Ιεζεκιήλ

Tο έργο κατατάσσεται στα Προφητικά Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, στην υποομάδα «Μεγάλοι Προφήτες». Την ίδια θέση έχει και στην εβραϊκή Βίβλο, ανήκει στην ομάδα «Προφήτες» και στην υποομάδα «Μεταγενέστεροι Προφήτες».

Ο προφήτης Ιεζεκιήλ, στη δράση και τις προφητείες του οποίου αναφέρεται το ομώνυμο βιβλίο, ήταν ιερέας και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα μετά την πρώτη κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 597 π.Χ. Εκεί κλήθηκε στο προφητικό αξίωμα το 593 π.Χ. και έδρασε μεταξύ των εξόριστων συμπατριωτών του.

Μετά την εισαγωγή,(κεφ.1-3) όπου περιγράφεται ένα μεγαλειώδες όραμα και η κλήση του Ιεζεκιήλ στο προφητικό αξίωμα, ακολουθούν οι προφητείες, οι οποίες εξαγγέλθηκαν κατά τις δύο περιόδους της δράσης του, πριν και μετά την οριστική κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους  το 587 π.Χ.

Κατά την πρώτη περίοδο της δράσης του εξαγγέλλει ο προφήτης την αναπόφευκτη καταστροφή της Ιερουσαλήμ εξαιτίας των αμαρτιών των κατοίκων της, διαλύοντας έτσι τις απατηλές ελπίδες των εξόριστων συμπατριωτών του, οι οποίοι πίστευαν ότι ο Θεός θα λυπηθεί τελικά την πόλη του και οι ίδιοι γρήγορα θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους. (κεφ.1-24)

Ακολουθεί μια συλλογή προφητειών κατά των γειτονικών με τον Ισραήλ λαών.(κεφ.25-32) Μετά την οριστική πτώση της Ιερουσαλήμ και την καταστροφή της αλλάζει και η αποστολή του προφήτη. Στόχος του κηρύγματος του(κεφ.33-39) είναι πλέον να στηρίξει και να παρηγορήσει τους απογοητευμένους συμπατριώτες του, να τους προετοιμάσει για τη νέα επέμβαση του Θεού και να θέσει τα θεμέλια της αποκατάστασης. Η αποκατάσταση αυτή εξαγγέλλεται με το μεγαλειώδες όραμα των οστών που αποκτούν και πάλι ζωή(κεφ.37.1-14)

Στο τέλος (40-48) ο προφήτης οραματίζεται τη νέα κοινότητα του Ισραήλ. Με κέντρο τον ανοικοδομημένο ναό της Ιερουσαλήμ, τον οποίο περιγράφει οραματικά με κάθε λεπτομέρεια, θα δημιουργηθεί μια νέα άγια κοινότητα, ξεχωριστή από τους υπόλοιπους λαούς.

Ο Ιεζεκιήλ δέχεται ότι η ανομία του λαού χρονολογείται από την αρχή της ιστορίας του. Παράλληλα τονίζει την ευθύνη που το κάθε άτομο έχει ξεχωριστά για τις πράξεις του και δίνει έμφαση στην ανάγκη εσωτερικής ανακαίνισης του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να κατανοήσει τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός ενεργεί στην ιστορία. Όσες φορές έσωσε ο Θεός στο παρελθόν το λαό του, δεν το έκανε από κάποια υποχρέωση, για να τηρήσει τις υποσχέσεις του, αλλά για τη δόξα του ονόματός του. Κατά ανάλογο τρόπο θα αντικαταστήσει την παλαιά με μια νέα διαθήκη, όχι ως επιβράβευση κάποιας επιστροφής του λαού προς αυτόν, αλλά ως χάρη. Αυτή την θεολογία της χάριτος θα αναπτύξουν αργότερα ποιο αναλυτικά ο ευαγγελιστής Ιωάννης και ο Απόστολος Παύλος.

Διάγραμμα περιεχομένου

Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 48 κεφάλαια:

Α΄ ΜΕΡΟΣ – Λόγοι του προφήτου προ της καταστροφής.

• 1:1-3:27: Εισαγωγή, κλήση και αποστολή του προφήτη.
• 4:1-24:27: Προφητικές απειλές κατά του ιουδαϊκού λαού, προαγγελία της βέβαιης καταστροφής της Ιερουσαλήμ, θάνατος της συζύγου του προφήτη.
• 25:1-32:32: Προφητείες κατά των γειτονικών λαών: Αμμωνιτών, Μωαβιτών, Εδωμιτών, Φιλισταίων, Τυρίων, Σιδωνίων και Αιγυπτίων.

Β΄ ΜΕΡΟΣ – Λόγοι του προφήτη κατά την πολιορκία και μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ.

• 33:1-35:15: Παραμυθητικοί λόγοι, είδηση για την άλωση, κατά των κακών ποιμένων και των Εδωμιτών.
• 36:1-37:28: Ευλογία και κάθαρση του Ισραήλ, το όραμα των ξηρών οστών, αποκατάσταση του ενιαίου βασιλείου.
• 38:1-39:29: Τα της εκστρατείας των Γωγ.
• 40:1-48:35: Προφητεϊαι περί τού νέου Ισραήλ καί τής θρησκευτικής καί πολιτικής αύτού αναδιοργανώσεως.