μέλλοντα. (Εβρ.3:13) (Λουκ.21:36, Α΄Πετρ.3:17)

Ως πρόβατα ανάμεσα σε λύκους

Το γεγονός, ότι το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη καλύπτεται από έθνη που έχουν δημοκρατίες, δεν σημαίνει ότι έχουν λύσει τα προβλήματά τους. Αν και είναι το καλύτερο πολίτευμα που έχει αναδείξει ποτέ ο άνθρωπος, με τις περισσότερες ελευθερίες και δικαιώματα απ’ οτιδήποτε άλλο, παρόλα αυτά, οι δημοκρατίες έχουν πλέον αλλάξει μορφή. Χάνουν τα ερείσματά τους στην βάση τους που είναι οι λαοί τους, γίνονται ποιο αδύνατες και για να επιβληθούν, γίνονται περισσότερο υποκριτικές και βίαιες, με το πάνω χέρι σε κάθε περίπτωση να το έχουν συμφέροντα και πονηρές επιδιώξεις άπληστων και διεστραμμένων ανθρώπων, εξ αιτίας των οποίων αναβιώνουν συνεχώς πόλεμοι, επαναστάσεις, πραξικοπήματα, γενοκτονίες, φτώχια, εξαθλίωση, πείνες και αρρώστιες. (Ματθ.24:6-9 κ.α.)

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα αίτια αυτών των καταστάσεων, που οφείλονται κυρίως στην συνεχή πτώση των ανθρώπων και στην απομάκρυνσή τους απ’ ότι θεωρείται ιερό η σέβασμα αλλά με αυτό θέλω να επισημάνω, ότι: Εάν είναι τέτοιες οι συνθήκες που ζούνε σήμερα οι ευσεβείς χριστιανοί στον τυπικό χριστιανικό κόσμο, κακές δηλαδή, οι χριστιανοί που ζούνε σε μουσουλμανικές χώρες, τι; ΟΛΟΙ δυστυχώς βρίσκονται εκτεθειμένοι «ως πρόβατα ανάμεσα σε λύκους»… (Ματθ.10:16) Ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που χάνονται «παρασυρόμενοι και δελεαζόμενοι από βλαβερές και ανόητες επιθυμίες», (Α΄Τιμ.6:9) που δείχνουν ότι, ενόσω ζούμε στον κόσμο αυτό της φθοράς, η ψυχή μας θα είναι πάντοτε σε κίνδυνο! (Ψαλμ.119:109)

ΣΕ κίνδυνο βρισκόμαστε: 

Όταν Οι χριστιανοί παίρνουν μέρος σε πολιτικές αντιπαραθέσεις τότε οι ψυχές τους είναι ακάλυπτες ,βρίσκονται σε κίνδυνο. (φιλ.1:27) (Λουκ.9:62) 

Όταν οι χριστιανοί έχουν θρησκευτικές αντιπαλότητες τότε οι ψυχές τους είναι εκτεθειμένες, είναι σε κίνδυνο.

Όταν οι χριστιανοί ερωτοτροπούν με ξένες προς το ευαγγέλιο διδασκαλίες τότε βρίσκονται σε κίνδυνο.

Όταν οι χριστιανοί συναναστρέφονται με ανθρώπους που τρέχουν στο εκχύλισμα της αμαρτίας κινδυνεύουν ενώ γίνονται και η αιτία να βλασφημείται τ’ όνομα του Κυρίου. (Ρωμ.2:24)

Τι λέει για τις διώξεις των χριστιανών ο ευαγγελιστής Ματθαίος

Ο Ματθαίος σε όλο το 10ο κεφ. κάνει εκτενή αναφορά σε διωγμούς που θα υποστούν οι απόστολοι, όπως τους προμήνυε ο Ιησούς Χριστός αλλά και στους μετά απ’ αυτούς πιστούς. Στο εδ.10 του ίδιου κεφ. λέει ότι αυτοί-οι διωγμοί- ΔΕΝ πρόκειται να σταματήσουν, «μέχρις ότου έρθει ο Υιός τού ανθρώπου». (Ματθ.10:23)

Χαρακτηριστική είναι και η αναφορά που κάνει πάλι στο 24ο κεφ. για το ίδιο θέμα, το οποίο μάλιστα συσχετίζει άμεσα με τα τελευταία σημεία των «έσχατων καιρών». Οι χριστιανοί, σύμφωνα με τον Ματθαίο θα ζουν σε συνθήκες ακαταστασιών με πολέμους, πείνες, αρρώστιες, ταραχών, φυσικών καταστροφών, ενώ ταυτόχρονα θα «βασανίζουν» την ψυχή τους από την εμφάνιση ψευδοπροφητών,τις διδασκαλίες δαιμόνων, την ανομία που θα έχει αυξηθεί και την αγάπη των πολλών να έχει ψυχρανθεί. (Ματθ.24:9-12) Χαρακτηριστική είναι σχετικά και η εικόνα που μας δίνει ο απόστολος Πέτρος για τον Λώτ τον ανηψιό του Αβραάμ, ο οποίος επέλεξε να κατοικήσει στα Σόδομα, ένα συγκρότημα πόλεων που έμοιαζαν με τις δικές μας. «ο δίκαιος,-ο Λώτ- κατοικών μεταξύ αυτών, δι’ οράσεως και ακοής, εβασάνιζεν από ημέρας εις ημέραν την δικαίαν αυτού ψυχήν διά τα άνομα έργα αυτών» (Β΄Πέτ.2:8) 

Αυτή την εικόνα δεν θα την σηκώσει ο Χριστός από την γη μέχρι να έρθει. Μέχρι τότε είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε μέσα σ’ αυτή, προσέχοντας την ζωή μας σύμφωνα με το ευαγγέλιο. Αυτό δείχνει άλλωστε το επόμενο εδάφιο που λέει, ότι «Εκείνος όμως, που θα έχει υπομείνει μέχρι τέλους, θα σωθεί». (Ματθ.24:13)

Το «τέλος» ο Κύριος το προσδιορίζει, με το τέλος του κηρύγματος του ευαγγελίου που πρέπει πρώτα να κηρυχτεί προς μαρτυρία σε όλο τον κόσμο. (Ματθ.24:14)

Κι ενώ αυτό το «τέλος» θα σημάνει την άμεση παύση όλων των διώξεων των χριστιανών μέσω της αρπαγής της εκκλησίας του Ιησού Χριστού, ΔΕΝ θα είναι το ίδιο για όσους παραμείνουν στην γη και δεν θα έχουν αρπαχτεί από τον Κύριο στους ουρανούς.

Μετά από το γεγονός της αρπαγής, θα ξανοιχτεί μια νέα περίοδος πολύ θλιβερή για όλους τους ανθρώπους. Ιδιαίτερα σκληρή θα είναι για κείνους που θα πάρουν έστω και ΤΟΤΕ την απόφαση να παραμείνουν πιστοί και άγιοι στον Κύριο.Το ευαγγέλιο της εποχής εκείνης θα είναι να «μην βάλουν οι άνθρωποι το χάραγμα (666) ούτε να προσκυνήσουν την εικόνα του αντίχριστου»(Αποκ.13:15)

Το εδ.9  του κεφ.24 είναι πολύ χαρακτηριστικό του τι θα γίνεται τότε, καθώς λέει:

«Τότε θέλουσι σας παραδώσει εις θλίψιν και θέλουσι σας θανατώσει, και θέλετε είσθαι μισούμενοι υπό πάντων των εθνών διά το όνομά μου». (Ματθ.24:9)

Δεν έχω καμία αμφιβολία, πως το εδάφιο αυτό αφορούσε τους αποστόλους, τους μαθητές τους και τους επόμενους από αυτούς μαθητές του Χριστού, αλλά το μέρος του εδαφίου που λέει,  «και θέλετε είσθαι μισούμενοι υπό πάντων των εθνών» με κάνει να σκέφτομαι, ότι θα εκπληρωθεί εντελώς σε μέλλοντα χρόνο προκαλώντας μάλιστα σοκ και δέος, αφού δεν έχει ξαναγίνει ποτέ, ούτε στα χρόνια των διώξεων από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες, οι χριστιανοί και όσοι μαρτύρησαν για τον Κύριο, να έχουν γίνει τα ποιο μισητά πρόσωπα στον κόσμο και μάλιστα με την σύμφωνη γνώμη όλων των εθνών. (Αποκ.11:10)

Αυτό έχει την εξήγησή του στο γεγονός, ότι δισεκατομμύρια άνθρωποι σ’ όλη την γη θα έχουν σύμφωνη γνώμη με τον αντίχριστο. Αυτοί όλοι, με την προτροπή του, θα στραφούν με λύσσα εναντίον εκείνων που θα αρνηθούν να βάλουν το χάραγμά του και να προσκυνήσουν την εικόνα του με αποτέλεσμα, να μαρτυρήσουν για τ’ όνομα του Ιησού Χριστού με σκληρό τρόπο. (Αποκ.17:6)

Ο ευαγγελιστής Μάρκος δηλώνει με έμφαση το εξής συνταρακτικό, που έχει βέβαια ξαναγίνει στο παρελθόν, αλλά όχι στην έκταση που θα πάρει τότε το γεγονός, όταν θα «παραδώσει αδελφός τον αδελφό σε θάνατο, και πατέρας το παιδί· ΚΑΙ θα επαναστατούν τα παιδιά ενάντια στους γονείς, ΚΑΙ θα τους θανατώσουν».

Μόνο σε περίοδο που θα έχει χαθεί κάθε έλεγχος θα συμβαίνουν αυτά, για να δικαιολογηθεί εντελώς η ονομασία που της έχει δώσει η Αγία Γραφή, ως την «μεγάλη θλίψη». (Αποκ.7:14) ΤΟΤΕ οι άνθρωποι θα έχουν χωριστοί σε πιστούς στον αντίχριστο και άπιστους σ’ αυτόν αλλά πιστούς στον Χριστό, με τους πρώτους να διώκουν και να χύνουν το άγιο αίμα εκείνων που θα είναι «μισούμενοι υπό πάντων». (Μάρκ.13:12-13)

Τι λέει ο ευαγγελιστής Λουκάς

Ο Λουκάς όταν κάνει λόγο σε διωγμούς, δεν αναφέρεται μόνο σ’ εκείνους που υπέστησαν οι πρώτοι μαθητές συμπεριλαμβανομένων και των αποστόλων και όσων ακολούθησαν μετά από αυτούς, αλλά με ότι λέει, επεκτείνεται και μέχρι σήμερα, στους καιρούς που βλέπουμε να εκπληρώνονται τα σημεία του τέλους.

Τι λέει:

12 Προ δε τούτων πάντων θέλουσιν επιβάλει εφ’ υμάς τας χείρας αυτών, και θέλουσι σας καταδιώξει, παραδίδοντες εις συναγωγάς και φυλακάς, φερομένους έμπροσθεν βασιλέων και ηγεμόνων ένεκεν του ονόματός μου·

16 Θέλετε δε παραδοθή και υπό γονέων και αδελφών και συγγενών και φίλων, και θέλουσι θανατώσει τινάς εξ υμών, (Λουκ.21:12-19)

Η φράση «Προ δε τούτων πάντων», (κεφ.21:12) δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη «πριν απ’ όλα αυτά» εννοώντας αυτά που θα τους συμβούν πριν εκδηλωθούν τα σημεία που θα καθορίσουν τους έσχατους καιρούς σαν να απευθυνόταν με αυτόν τον τρόπο αποκλειστικά στους ίδιους, αλλά, επειδή το «Προ» είναι πρόθεση και όχι χρονικό επίρ. μπορεί να σημαίνει και «κυρίως» η «πάνω απ΄ όλα».

Είναι δηλαδή σαν να τους έλεγε, ότι «κυρίως» αυτό που πρέπει να σας απασχολεί, κατόπιν αυτών που σας είπα για τους έσχατους καιρούς και  «πάνω απ’ όλα», να προσέχετε στους εαυτούς σας για τον λόγο ότι θα σας διώξουν, φυλακίσουν, κακομεταχειριστούν και «τινάς εξ υμών» θα θανατώσουν ακόμη. (Λουκ.21:12-19)

Το «τινάς εξ υμών» που λέγεται στο εδάφιο αυτό από τον Ιησού Χριστό, πιθανόν να έχει να κάνει με κάποιους από τους ίδιους τους αποστόλους και δεν έχουμε λόγο να το ερμηνεύσουμε διαφορετικά, όμως όπως γνωρίζουμε από την εκκλησιαστική ιστορία, μόνο στους Ρωμαϊκούς χρόνους τα θύματα των χριστιανών από τις κάθε είδους διώξεις που υπέστησαν, ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Άλλη μια επισήμανση που πρέπει ν’ αναφέρουμε και λέγεται και από τους υπόλοιπους ευαγγελιστές είναι ότι οι απόστολοι δεν παραδόθηκαν για να φυλακιστούν, να βασανιστούν η και να εκτελεστούν ακόμα υπαιτιότητα των οικογενειών τους, συγγενών η φίλων τους πράγμα που σημαίνει, ότι ενώ ο Χριστός απευθυνόταν με αυτά τα λόγια σ’ αυτούς δεν εννοούσε στην κυριολεξία τους ίδιους αλλά και πολλούς άλλους μετά από τους αποστόλους.

Από το ξεκίνημα του χριστιανισμού έως στις ημέρες μας, όταν μιλάμε για διώξεις χριστιανών, εννοούμε την κάθε μορφή σωματικής βίας και ψυχικού καταναγκασμού απ’ όπου και να προέρχεται με αιτία όπως εξηγήσαμε ΜΟΝΟ το ευαγγέλιο. Εάν πρέπει κατά τον Ιησού Χριστό να κηρυχτεί  σε όλο τον κόσμο, αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς να φέρει αντίσταση ο διάβολος, ο οποίος, επειδή γνωρίζει πως «ολίγον καιρό έχει», ως «λέων ωρυόμενος περιτριγυρίζει ποιον να καταπιεί» για να του αφαιρέσει την σωτηρία του Ιησού Χριστού, την δικαίωση για τους αγώνες του ως χριστιανό από τον Κύριο και την δόξα που θα του έδινε ο Θεός στην νέα κτίση.  

Αξιοσημείωτο είναι, ότι καταλήγοντας με τα νοήματα των εδαφίων που κάνουν λόγο στους διωγμούς των μαθητών, όπως οι άλλοι ευαγγελιστές έτσι κι ο Λουκάς δίνει έμφαση στην απόκτηση υπομονής, που μάλλον φαίνεται ότι είναι το εισιτήριο για την σωτηρία αφού λέει: «διά της υπομονής σας αποκτήσατε τας ψυχάς σας». (Λουκ.21:19)

 Συμπέρασμα

Εδώ αποδεικνύεται ότι το σχέδιο Του Θεού που αφορά την σωτηρία όλων των ανθρώπων, δεν αποτελεί μέρος ενός σχεδίου επί χάρτου, ούτε βέβαια είναι κάποια ιδέα η πολύ περισσότερο μια εικονική πραγματικότητα, διότι:

Θεμελιώθηκε στην βάση της θυσίας του Ιησού Χριστού ως αμνού άμωμου και άσπιλου ενώπιον Του Θεού ΚΑΙ στο πλήθος των μαρτυρισάντων με παρόμοιο τρόπο για το άγιο όνομά Του. (Εβρ.12:1)

Οι διώξεις των χριστιανών θα πάψουν όταν το ευαγγέλιο εκπληρώσει την αποστολή του επί της γης και σταματήσει να κηρύττετε. Τότε ασφαλώς δεν θα έχει και νόημα ο κατατρεγμός κανενός χριστιανού, για τον ισχυρό λόγο που θέλει τον Ιησού Χριστό να συναντάται με τους καταδιωκόμενους χριστιανούς και την αγωνιζόμενη στον αγιασμό και καθαρότητα εκκλησία Του στον αέρα δια Πνεύματος Αγίου, ως επιβράβευση των προσπαθειών τους. Όταν το σώμα που είναι ο Χριστός συναντηθεί στο μεσουράνημα με τους αετούς που είναι οι πιστοί και οι εκλεκτοί του Θεού, ΤΟΤΕ μπορούμε να πούμε πως τελείωσαν όλα, όπως όταν φτάνει κάποιος στον προορισμό του από μεγάλο ταξίδι. (Α΄Κορ.15:51-54, Α΄Θες.4:13-18, Λουκ.17:30-37)

Σημ. Διαβάστε επίσης:, «βλέπετε μη σας πλανήση τις»  και «ο σπόρος της βασιλείας επί τα πετρώδη»

Από fonhbowntos.gr Ιούνιος 28, 2016 Τα σημεια των καιρων

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ