Πρέπει να πεθάνει ο σπόρος για να βλαστήσει

Όσοι γνωρίζουν τα μυστήρια της Βασιλείας των ουρανών και γεύονται τον αγαθόν Λόγο του Θεού, λένε πως για να βλαστήσει ο σπόρος της Βασιλείας χρειάζεται να σπαρθεί σε καλή γη…Από κει και ύστερα, όπως η γη κάνει τον σπόρο και βλαστάνει μεταμορφώνοντάς τον σε δέντρο κάρπιμο χωρίς να εννοούμε πως γίνεται αυτό, έτσι και η δύναμη του Αγίου Πνεύματος αυξάνει τον πιστό που δείχνει εμπιστοσύνη στον Κύριο και θέλει να ζει στο θέλημά Του..! Μιλάμε για την Δύναμη του μέλλοντος αιώνος την οποία σε λίγο καιρό από τώρα περιμένουμε να κυριαρχήσει, και που ο κόσμος δεν εννοεί αλλά χάρις σ’ αυτήν οι προσκεκλημένοι του Κυρίου καλύπτουν βήμα προς βήμα την απόσταση που τους χωρίζει από την αιώνια παρουσία του Αγίου Θεού μας, προχωρώντας από πίστη σε πίστη…!Τι κι αν πιέζεσαι από παντού αδελφέ μου η ακόμα και να διώκεσαι; Τι κι αν βρίσκεσαι σ’ αδιέξοδο η καμιά φορά ΠΕΦΤΕΙΣ ΚΑΤΩ; Το Πνεύμα το Άγιο ως απεσταλμένος Παράκλητος του Χριστού μας ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙ κάνοντας πράγματα θαυμαστά…! Είναι εδώ για να βρίσκεται κοντά σ’ εκείνους που χρειάζονται την βοήθειά Του και να οδηγεί στην σωτηρία όποιον την επιλέγει ως πρώτη του προτεραιότητα, μέχρι ο καλός αγώνας της πίστεως κάθε χριστιανού να λάβει τέλος έχοντας πετύχει τον σκοπό του που είναι η σωτηρία της ψυχής του! Όταν φτάσουμε στον τόπο που ετοίμασε για την εκκλησία Του και γίνουμε μέρος της δόξας Του, τότε θα καταλάβουμε ότι λέμε τώρα…! Προς το παρόν ευχόμαστε να ενωθεί ο Άγιος Λόγος Του με γη καλή και τις δικές μας καρδιές, για να φυτρώσει ο καινούργιος, ο ανακαινισμένος άνθρωπος, αυτός που εάν ζει στο δικό Του Φως, δεν έχει να φοβάται ούτε να κατηγορηθεί από κανέναν!

Πρέπει να πεθάνει ο σπόρος για να βλαστήσει

Καμιά φορά σκέφτομαι πως υπάρχουν περίοδοι της ζωής μας που μοιάζουν με γη πατημένη, που έχουν πέτρες και βγάζουν αγκάθια…Το λέω έχοντας ως παράδειγμα τον εαυτόν μου..! Καθώς αντιπαραβάλλομαι με τον σπορέα του ευαγγελίου, βλέπω με βάση τις προτεραιότητες που έβαλα στη ζωή μου πως δεν ωφελήθηκα στον χρόνο που πέρασε όσο θα’πρεπε από τον Λόγο του Θεού, αφού ο θησαυρός που εξ αρχής μου προσφερόταν από τον Κύριο παρέμενε για καιρό στο μεγαλύτερό του μέρος αναξιοποίητος..! Προς εντροπή το λέω…Αισθάνομαι πως θα μπορούσα να ‘χα κάνει πολλά περισσότερα για τον Ιησού Χριστό τον Σωτήρα που όμως δεν έκανα προβάλλοντας κατά καιρούς διάφορες δικαιολογίες! Γνωστά είναι τα λόγια, “η ελπίς αναβαλλομένη ατονίζει την καρδίαν..,” όπως το ίδιο και η ραθυμία που πολλές φορές μας διακατέχει. (Παρ.13:12) Λέω για πράγματα που θα’πρεπε να είχαμε κάνει χθές αλλά που καμιά φορά ζουν σαν σκιές στο μυαλό μας. στην καθημερινότητά μας, στα σχέδια που κάνουμε, στις ανολοκλήρωτες επιθυμίες μας, κι είναι εδώ αν και δεν θα’ πρεπε, για να τις προβάλουμε κάθε φορά που δοκιμαζόμαστε…Δεν θέλω να πω ότι ως προς τον καιρό θα’ πρεπε να είμασταν διδάσκαλοι αλλά γνήσιοι χριστιανοί τι στο καλό, αυτό να το αποδείξουμε..Έτσι λέω πρώτα στον εαυτόν μου…Συλλογίσου τι φταίει και δεν ανοίγεις διάπλατα την καρδιά σου για να βλαστήσει η σποριά του καλού γεωργού που ΤΩΡΑ είναι ο καιρός της, και κάνε ότι χρειάζεται πριν ο σπόρος της Βασιλείας εξασθενήσει τελείως με τα καμώματά σου…Ν’ ανασκουμπωθούμε όπως λένε στο χωριό μου, να κηρύξουμε εγρήγορση και ν’ αρχίζουμε να σκεφτόμαστε, όσοι σπρώχνουν στο πίσω μέρος της ζωής τους τα πράγματα του Θεού, μήπως και παίρνουμε βάρη που δεν μας αναλογούν η βάζουμε προτεραιότητες που μας αποπροσανατολίζουν μ’ αποτέλεσμα να εξαντλούμαστε, να σκανδαλιζόμαστε και να καταδικάζουμε τους εαυτούς μας σε πνευματική μιζέρια, εναντιούμενοι στους άλλους κι όχι στις επιλογές μας…! Κάτι όπως με τις πέτρες στον αγρό που αν δεν τις βάλεις στην άκρη εμποδίζουν τον σπόρο από το ν’ αναπτυχθεί, το ίδιο κι εμείς ανάλογα καθαρίζουμε την καρδιά μας μαθαίνοντας να εμπιστευόμαστε τον Κύριο..Αν έχει έτσι τότε καλώς, αν πάλι όχι, εύκολα τότε τα συναισθήματά μας μεταβάλλονται, το μυαλό μας σκοτεινιάζει κι εμείς ξεμακραίνουμε απ’ αυτόν και φοβόμαστε…Αγωνιούμε και σχεδιάζουμε, φροντίζουμε, υπερβάλουμε και δεν προσέχουμε την σποριά που πνίγεται «στ’ αγκάθια» των βιοτικών αναγκών κι ενός συστήματος που εκμεταλλεύεται τα πάντα..! Αν και οι συνθήκες είναι αντίξοες, οι δικαιολογίες μας πολλές και οι παραλήψεις μας άλλες τόσες, παρόλα αυτά ως χριστιανοί οφείλουμε να βρούμε τα πατήματά μας…! Μια ισορροπία σε σύγκριση πάντοτε με τον σπορέα της παραβολής καθώς ο κόσμος μας ξέμεινε από πρότυπα και καθαρές συμβουλές. Ξέρω πολύ καλά ότι  ΟΛΟΙ με τον έναν η τον άλλο τρόπο κάνουμε τα ίδια δρομολόγια κι ας μην το παραδέχονται ορισμένοι! Αναρωτηθείτε μόνο όσοι έρχεστε από τα παλιά πως ξεκινήσαμε και δείτε που βρισκόμαστε τώρα, και τότε θα καταλάβετε τι εννοώ… Κι αδιάφοροι έχουμε πιαστεί, και σε σκάνδαλα έχουμε βρεθεί, και σε περισπασμούς διάφορους έχουμε πέσει…Και κει στο χάσιμο απάνω, την ώρα που ο νους μας άσκοπα περιπλανιέται μπερδεμένος χωρίς να περιμένει κάτι σημαντικό η ακόμα χειρότερα εκεί που νομίζει κανείς πως όλα τελείωσαν, τότε όλα αρχίζουν και πάλι. Είναι ο νόμος της ζωής αυτός; Ο νόμος του Θεού; Έρχεται κάποια στιγμή που φανερώνεται ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μας που δείχνει με «καλή γη» κι αυτά είναι τα καλά νέα…! Τι κι αν χάθηκαν τα 2/3 από την σποριά, και πήγαν άλλα σε πατημένη γη κι άλλα σε πέτρες η σ’ αγκάθια, το ευτύχημα είναι ότι έμεινε υπόλοιπο…Για όποιου η καρδιά είναι διαθέσιμη μένει πάντοτε ένα υπόλοιπο από την σποριά…Το κάνει έτσι ο Κύριος επειδή ζούμε στην Χάρη Του..! Λίγοι σπόροι βρε αδελφέ, όσοι απομείνανε, τους οποίους με κάποιον τρόπο ΠΡΕΠΕΙ να διευκολύνουμε το φύτεμά τους σ’ αυτήνΚαι τι καλύτερο από το να κάναμε την πατημένη γη χωράφι καλό, τις πέτρες θρύψαλα και τ’ αγκάθια σκόνη. Στο τέλος πρέπει να πεθάνει ο σπόρος για να βλαστήσει.. Κι ο τελευταίος το ξέρει αυτό…Πρέπει να πεθάνει ο παλιός άνθρωπος και την θέση του να πάρει ο νέος ο εν χριστώ Ιησού που σαν να ‘πεσε σε φρέσκο και καθαρό χώμα ενδυναμώθηκε, κάνοντάς τον ν’ αναστηθεί στον καιρό του φέρνοντας καρπό! Πολύ πρόσφατα μας είπε ο Κύριος τα εξής και μ’ αυτό να κλείσω την πολυλογία μου τιμώντας Τον..” Δοκιμάσατε τας οδούς σας και είδατε πως αύται βαρείαι ήσαν…Τώρα αλλάξατε αυτάς, δοκιμάσατε τας ιδικάς μου και θέλετε ιδεί καλό!”

Ο Κύριος να ευλογεί τον λαό  Του

Μαστοράκος Γιάννης 

Σχόλια