Τότε πολλοί θα περιτρέχουν & η γνώση θ’ αυξηθεί (μέρος 2ο)
Η προφητεία: «Και συ, Δανιήλ, έγκλεισον τους λόγους και σφράγισον το βιβλίον, έως του εσχάτου καιρού· τότε πολλοί θα περιτρέχουν και η γνώση θα πληθυνθή».(Δαν.12:4)
Εκτιμάται ότι δόθηκε από τον Θεό, (η εικόνα του ανθρώπου «ντυμένος λινά»), (Δαν.10:6, Ιεζ.1:24, Αποκ.1:14) δια οράματος, (Δαν.10:4), τον τρίτο χρόνο του Κύρου βασιλιά της Περσίας, την 24η ημέρα τού πρώτου μήνα, δύο χρόνια δηλαδή μετά την επιστροφή των Ιουδαίων από την Βαβυλώνα στην Παλαιστίνη το 534π.χ., κι ενώ ο Δανιήλ στεκόταν κοντά στην όχθη τού ποταμού Τίγρη.(Δαν.10:1-4)
Ποιο είναι το δεύτερο μέρος της προφητείας
Στο πρώτο μέρος που λέει «και συ, Δανιήλ, έγκλεισον τους λόγους και σφράγισον το βιβλίον, έως του εσχάτου καιρού», εξετάσαμε σ’ άλλη ενότητα, για ποιο καιρό έπρεπε να κρατηθούν κλειστοί «οι λόγοι» του βιβλίου της προφητείας, τώρα, στο δεύτερο μέρος της προφητείας διερευνούμε: α) Το «ΤΟΤΕ» ως χρονικό σημείο η στιγμή η περίοδο του μέλλοντος, και β) σε συνάρτηση με τ’ οποίο «πολλοί θα περιτρέχουν και η γνώση θα πληθυνθή»!(Δαν.12:4) Θα έρθει δηλαδή «τότε» μια περίοδος μέσα στους έσχατους χρόνους, που θα χαρακτηρίζεται από το φαινόμενο οι άνθρωποι να «περιτρέχουν»,- εννοώντας την γη-, χρησιμοποιώντας νέα ταχύτατα και περισσότερο χρηστικά για όλο τον κόσμο μέσα επικοινωνίας…Αυτά δευτερευόντως θα ωφελούσαν τα μέγιστα στην «διάδοση και αύξηση των γνώσεων»!
Θα έλεγα, πως τουλάχιστον ως προς την διατύπωσή τους οι φράσεις, «πολλοί θέλουσι περιτρέχει» και «η γνώσις θέλει πληθυνθή», είναι καταπληκτικές, αφού ΔΕΝ θα μπορούσε να συμβεί το ένα εάν δεν γινόταν το άλλο.
Θέλω να πω ότι:
Η γνώση οφείλει την αύξησή της στα κάθε είδους μέσα επικοινωνίας, που με όσο ποιο ταχείς ρυθμούς αυτά διατρέχουν τον κόσμο, (περιτρέχουν) παρόμοια αυξάνεται και η ίδια σε όλα τα πεδία των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Η για να το πούμε αλλιώς: Η γνώση για να αυξηθεί και να διαδοθεί προκειμένου να ωφελήσει πραγματικά το σύνολο των ανθρώπων, χρειαζόταν μέσα επικοινωνίας.
Έτσι λοιπόν ο Δανιήλ, όταν αναφερόταν στην περίοδο που θα παρατηρούνταν αύξηση της γνώσης, ΔΕΝ εννοούσε π.χ. την εποχή που ο Αρχιμήδης γύρω στο 230 π.χ στις Συρακούσες, έβαζε τα θεμέλια μιας αρχής που αναφερόταν στην «άνωση» αλλά σε μια άλλη 2.100 χρόνια αργότερα, ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ για να φτιάξουν πλοία, υποβρύχια, πλωτές δεξαμενές, αερόστατα κ.αλ., αφού «τότε» ωρίμασαν οι συνθήκες και ποτέ προηγούμενα.
Είναι δύσκολο ν’ απαντηθεί τι ήταν εκείνο που έκανε τους ανθρώπους κι άργησαν να εφαρμόσουν και να τελειοποιήσουν την ποιο πάνω αρχή η και άλλες ακόμα που υπήρξαν,-είναι ένα πολύ καλό θέμα για συζήτηση και ίσως στο μέλλον να την κάνουμε,-διότι εκτός από τον Αρχιμήδη που αναφέραμε, εμφανίστηκαν πολλοί σπουδαίοι Έλληνες και ξένοι μαθηματικοί, φυσικοί, αστρονόμοι, μηχανικοί, ιατροί με ανακαλύψεις, ιδέες και προτάσεις, οι οποίες όμως ΔΕΝ υλοποιήθηκαν παρά μόνο στην εποχή μας! Είναι όμως πάλι γνωστό, πως η γνώση που ΔΕΝ διακινείται, αυτή καθηλώνεται. Με την έλλειψη μέσων επικοινωνίας και η μεγαλύτερη ιδέα παρέμενε όπως είχε, αφού δεν έφτανε στους κατάλληλους ανθρώπους για να εφαρμοστεί στην πράξη.
Σήμερα η γνώση δεν διαχέεται με τον ίδιο ρυθμό όπως στα αρχαία χρόνια, γιατί δεν χρησιμοποιεί τα ίδια μέσα επικοινωνίας μ’ εκείνη την εποχή, Και βέβαια, με κάνει να σκέφτομαι, πως αυτός μπορεί να είναι ο λόγος που κάνει την διαφορά με το χθες.
Ένα Χθες, που παρά τα σπουδαία μυαλά όπως παρατηρήσαμε, κράτησε την ανθρώπινη ιστορία για 6.000 χρόνια, ίσως και περισσότερα, σταθερά υποανάπτυκτη με κάρα, τόξα, βέλη, σπαθιά και ασπίδες κι
ένα Σήμερα, που χαρακτηρίζεται ως η εποχή των εφαρμοσμένων επιστημών και των μεγαλυτέρων τεχνολογικών επιτευγμάτων που γνώρισε ο πλανήτης, με το παράδοξο,- και πρέπει να το σημειώσουμε αυτό,- ότι «το ΣΗΜΕΡΑ», έχει ζωή μόλις 150 χρόνια ίσως και λιγότερο, καταλήγοντας ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ στο συμπέρασμα πως είναι το ίδιο με το «ΤΟΤΕ» της προφητείας που έλεγε ο Κύριος, αφού η γνώση άρχισε να διαφαίνεται ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ προς τα τέλη του 19ου αιώνα, όπως θα δούμε ποιο κάτω, με αποκορύφωμα την εποχή μας…
η τυπογραφία ως το πρώτο και κύριο μέσο επικοινωνίας
ΤΟ πρώτο σημαντικό επίτευγμα της παγκόσμιας ανθρώπινης ιστορίας ήταν η εμφάνιση της τυπογραφίας στην Ευρώπη που πραγματοποιήθηκε περίπου το 1448μ.Χ. από τον Ιωάννη Γουτεμβέργιο και το πρώτο βιβλίο που τύπωσε ήταν η Αγία Γραφή, (συμπτωματικά το αναφέρω) επτά χρόνια αργότερα, όταν τελειοποίησε πλήρως το σύστημά του. Έως τότε τα κάθε είδους συγγράμματα αναπαράγονταν μόνο από αντιγραφείς σε μοναστήρια και επάνω σε πάπυρους που όμως ήταν πολλοί ακριβοί για να είναι προσιτοί στον πολύ τον κόσμο. Η μαζική παραγωγή βιβλίων περιοδικών και εφημερίδων επέτρεψε τη γοργή μετάδοση και ανταλλαγή απόψεων, ιδεών και πληροφοριών, με αποτέλεσμα τη ραγδαία μετάδοση της γνώσης και την διεύρυνση τις πνευματικής καλλιέργειας, που έως τότε ήταν προνόμιο μόνο του κλήρου και των αριστοκρατών, οδηγώντας τους ανθρώπους στην περίοδο της Αναγέννησης. Έπρεπε δηλαδή, να περάσουν τέσσερις ακόμα αιώνες μετά την σπουδαία αυτή ανακάλυψη, ώστε εκεί γύρω στα 1850μ.χ., και μετά να συντελεστούν όλα τα επιτεύγματα που γνωρίζουμε σήμερα…!
κάποια άλλα παραδείγματα
Σήμερα άλλα μέσα επικοινωνίας είναι τα καράβια, τραίνα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, δορυφόροι, τηλέφωνο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, και τέλος το ιντερνέτ, που σε μια παγκοσμοιοποιημένη κοινωνία όπως είναι τα τελευταία χρόνια όλος ο κόσμος, η γνώση μεταφέρεται μέσα από ένα μόνιτορ και το κλικ ενός ποντικιού του υπολογιστή μας. Απίστευτα πράγματα!
Καταλαβαίνει κανείς πως δεν υπήρχαν ποτέ άλλοτε αυτά τα μέσα και μάλιστα όλα μαζί, παρά μόνο τώρα στις ημέρες που διανύουμε, πράγμα που τουλάχιστον εμένα με κάνει να πιστεύω, ότι ΤΩΡΑ ΕΚΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΣΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ ΠΟΥ ΛΕΕΙ «πολλοί θα περιτρέχουν και η γνώση θα πληθυνθή».
ΠΛΟΙΑ-ΚΑΡΑΒΙΑ
Θυμηθείτε μόνο για να φέρουμε μερικά ακόμη παραδείγματα, πως καράβια αξιόλογα όπως ήταν οι Ελληνικές τριήρεις και οι ρωμαϊκές γαλέρες που εμφανίστηκαν γύρω στα 500πχ. μπορεί να χρησιμοποιούνταν για εμπορικούς και άλλους σκοπούς, όμως δεν είχαν την ικανότητα να διασχίσουν τους ωκεανούς κάνοντας υπερατλαντικά ταξίδια, πράγμα που επετεύχθη τον 15ο και 16ο αιώνα με τις κοβέρτες και τα καρράκ των Άγγλων και των Ισπανών, εξακολουθώντας να είναι ως προς την κατασκευή τους από ξύλο. Χρειάστηκαν άλλοι τρεις αιώνες έως τα μέσα δηλαδή του 18ου αιώνα και κατά την διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης όπως ονομάστηκε αργότερα, για να δούμε το πρώτο πλοίο κατασκευασμένο από σίδερο και σφυρήλατο χάλυβα και να περάσουμε από τα κουπιά και τα πανιά στην ατμομηχανή.
Από τότε, δηλαδή από το 1850 μόλις 150 χρόνια χρειάστηκαν για να αντικατασταθεί το κάρβουνο από το πετρέλαιο, οι έλικες από τις τουρμπίνες και οι κλασικοί τρόποι πλοήγησης από τα συστήματα αυτοματισμού, για να φτάσουμε τέλος σε μια περιορισμένης έκτασης προς το παρόν τουλάχιστον πυρηνοκίνησης.
Διανύσαμε δηλαδή μια απόσταση 6.000 ετών από τις πρώτες υποτυπώδεις μορφές κάποιων πλοιαρίων που εμφανίστηκαν το 4.000πχ. στην Παλαιστίνη όπως λέγεται, για να μένουμε τώρα στις αρχές του 21ου αιώνα έκθαμβοι, από τις μοντέρνες και ποιοτικές κατασκευές που βλέπουμε, τους απίστευτους εξοπλισμούς που διαθέτουν και τα ογκώδη εκτοπίσματα που έχουν. Οι μετακινήσεις έως την άλλη άκρη του κόσμου δεν είναι πλέον προνόμιο των λίγων αλλά και των πολλών, πράγμα που επέτρεψε την μεταφορά γνώσεων και άλλων δυνατοτήτων από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Ο ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΣ
Η ατμομηχανή κορυφαίο επίτευγμα της ίδιας εποχής έφερε τον σιδηρόδρομο, για να φέρει κι αυτός με την σειρά του επανάσταση στις εμπορικές μεταφορές και στην διακίνηση ιδεών και γνώσεων, με το πρώτο τραίνο να εμφανίζεται το 1830 στην Μ.Βρετανία.
ΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Οι μηχανές εσωτερικής καύσης που ακολούθησαν, το αυτοκίνητο, η παραγωγή ηλεκτρισμού και ο τηλέγραφος του Mors, ο πρόγονος κάθε μορφής τηλεπικοινωνίας που έχουμε σήμερα, ενσύρματης, ασύρματης, fax η ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αντί των σημάτων με τύμπανα, καπνό και την λάμψη φωτιάς, εμφανίστηκαν στην διάρκεια της ίδιας πάλι περιόδου.
ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Ειδικά το αυτοκίνητο, κάτι σακαράκες όπως θα τις λέγαμε σήμερα, κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά στις αρχές του 1900 μόλις 10.000 κομμάτια κι αυτά κατά παραγγελία για τους πλούσιους της εποχής εκείνης, με τους περισσότερους ανθρώπους να τα δέχονται με καχυποψία, αφού ήταν για πολλούς «τ’αμάξια δίχως άλογα» και τα «οχήματα με τις λαστιχένιες ρόδες που γρύλιζαν», μιας και απ’ όπου περνούσαν έκαναν πανδαιμόνιο και άφηναν όπως έλεγαν χαρακτηριστικά τότε, «ένα κάρο βρώμα». Όμως παρά τις κοινωνικές του αστοχίες και τις θανάσιμές του ιδιότητες, αποδείχθηκε μια θαυμάσια τεχνολογική επίτευξη, αφού μαζί του έφερε τους αυτοκινητόδρομους, τις γέφυρες, τις σήραγγες και γενικά την πρόοδο στα ποιο απομακρυσμένα πλέον μέρη, εκεί όπου δεν μπορούσε να φτάσει ούτε ο σιδηρόδρομος ούτε τα πλοία, ενώ χρειάστηκαν 600.000 διπλώματα ευρεσιτεχνίας μόνο στις ΗΠΑ, (η γνώση θέλει πληνθυθή), για να γίνει από σακαράκα αεροδυναμικό αυτοκίνητο, με ασύλληπτους αριθμούς κυκλοφορίας σ’ όλο τον κόσμο.
ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ
Τ’ αεροπλάνα πάλι είναι καθαρά προϊόντα του 20ου αιώνα, που αναπτύχθηκαν όπως και τ’ αυτοκίνητα, χάρη στις μηχανές εσωτερικής καύσης που είχαν ήδη εφευρεθεί και στα τολμηρά εγχειρήματα κάποιων, όπως των αδελφών Ράιτ οι οποίοι πραγματοποίησαν την πρώτη πτήση το 1903. Μετά το γεγονός αυτό και εξήντα χρόνια αργότερα βλέπουμε τον άνθρωπο να πετά στα κράσπεδα του ηλιακού μας συστήματος και χάρη της διαστημικής έρευνας και τεχνολογίας ν΄αναπτύσσει τις παλαιές επιστήμες και ν’ ανακαλύπτει νέες και σύγχρονες εφαρμογές.
Δεν νομίζω πως χρειάζεται να εξηγήσουμε την πρόοδο της χημείας, της Ιατρικής, της αρχιτεκτονικής και τόσων άλλων επιστημών ακόμη, που άρχισαν να υποστηρίζονται πραγματικά από τις αρχές του 1900.
Επίλογος
Συμπεραίνουμε, πως το «τότε» της προφητείας φάνηκε «σήμερα», με την ταυτόχρονη αύξηση των γνώσεων των ανθρώπων και την επιτυχή προσπάθειά τους να εκμηδενίσουν τις αποστάσεις μεταξύ τους.
Άραγε, αυτά και πολλά άλλα σημεία που για μια πολύ μακρά περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας ΔΕΝ υπήρχαν, από «ΤΟΤΕ» που θα εκδηλώνονταν και ύστερα, θα σηματοδοτούσαν την αρχή του τέλους των «έσχατων καιρών» η «τις έσχατες μέρες» όπως αλλιώς λέγονται, για να οδηγηθούμε με γοργά βήματα, όπως ΠΑΡΑΤΗΡΟΎΜΕ με την έρευνά μας, στην «συντέλεια του παρόντος πονηρού αιώνα»;;;
Παρ’ όλα αυτά, θα είχε χρησιμότητα και όφελος η κατανόηση της προφητείας, μόνο εάν γινόταν εργαλείο προς σωτηρία κι όχι στείρα γνώση.Την απόδειξη σ’ αυτό την βλέπουμε από την ζωή του Δανιήλ και σ’ ότι καταλήγει λέγοντας για την εποχή που «πολλοί θα περιτρέχουν και η γνώση θ’ αυξηθεί», ΤΟΤΕ: «Πολλοί θα καθαριστούν, και θα λευκανθούν, και θα δοκιμαστούν· και οι ασεβείς θα ασεβούν· και κανένας από τους ασεβείς δεν θα καταλάβει· όμως, οι συνετοί θα καταλάβουν». (Δαν. 12:10)
Μαστοράκος Γιάννης