Η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος
Ανάμεσα στις αμαρτίες, η Γραφή ξεχωρίζει μία ως ιδιαίτερα σοβαρή και ασυγχώρητη: Τη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, του Αγίου Παράκλητου. Ο Ιησούς είπε: «Πάσα αμαρτία και βλασφημία θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους· η δε βλασφημία κατά του Πνεύματος του Αγίου δεν θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους.» (Ματθ.12:31–32)
1. Η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος
Αφορά το ίδιο το Πρόσωπο του Αγίου Πνεύματος, Δηλαδή του Αγίου Παράκλητου και κατ’ επέκταση τις θείες ενέργειές Του! Η θεία ενέργεια είναι η δράση του Θεού στον κόσμο, ενώ τα Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας (Πατήρ, Υιός, Άγιο Πνεύμα) είναι ζώντα, προσωπικά όντα, με σχέση και βούληση.
Επομένως, όταν ο Κύριος μιλά για βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, εννοεί την κατά πρόσωπο ύβρη εναντίον Εκείνου που ελέγχει την αμαρτία, φωτίζει την αλήθεια και οδηγεί τον άνθρωπο στη μετάνοια. «’Οταν έλθει Εκείνος το Πνεύμα της αληθείας θα σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν». (Ιωάν.16:8–13)
Διά τούτο είπε ο Χριστός: «Σας λέγω, πάσα αμαρτία και βλασφημία θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους, η κατά του Πνεύματος όμως βλασφημία δεν θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους·και όστις είπη λόγον κατά του Υιού του ανθρώπου, θέλει συγχωρηθή εις αυτόν· όστις όμως είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι. (Ματθ.12:31,32)
Ο ευαγγελιστής Μάρκος σημειώνει: «ότι θα είναι ένοχος αιωνίου καταδίκης» (Μάρκ.3:29)
Παράδειγμα αυτής της ύβρεως βλέπουμε στον Ανανία και την Σαμφείρα οι οποίοι «εψεύσθησαν τω Πνεύματι τω Αγίω» (Πράξ.5:3,9)
2. Όταν αποδίδεται το έργο του Θεού στο κακό
Βλασφημία επίσης κατά του Πνεύματος είναι η συνειδητή και επίμονη απόδοση του έργου του Θεού στο κακό, όπως έκαναν οι Φαρισαίοι, όταν είπαν πως ο Χριστός «διά του Βεελζεβούλ εκβάλλει τα δαιμόνια» (Ματθ.12:24) η ότι «Πνεύμα ακάθαρτον έχει». (Μάρκ.3:30)
Με αυτόν τον τρόπο διαστρέφεται η αλήθεια και παρουσιάζεται το Άγιο έργο ως δαιμονικό, πράγμα που αποτελεί βαρύτατη ύβρη κατά του Θεού. Απορρίπτοντας το μέγα, πλατύ, εξαίσιο και παράδοξο έργο του Κυρίου, όπως πολύ παραστατικά και με δύναμη το περιγράφει ο προφήτης Ησαΐας, είναι σαν να ζει κάποιος σε πνευματική τύφλωση, απορρίπτοντας την φωνή και τον έλεγχο του Πνεύματος του Αγίου. (Ησ. 5:12)
Αυτή η εκούσια και διαρκής απόρριψη του Αγίου Πνεύματος καθιστά την αμαρτία ασυγχώρητη, όχι γιατί η θεία ευσπλαχνία έχει όρια αλλά γιατί ο άνθρωπος απορρίπτει το ίδιο το Πρόσωπο που ενεργεί τη συγχώρηση, συνειδητά και οριστικά. Γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται ως ασυγχώρητη.
Και τέλος
3. Όταν ο άνθρωπος αρνείται οριστικά την συγχώρηση
Είναι η τελική στάση της καρδιάς που ενώ γνωρίζει το φως το απορρίπτει…Είναι η καρδιά που δεν θέλει πλέον να μετανοήσει. Δεν είναι ασυγχώρητη γιατί ο Θεός δεν θέλει να συγχωρήσει αλλά γιατί ο ίδιος ο άνθρωπος αρνείται να δεχθεί τη συγχώρηση! (Ιωάν.1:14)
Η αμαρτία λοιπόν αυτή δεν είναι ένα στιγμιαίο σφάλμα ή μια απερίσκεπτη βλασφημία, αλλά μια πορεία αποξένωσης από το Πνεύμα, μια διαρκής αντίσταση στην αλήθεια και στην αγάπη του Θεού.
Ο Θεός «θέλει πάντας ανθρώπους να σωθώσι και να έλθωσιν εις επίγνωσιν της αληθείας» (Α΄ Τιμ.2:4), και γι’ αυτό, όσο υπάρχει διάθεση μετάνοιας, η πόρτα της χάριτος παραμένει ανοικτή.
Το μήνυμα του Κυρίου είναι προειδοποιητικό, όχι καταδικαστικό· δεν αποσκοπεί στο να γεννήσει φόβο, αλλά επίγνωση και σεβασμό προς τη θεία παρουσία, αφού μας καλεί να μείνουμε ευαίσθητοι στη φωνή του Αγίου Πνεύματος και να μην την απορρίψουμε ποτέ.
.Το Άγιο Πνεύμα είναι Εκείνο που μαλακώνει την καρδιά, οδηγεί στη μετάνοια και χαρίζει την αίσθηση της πατρικής αγάπης του Θεού. Όταν όμως ο άνθρωπος σκληρύνει την καρδιά του, όπως λέει η Γραφή: «Σήμερον, εάν ακούσητε της φωνής αυτού, μη σκληρύνητε τας καρδίας υμών» (Εβρ.3:15), τότε εμποδίζει ο ίδιος τη χάρη να ενεργήσει μέσα του.
Παρατήρηση: Όποιος, υπό αυτήν την έννοια, φοβάται μήπως έχει πέσει σε αυτήν την αμαρτία, στην πραγματικότητα δεν την έχει διαπράξει, γιατί ο φόβος αυτός δείχνει ότι το Πνεύμα του Θεού ακόμη εργάζεται μέσα του. Ο Θεός δεν εγκαταλείπει τον άνθρωπο που τον αναζητεί. Όσο η καρδιά παραμένει ευαίσθητη στην φωνή Του η πόρτα της ελπίδας δεν θα κλείσει ποτέ!
Γιάννης Μαστοράκος