Μέρος 5ο:Το κίνημα της Πεντηκοστής

Έως τώρα είδαμε ένα δύο πράγματα τα οποία πολύ σύντομα να σας τα θυμίσω και πάλι. Το ένα είναι πως το ευαγγέλιο του Χριστού είναι το μόνο μέσον που μπορεί να σώσει τον άνθρωπο. Έτσι τουλάχιστον το έχω καταλάβει εγώ, και το μόνο σίγουρο είναι ότι ως ελεημένος του Κυρίου, μέχρι τέλους θα επιμένω σ’ αυτό. Το άλλο είναι πως υπήρξαν έως κι αυτή την ώρα που μιλάμε άνθρωποι, αδελφοί μας, οι οποίοι κινήθηκαν από το Πνεύμα το Άγιο κι έφεραν το ευαγγέλιο σ’ όλο τον κόσμο και σε μας επίσης το ίδιο. Ευχαριστούμε πολύ τον Θεό γι αυτό…Λέμε λοιπόν πως ναι, τα κατάφεραν! Και το λέω με θαυμασμό, καθώς οι αντιδράσεις που συνάντησαν, δεν ήταν μόνο από άπιστους αλλά κι από «πιστούς». Ξέρω πως υπάρχει ακόμα δρόμος μπροστά μας και πως οι δυσκολίες δεν ήταν μέχρις εδώ, όμως κοιτάζοντας στο παράδειγμα εκείνων που στην κυριολεξία μάτωσαν στο πέρασμά τους δια μέσου των αιώνων, το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς αν χρειαστεί, για τον αγαπημένο της ψυχής μας Ιησού Χριστό, έως να έρθει το «ΤΕΛΟΣ» και το ευαγγέλιο πάψει να κηρύττεται! (Ματθ.24:14)

Το κίνημα της Πεντηκοστής

Από τον 20ο αιώνα μέχρι των ημερών μας, ένα νέο ανανεωτικό και συνάμα χαρισματικό αυτή την φορά χριστιανικό κίνημα παρακλάδι των Ευαγγελικών, γνωστό με τ’ όνομα «Πεντικοστιανισμός» και «Πεντηκοστή», συνέβαλε με την δράση του πάρα πολύ στο ευαγγελιστικό έργο. Αυτό περιλάμβανε πολλές διαφορετικές Εκκλησίες οι οποίες όμως διαφέρουν ακόμα και σήμερα ως προς την ονομασία και την διδασκαλία τους. Το ίδιο διαφέρουν και ως προς την βάση της πίστης τους, όπως πάλι και στην λατρεία που αποδίδουν στον Κύριο, παρόλα αυτά στηρίζονται στην «Ευαγγελική Αναμόρφωση». Ως εκ τούτου στρέφονται αποκλειστικά γύρω από την Αγία Γραφή, που γι αυτούς, -και για μένα επίσης,- είναι ο μόνος «Λόγος του Θεού». Σ’ αντίθεση με την Ορθοδοξία και τον Καθολικισμό δεν δέχονται την λεγόμενη Ιερά Παράδοση μ’ όλα όσα αυτή συνεπάγεται, (π.χ. την “μεσιτεία” των Αγίων, τις εικόνες κτλ),και τέλος, σ’ ότι αφορά τον κανόνα της ιουδαϊκής Βίβλου δέχονται 39 βιβλία, ότι δηλαδή και οι Εκκλησίες που προέκυψαν από την Μεταρρύθμιση. Αυτά κι άλλα στοιχεία τα οποία σε πολλούς πάνω κάτω είναι γνωστά, μπορεί να τα βρει ο καθένας στο ίντερνετ, πλην όμως, θ’ άθελα να σταθώ για λίγο στην ουσία του φαινομένου που για μένα τουλάχιστον έχει ενδιαφέρον…Στο γεγονός δηλαδή ότι από τις αρχές του 20ου αιώνα αποδείχτηκε ως η ταχυτέρα αναπτυσσόμενη θρησκευτική ομάδα σ’ όλο τον κόσμο αφήνοντας πίσω ακόμα κι αυτούς τους Ευαγγελικούς. Και είναι ν’ αναρωτιέται κανείς, ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;;;; Μ’ ότι λέω, πιστέψτε με, δεν προσπαθώ ν’ αδικήσω κανέναν, ούτε βεβαίως το έργο εκείνων που με κάθε τρόπο υπηρετούν τον Κύριο όπου κι αν αυτοί ανήκουν…Θα ευχόμουν να τους έμοιαζα, αλλά είναι προς δημοσία χρήση οι ανησυχίες πολλών εργατών,- από τις ποιο κύριες χριστιανικές παραδόσεις και ομολογίες,οι οποίοι λένε παρρησία πως οι εκκλησίες τους έχουν πάψει πλέον να γεννάνε!Βλέποντας τα μέλη τους να ελαττώνονται, πολλές εκκλησίες έχουν αλλάξει χαρακτήρα.Μερικές αυτοαποκαλούνται «μη καταδικαστικές», δίνοντας την εντύπωση ότι ο Θεός δέχεται οποιοδήποτε είδος διαγωγής. Ολοένα και πιο συχνά, οι εκκλησίες προσφέρουν ψυχαγωγία, συγκινήσεις και κοσμικά δελεάσματα αντί για διδασκαλία από το Λόγο του Θεού. Στα χρόνια που πέρασαν συνθήματα του τύπου «σας πάω» και «ελάτε όπως είστε» αποδείχτηκαν αέρας, αφού το κάλεσμα, όσο δελεαστικό κι αν ακούστηκε, δεν ήταν από τον Θεό αλλά από τον άνθρωπο! (δες το άρθρο: Χριστιανισμός και η λογική των Σούπερ Μάρκετ)

Η διαφορά με τους Πεντηκοστιανούς

Στους Πεντηκοστιανούς υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά σε σχέση με τους πιστούς των άλλων ομολογιών, ακόμα και με τους Ευαγγελικούς,-από τους οποίους είπαμε ότι προέρχονται,- καθώς πιστεύουν πως για να προχωρήσει κάποιος σε Αγιαστική ζωή, από μόνος του ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ, και ούτε βήμα φυσικά δεν θα έκανε, χωρίς την ΕΝΕΡΓΗ παρουσία Του Πνεύματος του Αγίου στην ζωή τους…Αυτό το διδάχτηκαν από τον πρώτο καιρό αφ’ ότου έκαναν το βάπτισμα στο Πνεύμα το Άγιο και είναι η μόνη αλήθεια. Και ναι, το έκαναν…Εκεί που άλλοι δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν τα όριά τους, βρέθηκαν αυτοί και τα ξεπέρασαν, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΠΑΡΆ ΠΆΝΩ, με οδηγό πάντοτε την Αγία Γραφή! Τόσο απλά…Ζήτησαν Το Πνεύμα το Άγιο και το έλαβαν. Οι άλλοι όμως, γιατί όχι; Ποιος είναι ο φόβος τους; Από τι η από ποιους εμποδίζονται για να προχωρήσουν από πίστη σε πίστη; Μήπως είναι η θέση σου στην κοινωνία που ζεις, στην εκκλησία που είσαι, στην οικογένεια που έχεις, στις προτεραιότητες που βάζεις η μήπως συνεχίζεις να είναι αναποφάσιστος και να ζεις ανάμεσα σε δύο φρονήματα; Είμαστε Χριστιανοί, φέρνουμε τ’ όνομα του Κυρίου, εμβαθύνουμε στον Λόγο του Θεού, ανακαλύπτουμε συνεχώς νοήματα και ίσως να θεολογούμε κιόλας, αλλά το να κάνουμε ΟΛΟΚΛΗΡΟ το θέλημά Του στην ζωή μας, αυτό έχει σημασία! Η βιωματική σχέση με τον Χριστό χρειάζεται την δύναμη Του Πνεύματος για να διατηρηθεί. Σχέση αγαπητική και σύμφωνη με το θέλημα του Θεού δεν υπάρχει χωρίς τον καρπό Του Πνεύματος του Αγίου.  Από προσωπική πείρα σας λέω πως αυτή η ΝΕΑ διδασκαλία βρήκε απήχηση και μάλιστα μεγάλη, σ’εκείνους που δεν είχαν να χάσουν τίποτα. Κι αυτοί κατά κύριο λόγο είναι οι φτωχοί και οι ταλαίπωροι…Τέτοιοι ήταν οι μαθητές του Ιησού Χριστού, ο οποίος όταν τους κάλεσε, ήξερε εκ προοιμίου ότι μετά από πολύ δουλειά βεβαίως που θα έκανε μαζί τους, θα υπάκουαν στην οδηγία που τους έδωσε, και η οποία ήταν να παραμείνουν στην πόλη της Ιερουσαλήμ ΜΕΧΡΙ να ενδυθούν δύναμη εξ ύψους! Από κει ξεκινάει το έργο του Θεού, από την ταπείνωση και όχι από υπερηφάνειες. Άλλο είναι να είσαι εξειδικευμένος σε κάτι για να βγάζεις τα προς το ζει και άλλο το έργο του Θεού. Σ’αυτό, ούτε ιδιογνωμοσύνες χωράνε…Εδώ οι μαθητές και μετέπειτα απόστολοι, μαζί με πολλούς άλλους ακόμα, αφήνουν πίσω τους αυτά που ήξεραν, και χωρίς καλά καλά να εννοούν τι τους ζητούσε, υπάκουσαν σ’ ότι τους είπε, κια για δέκα ολόκληρες μέρες ζητούσαν εκείνο που δεν είχαν καταλάβει! Παράδοξα πράγματα θα πει κανείς…Όσοι μελετούν τις Γραφές θα γνωρίζουν ότι ο Θεός αρκετές φορές ζητάει να κάνουμε παράδοξα πράγματα, αφού τίποτα δεν θέλει να στηρίζεται στην δική μας δύναμη αλλά ΜΟΝΟ στην δική Του. Πόσο μάλλον πράγματα που αφορούν το δικό Του ΈΡΓΟ. Και ναι, 120 άτομα χωρίς δεύτερη σκέψη έκαναν το παράδοξο…Άρχισαν να ζητούν αυτό που δεν ήξεραν και τελικά το έλαβαν! Ζήτησαν Πνεύμα Άγιο και έλαβαν ακριβώς αυτό. Καί τότε μόνο κατάλαβαν,- σύμφωνα με τον Πέτρο,- τι ακριβώς εννοούσε η προφητεία του Ιωήλ που έλεγε: «Και εν ταις εσχάταις ημέραις, λέγει ο Θεός, Θέλω εκχέει από του Πνεύματός μου επί πάσαν σάρκα, και θέλουσι προφητεύσει οι υιοί σας και αι θυγατέρες σας, και οι νεανίσκοι σας θέλουσιν ιδεί οράσεις, και οι πρεσβύτεροί σας θέλουσιν ενυπνιασθή ενύπνια» (Πράξ.2:17,Ιωήλ 2:28)

Αργότερα πάλι ο Λουκάς θα γράψει το εξής, για να το έχουμε πάντοτε πρόχειρο μπροστά μας, και να μην το ξεχνάμε. «Εάν λοιπόν σεις, πονηροί όντες, εξεύρετε να δίδητε καλάς δόσεις εις τα τέκνα σας, πόσω μάλλον ο Πατήρ ο ουράνιος θέλει δώσει Πνεύμα Άγιον εις τους αιτούντας παρ’ αυτού;» (Λουκ.11:13)

Η Όψιμη βροχή: Η αρχή έγεινε

Κάποια παρέα 10-12 ατόμων σπουδαστές του Βιβλικού κολεγίου της Βαιθήλ στο Κάνσας, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το φαινόμενο της γλωσσολαλιάς ήταν απόδειξη αν ένα άτομο έλαβε Πνεύμα Άγιο η όχι. Οι ίδιοι το δοκίμασαν και το έλαβαν. «Κατέληξαν στο συμπέρασμα» είναι η πρώτη μαγική φράση…Σκέφτηκαν δηλαδή με το μυαλό τους, η άλλη είναι «το δοκίμασαν». Δηλαδή αυτό που σκέφτηκαν είπαν να το δοκιμάσουν. Όχι πράγματα έξω από τον Λόγο Του Θεού αλλά μέσα απ’ αυτόν. Είπαν λοιπόν να βάλουν το χέρι τους στον τύπο των ήλων και να μην γίνουν άπιστοι αλλά πιστοί. Έτσι σ’ ένα άλλο ανώγειο που έμοιαζε περισσότερο με υπόγειο επί της Οδού Αζούσα στο Λος Άντζελες στις 4 Απριλίου 1906, αυτά κι άλλα άτομα έλαβαν Πνεύμα Άγιο, καθώς μιλούσαν ξένες γλώσσες άγνωστες σ’ αυτούς και προφήτευαν δια του Κυρίου. Και τώρα η ερώτηση της ημέρας. ΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΘΑ ΕΙΧΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ; ΑΝ ΔΕΝ ΕΝΕΡΓΟΥΣΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΠΩΣ ΕΝΗΡΓΗΣΕ ΤΟΤΕ, ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΓΙ’ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ; Θυμάστε που λέγαμε ότι τέτοια αύξηση που είδε αυτή η θρησκευτική ομάδα, μάλλον ξεπέρασε κάθε προηγούμενο; Θυμηθείτε πάλι που λέγαμε ότι από μια «Μεταρρύθμιση» ξεπροβάλαμε όλοι, κι αν φτάσαμε εδώ, αυτό οφείλεται στην «ανανέωση» που γινόταν από κάποιον Λούθηρο, Γουέσλεϊ, Βάμβα, Καλοποθάκη κ.αλ. που ο Θεός ξεσήκωνε, όποτε η χριστιανική σκέψη τελμάτωνε! Τέτοια δυναμική, από πότε έχουν να δουν άλλες χριστιανικές παραδόσεις; Ας μας πουν και οι αδελφοί μας οι Ευαγγελικοί, τους οποίους εγώ προσωπικά εκτιμώ, και παρρησία λέω πως ευλογούμε όταν τους ακούω, να μας πουν σας παρακαλώ, ΑΝ η αναζωπύρωση της Οδού Αζούσα στο Λος Άντζελες  δεν ήταν μια ακόμα «ανανέωση» τότε τι ήταν; ΤΙ πρέπει να πούμε γι’ αυτό το κίνημα και πώς να τ’ ονομάσουμε, καθώς περιφέρει ένα ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ μήνυμα κάπως ποιο φρέσκο και ίσως περισσότερο «αναμορφωτικό»; Να το αγνοήσουμε; Και πως μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι οδήγησε μέχρι τώρα τόσες πολλές ψυχές στην σωτηρία που ούτε καν,-για τους παλιότερους θα το πω αυτό,- φαντάζονταν;

Κι άλλες σκέψεις κι ερωτήματα

Μπορούμε να περάσουμε έτσι αβίαστα από την μεριά που είναι η πείρα του Πνεύματος στην τελεία άρνησή Του, υιοθετώντας την άποψη ότι όσα ήταν να γίνουν έγιναν, και πως τώρα δεν έχουμε ανάγκη από το Πνεύμα το Άγιο να ενεργεί όπως ενεργούσε τότε, γιατί είμαστε εμείς; Ποιοι εμείς εννοείτε; Εμείς οι ποιμένες ; Εμείς οι δάσκαλοι; Εμείς θα τα κάνουμε όλα με όσα καταλαβαίνουμε διαβάζοντας τις Γραφές; Δεν έχουμε δηλαδή ανάγκη από την οδηγία Του Κυρίου; Και πώς να Τον ακούσουμε αν δεν μας μιλήσει; Και πως θα μας μιλήσει εάν δεν είναι προφήτης (ες) ανάμεσά μας; Και πώς γίνεται να έχουμε προφήτες εάν δεν υπάρχει στις εκκλησίες Πνεύμα Άγιο και δύναμη; Δεν ξέρετε πως λειτουργούν αυτά; Το γνωρίζω πως το ξέρετε.. Δείτε και το άλλο, γιατί μετά το 1950 περίπου, διάφορες ομάδες χαρισματικών ΕΚΤΟΣ του κινήματος της Πεντηκοστής, βρίσκονται πλέον παντού, και είτε λειτουργούν αυτόνομα είτε έχουν δημιουργήσει κάποιους θύλακες σ’ ΟΛΕΣ σχεδόν τις ομολογίες. ΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΟΥ ΕΙΠΕ, «Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών», ΤΟΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ; (Πράξ.2:38-39)

Μια παρατήρηση

ΟΙ Ευαγγελικοί αδελφοί μας ξέρουν καλύτερα από τον καθένα ότι αυτό το κίνημα δεν είναι τόσο σύγχρονο όσο λέγεται, καθώς οι ρίζες του επιστρέφουν στη Αγιαστική παράδοση του 18ου αιώνα από τους Μεθοδιστές του Γουέσλευ που απεχώρισαν από την «μισομεταρρυθμισμένη» Αγκλικανική εκκλησία, και στο Αγιαστικό κίνημα του 19ου αιώνα που προέκυψε από Ευαγγελικούς στην Β. Αμερική.

Κι ένα συμπέρασμα

ΕΝ κατακλείδη,-και γνώμη μου είναι αυτή,-η Αναζωπύρωση της Οδού Αζούσα στο Λος Άντζελες το 1906, έγινε στην αρχή ενός αιώνα που έμελλε στην διάρκειά του να εκπληρωθούν τα περισσότερα σημεία που αφορούσαν το «ΤΕΛΟΣ» αυτής της πονηρής και διεστραμμένης εποχής, για την οποία μας έχει προειδοποιήσει ο ίδιος ο Κύριος, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΣΗ, καθώς η νέα έγχυση του Πνεύματος του ΑΓΊΟΥ μας παραπέμπει στην εκπλήρωση της προφητείας περί της «οψίμου βροχής».(Ιωήλ 2:23) ΔΕΝ είναι ακόμα ο «Υετός» που μας υπόσχεται ο Ζαχαρίας αλλά τουλάχιστον κάποια αρχή έγινε.(Ζαχ.10:1)

Τέλος 5ου μέρους

γιαννης μαστορακος

Σχόλια