Τα Πνευματικά Πνευματικώς ανακρίνονται

«Πνευματικά» λέμε τα άυλα αγαθά τα οποία προφανώς και δεν βλέπουμε, όμως τα περισσότερα απ’ αυτά μπορούμε να ερμηνεύσουμε. Τέτοια θεωρούνται η υπόληψη, η τιμή, η υγεία, η ελευθερία και ότι άλλο συμπεριλαμβάνεται στην σωματική, ψυχική, ηθική και κοινωνική ατομικότητα.

Είναι κι άλλα πάντως που λέμε «πνευματικά»…Αυτά σχετίζονται με το θείο, μπορούν και γίνονται «σκοπός και τρόπος ζωής», όμως ΔΕΝ φαίνονται στα μάτια μας ούτε μπορούμε να τα ερμηνεύσουμε, παρεκτός κι αν είμαστε «πνευματικοί…»

Ο «πνευματικός» άνθρωπος χαρακτηρίζεται κυρίως από ευρύτητα πνεύματος που τον οδηγεί σε αυτοεπίγνωση, ενεργητικότητα, αγάπη κ.αλ., πλην όμως λέει η Γραφή, πως όσα οι πιστοί εννοούν «πνευματικά», αυτά ερμηνεύονται από κείνους που έχουν το Άγιο Πνεύμα!

 Ο Φυσικός άνθρωπος που ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ είναι αδύνατον να εννοήσει

Ο Παύλος χαρακτηρίζει «ΦΥΣΙΚΟ» τον άνθρωπο που ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ! Μπορεί να είναι ακαδημαϊκός, φιλόσοφος, θεολόγος, διανοούμενος κ.α. αλλά πάντοτε θα διαφέρει με «το μωρό του Θεού καθώς ΕΙΝΑΙ σοφώτερον των ανθρώπων, και με το ασθενές του Θεού καθώς ΕΙΝΑΙ ισχυρότερον των ανθρώπων.» (Α΄Κορ.1:25) Γιατί; Διότι λέγει πάλι πως «τα μωρά του κόσμου εξέλεξεν ο Θεός διά να καταισχύνη τους σοφούς, και τα ασθενή του κόσμου εξέλεξεν ο Θεός διά να καταισχύνη τα ισχυρά, και τα αγενή του κόσμου και τα εξουθενημένα εξέλεξεν ο Θεός και τα μη όντα, διά να καταργήση τα όντα, διά να μη καυχηθή ουδεμία σαρξ ενώπιον αυτού». (Α΄Κορ.1:27-29) Ο απλός, ο καθημερινός άνθρωπος δηλαδή θα λέγαμε θεωρείται από τον Παύλο «πνευματικός» υπό την προυπόθεση να’χει πίστη στον Ιησού Χριστό και όχι ο σπουδαγμένος, για τον λόγο ότι δεν έχει το Πνεύμα...Όταν όμως το αποκτήσει όλα θ’ αλλάξουν γι’ αυτόν όπως και οι αντιλήψεις του! Αυτές κάνουν τον “φυσικό” άνθρωπο,-όπως τον ονομάζει,- να μην παραδέχεται την γνώση και τα δώρα Του Θεού, αφού για κείνον είναι μωρία και δεν μπορεί να τα καταλάβει, αλλά και γιατί αυτά τα πράγματα ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑΝΟΟΥΝΤΑΙ! (Α΄Κορ.2:10-16) Αντίθετα, αυτός που ΕΧΕΙ Πνεύμα Άγιο, καταλαβαίνει τα πάντα ανεξάρτητα από την μόρφωση που έχει, διότι όπως το έχει θέσει ο Κύριος, τα δικά Του πράγματα δεν χρειάζονται πανεπιστήμιο για να μάθει κάποιος, ν’ αγγίξει και να γευτεί την αγαθότητά Του όπως το ίδιο και την σωτηρία Του. 

Ο απόστολος Παύλος είναι ξεκάθαρος σ’ αυτό το ζήτημα, καθώς λέει πως «οι έχοντες το Πνεύμα κατανοούν τα πνευματικά», δηλαδή «εκείνα τα οποία οφθαλμός δεν είδε και ωτίον δεν ήκουσε και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν». (Α΄Κορ.2:13&9)

Η παραβολή του κρυμμένου θησαυρού παραπέμπει σ’ότι λέμε. Ο γεωργός που βρίσκει τον θησαυρό στον αγρό εκτιμά την αξία του και προκειμένου να τον κάνει δικό του πουλάει ότι έχει για να τον αποκτήσει! (Λουκ. 14:15) Πουλάει την όποια επιστημονική του κατάρτιση, πουλάει την οποιαδήποτε γνώμη η άποψη έχει και χαμηλώνει έως εδάφους, αφήνοντας χώρο στον Ιησού να υψωθεί. ΜΕ « μετάνοια και πίστη εις το ευαγγέλιον» μαθητεύει τα περί της βασιλείας του Θεού δια του πνεύματος του Ιησού Χριστού, εκτιμά την σωτηρία του και κατανοεί τον αγώνα που πρέπει να κάνει για να εξασφαλίσει την είσοδό του σ’ αυτήν, και αντίθετα με τον φυσικό η σαρκικό άνθρωπο, ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΓΗ ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ! (Μάρκ.1:15)

 Το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου

Η επιστημοσύνη του Παύλου, που σπούδασε «παρά τους πόδας του δασκάλου του Γαμαλιήλ», και η οποία του υπαγόρευε έναν ορθολογικό τρόπο σκέψεως, φαίνεται πως έπαψε να τον απασχολεί. Κατάλαβε, πως δεν ήταν αυτό το ΚΛΕΙΔΙ για να ξεκλειδώσει το «μυστήριο του Θεού και Πατέρα και του Χριστού»…Κι επειδή, ΔΕΝ μπορείς άλλα να λες κι άλλα να κάνεις, ο Παύλος ΑΦΕΘΗΚΕ στην διδαχή του Πνεύματος του Αγίου..! Ο ίδιος έλεγε σχετικά: «Μάλιστα δε και θεωρώ ότι τα πάντα είναι ζημία απέναντι στο έξοχο της γνώσης τού Ιησού Χριστού τού Κυρίου μου· για τον οποίο ζημιώθηκα τα πάντα, και θεωρώ ότι είναι σκύβαλα, για να κερδίσω τον Χριστό». (Φιλ.3:8) Η παραδοχή του αυτή που γι αυτόν υπήρξε στάση ζωής για τον καιρό της παροικίας του επάνω στην γη, τον έκανε «να πετύχει στον καλό αγώνα της πίστεως, να τελειώσει τον δρόμο του με χαρά και να προσδοκά μ’ ελπίδα το στεφάνι της δόξας από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό!» (Κολ.2:2,Α΄Κορ.1:21)

ΕΤΣΙ λοιπόν λέμε πως ούτε ο αγώνας που έκανε ο Παύλος ούτε κανενός άλλου θα ήταν δυνατόν να ευοδωθεί, χωρίς την ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ με το Άγιο Πνεύμα, τ’ οποίο είναι δώρο Θεού και δίνει απλόχερα σ’ όποιον το ζητάει από καρδιάς. Ο Ιωάννης ο βαπτιστής έλεγε πως «Δεν ΔΥΝΑΤΑΙ ο άνθρωπος να λαμβάνη ΟΥΔΕΝ, -πόσο μάλλον να γνωρίζει κανείς και τα βάθη του Θεού,-εάν δεν ήναι ΔΕΔΟΜΕΝΟ εις αυτόν εκ του ΟΥΡΑΝΟΥ»! (Ιωάν.3:27) 

Οι αποκαλύψεις του Πνεύματος σ’ εκείνους που έχουν Πνεύμα Άγιο

Ποιος από τους ανθρώπους ξέρει τα μυστικά του άλλου, εκτός από το πνεύμα τού ίδιου του ανθρώπου που είναι μέσα του; Έτσι, και τα μυστικά του Θεού ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μπορεί να ξέρει, παρά μονάχα το Πνεύμα τού Θεού.  ΕΜΕΙΣ όμως, δεν λάβαμε το πνεύμα τού κόσμου, αλλά το ΠΝΕΥΜΑ που ΣΤΕΛΝΕΙ ο Θεός, για να μπορέσουμε να μάθουμε αυτά που ο ίδιος ετοίμασε για χάρη μας. Έτσι μιλάω,(ο Παύλος) όχι με λόγια που διδάσκει η ανθρώπινη σοφία αλλά με λόγια που διδάσκει το ίδιο το Πνεύμα το Άγιο, συγκρίνοντας τα «πνευματικά προς τα πνευματικά»…Δηλαδή, ερμηνεύοντας τις αποκαλύψεις του Πνεύματος σ’ εκείνους που έχουν το Πνεύμα! (Α΄Κορ. 2:10-13)

Συμπεραίνουμε πως:

Όλ’ αυτά που ζούμε κι απολαμβάνουμε δια του ευαγγελίου, θα τα θεωρούσαμε από αόριστα έως φανταστικά εάν το ίδιο το Πνεύμα Του Κυρίου δεν υποδείκνυε τον Ιησού Χριστό, ως το μόνο πρόσωπο που πέρασε από τον κόσμο μας κι έδωσε ασφαλείς πληροφορίες για τον αληθινό Θεό και την Βασιλεία Του! Το ίδιο μαρτυρεί και ο Ιησούς περί του Πνεύματος! Τον ονομάζει «Παράκλητο» λέει ότι προέρχεται από τον Πατέρα Θεό όπως ο ίδιος, και πως «ΕΚΕΙΝΟΣ, το Πνεύμα της αληθείας», θα μαρτυρούσε γι αυτόν! Και πράγματι, όταν ήρθε ο καιρός της αναχωρήσεως του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας για τους ουρανούς, δεν άφησε την παραμικρή αμφιβολία μ’ όσα αποκάλυψε στους ανθρώπους, «αποδεικνύοντας εαυτόν Υιόν Θεού εν δυνάμει ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΩΣΥΝΗΣ διά της εκ νεκρών αναστάσεώς Του..!». (Ιωαν.5:36, 15:26, Ρωμ.1:4) Όλ’ αυτά εάν ανήκαν μόνο στον χώρο της σκέψης, κάθε φορά που θα τα επεξεργαζόμασταν θα μας έλεγαν διανοούμενους, φιλόσοφους, κ.αλ., επειδή όμως πρόκειται για εικόνες που δεν βλέπουμε αλλά πιστεύουμε πως υπάρχουν, τις εξηγούμε δια του Πνεύματος του Αγίου.  Ορμώμενος λοιπόν κάποιος από το Πνεύμα το Άγιο κατανοεί δια της πίστεως τον αληθινό Θεό, αποκτά «νουν Χριστού», το πεδίο των γνώσεών του πλαταίνει, εννοεί τους «θησαυρούς τής σοφίας και της γνώσης» του Θεού, και ανακαλύπτει σαν τον απόστολο Παύλο πως αυτά που θεωρούσε για τον εαυτό του κέρδη, ζημίωναν την σχέση του με τον Χριστό..!

Γιάννης Μαστοράκος