Μέρος 1ο:Η Παρουσία Του Θεού στον κόσμο μας

Στον αιώνα που πέρασε και μέχρι τις μέρες αυτές που διανύουμε, συνέβησαν γεγονότα κι άλλες καταστάσεις που πέρα πάσης αμφισβητήσεως, όχι μόνο συντάραξαν όλη την οικουμένη αλλά,- και το χειρότερο είναι αυτό,- άλλαξαν για πάντα τους ανθρώπους! Τον χαρακτήρα τους δηλαδή…! Το Σήμερα, σε τίποτα δεν θυμίζει το χθες..! Στους καιρούς που ήρθαν οι άνθρωποι γνώρισαν μεγάλες περιόδους ευμάρειας με τις επιστήμες, την τεχνολογία, τις υπηρεσίες και τις μεταφορές να φτάνουν σε υψηλότατα επίπεδα, αλλά τι να το κάνεις; Μπορεί να βελτιώθηκε κατά πολύ η καθημερινότητά τους, εν τούτοις σχεδόν τίποτα απ’ αυτά δεν ωφέλησαν στον ψυχισμό τους, καθώς με τις συμπεριφορές που ανέπτυξαν για την δική του προσωπική ευχαρίστηση και ασφάλεια ο καθένας, ολίσθησαν σε δρόμους που απ’ οτι αργότερα φάνηκε, δεν θα είχε γυρισμό…!

Πως οι επιλογές καθορίζουν τις ζωές μας

Τίποτα απ’ όσα λέμε δεν έγιναν τυχαία, και σ’ ότι μας συμβαίνει, εμείς οι άνθρωποι βάλαμε τα χεράκια μας, -συνειδητά η όχι δεν έχει σημασία,- και χωρίς να το πάρουμε είδηση βγάλαμε τα ματάκια μας. Δεν κρύβω τα λόγια μου…Οι λαοί δεν είναι μακριά από τις ευθύνες τους, ούτε κι εκείνοι που τους κυβέρνησαν, ούτε βεβαίως κι αυτοί που τους αντιπολιτεύτηκαν, αφού ΟΛΟΙ, ο καθένας με τον τρόπο του και μέσα στην κοσμοχαλασιά που ήρθε κι εξακολουθεί καλά να κρατάει, έννοιες όπως η αλήθεια, το δίκαιο, η ελευθερία κ.αλ., έχασαν την αξία τους, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να μην ξεχωρίζουμε το καλό από το κακό, το σωστό από το λάθος, το ψέμα από την αλήθεια και πάει λέγοντας…! Όσοι δεν είναι αδιάφοροι και προβληματίζονται θα καταλαβαίνουν τι εννοώ…Κοιτάξτε πως περιγράφει κάποιος τις συνέπειες από τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο κιόλας. «Η φρίκη του πολέμου προκαλεί μια συγκλονιστική κρίση συνείδησης σε όλους του Ευρωπαίους και όχι μόνο. Άρνηση των παραδοσιακών αξιών, φυγή στο παράλογο, αμφισβήτηση της κατεστημένης κοινωνικής τάξης και αναζήτηση εξόδου στη γενική ανατροπή». Το δυστύχημα είναι ότι όλ’ αυτά βρήκαν έναν τρόπο έκφρασης στην τέχνη και τη λογοτεχνία…Μέσα από υπεραπλουστεύσεις κι ανάμιξης ψυχαναλυτικών θεωριών και Μαρξιστικών ιδεωδών ξεπήδησε ένα κύμα υπερρεαλισμού όπως λέγεται, άλλοι τον λένε «σουρεαλισμό», που οδηγούσε σ’ ένα μοντέλο ανθρώπου από τον οποίον θα απουσίαζε κάθε έννοια αισθητικής και ηθικής αξίας! Δεν τελειώσαμε όμως, γιατί το ίδιο κύμα υπαγόρευσε και την απελευθέρωση της φαντασίας «με την απουσία κάθε ελέγχου από τη λογική».. Κι έπειτα λέμε γιατί δεν υπακούμε στις ποιο απλές συμβουλές η γιατί δεν καταλαβαίνουμε τα ποιο απλά πράγματα. Πολλά χρόνια τώρα μπολιαζόμαστε με εικόνες κι ακούσματα που μόνο σύγχυσή μας έχουν φέρει και τίποτα περισσότερο, γι αυτό και πέσαμε….. Με άλλα λόγια και πάντοτε κατά την γνώμη μου, βρισκόμαστε σε πλήρη σύγχυση και σ’ ένα αδιέξοδο, από το οποίο κανείς άλλος δεν μπορεί να μας βγάλει, παρά μόνο ο Θεός!

Ο Θεός ήταν πάντοτε παρών στην ιστορία του ανθρώπου

Ο Θεός λοιπόν…! Πως θ’ αφήναμε τον Ποιητή και Δημιουργό μας έξω από την κουβέντα που κάνουμε, αφού σ’ αυτόν καταλήγουμε πάντες όσοι αναζητάμε να πιαστούμε από κάτι καλό και στέρεο. Οι λοιποί ας συνεχίζουν να κάνουν παλάτια στην άμμο…Τώρα, για το αν υπάρχει η όχι δεν είναι της παρούσης ν’ ασχοληθούμε διότι θα μας έβγαζε από το θέμα μας…Άλλωστε, αποδείξεις της Παρουσίας Του υπάρχουν παντού γύρω μας, αρκεί να στρέψουμε το βλέμμα μας ένα γύρω και θα τις δούμε! Για το αν ασχολείται μ’ εμάς τους ανθρώπους,-αυτό είναι το θέμα μας,- εύκολα πάλι θα το διαπιστώναμε εάν ερευνούσαμε τις Γραφές. Πόσοι το κάνουν αυτό; Είναι δυστυχώς πολλοί εκείνοι που δεν μελετούν την Αγία Γραφή, γιατί φοβούνται πως κάνοντας αυτό, αργά η γρήγορα η συνάντησή τους με τον Ιησού Χριστό θα ήταν αναπόφευκτη, ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ. Στην περίπτωση αυτή θα παίρναν αποφάσεις καθοριστικές για την ζωή τους. Ποιος το θέλει αυτό; Ούτε οι χριστιανοί, καθώς σε πολλούς δεν αρέσουν τα βαθιά κολυμβήματα στο Πνεύμα το Άγιο, η βιωματική δηλαδή ζωή με τον Χριστό αλλά προτιμούν να παίζουν με τα κουβαδάκια τους στην παραλία όπως λέει και ο προφήτης.. Στην μία περίπτωση, δίνουμε την καρδιά μας, αλλάζουμε προτεραιότητες, αφιερωνόμαστε, στην άλλη, όπως λέγεται κοινώς, «μακριά κι αγαπημένοι». Αν λοιπόν δε το επιδιώκουν κάποιοι χριστιανοί, πόσο μάλλον οι αρνητές του Χριστού όπως λέγαμε. Αυτοί, περισσότερο από κάθε άλλο δεν θέλουν τέτοιου είδους προσεγγίσεις με τίς αλήθειες του ευαγγελίου, τις οποίες όταν τις συναντάνε, τις κρύβουν με ότι λένε η κάνουν…Καθώς αρέσκονται στην πρόσκαιρη απόλαυση της αμαρτίας, κρύβονται πίσω από ανούσιες θεωρίες, φιλοσοφίες και φληναφήματα που τις περισσότερες φορές οδηγούν σ’ εντάσεις και ακαταστασίες, για τις οποίες οι Γραφές, εμάς τουλάχιστον τους χριστιανούς μας προειδοποιούν, δείχνοντάς μας αυτά ως ΣΗΜΕΙΑ του ΤΕΛΟΥΣ…Κι άλλες πολλές βλασφημίες λένε, τις οποίες μεταφέρουν με όσα μέσα διαθέτουν αυτοί που εργάζονται την ανομία, για ν’ απογοητεύουν τον κόσμο, ν’ απομονώνουν τους αφελείς, τους απίστους και αμετανόητους συνανθρώπους μας, με σκοπό να τους κρύψουν την ΓΝΩΣΗ για την χάρη του Θεού και να χάνονται όπως και οι ίδιοι! Τυφλοί όταν οδηγούν τυφλούς αμφότεροι σε βόθρο θα πέσουν έλεγε ο Ιησούς Χριστός..! Δείτε όμως αυτό…Διότι δεν συμβαίνει το ίδιο με τους εργάτες του ευαγγελίου τους οποίους ο Θεός έδωσε φως να είναι μέσα στον κόσμο! Ο λόγος τους, τα κηρύγματά τους και οι προτροπές τους είναι σαν το αλάτι που νοστιμεύει το φαγητό. Αυτοί όλοι βγήκαν από την βολή τους, το ίδιο κι από την ασφάλειά τους, για να διαδίδουν τα χαρμόσυνα νέα του Κυρίου που μιλούν για Σωτηρία από τον Ιησού Χριστό, κι για ένα πλήθος άλλων αρετών που αλλάζουν τον άνθρωπο, τον ανορθώνουν και τον κάνουν σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο να ζει με την ειρήνη και την αγάπη που του χαρίζει ο Κύριος.

Ένα πρώτο συμπέρασμα

-Εμπιστεύσου αδελφέ μου τα πράγματα του Θεού και συνέχισε να ελπίζεις σ’αυτόν, ιδιαίτερα τώρα, στις εποχές αυτές τις κακές και πονηρές που περνάμε, καθώς πλέον στην κυριολεξία δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει,γιατί αυτός που σε βεβαιώνει φίλε μου για ότι δεν βλέπεις δεν είσαι εσύ αλλά το Πνεύμα το Άγιο που δίνει ο Θεός σ’ αυτούς που το ΖΗΤΑΝΕ. Στο σημείο αυτό θάθελα να πω ότι είμαι από κείνους που πιστεύουν στο βάπτισμα Του Πνεύματος του Αγίου για δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτον είναι διότι ΜΟΝΟ δια του Πνεύματος κατακαίγονται οι πράξεις της σαρκός, άρα δεν γίνεται διαφορετικά να ευαρεστούμε τον Θεό, όπως λέει ο αγαπητός Παύλος και ο δεύτερος, για την μέρα της απολύτρωσής μας! Όσοι θα παρακολουθείτε στο εξής από την νέα αυτή ενότητα «φωνή βοώντος» εμένα τον γράφοντα, όχι μόνο θα μοιράζομαι μαζί σας κάποιες σκέψεις που τελευταία κάνω, αλλά το ίδιο κι αποκαλύψεις από Το Πνεύμα το Άγιο. ΌΤΙ σας εξιστορήσω, τουλάχιστον από την πλευρά μου, θα δείχνουν περίτρανα την Παρουσία του Θεού στον κόσμο μας και το έργο της Σωτηρίας Του που εργάζεται δια Πνεύματος Αγίου μεταξύ των χριστιανών και στις καρδιές όλων των ανθρώπων.

Τέλος του 1ου μέρους

γιαννης μαστορακος

Σχόλια