Εξ Ύδατος και Πνεύματος

Το θέμα αυτού του άρθρου, αφορά την αναγέννηση του ανθρώπου από τον Λόγο του Θεού και το Πνεύμα το Άγιο! Θα ήλπιζα να γίνει το εφαλτήριο για σκέψεις που δεν κάνουμε, για κουβέντες που δεν λέμε και για αποφάσεις που δεν παίρνουμε! Υπάρχει κάποιος λόγος γι αυτό; Όπως το πιστεύω εγώ, ναι, και μάλιστα σπουδαίος…Διότι, μικρόν πράγμα είναι να ζητά κανείς τον Κύριο, να εργάζεται την σωτηρία του και ν’ απολαμβάνει τα δώρα που χαρίζει;(Ιωάν.5:39) Αυτές οι κινήσεις συμφιλιώνουν τον άνθρωπο με τον Θεό…ΑΥΤΕΣ πάλι τον ελευθερώνουν από την θέση της απιστίας, της ραθυμίας και των νεκρών έργων κι ΑΥΤΕΣ στο τέλος τον κάνουν να γίνεται οσμή ευωδίας του Χριστού στον Θεό. Οσμή ζωής για ζωή πρώτα για τον εαυτόν του κι ύστερα για όλους τους άλλους γύρω του! (Ιερ.21:8, Β΄Κορ.2:16, Πραξ.16:31, Κολ.2:19-22)

εξ ύδατος και Πνεύματος

Η Αγία Γραφή μάς αποκαλύπτει ότι η αναγέννηση έρχεται μέσω του Λόγου του Θεού: «Αναγεννήθητε, ουχί εκ φθαρτού σπέρματος, αλλά αφθάρτου, δια του Λόγου του Θεού του ζώντος και μένοντος εις τον αιώνα» (Α’ Πέτρ.1:23). Η μελέτη και η εφαρμογή του Ευαγγελίου οδηγεί τον άνθρωπο στη μετάνοια, στη μεταμόρφωση και τελικά στην αιώνια ζωή. Ο Ιησούς είπε: «Ερευνάτε τας Γραφάς, διότι εσείς νομίζετε ότι έχετε εν αυταίς ζωήν αιώνιον, και εκείναι

είναι που μαρτυρούν περί εμού» (Ιωάν. 5:39). Αυτός που θα τον έψαχνε θα τον εύρισκε στο ευαγγέλιό Του εκεί που υπάρχει δια Πνεύματος Αγίου! (Ιωαν.10:27,18:37) Όποιος το συνειδητοποιεί προχωράει σ’ αυτόν τον δρόμο, αφού ΔΕΝ υπάρχει άλλος που να οδηγεί στην ζωή και αποκτώντας δι αυτού τα «καλύτερα και συνεχόμενα» για την σωτηρία της ψυχής του, καταβάλει κάθε σπουδή για να φτάσει στο τέρμα του που είναι η Βασιλεία των ουρανών!(Ματθ.7:14, Ιωάν.14:6,Εβρ.6:9)

Η Δράση του Αγίου Πνεύματος

Το Άγιο Πνεύμα είναι ο παράγοντας που ενεργοποιεί την πνευματική αναγέννηση. Χωρίς το Πνεύμα του Θεού, ο άνθρωπος παραμένει σε πνευματική τύφλωση.

Με συντροφιά τον νέο Παράκλητο, Το Πνεύμα της Αληθείας κατά τον λόγο του Κυρίου κανένας δεν αφήνεται ορφανός. (Ιωάν.14:18)

Για την εύρυθμη λειτουργία του σώματος του Χριστού που είναι η εκκλησία διανέμει χαρίσματα κι ενδυναμώνει τα μέλη της…(Α΄Κορ.12:4, Λουκ. 4:14 κ.α.)

Διδάσκει και υπενθυμίζει. (Ιωάν.14:26) 

Καθοδηγεί (Ματθ.4:1) κι ελέγχει. (Ρωμ.9:1)

Αποκαλύπτει τα βάθη του Θεού. (Α΄Κορ. 2:11, Πράξ. 11:28)

Βοηθάει, παρηγορεί και προσεύχεται για εκείνους που πίστεψαν.  (Πράξ. 9:31, Ρωμ.8:26)

Ο Άγιος Παράκλητος είναι Εκείνος που μας μεταδίδει τις ιδιότητές Του που είναι σοφία, σύνεση, αποφασιστικότητα, δύναμη, γνώση, κρίσι Θεού και φόβος του Κυρίου (Ησ.11:2, 28:6)  και μας κάνει να καρποφορούμε, (Γαλ.5:22) για να προβαίνουμε από δόξα σε δόξα εωσού βρεθούμε στην δόξα Του Θεού!

Ο απόστολος Παύλος λέει: «Ο δε φυσικός άνθρωπος δεν δέχεται τα του Πνεύματος του Θεού, διότι είναι εις αυτόν μωρία, και δεν δύναται να γνωρίσει αυτά, διότι πνευματικώς ανακρίνονται» (Α’ Κορ.2:14).

Παραδείγματα Αναγεννημένων Ανθρώπων

Η Αγία Γραφή μάς δίνει πολλά παραδείγματα ανθρώπων που αναγεννήθηκαν μέσω του Λόγου του Θεού και του Αγίου Πνεύματος:

Νικόδημος: Όχι όπως τα ξέραμε…ν’ αλλάξουμε!

Αν έστω για λίγο αφήναμε τον ίδιο τον Ιησού Χριστό μέσα από την συνάντησή Του με τον Νικόδημο να μας εξηγήσει, τι ακριβώς σήμαιναν τα λόγια που του έλεγαν «Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή άνωθεν, δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού» και πως «εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού», ίσως να μην τον απορρίπταμε με την ευκολία που το κάνουμε αλλά όπως ο Νικόδημος, να τον επιβεβαιώναμε κι εμείς! (Ιωάν.3:3-5)

Ο Χριστός εξήγησε στον Νικόδημο ότι η γέννηση «εξ ύδατος και Πνεύματος» είναι απαραίτητη για την είσοδο στη Βασιλεία του Θεού! Αυτή η νέα γέννηση σηματοδοτεί τη ριζική αλλαγή του ανθρώπου, που εγκαταλείπει την παλιά φύση της αμαρτίας και γίνεται νέο κτίσμα εν Χριστώ (Β’ Κορ.5:17). Δεν πρόκειται για μια απλή βελτίωση της ηθικής συμπεριφοράς, αλλά για μια πλήρη πνευματική μεταμόρφωση.

Τι σημαίνει πνευματική μεταμόρφωση; Σήμερα, αν με κάποιο τρόπο μπορούσαμε να έχουμε τον Νικόδημο ανάμεσά μας, το πιθανότερο να μας έλεγε, «Παιδιά, όχι όπως τα ξέραμε…ν’ αλλάξουμε!» Θα το έλεγε αυτό, επειδή από κάποια στιγμή και μετά κατάλαβε ότι είχε διαφορετικά πράγματα στο μυαλό του. Όπως π.χ. πως ήταν δυνατό ένας άνθρωπος σαν αυτόν, καλός, γνήσιος Φαρισαίος, μέλος του συμβουλίου, ηγέτης του έθνους, να μη γίνει δεκτός με ανοιχτή αγκαλιά στην Μεσσιανική βασιλεία, έτσι ακριβώς όπως ήταν; Αυτό τον έκανε να αξιολογεί διαφορετικά τον εαυτόν του απ’ ότι αξιολογείται η είσοδος κάποιου από τον Κύριο στην βασιλεία του Θεού που απαιτούσε πλήρη πνευματική μεταμόρφωση κι επίγνωση της σωτηρίας του Ιησού Χριστού.

Παρά τις δυσκολίες που είχε η συνάντησή του με τον Ιησού, με τα τόσα διαφορετικά πράγματα που είχε στο μυαλό του, τις απορίες και τα ερωτηματικά του, ανέπτυξε μια σχέση αναγεννητική με τον Κύριο, που τον οδήγησε όχι μόνο να ΔΕΙ την βασιλεία των ουρανών αλλά και να βάλει τις βάσεις για να ΕΙΣΕΛΘΕΙ σε αυτήν. Η ΕΠΊΓΝΩΣΗ,-όπως έλεγε ο απόστολος Παύλος,- βρίσκεται στο «θεμέλιον» της πίστης που «άλλο ουδείς δύναται να θέση παρά το τεθέν, το οποίον είναι ο Ιησούς Χριστός» (Α΄Κορ.3:11)

Ο απόστολος Παύλος: Από διώκτης των χριστιανών, έγινε ο μεγαλύτερος κήρυκας του Ευαγγελίου, αφού συνάντησε τον αναστημένο Χριστό (Πράξ. 9:3-6).

Οι απόστολοι: Από απλοί ψαράδες και φοβισμένοι άνθρωποι, μεταμορφώθηκαν σε δυναμικούς μάρτυρες της πίστης μέσω της δύναμης του Αγίου Πνεύματος (Πράξ. 2:1-4). Ακολούθησαν άλλοι εβδομήντα οι οποίοι συναριθμούμενοι μετά των αποστόλων κι άλλων μαθητών σε σύνολο εκατόν είκοσι, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής των Ιουδαίων έλαβαν Πνεύμα Άγιο, έπειτα με μιας τρεις χιλιάδες ψυχές και απο τότε και κάθε μέρα ο Κύριος προσέθετε τους σωσμένους στην εκκλησία, βαπτίζοντάς τους με Πνεύμα Άγιο, για να μαρτυρούν το Ευαγγέλιό Του με δύναμη σ’ όλα τα έθνη και έως συντελείας του αιώνος τούτου.

Η Αναγκαιότητα της Αναγέννησης

Αναρωτιέμαι, τι άλλο ποιο σημαντικό υπάρχει εκτός από την σωτηρία των ψυχών μας; Το λέει και το τραγούδι…Να δεχτώ τις δεκάδες, εκατοντάδες θεωρίες κι αμπελοφιλοσοφίματα που δείχνουν έναν τρόπο την κάθε φορά για να περνάμε καλά σ΄αυτή την ζωή,- παρεκτός βέβαια της αμαρτίας- αλλά γιατί δεν κάνουμε το ίδιο ΚΑΙ για την ψυχή μας παριστάνοντας πως δεν υπάρχει; Εάν καθ’ υπόθεση δεχτούμε, πως ο Χριστός, -σαν αυθεντία που είναι,- έχει δίκιο όταν λέει, «τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο, ζημιωθεί όμως την ψυχή του,» (Μαρκ.8:36) εμείς όλοι, Μήπως να δίναμε προσοχή και να εξετάζαμε αν όντως η σωτηρία της ψυχής είναι το υπέρτατο αγαθό;

Στην περίπτωση αυτή η αναγέννηση δεν θα είναι έτσι απλά μια πνευματική εμπειρία αλλά η μόνη οδός προς τη Βασιλεία των Ουρανών. Μέσω του Λόγου του Θεού και του Αγίου Πνεύματος ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ που οδηγεί τον άνθρωπο στην αληθινή σχέση με τον Θεό και στην αιώνια σωτηρία.

Ας θυμόμαστε ότι «Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν την μετά της δικαιοσύνης, διά να ήναι τέλειος ο άνθρωπος του Θεού» (Β’ Τιμ. 3:16-17).

Γιάννης Μαστοράκος