Και θέλουσι γίνει λοιμοί…

Από fonhbowntos.gr Ιούνιος 16, 2012 Τα σημεια των καιρων

Και θέλουσι  γίνει  λοιμοί…Πάντα δε ταύτα  είναι αρχή ωδίνων. (Ματθ.24:7-8)

Η ποιο πάνω πρόρρηση εντάσσεται σ’ ένα σύνολο πολύ σημαντικών προβλέψεων για τους «έσχατους καιρούς», που ειπώθηκαν από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό στο όρος των Ελαιών κατ’ ιδίαν προς τους μαθητές του. Αν και αρχικά είχαν απορίες ως προς τον καιρό της εκπλήρωσης των λόγων αυτών, (Πράξ.1:7) στην συνέχεια, τους ανέδειξαν με τα κηρύγματα τους εξ αιτίας της σπουδαιότητας του περιεχομένου τους, που προφανώς μετά την έγχυση του πνεύματος του Αγίου εννόησαν πλήρως. Στα κείμενα της εποχής εκείνης αποτυπώνονται από τον ευαγγελιστή Ματθαίο με το 24ο κεφάλαιο του ομώνυμου   βιβλίου του, που εκτός των άλλων συμπεριλαμβάνει και τους «λοιμούς». Αυτοί είναι μολυσματικές ασθένειες που έχουν βαριά πορεία, εξαπλώνονται και παίρνουν μορφή επιδημίας.

Σύμφωνα με τα λόγια του Ιησού, όταν οι λοιμοί εμφανίζονταν, θα έπαιρναν, εξ αιτίας και των συνεπειών τους, διαστάσεις φαινομένου! Η παρουσία τους θα σήμανε μια εποχή «ωδίνων» για όλη σχεδόν την ανθρωπότητα, αφού αυτές δεν γνωρίζουν σύνορα. Ο όρος «ωδίνες» που χρησιμοποιεί ο Κύριος είναι πολύ εύστοχος, αφού ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΝΗ ΛΕΞΗ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ, πως το φαινόμενο των «λοιμών», που θα μοιάζει «σαν τους πρώτους πόνους της γέννας που απέχουν λίγο από τον τοκετό», ΔΕΝ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ «ΤΕΛΟΣ», ΟΜΩΣ προστιθέμενο και στ’ άλλα σημεία που ήδη παρατηρούνται, ΘΑ «ΔΕΙΧΝΟΥΝ» ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟ!!!.

Την ίδια αναφορά σε λοιμούς κάνει και ο ευαγγελιστής Λουκάς, ο οποίος ήταν ιατρός στο επάγγελμα. Αυτός μαζί με τον Παύλο, φαίνεται πως ήταν οι μόνοι με επιστημονική κατάρτιση μεταξύ των πιστών, πράγμα που φανερώνει, ότι τίποτα από όσα μας διηγείται δεν το κάνει αβασάνιστα. ΟΙ λοιμοί, οι σεισμοί, οι πόλεμοι, οι πείνες, οι ταραχές δεν ήταν λέξεις άγνωστες στην εποχή του, ούτε ήταν γεγονότα που δεν είχαν γίνει… ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΙΣΧΥΡΑ. Και προ πάντων, κανένα απ’ αυτά ΤΟΤΕ δεν γινόταν συνδυαστικά με κάποιο άλλο. Αυτό έχει την σημασία του και ΠΙΘΑΝΟΝ να  είναι ένας από τους λόγους που ο Λουκάς τα συμπεριέλαβε στο ευαγγέλιό του, αφού σύμφωνα και με το πώς καταλήγει η προφητεία, τα σημεία αυτά, συμπεριλαμβανομένων και των «λοιμών», θα είχαν ιδιαίτερη βαρύτητα εξ αιτίας της τροπής που θα έπαιρναν και της σοβαρότητας που θα είχαν. Ο άλλος λόγος ήταν η πίστη του- η πλήρης βεβαιότητά του,- στην εγκυρότητα των αποκαλύψεων του Ιησού Χριστού, που «του παρέδωσαν οι απ’ αρχής γενόμενοι αυτόπτες και υπηρέτες του λόγου του Θεού». (Λουκ.1:1)

Αλήθεια η ψέματα; Προσωπικά για μένα αλήθεια είναι ότι αποδεικνύεται με στοιχεία. Γι αυτό συγκέντρωσα τα παρά κάτω στοιχεία προκειμένου να βγάλει όποιος ενδιαφέρεται τα δικά του συμπεράσματα.

Με βάση αυτά οι «λοιμοί» εμφανίζονται συνδυαστικά και με άλλα σημεία που μας δίνονται από τους ευαγγελιστές, όπως τους «πολέμους», «τις φήμες πολέμων» και τις «πείνες», που άρχισαν να εντείνονται από τον 14ο αιώνα και μετά. Οι περισσότερες από τις μολυσματικές ασθένειες που ανέκυψαν, πήραν μορφή πανδημίας με αποτέλεσμα να πεθάνουν δισεκατομμύρια  άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο, να υποστούν οικονομικές καταστροφές, ν’ αλλάξουν οι κοινωνικές δομές των κρατών, να εξαφανιστούν ολόκληροι πληθυσμοί , να εξολοθρευτούν στρατοί, να πέσουν πόλεις που πολιορκούνταν και ολόκληρες αυτοκρατορίες ακόμα.Έχουμε λοιπόν:

542 μ.Χ. η  Πανώλη του Ιουστινιανού                                                                 

Η πρώτη εξακριβωμένη πανδημία πανώλης ήταν εκείνη του 542 μ.Χ. Ονομάστηκε Πανώλη του Ιουστινιανού και διαδόθηκε στην περιοχή της Μεσογείου με εκατομμύρια θύματα.

Η ασθένεια που έπληξε τους περισσότερους ανθρώπους μέσα στους επόμενους αιώνες ήταν η πανώλη ή πανούκλα. Αυτή μεταδίδεται με το βάκιλο του Γιερσέν και σε ορισμένες περιοχές είναι ενδημική, δηλαδή υπάρχει στον πληθυσμό αλλά με χαμηλό δείκτη μετάδοσης. Εξελίσσεται σε επιδημική λαμβάνοντας βουβωνική μορφή, με θνησιμότητα από 60 έως 80%, ή την πνευμονική, με ποσοστό θνησιμότητας σχεδόν 100%. Για την ταχεία μετάδοσή της υπεύθυνοι είναι οι ψύλλοι αλλά και το ανθρώπινο σάλιο.

Σεπτέμβριος του 1347  πανώλη ο Μαύρος Θάνατος                                                         

Η δεύτερη πανδημία πανώλης με την ονομασία ο Μαύρος Θάνατος ή ανατολική, επειδή η αρχική της εστία εμφανίστηκε στην Ασία, έφτασε στην Ιταλία τον  Σεπτέμβριο του 1347 και μέσα σε μία πενταετία εξαπλώθηκε σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, μέχρι τη Ρωσία και τη Σκανδιναβία, με ταχύτητα 75 χμ. τη μέρα ή 3 χμ./ώρα. Ευνοημένη από τη δημογραφική έκρηξη της εποχής αλλά και την ανάμειξη του πληθυσμού στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης, η επιδημία έφτασε σε τέτοια επίπεδα θνησιμότητας, τα οποία συγκρίνονται με παγκόσμιο ατομικό πόλεμο.  Στην Προβηγκία πέθανε το 50-75% του πληθυσμού και στην Αγγλία το 58%.   Μέσα σε τέσσερα χρόνια η Ευρώπη έχασε σχεδόν το μισό του πληθυσμού της. Οι οικονομικές συνέπειες ήταν εξίσου εντυπωσιακές. Η απότομη άνοδος των ημερομισθίων υποχρέωσε πολλές κυβερνήσεις να αυξήσουν τους φόρους. Οι τιμές των αγροτικών προϊόντων έπεσαν και η περιοχή της Μεσογείου παραχώρησε σταδιακά το προβάδισμα στα λιμάνια της Βόρειας Ευρώπης. Η πανούκλα του 1300 επέδρασε βαθιά και την κοινωνική ζωή. Ο φόβος της ασθένειας και η αδυναμία της ιατρικής, η οποία συνιστούσε μόνο αφαιμάξεις και αναποτελεσματική πρακτική κάθαρσης με αρωματικά φυτά, ευνόησαν τη φυγή προς την ύπαιθρο και στα μοναστήρια, όπως διηγείται ο Βοκκάκιος στο «Δεκαήμερο». Επίσης συνέβαλε σ’ ένα κύμα διωγμών κατά των Εβραίων και των μαγισσών. Με τη μείωση του πληθυσμού και την αύξηση των γενετικά ανοσοποιημένων ατόμων η εξάπλωση της πανούκλας μειώθηκε. Η καταστροφική της φάση εξαντλήθηκε μέσα σε μια περίοδο πενήντα ετών, κι από τότε παρέμεινε στην Ευρώπη με ενδημική μορφή, εναλλασσόμενη με επιδημίες ευλογιάς.

Μια νέα έκρηξη σημειώθηκε στο πρώτο μισό του 17ου αιώνα, στη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου.

Η δεύτερη επιδημία πανούκλας ήταν καθοριστική για την κυριαρχία νέων δυνάμεων στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, όπως η Γαλλία και η Αγγλία, με αποτέλεσμα να παρακμάσει η Ισπανία, αφού είχε αποδεκατιστεί από την ασθένεια.

16ος αιώνας                                                                                 

Μικρόβια αβλαβή στην Ευρώπη προκάλεσαν μακελειό το 16ο αιώνα στους Ινδιάνους της Αμερικής, οι οποίοι αναπτύχθηκαν γενετικά μακριά από κάθε ασθένεια της Γηραιάς Ηπείρου. Οι Κονκισταδόροι, βοηθούμενοι από τον ευλογιά, την ιλαρά, τον τύφο και τη γρίπη, μετέτρεψαν την κατάκτηση της Βόρειας και Νότιας Αμερικής στη μεγαλύτερη γενοκτονία που γνώρισε η ανθρωπότητα.

1518  Αϊτή

Ευλογιά προκάλεσε μακελειό στη Νήσο Ισπανιόλα, στη σημερινή Αϊτή,

1520 Μεξικό                                                                                            

Ευλογιά χτύπησε το Μεξικό. Το μεγαλύτερο πλήγμα υπέστησαν οι Αζτέκοι. Όταν είδαν τους Ισπανούς να επιζούν από την ασθένεια, πίστεψαν ότι τους προστάτευαν οι θεοί και αρνήθηκαν κάθε μορφή αντίστασης εναντίον τους. Πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων, το Μεξικό είχε 30 εκατομμύρια κατοίκους. Το 1568 είχαν απομείνει 3 εκατομμύρια και το 1620 1.600.000

Αρχές του 16ου αιώνα. Σύφιλη                                                                 

Όμως και η Αμερική «έστειλε” μια ασθένεια στην Ευρώπη: Τον 16ο αιώνα, μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, τα ελευθέρια ήθη, τα ταξίδια πέρα από τον Ατλαντικό και οι περιπέτειες των ναυτικών θα φέρουν στην Ευρώπη, εκτός από χρυσό και τη σύφιλη. Σεξουαλική λοίμωξη που διαδόθηκε ευρέως στην Ευρώπη χωρίς να προκαλέσει καταστροφές, όπως εκείνη της ευλογιάς στο Νέο Κόσμο. Στην περίπτωσή της συνέβη κάτι περίεργο. Η ευθύνη για την ασθένεια αποδόθηκε στους «κακούς” γείτονες, γεγονός που εντάθηκε με τη σύφιλη, η οποία ονομάστηκε από τους Ιταλούς «γαλλική νόσος”, από τους Γάλλους «ναπολιτάνικη νόσος”, από τους Ολλανδούς «ισπανική νόσος” κι από τους Τούρκους «ελληνική νόσος”…

1580 μεγάλη πανδημία γρίπης                                                                  

Η πρώτη, μεγάλη πανδημία γρίπης καταγράφηκε το 1580 και από τότε εμφανίζεται με περιοδικότητα περίπου κάθε 10 έως 30 χρόνια.

Πανδημίες γρίπης αναφέρονται στις περιόδους 1729-1730 & 1781-1782

1792 επιδημίας δυσεντερίας

Η Γαλλική Επανάσταση σώθηκε το 1792 από τον αήττητο Πρωσικό Στρατό του Μπράουνσβάϊχ λόγω μιας τρομερής επιδημίας δυσεντερίας που προσέβαλε το στράτευμα.

Πανδημίες γρίπης αναφέρονται στις περιόδους:
1830…
1833-1834…1847-1848…

Χολέρα 19ος αιώνας.

1830  Ανατολική Ευρώπη, 1832 Παρίσι,  1848-1854 Ελλάδα

Πολύ πιο καταστροφική ήταν η χολέρα που προήρθε από την Ασία κι έπληξε το δυτικό κόσμο το 19ο αιώνα. Έκανε την εμφάνισή της το 1830 στην Ανατολική Ευρώπη και μετακινήθηκε προς τα δυτικά. Το 1832 μαινόταν στο Παρίσι. Το οργισμένο πλήθος λίντσαρε μερικούς αθώους που πίστευαν ότι μετέδωσαν σκόπιμα την ασθένεια. Σύντομα διέσχισε τον ωκεανό κι έφτασε στις ΗΠΑ. Η ίδια επιδημία ταλαιπώρησε το νεοσύστατο ελληνικό κράτος στο διάστημα 1848-1854. Οι συνέπειες της χολέρας ήταν μια από τις βασικές αιτίες της αποσύνθεσης της αυτοκρατορίας των Αψβούργων και γενικά των μεγάλων δυνάμεων. Οι λαοί που επλήγησαν λιγότερο ήταν οι Σλάβοι, οι Μαγυάροι και οι Έλληνες.

1889-1890: Η ΠΡΩΤΗ ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΓΡΙΠΗ Η2Ν8

Σημειώθηκε πρώτη φορά τον Μάιο του 1889 στην Μπουχάρα του Ουζμπεκιστάν.  Ως τον Οκτώβριο εξαπλώθηκε ως το Τομσκ στον Καύκασο. Τον Δεκέμβριο του 1889 έπληξε τα δυτικά και τα βόρεια της Αμερικής. Την περίοδο Φεβρουαρίου-Μαρτίου 1890 την Ινδία.  Την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου 1890 την Αυστραλία.
Περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχασαν την ζωή τους. Το στέλεχος του ιού της γρίπης που την προκάλεσε ήταν το Η2Ν8 και ήταν πολύ επιθετικός ιός.

Ο ΤΥΦΟΣ

Αποδεκάτισε τη μεγάλη στρατιά του Ναπολέοντα πριν από την προέλασή του στη Μόσχα.  Από το 1917-1921 καταμετρήθηκαν 25 εκατομμύρια ασθενείς και 3 εκατομμύρια νεκροί.

Η ίδια ασθένεια εξολόθρευσε το στρατό την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Όμως και ο επαναστατικός Ρωσικός Στρατός ταλαιπωρήθηκε τόσο πολύ από τον τυφοειδή πυρετό, ώστε ο Λένιν κατηγόρησε για αντικομουνισμό τις ψείρες που μετέδωσαν την ασθένεια.

Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΓΡΙΠΗ  ΤΟΥ 1918

Η πρώτη μεγάλη πανδημία γρίπης του τελευταίου αιώνα εμφανίστηκε το 1918, σε τρεις απομακρυσμένες μεταξύ τους περιοχές: Στη Βοστώνη των ΗΠΑ, στο Μπρεστ της Γαλλίας και στο Φριτάουν της Σιέρρα Λεόνε. Τα ποσοστά θνησιμότητας της ασθένειας ήταν πολύ μεγάλα και αντίθετα από ανάλογες περιπτώσεις, τα θύματά της ήταν κυρίως νέοι 20-40 ετών και όχι αδύναμα ή ηλικιωμένα άτομα.
Η ισπανική γρίπη, όπως ονομάστηκε, μεταδόθηκε πολύ γρήγορα σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ μέσα σε 6 μήνες μόλυνε το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού (δηλαδή περίπου 600 εκατομμύρια από τα 1,8 δισεκατομμύρια του πλανήτη), θανατώνοντας 20-40 εκατομμύρια ανθρώπους. Έχει υπολογιστεί μάλιστα ότι ο δείκτης θνησιμότητας αυτής της γρίπης ήταν ιδιαίτερα υψηλός, αφού ξεπερνούσε το 2,5% (δηλαδή 25 θάνατοι για κάθε 1.000 προσβεβλημένους ανθρώπους), τη στιγμή που σε άλλες παλαιότερες πανδημίες γρίπης δεν υπερέβαινε το 0,1%!
Μια πρόσφατη έρευνα από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Παθολογίας, κατέδειξε ότι πιθανότατα προήλθε από κάποιο τύπο γρίπης των πτηνών. Οι συγκεκριμένοι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο ιός είχε υποστεί μια διαφοροποίηση (μετάλλαξη) που του επέτρεπε να εισέρχεται και στα ανθρώπινα κύτταρα.

1957-1958: ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΓΡΙΠΗ  Η2Ν2  

Το στέλεχος του ιού Η2Ν2 προκάλεσε περίπου 70.000 θανάτους στις ΗΠΑ.
Πρώτα ανιχνεύθηκε στην Κίνα στα τέλη Φεβρουαρίου του 1957 και εξαπλώθηκε μέχρι τον Ιούνιο στις ΗΠΑ.
Σε όλο τον κόσμο στοίχισε την ζωή σε 2.000.000 ανθρώπους.

1968-1969: ΓΡΙΠΗ του ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ Η3Ν2

Ήταν στέλεχος του ιού Η3Ν2 και προκάλεσε 34.000 θανάτους στις ΗΠΑ.
Ο ιός ανιχνεύθηκε πρώτα στο ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ στις αρχές του 1968 και εξαπλώθηκε το ίδιο έτος στις ΗΠΑ.

Από αυτήν την ΠΑΝΔΗΜΙΑ…χάσανε την ζωή τους…ένα εκατομμύριο άνθρωποι…!

ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ

Φθίσις (phthisis) κατά τον Ιπποκράτη. Η “λευκή μάστιγα” (White Plague) υπ’ αριθμό δύο ασθένεια στην Ευρώπη μετά την πανώλη

Έλαβε επιδημικές διαστάσεις με την αστικοποίηση της βιομηχανικής εποχής 18ου-19ου αιώνα

Σήμερα

1/3 παγκόσμιου πληθυσμού 2.000.000.000

8.000.000 νέα κρούσματα ετησίως

3.000.000 θάνατοι ετησίως

Παιδιά

1.300.000 νέα κρούσματα ετησίως

450.000 θάνατοι ετησίως

Από στοιχεία για το 2003

περίπου 8,8 εκατ. άνθρωποι προσβλήθηκαν από την ασθένεια, η οποία σκότωσε 2 εκατομμύρια.

H κοινωνική μιζέρια που γεννήθηκε από τη χρήση των μηχανών στην απαρχή της βιομηχανικής εποχής σχετίζεται με τη μάστιγα της φυματίωσης.

AIDS

Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας, είναι μια ανίατη λοιμώδης νόσος που οφείλεται στον ιό HIV, ο οποίος προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου, το σύστημα δηλαδή που είναι υπεύθυνο για την άμυνα του οργανισμού ενάντια σε λοιμώξεις, νεοπλασίες και άλλες ασθένειες. Μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί φάρμακο ούτε εμβόλιο για το AIDS. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα επιτυγχάνουν καθυστέρηση στην εξέλιξη της ασθένειας, αλλά όχι πλήρη θεραπεία, δηλαδή εξάλειψη του ιού. Οι συνηθέστεροι τρόποι μετάδοσης του ιού είναι μέσω της σεξουαλικής επαφής χωρίς χρήση προφυλακτικού και μέσω χρήσης κοινών συρίγγων(όπως π.χ. κατά την ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών ουσιών). Λόγω της παγκόσμιας εξάπλωσης της νόσου, αυτή χαρακτηρίζεται ως πανδημία. Ο αριθμός των θυμάτων από AIDS εκτιμάται από 1,9-2,4 εκ. για το 2007 παγκοσμίως Στην Ελλάδα το AIDS άρχισε να γίνεται γνωστό περί τα τέλη του 1984 με μιά εγκύκλιο του Υπουργείου Υγείας πρός το ιατρικό προσωπικό των Νοσοκομείων.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, το 2025 ο πληθυσμός των φορέων μόνο σε Ρωσία, Κίνα και Ινδία θα ξεπεράσει τον σημερινό αριθμό φορέων του AIDS παγκοσμίως. 39 εκατομμύρια άνθρωποι είναι φορείς του AIDS. Πέρυσι 2,9 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν ανεβάζοντας τον αριθμό στα 25 εκατομμύρια, παγκοσμίως.

ΕΛΟΝΟΣΙΑ                                                                                            

Η Ελονοσία είναι λοιμώδης ασθένεια η οποία μεταδίδεται στον άνθρωπο μόνο από το θηλυκό κουνούπι του είδους Ανωφελές (Anopheles). Το όνομά της προέρχεται από τις λέξεις έλος και νόσος, καθώς είχε παρατηρηθεί ότι η νόσος ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη γύρω από ελώδεις περιοχές. Διεθνώς αποκαλείται μαλάρια [malaria (από τις ιταλικές λέξεις: mal + aria = κακός αέρας)] από την πεποίθηση που επικρατούσε κάποτε ότι η ασθένεια προκαλούταν από τον ‘κακό αέρα’ κοντά στα έλη Η μαλάρια είναι ενδημική στις τροπικές και υπο-τροπικές ζώνες της Γης, π.χ. στη Κεντρική και Νότια Αμερική, Ωκεανία, Νοτιοανατολική Ασία και Μέση Ανατολή. Η δε υπο-Σαχάριος Αφρική κυριολεκτικά μαστίζεται από τη νόσο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι το 50% περίπου του πληθυσμού της Γης απειλείται από τη νόσο, που σκοτώνει περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους το χρόνο και προκαλεί περίπου 5 δισεκατομμύρια κλινικά επεισόδια τον χρόνο.

Δεκαετία του ’90. ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ Η5Ν1

Ένα θανατηφόρο στέλεχος, το Η5Ν1 (Γρίπη των πτηνών), έχει παρουσιαστεί ως μεγάλος κίνδυνος για μια καινούρια πανδημία γρίπης από την πρώτη στιγμή που σκότωσε ανθρώπους στην Ασία την δεκαετία του ’90. Ωστόσο αυτός ο ιός δεν μεταδίδεται εύκολα στους ανθρώπους. Ευτυχώς….

Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις, αν ξεσπούσε επιδημία, παγκοσμίως θα πέθαιναν 180-360 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή πέντε φορές ο συνολικός αριθμός των θανάτων από AIDS.

2003 SARS  Οξύ αναπνευστικό σύνδρομο

Προσεβλήθησαν 8.000 άνθρωποι. Ο ιός εξαπλώθηκε σε πέντε χώρες μέσα σε ένα 24ωρο και σε 30 χώρες σε έξι ηπείρους μέσα σε μερικούς μήνες.

2003  H5N1 (γρίπη των πουλερικών)

Ο κίνδυνος προσβολής από τη γρίπη των πτηνών είναι γενικά μικρός για τους ανθρώπους γιατί οι ιοί αυτοί περιορίζονται συνήθως στα πτηνά. Ωστόσο, σε περίπτωση επιδημίας σε οικόσιτα πτηνά, υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης του ιού σε ανθρώπους που έρχονται σε στενή επαφή με τα άρρωστα πτηνά ή με επιφάνειες που έχουν επιμολυνθεί από τις εκκρίσεις ή τα περιττώματά τους. Μέχρι σήμερα, μετάδοση της γρίπης των πτηνών από άνθρωπο σε άνθρωπο έχει παρατηρηθεί σε ελάχιστες περιπτώσεις. Παρ’ όλα αυτά, δεδομένου ότι όλοι οι ιοί της γρίπης μεταλλάσσονται διαρκώς, οι επιστήμονες φοβούνται ότι μια μέρα ο H5N1 θα αποκτήσει τη δυνατότητα να προσβάλλει τον ανθρώπινο οργανισμό και να μεταδίδεται εύκολα μεταξύ των ανθρώπων. Επί του παρόντος δεν υπάρχει πανδημία γρίπης σε εξέλιξη. Ωστόσο, η συνεχιζόμενη εξάπλωση του υψηλής παθογένειας στελέχους H5N1, από τη Νοτιοανατολική Ασία σε άλλες χώρες, όπως στην υποσαχάρια Αφρική, την Αίγυπτο και την Τουρκία, προκαλεί ανησυχίες για το ενδεχόμενο πανδημίας γρίπης στους ανθρώπους.
Το στέλεχος H5N1 του ιού της γρίπης των πτηνών έχει ήδη προκαλέσει τον θάνατο ή τη θανάτωση δεκάδων εκατομμυρίων πτηνών και, από τις 11 Απριλίου 2007 μέχρι σήμερα, έχουν καταγραφεί 291 περιπτώσεις μετάδοσης του ιού από πτηνό σε άνθρωπο και 172 θάνατοι συνολικά από το 2003. Περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους που προσβλήθηκαν από τον Η5Ν1 υπέκυψαν στην ασθένεια. Αυτό το υψηλό ποσοστό θνησιμότητας είναι ένας από τους λόγους για την ανησυχία των ειδικών και των αρχών δημόσιας υγείας. Αν ο Η5N1 αποκτούσε τη δυνατότητα να μεταδίδεται εύκολα από άνθρωπο σε άνθρωπο, μια νέα πανδημία γρίπης δεν θα ήταν καθόλου απίθανη.

2009 γρίπη των χοίρων H1N1                                                                            

Ένα άλλο θανατηφόρο στέλεχος του H1N1, η γρίπη των χοίρων παρουσιάστηκε στο Μεξικό και από εκεί μεταδόθηκε σε ΗΠΑ και γειτονικές χώρες φτάνοντας την Ευρώπη, Ασία Αφρική, Ωκεανία. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας κήρυξε αυτό το στέλεχος πανδημία στις 11 Ιουνίου 2009

Κολοβακτηρίδιο Ε. Coli                                                                                    

Εξαπλώνεται ως επιδημία αιμορραγικής γαστρεντερίτιδας.

ΒEΡΟΛΙΝΟ. Τουλάχιστον δεκατέσσερις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη Γερμανία και εκατοντάδες νοσηλεύονται, θύματα της πρωτόγνωρης επιδημίας αιμορραγικής γαστρεντερίτιδας που προκλήθηκε από ανθεκτικό κολοβακτηρίδιο Ε. Coli, το οποίο προκαλεί αιμορραγική διάρροια και καταστρέφει τους νεφρούς. Το θανατηφόρο μικρόβιο προσέβαλε τα θύματα μετά την κατανάλωση μολυσμένων αγγουριών βιολογικής καλλιέργειας ή πιθανώς άλλων λαχανικών που εισήχθησαν στη Γερμανία -όπως όλα δείχνουν- από την Ισπανία. Ομως εξακολουθεί η προσπάθεια εντοπισμού της πηγής της μόλυνσης. Αν και τα μέχρι στιγμής στοιχεία είναι συγκεχυμένα, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων που εδρεύει στη Στοκχόλμη αναφέρει ότι «πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες επιδημίες του νοσήματος παγκοσμίως και σίγουρα η μεγαλύτερη που έπληξε ποτέ τη Γερμανία». Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης, το Ινστιτούτο Ρόμπερτ Κοχ, εθνικό κέντρο επιδημιών της Γερμανίας, απηύθυνε έκκληση -ιδιαίτερα στους κατοίκους της βόρειας Γερμανίας- να μην καταναλώνουν κανένα ωμό λαχανικό. Κρούσματα της νόσου εντοπίστηκαν και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπως Βρετανία, Δανία, Ολλανδία, Σουηδία και Πολωνία, αλλά αφορούσαν Γερμανούς ή άτομα που είχαν πρόσφατα επισκεφθεί τη βόρεια Γερμανία. Η Ισπανία δεν παραδέχεται ότι είναι χώρα προέλευσης των θανατηφόρων λαχανικών, παρότι η Γερμανία επιμένει. Το μεγαλύτερο τμήμα του μολυσμένου φορτίου πωλήθηκε στα σούπερ μάρκετ του Αμβούργου, ενώ κάποια τμήματα εξήχθησαν και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Ηδη έχουν ανασταλεί οι εξαγωγές από τη Γερμανία σε Ολλανδία και Βέλγιο.Η Κομισιόν προ ημερών ανακοίνωσε ότι έχουν σφραγιστεί δύο ισπανικά θερμοκήπια σε Μάλαγα και Αλμερία, αλλά το υπουργείο Γεωργίας της Ανδαλουσίας ανακοίνωσε ότι εξακολουθούν οι εξαγωγές. Οι υγειονομικές αρχές σε Τσεχία, Αυστρία και Γαλλία αποσύρουν τα ισπανικά αγγούρια από τα σούπερ μάρκετ ή απαγόρευσαν την εισαγωγή τέτοιων ειδών από τη Γερμανία, ενώ η Ρωσία απαγόρευσε τις εισαγωγές λαχανικών από Γερμανία και Ισπανία.

Καρκίνος

Μπορεί να μην είναι μολυσματική ασθένεια, ούτε να μεταδίδεται βέβαια από άνθρωπο σε άνθρωπο, όμως δεν μπορούσα να μην αναφέρω ότι ο Καρκίνος είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα υγείας που παρατηρούνται σήμερα στις αναπτυγμένες χώρες. Οι στατιστικές δείχνουν ότι αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου μετά τις καρδιοπάθειες. Συνήθως προσβάλλει ανθρώπους μεγάλης ηλικίας, υπάρχουν όμως και μορφές καρκίνου που εμφανίζονται σε νεαρής ηλικίας άτομα, ακόμη και σε παιδιά. Ο όρος «καρκίνος» δεν αποδίδεται σε μία και μόνη ασθένεια αλλά σε μια ομάδα ασθενειών που χαρακτηρίζονται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των κυττάρων.                                                     Κάθε χρόνο, διαγιγνώσκονται στην Ευρώπη 3,2 εκατομμύρια καρκίνοι, κυρίως του μαστού, του παχέος εντέρου και του ορθού ή του πνεύμονα. Παρά την πρόοδο που σημειώνεται στην έρευνα και τη θεραπεία της ασθένειας αυτής, ο καρκίνος παραμένει σοβαρή μάστιγα για την υγεία.

Οι έρευνες των επιστημόνων για το μέλλον                                                      

Από  συζήτηση  που έγινε το  2003  σε όργανα  της Ευρωπαϊκής Ένωσης  παρουσία του Επιτρόπου αρμόδιου για θέματα δημόσιας υγείας David  BYRNE, και την κρίση που έχει ξεσπάσει σχετικά με το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS). Ένας από τους Έλληνες εισηγητές σχετικά με το πρόγραμμα για τη δημόσια υγεία για την Ευρωπαϊκή Ένωση κύριος άξονας του οποίου αφορούσε την προώθηση της ταχείας απάντησης στις απειλές κατά της υγείας, καθηγητής Αντώνιος  Τρακατέλλης  επεσήμανε ότι.                                1ον Με την κινητικότητα που παρατηρείται σήμερα ­εκατομμύρια άνθρωποι ταξιδεύουν σε όλα τα μέρη του πλανήτη­ έχει δοθεί μία τεράστια δυναμική στα λοιμώδη νοσήματα. Αυτό αποδεικνύεται και στην περίπτωση της οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας, όπου από μια επαρχία της Κίνας παρατηρούνται πλέον περιπτώσεις και στην Ευρώπη. Και 2ο  Σημαντικό στοιχείο είναι ότι έχουμε ξαφνικές επιδημίες νέων νοσημάτων. Στα τελευταία είκοσι χρόνια έχουν αναφερθεί τριάντα νέα λοιμώδη νοσήματα ή παραλλαγές παλαιών λόγω μεταλλάξεων ιών, ή ακόμη και παλιές ασθένειες οι οποίες αναζωπυρώνονται, όπως είναι η φυματίωση κ.άλ.

Συμπέρασμα

Ότι όλα αυτά που αναφέρω δεν είναι για να φοβηθούμε και ούτε βέβαια για να κυκλοφορούμε με ένα μπουκάλι οινόπνευμα στο χέρι για προστασία αλλά όπως λέει ο απόστολος Πέτρος, «για να έχομεν βεβαιότερον τον προφητικόν λόγον, εις τον οποίον κάμνετε καλά να προσέχητε, ως εις λύχνον φέγγοντα εν σκοτεινω τόπω, εωσου έλθη η αυγή της ημέρας, και ο φωσφόρος ανατείλη εν ταις καρδίαις υμών». (Β΄ Πέτρ.1:19)

Από fonhbowntos.gr Ιούνιος 16, 2012 Τα σημεια των καιρων

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ