Τα Καλύτερα και Συνεχόμενα

Αυτό που ταιριάζει σ’ ανθρώπους που πέθαναν δια του βαπτίσματος στον θάνατο του Ιησού κι αναστήθηκαν κατά την ομοιότητα της αναστάσεώς Του σε μια νέα ζωή, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ! (Ρωμ.6:4) Με άλλα λόγια ο Κύριος, ζητάει από τον άνθρωπο που σώζει την ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, γι αυτό κι αμέσως, με την αναγέννησή του δηλαδή, του δείχνει ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ!

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΓΡΑΠΤΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ο Λόγος του Θεού παρέχει ΕΡΓΑΛΕΙΑ και ΜΕΣΑ που δυναμώνουν τον πιστό, ώστε αυτός να μην περπατάει πλέον, όπως κάποιοι που πόρωσαν τις καρδιές τους, παρέδωσαν τον εαυτό τους στην ασέλγεια και εργάζονται ακόρεστα κάθε ακαθαρσία. (Εφεσ.4:19) Έτσι μας λέει ο απόστολος Παύλος, καθώς επίσης κι ας το σημειώσουμε αυτό, έχοντας ο άνθρωπος του Θεού «τα καλύτερα και συνεχόμενα για την σωτηρία του», (Εβρ.6:9)  αυτά δηλαδή που έχουν ΣΧΕΣΗ κι είναι ΧΡΗΣΙΜΑ για την σωτηρία του, παύει από το να κλυδωνίζεται περιφερόμενος με τον ΑΝΕΜΟ κάθε διδασκαλίας και ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΩΝ που μηχανεύεται η απάτη των ανθρώπων. Αυτά υποδεικνύονται ΓΡΑΠΤΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ από τον Ιησού Χριστό και τους αποστόλους, για να μην έχουμε την παραμικρή αμφιβολία, ότι αγωνιζόμαστε μάταια, ωσάν να πυγμαχούμε στον αέρα αλλά και την ημέρα της παρουσίας του Κυρίου, ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ότι δεν θα βρεθούμε χωρίς ένδυμα γάμου, γυμνοί και εκτεθειμένοι! (Ματθ.22:12-13, 25:10,Αποκ.19:9)

Ο Χριστιανός αγωνίζεται νόμιμα, (Β΄Τιμ.2:5) προσπαθεί,(Α’Τιμ.6:12) κάνει καρπό που μένει,(Ιωάν.15:6,Γαλ.5;22) αντιπαρέρχεται τα παλαιά κάνοντας τα πάντα νέα!(Ρωμ.6:4,Β΄Κορ.5:17) Σ’ αυτό δεν είναι μόνος αλλά έχει και τον Θεό μαζί του, που τον οδηγεί από πίστη σε πίστη για την τελική σωτηρία και αιώνια δόξα στην βασιλεία των ουρανών..(Ιωάν.8:31,20:31, Β΄Πέτρ.1:19)

ΌΛΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Για τον μη αναγεννημένο χριστιανό, ΔΕΝ υπάρχει η παραμικρή ελπίδα να ευαρεστήσει Τον Θεό και στο τέλος να δικαιωθεί, αφού θα προσπαθεί πάντοτε,-αν το κάνει,- δια των έργων του νόμου να το πετύχει κι όχι δια της πίστεως στ’ όνομα του Ιησού Χριστού. (Ιωάν.3:3, Ρωμ.7:6, Β΄Κορ.3:6) Την αδυναμία του ανθρώπου να πλησιάσει ο ίδιος τον Θεό με τα καλά του έργα, την αναπληρώνει ο Κύριος με το θαύμα της αναγέννησης! (1Κορ. 2:10,13)

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ! Αυτός που ανταποκρίνεται στο ουράνιο κάλεσμα από τον Πατέρα Θεό, κατευθύνεται ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΤΟΝ ΓΡΑΠΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ, για να δει την αλήθεια και να ελευθερωθεί από την αμαρτία, στην συνέχεια, του ανοίγεται ο δρόμος της σωτηρίας! (Β΄Κορ.4:6,Εφε.2:8, Ιωάν.3:27)

Άρα λοιπόν:

1ον) Η «φανέρωση του Πνεύματος για πίστη στον αληθινό Θεό» πρέπει να ξέρουμε ότι δίνεται κατά ΧΑΡΗ κι έχει ξεχωριστή σημασία αφού:

α) Αυτή φωτίζει τους ανθρώπους, «ενν. αναγέννηση» (Εβρ.6:4, Γαλ.3:3, Εφε.2:8, Εβρ.10:32)

β) Τους κάνει να γεύονται τις επουράνιες δωρεές, «ενν. παρουσία Κυρίου, σωτηρία, ουράνια Βασιλεία και ζωή αιώνιο» (Πραξ.3:19, Ρωμ.5:9, Λουκ.17:20, Ιωάν.3:16)

γ) Το καλό Λόγο Του Θεού  «ενν. η αγία Γραφή η οποία είναι όλη θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση που γίνεται με δικαιοσύνη, για να είναι ο άνθρωπος του Θεού τέλειος, ετοιμασμένος για κάθε έργο αγαθό». (Β΄Τιμ.3:16, Ιωαν.17:17, Ψαλμ.119:105, Ησα.28:13, Ιερ.15:16, Ρωμ.10:8-9) και 

δ) τις δυνάμεις του μέλλοντος αιώνος.

Σ’ αυτό ας δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή καθώς ήταν και προτεραιότητα του αποστόλου Παύλου, ο οποίος έλεγε: «Σε σχέση δε με τα πνευματικά, αδελφοί, δεν θέλω να είστε σε άγνοια». (Α΄Κορ.12:1, Εφεσ.1:17, 3:16-19 κ.αλ.)

Έχοντας ο ίδιος εμπειρίες Του Πνεύματος, σύμφωνες μάλιστα και με το εξ αποκαλύψεως από Τον Θεό ευαγγέλιό Του, (Εφεσ.3:3) ερμηνεύει και εξειδικεύει τις δυνάμεις του «μέλλοντος αιώνος» τόσο απλά, που σ’ όλους σχεδόν τους αναγεννημένους  χριστιανούς φαντάζουν,- υποθέτω και σήμερα,- οικεία και προσιτά, αρκεί να μην φοβούνται τα βαθιά πνευματικά κολυμβήματα! (Ιεζ.47:5, Λουκ.24:49, Πραξ.2:1 κ.αλ.) Σε κάθε περίπτωση η φανέρωση του Πνεύματος δίνεται πρός το συμφέρον, όχι μόνο του ιδίου αλλά και όλου του σώματος του Χριστού.

Διαβάζουμε λοιπόν από την Α΄Κορινθίους επιστολή του Παύλου, κεφ.12 από το 8 εδ. Έως το 11

  1. Επειδή, σε άλλον μεν δίνεται διαμέσου τού Πνεύματος λόγος σοφίας, σε άλλον δε λόγος γνώσης, σύμφωνα με το ίδιο Πνεύμα·
  2. σε άλλον δε πίστη, διαμέσου τού ίδιου Πνεύματος· σε άλλον δε χαρίσματα θεραπειών, διαμέσου τού ίδιου Πνεύματος·
  3. σε άλλον δε ενέργειες θαυμάτων, σε άλλον δε προφητεία, σε άλλον δε διακρίσεις πνευμάτων, σε άλλον δε γένη γλωσσών, σε άλλον δε ερμηνεία γλωσσών·
  4. και όλα αυτά τα ενεργεί το ένα και το ίδιο Πνεύμα, που διανέμει, ξεχωριστά σε κάθε έναν, όπως αυτό θέλει. (Α΄Κορ.12:8-11)

Όπως φαίνεται κι από άλλα χωρία του Λόγου Του Θεού, το κήρυγμα της Βασιλείας των Ουρανών δεν θα μπορούσε να ξεχωρίσει και ούτε βέβαια ν’ αποδώσει καρπούς, εάν δεν συνοδευόταν από την δύναμη του Πνεύματος Του Αγίου, καθώς το μήνυμά του δεν αφορούσε επίγειες βασιλείες αλλά την βασιλεία των ουρανών.  Η αποστολή Του ΕΙΝΑΙ μεταξύ άλλων, η συγκρότηση της εκκλησίας του Ιησού σε σώμα Χριστού, (Ρωμ.8:29) στολισμένη με τα ιδιαίτερα, όπως είδαμε πνευματικά χαρίσματα, για το έργο τής διακονίας, την τελειοποίηση των αγίων και την διατήρηση των πιστών στην παρουσία του Κυρίου μέχρι την επιφάνειά Του! (Ματθ.10:8, 12:28, Μαρκ.3:15, Πραξ.5:15,19:22, Ρωμ.1:11, 12:6, Α΄Κορ.1:17, A΄Τιμ.4:14 κ.α.)

2ον) Τι άλλο εννοούμε ως «συνεχόμενα» για την σωτηρία;

Είναι κι άλλες «διδασκαλίες», από τον Λόγο του Θεού με τις στοιχειωδέστερες από τις οποίες να αποτελούν κατά τον απόστολο Παύλο, το βαρόμετρο για την σωστή εξέλιξη ενός χριστιανού. (Εβρ.6:1) Αυτές είναι:

α) Η  μετάνοια από νεκρά έργα

β) Η συγχώρεση των παλαιών αμαρτιών

γ) Η διδαχή των βαπτισμών «ενν. Το βάπτισμα στο νερό και στο Πνεύμα Το Άγιο» (Εβρ.6:2)

δ) Της επιθέσεως των χειρών

ε) Της επιφάνειας του Κυρίου «ενν. η αρπαγή της εκκλησίας, Δευτέρα Παρουσία»

στ΄)Της αναστάσεως των νεκρών «ενν. η πρώτη ανάσταση, η χιλιετή Βασιλεία του Χριστού επί της γης μετά πάντων των αγίων» και

ζ) Της αιωνίου κρίσεως. «ενν. ο διαχωρισμός των προβάτων από τα ερίφια, η είσοδος των αγίων στην ουράνια Βασιλεία και η πλήρης καταστροφή του παρόντος υλικού σύμπαντος κόσμου» (Ματθ.25:34)

Ο αναγεννημένος χριστιανός, θα πρέπει να βεβαιώνεται πάντοτε, ότι είναι στο πνεύμα της Καινής Διαθήκης, να εξετάζει κάθε μέρα τον εαυτό του εάν στέκεται στην πίστη και τέλος, χωρίς να μένει στάσιμος, οφείλει να προχωράει πάντοτε προς την τελειότητα. 

Τι σημαίνει αυτό; Εάν φωτίστηκε, εισήλθε στην χάρη του Θεού, αναγεννήθηκε και γεύτηκε την ομορφιά του Λόγου Του, είναι για να μάθει, ότι ο δρόμος που οδηγεί στην ομοίωση με το Θεό δεν είναι η έπαρση, αλλά η ταπείνωση, όπως μας την δίδαξε με το παράδειγμά του ο Ιησούς Χριστός (Φιλιπ.2:5-10, Ματθ.20:28)

Σημειώστε, πως όλα αυτά είναι ένα μέρος από κείνα που γράφτηκαν για να μας βοηθήσουν στην αύξηση της πίστεώς μας, προκειμένου αυτή να κινεί τις καρδιές μας στο να κάνουμε καλά έργα. Είναι και οι προτροπές των αποστόλων που ωφελούν την καθημερινότητα του χριστιανού, όπως επίσης και ο προφητικός λόγος, στον οποίον πρέπει να προσέχουμε “σαν τον λύχνο που φέγγει σε σκοτεινό τόπο”. Για τους λόγους αυτούς λέμε ότι προηγείται η πίστη από τα καλά έργα αλλά πάλι,χωρίς αυτά, η πίστη είναι νεκρά…! (Ιακ.2:14-22, Αποκ.2:5,9,13,19 κ.αλ.)

ΜΑΣΤΟΡΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Σχόλια