Και πρέπει πρώτον να κηρυχτεί το ευαγγέλιο

Από fonhbowntos.gr Ιανουάριος 13, 2014 Τα σημεια των καιρων

το κήρυγμα του ευαγγελίου ως  προμήνυμα τέλους για όλο τον κόσμο

Οι ευαγγελιστές Ματθαίος και Μάρκος εξηγούν ότι: Το κήρυγμα θα το ακούσουν όλοι ΚΑΙ τότε θα έρθει το τέλος

Α) «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας (του Θεού) εν όλη τη οικουμένη προς μαρτυρίαν (για να το ακούσουν) εις πάντα τα έθνη, και τότε θέλει ελθεί το τέλος». (Ματθ.24:14)

Το «Τότε» ως χρονικό επίρρημα που είναι, δηλώνει σε προσδιορισμένη χρονική στιγμή του μέλλοντος.

Β) «Και πρέπει πρώτον (πρώτα) να κηρυχθεί το ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη». (Μάρκ.13:10)

Το «πρώτον» σημαίνει ότι δηλώνει. Κι έτσι θα γίνει, μας λέει ο Μάρκος, πριν μας παραπέμψει στο εδάφιο 19 του ίδιου κεφ. και στην επόμενη μετά το κήρυγμα του ευαγγελίου θλιβερή περίοδο της ανθρωπότητας. «ΠΡΩΤΑ» ό λόγος του Κυρίου θα εκτελέσει όλο το θέλημά Του και ευοδωθεί σε όποιον τον αποστέλλει! (Ησ.55:11)

Ο καιρός λοιπόν της χάριτος είναι δυνατόν να λήξει οποτεδήποτε κρίνει ο Θεός ότι πρέπει να γίνει, με βάσει την εκπλήρωση του κηρύγματος και τότε θα έρθει το τέλος. Τώρα, για να μην έχουμε και την παραμικρή αμφιβολία για ποιο «τέλος» μας λέει, αρκεί να διαβάσουμε προσεχτικά από την αρχή το 24ο κεφ. του ευαγγελιστή Ματθαίου, για να παρατηρήσουμε ότι δεν μιλάει για το «τέλος του κόσμου» αλλά για το «τέλος» η αλλιώς την«συντέλεια του αιώνος».(Ματθ.24:3)

Το τέλος δηλαδή μιας εποχής η οποία θα διακρίνεται από τον πανανθρώπινο ευαγγελισμό στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού και τα τεράστια σημεία που θα προϊδεάζουν την δεύτερη έλευσή του. Όταν αυτό θα συμβεί, ο Χριστός θα παραλάβει όλες τις εξουσίες από τους ανθρώπους  «επειδή, πρέπει να βασιλεύει, μέχρις ότου βάλει όλους τούς εχθρούς του κάτω από τα πόδια του». (Α΄Κορ.15:25)

Το τέλος του κόσμου έρχεται ύστερα από χίλια χρόνια Βασιλείας Του επί της γης. (Αποκ.20:1-20) «Όταν παραδώσει τη βασιλεία στον Θεό και Πατέρα· όταν καταργήσει κάθε αρχή και κάθε εξουσία και δύναμη, όταν νικηθεί και ο τελευταίος εχθρός που είναι ο θάνατος για να είναι ο Θεός τα πάντα σε όλα». (Α΄Κορ.15:24-28)

Πως άρχισε η ευπρόσδεκτη από τον Θεό εποχή του παγκόσμιου ευαγγελισμού μας περιγράφει ο ευαγγελιστής Λουκάς

Σε μια στιγμή μοναδική για τους ανθρώπους, ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός σε συναγωγή των Ιουδαίων, αφού έλαβε το βιβλίο του νόμου, τους διαβάζει την περικοπή από τον προφήτη Ησαΐα, αναγγέλλοντας με τα παρά κάτω λόγια την χαραυγή μιας νέα ημέρας, που τους ήθελε όλους μέσα στην σωτήρια χάρη Του Θεού:

«Πνεύμα Κυρίου είναι επ’ εμέ, διά τούτο με έχρισε· με απέστειλε…..διά να κηρύξω ενιαυτόν ευπρόσδεκτον του Κυρίου  και ημέραν εκδικήσεως του Θεού ημών· διά να παρηγορήσω πάντας τους πενθούντας». (Ησ. 61:2)

Καταλήγοντας είπε το καταπληκτικό, ότι «σήμερον επληρώθη η γραφή αύτη εις τα ώτα υμών». (Λουκ.4:21)

Το «σήμερον» ορίζεται από τον απόστολο Παύλο ως μια «νέα ημέρα» η αλλιώς ένα πιστωμένο από τον Θεό διάστημα χάριτος, στην διάρκεια του οποίου θα πρέπει, όταν κανείς ακούσει την φωνή Του να μην σκληρύνει την καρδιά του, όπως οι προηγούμενοι από εμάς ευαγγελισθέντες  Ισραηλίτες, που απείθησαν στην φωνή Του Θεού και δεν εισήλθαν στην κατάπαυση του Κυρίου. Να λάβουμε υπ’ όψη μας, πως εάν είχαν εισέλθει στην «κατάπαυση του Κυρίου, δεν θα διόριζε δια του Δαυίδ μετά από τόσα πολλά χρόνια νέα ημέρα λέγοντας, «σήμερον εάν της φωνής αυτού ακούσητε….» (Ψαλμ.95:7) Επομένως καταλήγει ο Παύλος, απομένει για κάποιους που είναι ο «λαός Του Θεού» ανάπαυση από τα έργα τους, καθώς και ο Κύριος αναπαύθηκε την έβδομη μέρα απ’όλα του τα έργα που έκτισε. (Εβρ.4:1-11)

Αυτό που θα πρέπει να επισημανθεί και πάλι είναι ότι, «λαός Του Θεού» μέχρι να έρθει ο Χριστός ήταν ο «Ισραήλ» η οι « Εβραίοι» όπως λέγονταν. Μετά την έλευσή Του, «λαός Του» ονομάσθηκαν με το «νέο τους όνομα» οι «χριστιανοί». Αυτοί θ’ αποτελέσουν την θριαμβεύουσα «εκκλησία Του»  και είναι οι ίδιοι πάλι που γίνονται γι’ Αυτόν ο «στέφανος της δόξης» Του, η ευφροσύνη και η χαρά του Θεού! (Ησ. 62:3)(Πραξ.11-26) 

Να λοιπόν πως εκπληρώνεται  το «σήμερα» κατά τον Λόγο Του Θεού, με αναφορά στο πρώτο μέρος της περικοπής του προφήτου Ησαΐα. (Ησ.62:1) Σύμφωνα δε με τον ευαγγελιστή Λουκά, το κήρυγμα του Ιησού Χριστού που φέρνει τα χαρμόσυνα νέα στους  φτωχούς είναι εδώ, οι συντετριμμένοι στην καρδιά γιατρεύονται, οι αιχμάλωτοι ελευθερώνονται, οι τυφλοί βλέπουν το φως, οι εξουθενωμένοι ανορθώνονται, ενώ, σύμφωνα με μαρτυρίες εκατομμυρίων ανθρώπων, δεν έχει πάψει να λειτουργεί διαχρονικά, (Ματθ.28:20) να διαδίδεται με δύναμη (Α΄Κορ.4:20) και να δίνει απαντήσεις στα ερωτήματα οποιουδήποτε για το εάν «είναι Αυτός που μας λένε οι Γραφές η άλλον θα πρέπει να προσδοκούμε». (Λουκ.7:19)

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΟΥΜΕ το δεύτερο και εξίσου σημαντικό μέρος τις περικοπής, που κηρύχθηκε ως «αναμενόμενο» από τον ίδιο τον Ιησού και εξακολουθεί να είναι ακόμη ανεκπλήρωτο. Αυτό κάνει σαφή αναφορά σε «ημέραν εκδικήσεως του Θεού ημών», η οποία οπωσδήποτε θα έρθει (Ματθ.24:35) και τις συνέπειες της οποίας θα επωμιστούν εκείνοι που ΔΕΝ θα εισέλθουν στην κατάπαυσή Του επειδή απείθησαν. (Εβρ.3:18)

Ο συγγραφέας της Αποκάλυψης, Ο ευαγγελιστής και απόστολος Ιωάννης

Μας παριστάνει τον Λόγο Του Θεού με τον αναβάτη που κάθεται επάνω σ’ ένα άλογο λευκό κρατώντας τόξο και στεφανωμένος περιτρέχει όλη την γη για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου. Μας λέει πως «βγήκε στον κόσμο νικώντας για να νικήσει». (Αποκ.6:2) Καλείται με τ’ όνομα Πιστός και Αληθινός διότι κρίνει και πολεμάει με δικαιοσύνη, για λογαριασμό εκείνων που προγνώρισε και προόρισε για να δικαιώσει και να δοξάσει στην Βασιλεία Του. (Ρωμ.8:29-30)(Αποκ.19:11)

Όταν ο λευκός ίππος σταματήσει να περιτρέχει όλη την γη, θα είναι επειδή το ευαγγέλιο της σωτηρίας θα έχει εκπληρώσει τον σκοπό του και «είτε οι άνθρωποι θα έχουν ακούσει μέχρι τότε είτε θα έχουν παραμείνει απείθαρχοι». (Ιεζ.2:5)

 Ο προφήτης Δανιήλ

Μεσολαβούντος του χρόνου -ενόσω δηλαδή ονομάζεται το «σήμερον»,- μέχρι της εκδηλώσεως του αντίχριστου, ο προφήτης Δανιήλ λέει πως είναι «καιρός έσχατος» και ότι: «Πολλοί θα καθαριστούν, και θα λευκανθούν, και θα δοκιμαστούν· και οι ασεβείς θα ασεβούν· και κανένας από τους ασεβείς δεν θα καταλάβει· όμως, οι συνετοί θα καταλάβουν». (Δαν.12:10, Ιωάν.8:31-32)

Κάνει επίσης λόγο για ένα «βιβλίο» τ’οποίο «θ’ ανοιχθεί» στους έσχατους καιρούς, «όταν πολλοί θέλουσι περιτρέχει και η γνώση θέλει πληθυνθή». (Δαν.12:4)

Το «βιβλίο του Δανιήλ» είναι όπως το ευαγγέλιο για τον χριστιανό, αφού περιγράφει και αποκαλύπτει το σχέδιο του Θεού, για την ετοιμασμένη από αιώνων σωτηρία Του και την πρόθεσή Του για την λύτρωση του ανθρώπινου γένους, στην βάση της θυσίας του μονογενούς Υιού Του επάνω στον σταυρό του Γολγοθά. Και «ανοίχθηκε» τώρα, με τον τρόπο που είδαμε στον ευαγγελιστή Λουκά και όχι στ’ αρχαία χρόνια, για να συμπεριλάβει εκτός από τους Ισραηλίτες και τα έθνη στο απολυτρωτικό Του έργο, φανερώνοντας αυτό, «στίχο επί στίχο και διδασκαλία επί διδασκαλία, λίγο εδώ, λίγο εκεί» με αγάπη πολύ, με ατέρμονη υπομονή, δια Πνεύματος Αγίου, μέσα στα σπλάχνα της εκκλησίας  Του και σ’ εκείνους που απέκτησε με πόνο ψυχής! (Ησ.28:10)(Λουκ.4:21)

Από τότε ο Θεός με τον Δανιήλ, φαίνεται να προειδοποιεί και να κάνει αναφορές σε σημεία και τεράστια που θα δείξει στις έσχατες ημέρες, (Λουκ.21:25) οι οποίες θα συνοδευτούν πρώτον από το τέλος των κοσμικών βασιλείων και κάθε ανθρώπινης διακυβέρνησης, δεύτερον από την ανάσταση των κεκοιμημένων Του Κυρίου από τους νεκρούς και τρίτο και σημαντικό, την δεύτερη έλευση του Ιησού Χριστού, (Δαν.12:1-3)  υποδεικνύοντας παράλληλα, τι πρέπει να κάνουν για να είναι πάντοτε έτοιμοι και στην δική Του παρουσία, ΌΣΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ την «ημέρα του Κυρίου», οποτεδήποτε έρθει αυτή.

Αυτοί που θ’ ακούσουν τις προτροπές Του, ονομάστηκαν από τότε δια του Πνεύματος συνετοί. Και είναι συνετοί όχι γιατί ήταν αλλά επειδή πίστεψαν, ότι το ευαγγέλιο είναι ο ζωντανός Λόγος Του Θεού που χαρίζει σωτηρία σε όποιον Τον επικαλεσθεί. (Ιωήλ 2:32, Ιωάν.8:31-32)

Για τους συνετούς,- όπως και για όλους τους ανθρώπους άλλωστε,- όλες οι επιλογές του κόσμου είναι μπροστά τους. Αυτό όμως που τους κάνει ξεχωριστούς στα μάτια του Θεού είναι πως και ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ ακόμη, «εμπιστεύτηκαν τας εαυτών ψυχάς εις αυτόν, ως εις πιστόν δημιουργόν εν αγαθοποιΐα». (Α΄Πέτ.4:19)

Ο ασεβής πάλι κι αν ακόμα ελεηθεί από τον Θεό δεν θα μάθει ποτέ! Θα παραμένει αδιάφορος χωρίς να διστάζει να επαναλαμβάνει τις κακίες του. Ποτέ δεν θα κοιτάξει στη μεγαλειότητα του Κυρίου. (Ησ.26:10)

Να γιατί «κανένας από τους ασεβείς δεν θα καταλάβει». Και πώς να μην γίνει έτσι αφού οι ίδιοι διάλεξαν να ασεβούν μη δεχόμενοι την διδασκαλία και την νουθεσία του ευαγγελίου. Για τους ανθρώπους αυτούς το θέρος θα παρέλθει χωρίς να το καταλάβουν, ο θερισμός θα τελειώσει, οι ίδιοι δεν θα σωθούν και η ημέρα του Κυρίου θα έρθει ως παγίδα επάνω τους. (Λουκ.21:35)

Ο Ιησούς Χριστός ο Κύριος θα σημάνει το τέλος

Ως προς τον χρόνο που θα γίνουν όλ’ αυτά  δεν τον γνωρίζει κανείς παρά μόνο ο  Κύριος. Είναι ο μόνος αρμόδιος που θα δώσει την εντολή του τέλους του κηρύγματος. (Πραξ.1:7)

Σ’ εμάς όμως ανήκει ν’ αναγνωρίζουμε τα σημεία των καιρών (Ματθ.16:4) και να ετοιμαζόμαστε κατάλληλα, ερευνώντας ποιο είναι το θέλημα του Θεού, όχι για την ημέρα που θα μας κρίνει αλλά για την ημέρα που θα μας δικαιώσει.

Είναι ο μόνος που έχει αυτή την εξουσία. Είναι αυτός που άνοιξε δια του ευαγγελίου  θύρα λόγου και δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ Θεού και ανθρώπων, όταν ευαγγελιζόμενος τα περί της Βασιλείας Του, έγινε ταυτόχρονα και η λύτρωση και το πέρασμα και η οδός που οδηγούσε τους ανθρώπους από το σκοτάδι στο φώς και από τον θάνατο που ήταν μέχρι τότε να μεταβούν στην ζωή. (Αποκ.1:18)

Είναι η κεφαλή της εκκλησίας, η μόνη πηγή ελέους και χάριτος, η πέτρα που ποτίζει αυτούς που διψάνε για την ζωή που δίνει, αυτός που ελευθερώνει από τον πονηρό, ο προστάτης των πιστών, η σκέπη, το τείχος και το οχύρωμα των ταπεινών, ο ιερέας και αρχιερέας και ο μόνος μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Και δεν υπάρχει δι’ ουδενός άλλου η σωτηρία· διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν. (Πράξ.4:12)

Όταν αυτή η θύρα του λόγου κλείσει κανένας άλλος δεν θα μπορεί να την ανοίξει πλέον. (Αποκ.3:7)

Όταν κλείσει η πόρτα της χάριτος καθώς ονομάζεται (Λουκ.13:25) και έρθει το τέλος του κηρύγματος του ευαγγελίου, τότε θ’ ακολουθήσει η περίοδος της μεγάλης θλίψης η οποία βέβαια είναι πέρα από κάθε περιγραφή. Επειδή όσα θα γίνονται τότε, δεν έχουν γίνει ποτέ ξανά σε κανένα έθνος από την αρχή τού κόσμου μέχρι σήμερα και ούτε πρόκειται να  ξαναγίνουν. (Ματθ.24:21)

Αυτό το λέμε διότι η οργή του ανθρώπου, όσο έντονη και βίαιη να γίνεται μπορεί να αντιμετωπισθεί. Δεν θα συμβαίνει όμως το ίδιο με την οργή Του Θεού όταν αυτή θα εκδηλωθεί!

Δείτε τι λέει ο ίδιος ο Κύριος για τις ημέρες εκείνες.

«ιδού, ο Κύριος εξέρχεται από του τόπου αυτού διά να παιδεύση τους κατοίκους της γης ένεκεν της ανομίας αυτών· η δε γη θέλει ανακαλύψει τα αίματα αυτής και δεν θέλει σκεπάσει πλέον τους πεφονευμένους αυτής». (Ησ.26:20-21)

Το ποιο τραγικό απ’ όλα, που θα συμβαίνουν την περίοδο εκείνη της μεγάλης θλίψεως, θα είναι η έλλειψη του κηρύγματος του ευαγγελίου. Οι ψυχές των ανθρώπων θα μοιάζουν με καμένη γη και άνυδρο τόπο.

Ο Αμώς ο προφήτης επί παραδείγματι, προειδοποιεί για τις ημέρες εκείνες λέγοντας δια του λόγου του Κυρίου.

«Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος ο Θεός, και θέλω εξαποστείλει πείναν επί την γήν· ουχί πείναν άρτου ουδέ δίψαν ύδατος, αλλ’ ακροάσεως των λόγων του Κυρίου.

Και θέλουσι περιπλανάσθαι από θαλάσσης έως θαλάσσης, και από βορρά έως ανατολής θέλουσι περιτρέχει, ζητούντες τον λόγον του Κυρίου, και δεν θέλουσιν ευρεί». (Άμ.8:11-12)

Το τι θα σημαίνει αυτό θα φανεί από την αρχή και ιδιαίτερα στους χριστιανούς, που ενώ γνώριζαν τον Λόγο Του Θεού και είχαν ευκαιρίες να προσαρμόσουν την ζωή τους στο ευαγγέλιο του Χριστού, αυτοί όλοι, με κραυγές με οδυρμούς και με κλάματα εκείνη την ημέρα, θα ζητούν να τους ανοιχθεί η πόρτα της βασιλείας για να εισέλθουν σ’ αυτήν αλλά θα παραμένει ερμητικά κλειστή, επειδή δεν φρόντισαν να έχουν «στ΄αγγεία τους έλαιον και τις λαμπάδες τους αναμμένες». (Ματθ.24:44-51, 25:3-13)

Εκείνοι όμως, «οι κλητοί, οι εκλεκτοί και οι πιστοί του Κυρίου», (Αποκ.17:14) όσοι ήταν μέχρι το τέλος του κηρύγματος μαζί Του και «φύλαξαν τον λόγο της υπομονής του και δεν αρνήθηκαν τ’ όνομά Του», κατά την υπόσχεσή του ο Ιησούς Χριστός, θα τους φυλάξει «από την ώρα τού πειρασμού που πρόκειται νάρθει επάνω σε ολόκληρη την οικουμένη, για να δοκιμάσει αυτούς που κατοικούν επάνω στη γη». (Αποκ.3:10)

Η σωτηρία των πιστών από την μεγάλη θλίψη είναι ένα μυστήριο που μας αποκαλύπτει με πολλές λεπτομέρειες ο απόστολος Παύλος και έχει να κάνει με την «αρπαγή της εκκλησίας.»  Θα ήταν τέλειο, εάν όλοι είχαμε το ίδιο φρόνημα, όμως γνωρίζω, πως αυτό είναι τουλάχιστον αδύνατο. Γι αυτό ανεξάρτητα εάν κάποιοι πιστεύουν η όχι σ’ αυτό που λέμε «αρπαγή» των πιστών, -είθε να πίστευαν όλοι-, (Φιλ.3:15) σημασία έχει να κάνει ο καθένας από την μεριά του, ότι είναι απαραίτητο για να ευαρεστεί τον Θεό, αφού η συνάντησή μας με τον Κύριο, μπορεί να είναι για κάποιους με την «αρπαγή» την ημέρα που θα εμφανιστεί στο μεσουράνημα ενώ για άλλους να είναι πριν από αυτήν.Να είναι δηλαδή προσωπική. (Αποκ.14:13)  Η εντολή όμως του Ιησού Χριστού όπως και να έχει, είναι ίδια για όλους όταν λέει:

«Πρόσεξε, έρχομαι γρήγορα· κράτα εκείνο που έχεις, για να μη λάβει κανένας το στεφάνι σου». (Αποκ.3:11)  

 

Από fonhbowntos.gr Ιανουάριος 13, 2014 Τα σημεια των καιρων

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ