Προς Κολοσσαείς

ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Η επιστολή αυτή απευθύνεται προς χριστιανούς που δεν γνωρίζει προσωπικά ο Παύλος, γιατί δεν ίδρυσε ο ίδιος την εκκλησία τους. Από έμμεσες πληροφορίες της επιστολής συνάγεται ότι ο Επαφράς, ο οποίος προερχόταν από τις Κολοσσές, κήρυξε κατ’ εντολή του Παύλου το ευαγγέλιο και ίδρυσε την εκκλησία της πόλης αυτής που βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Λύκου, στην Δυτική Μ. Ασία ( Φρυγία). Κατά το χρόνο συγγραφής της επιστολής ο Επαφράς επισκέφθηκε τον Παύλο στην Φυλακή, όπου και τον πληροφόρησε για την κατάσταση των χριστιανών στις Κολοσσές, επισημαίνοντας ιδιαίτερα τον κίνδυνο που διατρέχει η εκκλησία τους από κάποια αιρετική διδασκαλία που άρχισε να διαδίδεται.

Η  αιρετική διδασκαλία διεκδικούσε για τον εαυτό της το χαρακτηρισμό της ‘φιλοσοφίας’, της ανώτερης δηλ. γνώσης και κατοχής διδασκαλιών περί θεού, κόσμου, ανθρώπου κ.λ.π. Περιείχε διατάξεις που αφορούσαν αποχή από τροφές η ποτά, διακρίσεις ημερών και υποτιμητική στάση έναντι του σώματος. Κεντρικό σημείο ‘φιλοσοφίας’ αυτής ήταν η ‘ θρησκεία  των αγγέλων’, η λατρεία δηλ. των πνευμάτων και αγγελικών δυνάμεων, που ονομάζονται στην επιστολή ‘στοιχεία του κόσμου’ η ‘ αρχές και εξουσίες’, όμως επέτρεπε συγχρόνως την πίστη στον Χριστό.

Η επιστολή μετά το συνηθισμένο προοίμιο, τις ευχαριστίες και την προσευχή του Παύλου( 1.1-12) διακρίνεται σε δύο μέρη εκ των οποίων το πρώτο είναι θεωρητικό-θεολογικό και το δεύτερο ηθικό-παραινετικό.

Στο 1^ο μέρος ο Παύλος τονίζει την υπεροχή και κυριότητα του Χριστού πάνω σ ‘όλη την κτίση. Ο Χριστός είναι ‘κύριος κάθε εξουσίας’ ( 2,10), σ’ αυτόν οφείλουν την ύπαρξη τους τα πάντα, αυτός είναι ο τελικός σκοπός όλων, σ’ αυτόν κατοικεί σωματικά όλη η Θεότητα. Στο Σταυρό του Χριστού νικήθηκαν ολοσχερώς οι εχθρικές προς τον Θεό πνευματικές δυνάμεις κι έτσι οι χριστιανοί έχουν τύχει ‘απολυτρώσεως και αφέσεως των αμαρτιών’ και μεταπήδησαν από  την ‘ εξουσία του σκότους  στη βασιλεία του υιού της αγάπης’ του Θεού, που είναι το σώμα του Χριστού, η εκκλησία.

Οι χριστιανοί με το βάπτισμα έχουν πεθάνει μαζί με το Χριστό ως προς τα ‘στοιχεία του κόσμου’ και έχουν απελευθερωθεί από αυτά, επειδή έχουν αναστηθεί μαζί με το Χριστό σε μια καινούργια ζωή, ζωή μέσα στο σώμα του Χριστού.

Όποιος ζει ‘συν  Χριστώ’ ως μέλος του σώματος του, δεν πρέπει να φοβάται τις επικρίσεις εκείνων που ετεροδιδάσκουν  για θέματα φαγητών η ποτών η εορτών. Όλα αυτά  είναι η προπορευόμενη σκιά της ήδη παρούσας πραγματικότητας, δηλ. του σώματος του Χριστού. Οι αιρετικοί ‘φιλόσοφοι’ άδικα και χωρίς λόγο επαίρονται, νομίζοντας ότι είναι κάτοχοι κάποιας ανώτερης γνώσης, γιατί μόνο στο Χριστό ‘βρίσκονται κρυμμένοι όλοι οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσης’. Ο Χριστός που σταυρώθηκε, αναστήθηκε και υψώθηκε στα δεξιά του Θεού, είναι ο Κύριος των πάντων και η κυριαρχία του αναγνωρίζεται μέχρι των περάτων της γης.

Στο 2^ο μέρος της επιστολής, το ηθικό και παραινετικό, την ηθική προσταγή στηρίζει ο Παύλος στο θάνατο του πιστού μαζί με το Χριστό, η οποία συντελέσθηκε στο βάπτισμα και στην συνέγερση με αυτόν σε μια καινούργια ζωή. Περιγράφει τις εκδηλώσεις του νέου εν Χριστώ ανθρώπου και δίνει κανόνες ζωής, που δεν αποτελούν προϋπόθεση σωτηρίας των χριστιανών αλλά καρπό της σωτηρίας που φέρνει ο Χριστός.

Διάγραμμα του περιεχομένου

Κεφ. 1 – 2 Η υπεροχή και κυριότητα του Χριστού και έλεγχος των αιρετικών των Κολοσσών

1,1 – 1,2          Προοίμιο – χαιρετισμός

1,3 – 1,14        Ευχαριστία και προσευχή για Κολοσσαείς

1,15 – 1,23      Η κυριότητα του Χριστού και το προσωπικό του έργο επί της κτήσεως

1,24 – 1,29      Η διακονία του Παύλου για την αναπλήρωση του έργου του Χριστού

2,1 – 2,23        Η φιλοσοφία και εθελοθρησκεία των αιρετικών των Κολοσσών

Κεφ. 3 – 4 Πρακτικά παραγγέλματα

3,1 – 3,17        Ο θάνατος και η ανάσταση του πιστού δια του βαπτίσματος

3,18 – 4,6        Χριστιανικές σχέσεις μεταξύ συζύγων, γονέων και τέκνων, δούλων και κυρίων και μεταξύ των

4,7 – 4,18        Προσωπικοί χαιρετισμοί και επίλογος