Ο Θεός βλέπει, ακούει και απαντά
Μαρτυρίες Ζωντανής Πίστης. Κυριακή 11 Αυγούστου 2024, Γύθειο
Στη ζωή κάθε πιστού υπάρχουν στιγμές όπου ο ουρανός φαίνεται να ανοίγει για λίγο, αφήνοντας να περάσει ένα άγγιγμα παρηγοριάς, μια σιωπηλή απάντηση, μια βεβαίωση ότι ο Θεός όντως ακούει. Μια τέτοια στιγμή έζησα ένα βράδυ του Αυγούστου, στο Γύθειο, στο νοτιότερο άκρο της Πελοποννήσου.
Εκείνη την ώρα, στην τηλεόραση προβαλλόταν η μεγάλη φωτιά στον Βαρνάβα. Οι εικόνες καταστροφής, η αγωνία και ο πόνος των ανθρώπων με συνέτριψαν. Ένιωσα την ανάγκη να στραφώ στον Θεό με προσευχή. Με δάκρυα στα μάτια Του ζήτησα να ελεήσει τον λαό και να σταματήσει το κακό.
Μεταξύ άλλων, Του είπα:
«Είθε να υπήρχε ένας Ηλίας ανάμεσα στον λαό Σου, ειλικρινής, καθαρός και άγιος, που να Τον άκουγες· τότε, έστω κι ένα δέκατο απ’ όσα θα Σου ζητούσε, θα τα έκανες· γιατί έχεις έλεος και αρέσκεσαι να ελεείς τους ανθρώπους.»
Δεν πέρασαν πέντε λεπτά, και ένιωσα στην καρδιά μου μια καθαρή φωνή, απαλή και γλυκιά, να μου λέει:
«Υιέ μου, έχε θάρρος· ό,τι παρατηρείς με τους οφθαλμούς σου, το παρατηρώ κι Εγώ με τους δικούς Μου, και περισσότερο.»
Έμεινα σιωπηλός. Δεν ξέρω αν μπορώ να αποδώσω το βάθος αυτού του λόγου, αλλά εκείνη τη στιγμή κατάλαβα κάτι πολύ σημαντικό…Ο Θεός απαντά!
Ίσως όχι πάντα όπως εμείς περιμένουμε· ούτε με τρόπο άμεσο ή εύκολα κατανοητό. Μα η απάντησή Του υπάρχει, κι αυτή αρκεί για να στηρίξει μια ψυχή.
Εκείνο το βράδυ ένιωσα πως ο Θεός δεν αδιαφορεί για όσα συμβαίνουν στη γη. Παρακολουθεί, συμμετέχει, πονά μαζί μας. Όμως, σέβεται το αυτεξούσιο του ανθρώπου· δεν αφαιρεί την ελευθερία μας, ακόμη κι όταν αυτή οδηγεί σε καταστροφή. Ο άνθρωπος, αν και αναγνωρίζει την αδυναμία του, επιμένει συχνά να ενεργεί μόνος του — κι έτσι γεύεται τις συνέπειες των επιλογών του.
Και τότε γεννήθηκε μέσα μου η σκέψη:
Μήπως τελικά δεν είναι ο Θεός που δεν μπορεί, αλλά ο άνθρωπος που δεν θέλει;
Οι φωτιές θα σβήσουν, τα ερείπια θα μείνουν, μα ο Θεός θα συνεχίσει να παρατηρεί, να καλεί, να περιμένει. Θυμήθηκα έναν λόγο προφητικό που έχω ακούσει πολλές φορές:
«Δεινά, δεινά έρχονται εφ’ όλης της οικουμένης· και τις δύναται να εκφύγει ταύτα, ειμή όστις είναι εμού, λέγει Κύριος ο Θεός.»
Αυτή ήταν η εμπειρία μου!
Ενα μικρό άγγιγμα του Θεού μέσα στη νύχτα. Την καταθέτω με, ευγνωμοσύνη και ταπείνωση, για να θυμηθούμε όλοι πως, ακόμη και μέσα στις δοκιμασίες ο Θεός βλέπει, ακούει και απαντά.
Γιάννης Μαστοράκος