Έλθετε και ας αναβώμεν εις το όρος του Κυρίου…

Την ίδια στιγμή που ο κόσμος με βάση τις επιλογές που κάνει πνέει καθώς φαίνεται τα λοίσθια, ο λαός του Ιησού Χριστού πρέπει ν’ ανυψώνεται και να παίρνει την άγουσα που θα τον οδηγήσει στην εκπλήρωση των υποσχέσεων του Θεού! Μια εξ αυτών λέει πως «στις έσχατες ημέρες, τ’ όρος του οίκου του Κυρίου θέλει στηριχθή επί της κορυφής των ορέων και υψωθή υπεράνω των βουνών, και λαοί θέλουσι συρρέει εις αυτό…» (Μιχ.4:1)

Ο Θεός θα κάνει το μέρος του…

Ο Λαός του Θεού, τον οποίο αφορά αυτή η προφητεία, είναι αδύνατον από μόνος του να την εκπληρώσει…! Όπως και να’ χει τα γεγονότα πάντοτε θα μας ξεπερνούν, χωρίς να μπορούμε να τ’ αλλάξουμε..Πρέπει όμως να τα διαβάζουμε, έτοιμοι πάντοτε να συμμετάσχουμε θετικά σ’ αυτά όταν κι όποτε χρειάζεται, κατά την δύναμη του καθενός και σύμφωνα με τις γνώσεις η τις ευκαιρίες που μας δίνονται απ’ όποια θέση κι αν βρισκόμαστε. Ελάχιστα γνωρίζουμε με ποιο τρόπο ο Κύριος εκπληρώνει τις υποσχέσεις Του, αφού ενεργεί μυστήρια χωρίς να το καταλαβαίνουμε αλλά ξέρουμε ότι το κάνει, και ο λόγος είναι διότι πάντες πρέπει να’ ρθουν σ’ επίγνωση Θεού, και πάντες να γίνουν σύμμορφοι της δόξας του Χριστού, για να καρπωθούν απ’ ότι έχει αποφασίσει ΜΟΝΟ ευλογίες! Αυτό το λέω γιατί είμαστε εν μέσω ταλαιπωριών και τίποτα απ’ ότι προαναγγέλει ο Λόγος του Θεού δεν θα είναι στο μέλλον το ίδιο για όλους τους ανθρώπους, καθώς μ’ όσες δοκιμασίες περνάμε κι άλλες τόσες που καταφτάνουν, ποιος θα μπορούσε να τις αποφύγει αν δεν είναι του Κυρίου; Όπως μας τ΄ανήγγειλε το Πνεύμα το Άγιο πρόσφατα στην εκκλησία τα λέω..Έτσι λοιπόν ότι είναι έξω από την δική μας διαχείριση το αφήνουμε στον Θεό που “τα πάντα δύναται”, και τον οποίον φυσικά ποιο πολύ απο κάθε άλλον εμπιστευόμαστε. Όπως λέει κι ο προφήτης, “ΑΥΤΟΣ εξαρχής αναγγέλλει το τέλος, και από πριν ακόμα συμβεί οτιδήποτε, την βουλή Του στέκει και το θέλημά Του εκτελεί σ’ όσους “κάλεσε” για να Τον γνωρίσουν από κοντά…” Και ότι πάλι, ΑΥΤΟΣ που “καλεί” είναι ο ίδιος που πραγματοποιεί για λογαριασμό εκείνου που κάλεσε!(Α΄Θεσ.5:24, Α΄Κορ.1:9, Ησ.46:10) 

Ο λαός του Θεού ας κάνει το δικό του μέρος…

Αναμφίβολα στον χρόνο που ο ίδιος θα διαλέξει θα κάνει το μέρος Του, πλην όμως υποχρεούται να κάνει το δικό του μέρος και ο λαός Του, με τον οποίο έως τώρα εργάζεται για να κάνει τουλάχιστον εκείνα που μπορεί να διαχειριστεί…Κυκλοφορεί μια διδασκαλία που λέει πως «όλα θα τα κάνει ο Θεός» αλλά όπως είπαμε δεν πάει έτσι…Ο Θεός τα πάντα δύναται πλην όμως επειδή στον άνθρωπο έδωσε το αυτεξούσιο δεν τα κάνει όλα! Ως εκ τούτου ο λαός του Θεού συνεργάζεται μαζί Του, μαθαίνει δηλαδή απ’ αυτόν, αποκτά νούν και φρόνημα Χριστού προκειμένου να γίνει το «φως του κόσμου» για να λάμπει μπροστά στους ανθρώπους, για να είναι το «άλας της γης» που θα νοστιμεύει με τον λόγο του, και «πόλη κειμένη επάνω όρους» για να ξεχωρίζει με την παρουσία του!! Αν ήταν αλλιώς θα μας ήταν αχρείαστο το ευαγγέλιο, προφανώς και το παράδειγμα του Ιησού, ύστερα των αποστόλων και πάει λέγοντας…Η παραγγελία λοιπόν είναι να σκαρφαλώσουμε στο όρος του Κυρίου όχι για να εκπληρώσουμε την προφητεία αλλά για να γίνουμε μέρος της! Χρειάζεται προσπάθεια, όμως αξίζει, γιατί ο αγώνας της πίστεως είναι καλός όταν κανείς αγωνίζεται νομίμως…Να καταλάβουμε στο πνευματικό όρος περί του οποίου γίνεται λόγος την όποια θέση μας ανήκει αλλά προς Θεού, να μην μένουμε κάτω άπραγοι κι απαίδευτοι! Αυτό πάει να πει να βάζουμε στόχους, όπως επι παραδείγματι να μην ταυτιζόμαστε με το πνεύμα του κόσμου, (ιδέες, θεωρίες, μωρολογίες, μύθους κ.αλ.) ούτε να λυγίζουμε κάτω από τα στοιχεία του (υπέρκαταναλωτισμός,τζόγος, ηδονικά θεάματα, κοσμικότητες κ.τ.λ.).  ΣΤΟΧΟΣ κάθε πιστού είναι η ΕΝΑΡΕΤΗ ΖΩΗ, και η επιτυχία του Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΟΡΠΑΕΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ… Στην οικογένειά του, στους φίλους και συγγενείς του και στ’ αδέλφια του…Ας είναι οι οικείοι μας η πρώτη μέριμνά μας, και ας τους το δείξουμε με την συμπεριφορά μας! Οι προσφορές μας στον Κύριο τότε θα ‘χουν αντίκρισμα…Αυστηροί κριτές να γίνουμε με τούς εαυτούς μας κι όχι με τους αδελφούς μας η τους διπλανούς μας η άλλους συνανανθρώπους μας, θρησκευόμενους και μη..! Το μέτρημά μας και οι συγκρίσεις μας να’ ναι με το πλήρωμα του Ιησού και κανενός άλλου…! Οι πνευματικές θυσίες γίνονται δεκτές από τον Θεό και φέρνουν αποτελέσματα, στην περίπτωση που οι πιστοί επιρεάζουν για καλό τις ζωές των άλλων δείχνοντας σεβασμό, υπομονή, ανεκτικότητα και στο βάθος την σωτηρία του Θεού, σύμφωνα και με το παράδειγμα των αποστόλων..! Τέλος, για να «εισρέουν λαοί με την θέλησή τους εις το όρος του Κυρίου», όπως λέει ο Μιχαίας, θα πρέπει ο λαός του Θεού να κάνει ότι οφείλει…Οι σωσμένοι του Κυρίου “χρωστάμε” πολλά για να κάνουμε αντίθετα με το θέλημά Του πράγματα…

Επίλογος

Γνωρίζω πάρα πολύ καλά πως ότι προλόγισα είναι δύσκολο να εφαρμοστεί…Η ενάρετη ζωή, η καλή μαρτυρία, οι σχέσεις μας με τους οικιακούς μας, με το έργο του Θεού, με τους αδελφούς και προ πάντων, με μας τους ίδιους, αν βεβαίως αναγνωρίζουμε στον εαυτόν μας λάθη κι αναρωτιόμαστε τι πρέπει να κάνουμε μ΄αυτά…Ολα φαντάζουν σαν βουνό το οποίο,-εκ πείρας σας λέω,-ΔΕΝ πρόκειται ο Θεός να το εξαφανίσει, ούτε από τα μάτια μας ούτε από την ζωή μας, οπότε δεν απομένει κάτι άλλο από να το σκαρφαλώσουμε…

γιαννης μαστορακος

Σχόλια