Οι διώξεις των χριστιανών στην «μεγάλη θλίψη»
Ο Κύριος έχει προσδιορίσει έναν καιρό κατά τον οποίο το κήρυγμα του Ευαγγελίου θα φτάσει στο τέλος του. Όπως το ίδιο το Ευαγγέλιο ξεκίνησε από Αυτόν, έτσι και Αυτός θα το ολοκληρώσει. Η φράση “ότι αρχίζει ωραία, τελειώνει με πόνο” φαίνεται να περιγράφει την κατάσταση που θα επικρατήσει όταν το κήρυγμα του Ευαγγελίου ολοκληρωθεί, οδηγώντας σ’ ένα ζοφερό τέλος, ιδιαίτερα για όσους δεν πρόσεξαν όταν είχαν την ευκαιρία να σωθούν.
1. Προφητείες για την Πνευματική Κρίση
Ησαίας
«20. Όσοι απαξιώνουν τον νόμο και την μαρτυρία των προφητών, τον Λόγο του Θεού δηλαδή, αυτοί δεν έχουν το φως μέσα τους, την καθοδήγηση και παρουσία του Θεού!
- Και θα περάσουν από μεγάλες δυσκολίες και πείνα, κυριολεκτικά και πνευματικά…Στην απελπισία τους θ’ αγανακτούν και θα τα βάζουν με τους άλλους και με τον Θεό…22. Έπειτα, θα κοιτάξουν στη γη, θ’ αναζητήσουν δηλαδή ελπίδα και βοήθεια και δέστε, ταραχή και σκοτάδι και θάμπωμα αγωνίας· και θα εκβληθούν έξω στο σκοτάδι». (Ησ.8:20-22)
Αμώς
11«Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος ο Θεός, και θέλω εξαποστείλει πείναν επί την γήν· ουχί πείναν άρτου ουδέ δίψαν ύδατος, αλλ’ ακροάσεως των λόγων του Κυρίου.12 Και θέλουσι περιπλανάσθαι από θαλάσσης έως θαλάσσης, και από βορρά έως ανατολής θέλουσι περιτρέχει, ζητούντες τον λόγον του Κυρίου, και δεν θέλουσιν ευρεί…θα πέσουν και δεν θα σηκωθούν πλέον» (Άμ.8:11-14)
Η εικόνα που περιγράφεται, με σκοτάδι, πείνα, αγωνία κι εκδίωξη, είναι χαρακτηριστική μιας εποχής πνευματικής κρίσης, όπου η απομάκρυνση από το Θεό οδηγεί σε μία αδιέξοδη κατάσταση, γεμάτη πόνο και απελπισία. Σε αυτήν την οπτική, τα λόγια του Ησαΐα και του Αμώς, αντικατοπτρίζουν την αδυναμία να βρεθεί πνευματική τροφή όταν αυτή είναι πιο αναγκαία, και την έντονη απογοήτευση που έρχεται όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιούν την απώλεια αυτής της πνευματικής καθοδήγησης.
Όπως να δει κανείς τα ποιο πάνω λόγια, η φράση και μόνο «θα εκβληθούν έξω στο σκοτάδι» παραπέμπει σε μια περίοδο βαθιάς πνευματικής κρίσης και πλήρους αποξένωσης από το Θεό, στην οποία οι πιστοί που “δεν πρόσεξαν” θα βιώσουν πολύ μεγάλο πόνο και διωγμό.
2. Η Μετάβαση από τη Χάρη στην Θλίψη
Η αρπαγή της Εκκλησίας σηματοδοτεί τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην περίοδο της χάρης και στην περίοδο της μεγάλης θλίψης που θα ακολουθήσει. Όταν το κήρυγμα του Ευαγγελίου φτάσει στο τέλος του και οι πιστοί θα αρπαχτούν για να συναντήσουν τον Κύριο στον αέρα, τότε θα έχει ολοκληρωθεί η εποχή της χάρης, η οποία προσέφερε σωτηρία και παρηγοριά στους πιστούς. Αυτή η στιγμή θα είναι η ολοκλήρωση του έργου του Θεού πάνω στη γη για τους πιστούς, οι οποίοι θα απελευθερωθούν από τις δοκιμασίες, τους διωγμούς και τις αδικίες του κόσμου.
Μετά την αρπαγή, αρχίζει μια νέα περίοδος, γεμάτη θλίψη και πόνο για όλους τους ανθρώπους, χωρίς καμία εξαίρεση. Αυτή η περίοδος θα είναι ιδιαίτερα τραγική για εκείνους που γνώρισαν την αλήθεια του Ευαγγελίου, αλλά την αγνόησαν ή δεν της έδωσαν σημασία. Αυτοί θα βιώσουν τη φοβερή κυριαρχία του Αντιχρίστου και την ακραία δίωξη για την πίστη τους, καθώς ο κόσμος θα βυθίζεται όλο και περισσότερο στο σκοτάδι και την αποξένωση από τον Θεό.
Είναι σαφές ότι το γεγονός της αρπαγής διαχωρίζει δύο εντελώς διαφορετικές εποχές: την εποχή της χάρης, κατά την οποία η σωτηρία είναι διαθέσιμη για όλους, και την περίοδο της μεγάλης θλίψης, όπου η απομάκρυνση από τον Θεό και η έλλειψη πίστης θα οδηγήσουν σε φοβερούς διωγμούς και πνευματική καταστροφή.
3. Ο Αντίχριστος και οι Διωγμοί των Χριστιανών
Τι λέει ο Ματθαίος
«Τότε θέλουσι σας παραδώσει εις θλίψιν και θέλουσι σας θανατώσει, και θέλετε είσθαι μισούμενοι υπό πάντων των εθνών διά το όνομά μου». (Ματθ.24:9)
Το εδάφιο αυτό δεν αφορούσε κυριολεκτικά τους αποστόλους, τους μαθητές τους και τους επόμενους από αυτούς μαθητές του Χριστού, διότι αυτά τα γεγονότα δεν συνέβησαν κατά τη διάρκεια της εποχής τους. Το μέρος του εδαφίου που λέει, «και θέλετε είσθαι μισούμενοι υπό πάντων των εθνών» με κάνει να σκέφτομαι, ότι δεν έχει ξαναγίνει ποτέ, ούτε στα χρόνια των διώξεων από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες, οι χριστιανοί και όσοι μαρτύρησαν για τον Κύριο, να έχουν γίνει τα ποιο μισητά πρόσωπα στον κόσμο και μάλιστα με την σύμφωνη γνώμη όλων των εθνών. (Αποκ.11:10)
Αυτό έχει την εξήγησή του στο γεγονός, ότι δισεκατομμύρια άνθρωποι σ’ όλη την γη θα έχουν σύμφωνη γνώμη με τον αντίχριστο, οι όποιοι με την προτροπή του θα στραφούν με λύσσα εναντίον εκείνων που θα αρνηθούν να βάλουν το χάραγμά του και να προσκυνήσουν την εικόνα του με αποτέλεσμα, να μαρτυρήσουν για τ’ όνομα του Ιησού Χριστού με σκληρό και πρωτοφανή τρόπο. (Αποκ.17:6)
Τι λέει ο Μάρκος
«Όταν δε ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως, το λαληθέν υπό Δανιήλ του προφήτου, ιστάμενον όπου δεν πρέπει -ο αναγινώσκων ας εννοή- τότε οι εν τη Ιουδαία ας φεύγωσιν εις τα όρη».
Λέει δηλαδή, πως όταν έρθει εκείνη η ώρα που θα εμφανιστεί «το βδέλυγμα της ερημώσεως», θα πρέπει ν’ αφήσουν τα σπίτια τους, τους αγρούς τους, τα υπάρχοντά τους κι οτιδήποτε άλλο θα τους βάρυνε, για να μην τους προλάβει η θλίψη των ημερών εκείνων του αντίχριστου, που ο Θεός βέβαια για τους «εκλεκτούς» θα έβαζε τέλος περιορίζοντάς την μόνο σε επτά χρόνια. (Μάρκ.13:14-20)
4. Η Εξέλιξη της Προφητείας και η Σχέση με το Παρόν
Μια παρόμοια περιγραφή που κάνει ο Λουκάς, αφορούσε στα γεγονότα που συνέβησαν στους Ιουδαίους της Ιερουσαλήμ το 70μχ, η οποία αν και συμπίπτει με την περιγραφή του Μάρκου διαφέρει εντελώς από αυτή, εξ αιτίας των προσώπων που εμπλέκονται και των περιστάσεων που λαμβάνουν μέρος στην κάθε μια απ’ αυτές.
Ο Μάρκος π.χ. αναφερόμενος στα γεγονότα αυτά λέει, πως θα συμβούν με υπαιτιότητα του «βδελύγματος της ερημώσεως», υπονοώντας τον αντίχριστο όταν αυτός εμφανιστεί, ενώ ο Λουκάς μιλάει για «το πλήρωμα των εθνών» που θ’ ασχοληθούν ως κυρίαρχες δυνάμεις που θα είναι τότε, για την επανεγκατάσταση του λαού Ισραήλ από «διασκορπισμένος μεταξύ των εθνών» όπου βρισκόταν, στα πατρογονικά του εδάφη και πάλι, πράγμα που έγινε εν έτι 1947 με απόφαση του ΟΗΕ! Αυτή η εκπλήρωση δείχνει τη σύνδεση των γραφών με σύγχρονα γεγονότα και επιβεβαιώνει ότι η προφητεία του Λουκά έχει εκπληρωθεί και μάλιστα με μοναδικό τρόπο.!!! (Λουκ.21:24, Ρωμ.11:25)
Η πρόρρηση όμως του Μάρκου και του Ματθαίου δεν έχει εκπληρωθεί ακόμα, (Ματθ.24:15) αφού για να συμβεί αυτό, θα πρέπει οι άνθρωποι με τα ίδια τους τα μάτια να «δουν το βδέλυγμα της ερημώσεως». Ενός ανθρώπου με χαρακτήρα «βδελύγματος»…Ενός σιχάματος που θάρθει για να διώξει και ν’ ανατρέψει την πίστη των χριστιανών σε μια περιόδο πρωτοφανούς αγριότητας! Πιστεύω πως η φράση,”Όταν δε ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως’, απευθύνεται αρχικά στους μαθητές του Ιησού και στη συνέχεια σε όλους τους πιστούς, οι οποίοι θα κληθούν να αναγνωρίσουν τα σημεία της τελευταίας εποχής και να προετοιμαστούν πνευματικά, ΟΧΙ για να περάσουν την περίοδο της Μεγάλης Θλίψης αλλά για να την αποφύγουν δια της αρπαγής.
Πολλοί μπερδεύονται με το εδάφιο αυτό και πιστεύουν ότι η εκκλησία θα περάσει από τον αντίχριστο…Όσοι το πιστεύουν έτσι κι εντάξουν τον εαυτόν τους στην εποχή εκείνη, γρήγορα θα διαπιστώσουν, με πολύ άσχημο τρόπο βέβαια πως εκτός από το να «βλέπουν» το «βδέλυγμα», ταυτόχρονα θα νιώθουν και την «ερήμωση» της «μεγάλης θλίψεως». «Ο αναγινώσκων ας εννοή» ότι ο αντίχριστος δεν θ’ αφήσει ΚΑΝΕΝΑΝ… (Ματθ.25:11, Λουκ.13:25)
Ο ευαγγελιστής Μάρκος δηλώνει επίσης μ’έμφαση κάτι επίσης συνταρακτικό! ΕΧΕΙ βέβαια ξαναγίνει στο παρελθόν, αλλά όχι στην ΕΚΤΑΣΗ που θα πάρει ΤΟΤΕ το γεγονός, όταν θα «παραδώσει αδελφός τον αδελφό σε θάνατο, και πατέρας το παιδί· και θα επαναστατούν τα παιδιά ενάντια στους γονείς, και θα τους θανατώσουν».
Μόνο σε περίοδο που θα έχει χαθεί κάθε έλεγχος θα συμβαίνουν αυτά, για να δικαιολογηθεί εντελώς η ονομασία που της έχει δώσει η Αγία Γραφή ως την «μεγάλη θλίψη», (Αποκ.7:14) αφού τότε οι άνθρωποι θα έχουν χωριστοί σε πιστούς στον αντίχριστο και άπιστους σ’ αυτόν αλλά πιστούς στον Χριστό, με τους πρώτους να διώκουν και να χύνουν το άγιο αίμα εκείνων που θα είναι «μισούμενοι υπό πάντων». (Μάρκ.13:12-13)
Αυτή η θεώρηση επικεντρώνεται στην ανάγκη να παραμείνουμε πιστοί στην αλήθεια του Ευαγγελίου, να μην απομακρυνθούμε από τον Θεό και να προετοιμαστούμε για τα δύσκολα και σκοτεινά χρόνια που αναμένονται, σύμφωνα με τις προφητείες της Αγίας Γραφής, για να μας “φυλάξει εκ της ώρας του πειρασμού, ήτις μέλλει να έλθη επί της οικουμένης όλης, διά να δοκιμάση τους κατοικούντας επί της γης”(Αποκ.3:10)
Μαστοράκος Γιαννης
