Προς Ρωμαίους

ΕΠΙΣΤΟΛΗ  ΠΡΟΣ  ΡΩΜΑΙΟΥΣ

Η προς Ρωμαίους επιστολή απευθύνεται στην εκκλησία της Ρώμης .Ο Παύλος την εποχή που γράφει την επιστολή έχει ήδη κηρύξει το ευαγγέλιο ‘από την Ιερουσαλήμ  ως την Ιλλυρία’ ( κεφ.15,19). Πρόκειται σε λίγο να κατευθυνθεί στην Ιερουσαλήμ για να φέρει τα βοηθήματα που συγκέντρωσαν οι χριστιανοί της Μακεδονίας και Αχαΐας για τους αδελφούς των Ιεροσολύμων και κατόπιν να ικανοποιήσει την από πολλά χρόνια σφοδρή επιθυμία του να δει τους χριστιανούς της Ρώμης και «να κατευοδωθεί» απ’ αυτούς στην Ισπανία (Ρωμ 15,23-26, & Πραξ 23,11).
Όλα αυτά τα στοιχεία μάς επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι ο απόστολος βρίσκεται προς το τέλος της γ’ περιοδείας και μάλιστα στην Κόρινθο (έτος 57). Εκεί γράφει την προς Ρωμαίους επιστολή, μετά από πλούσια ιεραποστολική και συγγραφική δραστηριότητα. Έχει ήδη κηρύξει το ευαγγέλιο στο ανατολικό μέρος της  αυτοκρατορίας και μετά το ταξίδι του στα Ιεροσόλυμα σκοπεύει να μεταθέσει την
ιεραποστολική του δραστηριότητα στη Δύση με πιθανό κέντρο τη Ρώμη. Με την επιστολή του θέλει να συστηθεί προσωπικά ενόψει της μελλοντικής του επίσκεψης αλλά και διότι έχουν ήδη διαδοθεί γι’ αυτόν ποικίλες πληροφορίες. Για το λόγο αυτό εκθέτει λεπτομερώς το «ευαγγέλιο» που κηρύττει.

Η προς Ρωμαίους επιστολή είναι η σπουδαιότερη σε θεολογικό περιεχόμενο και η μεγαλύτερη σε έκταση απ’ όλες τις επιστολές του Παύλου. Χαρακτηρίζεται συνήθως ως η «δογματική» ή το «Ευαγγέλιο του αποστόλου Παύλου». Ωστόσο η επιστολή αυτή δεν περιέχει σύνοψη της θεολογίας του, αλλά εκθέτει μια βασική πτυχή της
παύλειας θεολογίας. Τη δικαίωση του αμαρτωλού ανθρώπου με τη χάρη του Χριστού και όχι με τα έργα του νόμου. Το θέμα αυτό αναπτύσσει ο Παύλος μέσα στο πλαίσιο της θείας οικονομίας, ξεκινώντας από τον Αδάμ, που παρέβη την εντολή του Θεού και φθάνοντας στον έσχατο Αδάμ, τον Ιησού Χριστό, που αποκατέστησε
την παράβαση του πρώτου γενάρχη. Ο πρώτος έφερε το θάνατο στην ανθρωπότητα, ο «έσχατος» δώρισε πλουσιοπάροχα τη ζωή.
Εκείνο που ενδιαφέρει τον ιερό συγγραφέα δεν είναι να εξιστορήσει την προέλευση των δεινών της ανθρωπότητας αλλά να υπογραμμίσει τη δωρεά της ζωής που πηγάζει από το Χριστό. Το παρόν και το μέλλον της ζωής κατέχει το κέντρο του ενδιαφέροντος του και όχι το παρελθόν της φθοράς και του θανάτου.
Μπορούμε συνεπώς να υποστηρίξουμε πως το μήνυμα της επιστολής είναι ένα μήνυμα αισιοδοξίας: Όπου βασίλευε άλλοτε ο θάνατος, η αμαρτία και ο νόμος, τώρα δια του Χριστού αφθονεί η ζωή, η αγιότητα, η χάρη.

Η σωτηρία, δώρο της χάρης του Θεού προς την ανθρωπότητα, γίνεται κτήμα  του ανθρώπου με την πίστη στον Ιησού Χριστό. Έτσι, το Πνεύμα του Ιησού κάνει νεκρό για μας τον παλαιό κόσμο, μας ελευθερώνει από την αμαρτία, το νόμο και το θάνατο  και μας οδηγεί στην οικογένεια της αιώνιας αγάπης του Θεού:

Διάγραμμα του περιεχομένου

1 – 11  Ι. Το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία  όλης της ανθρωπότητας, Ιουδαίων και εθνικών:                                                                                                        

1,1 – 1,15      Προοίμιο

1,16 – 1,17    Επικεφαλίδα του θέματος της επιστολής

1,18 – 4,25    Θρησκευτική και ηθική κρίση των εθνικών και των Ιουδαίων

1,18 – 1,32    Η αμαρτωλή διαγωγή των εθνικών

2,1 – 3,8        Η θρησκευτική κρίση του Ισραήλ

3,9 – 3,20      Η ενοχή πάντων των ανθρώπων

3,21 – 3,31    Η λύτρωση με την πίστη στο Χριστό

4,1 – 4,25      Βιβλικό παράδειγμα λυτρώσεως ο Αβραάμ

5 – 11 Η δικαίωση και η κατάκριση (κύριο θέμα επιστολής)

Κεφ. 5 – 8       α) Ο γέρος Ισραήλ της χάριτος

Κεφ. 9 – 11    β) Η τύχη του Ισραήλ που κατακρίθηκε

5,1 – 5,21      Η δικαίωση και καταλλαγή με το νέο Αδάμ, το Χριστό

6,1 – 6,23      Η απελευθέρωση του πιστού από την αμαρτία και τη δουλεία δια του βαπτίσματος

7,1 – 7,25      Η απελευθέρωση από το νόμο (το τελετουργικό του νόμου)

8,1 – 8,17      Η νέα εν Πνεύματι ζωή του πιστού

8,18 – 8,30    Η πρόγευση της μέλλουσας δόξας

8,31 – 8,39    Η αγάπη του Θεού σύνδεσμος ενότητας

9,1 – 9,29      Η απιστία του Ισραήλ προς τον κυρίαρχο Θεό

9,30 – 10,4    Αιτία αποτυχίας του Ισραήλ

10,5 – 10,21 Η δικαίωση πάντων δια της πίστεως

11,1 – 11,12 Η σωτηρία του ελλείμματος του Ισραήλ

11,13 – 11,36 Η σωτηρία των εθνικών δια του μπολιάσματος στον Ισραήλ

12 – 16 ΙΙ. Καρποί της σωτηρίας:

12, –12,8     Η λογική λατρεία και τα χαρίσματα της διακονίας

12,9–12,21  Κανόνες πνευματικής ζωής

13,1–13,7    Υποταγή στην κρατική εξουσία

13,8–13,14  Η αγάπη ως «πλήρωμα του νόμου»

14,1–14,12  Σεβασμός της συνειδήσεως των αδυνάτων

14,13–14,23     Αποφυγή κατακρίσεως λόγω σκανδάλων

14,24 –14,26   Δοξολογία

15,1–15,13      Ανοχή στις αδυναμίες των αδελφών

15,14 –15,21  Η καύχηση του Παύλου για την ιερουργία του ευαγγελίου

15,22 –15,33  Ιεραποστολικά σχέδια του Παύλου, λόγια, προσευχή

16,1–16,16     Προσωπικοί χαιρετισμοί

16,17–16,20  Αποφυγή σκανδαλισμών

16,21–16,27  Νέοι χαιρετισμοί και τελική δοξολογία