Το άχυρο και η Πέτρα

Από fonhbowntos.gr Αύγουστος 28, 2018 Σκεψεις & Σχολια

Είναι τυχαίο νομίζετε, που κάποιοι άνθρωποι περνούν τον καιρό τους διαβάζοντας «όλη την ώρα» την Αγία Γραφή; Άμα τους ρωτήσεις, θα σού πούνε, ότι αισθάνονται κι ευγνώμονες ακόμα, αφού εκτός των άλλων, έχουν από πρώτο χέρι-έτσι το πιστευουν,- πρόσβαση σ’ ΑΣΦΑΛΕΙΣ πληροφορίες!

Η αξιοπιστία της Αγίας Γραφής δοκιμάστηκε δια μέσου των αιώνων

Ποιος γνωρίζει πως, τα πρώτα βιβλία της Π.Δ. γράφτηκαν το 1500π.χ., για περιόδους 2500 χρόνια ακόμα ποιο πριν; Ποιος γνωρίζει, πως είναι από τα αρχαιότερα συγγράμματα, στα οποία οι πάντες καταφεύγουν για να θεμελιώσουν κι αυτοί με την σειρά τους, είτε θετικά είτε αρνητικά, τις δικές τους εργασίες-ακαδημαϊκές η μη- κι επιχειρήματα; Κάποιους τους κάνει και θαυμάζουν, κάποιοι άλλοι κινούν την κεφαλή τους, σε κάθε περίπτωση, όπως Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΈΤΣΙ ΚΑΙ Η ΙΔΙΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΩΝ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ! Οποιοσδήποτε επιθυμεί ν’ αυξήσει τις γνώσεις του και θέλει να μάθει για την δημιουργία του κόσμου η για την προέλευση του ανθρώπινου γένους, δεν έχει, παρά να προστρέξει στο βιβλίο της Γένεσης για ν’ ανακαλύψει πράγματα που θα του μείνουν μια ζωή. Θα τον ικανοποιήσουν λέτε; Θα καλύψουν τις υπαρξιακές του ανάγκες; Κοιτάξτε…Το είπαμε ήδη..Είναι κάποιοι που θα πουν το ΑΜΗΝ και θα αρκεστούν σ’ αυτά που διαβάζουν, αφού, κι αυτό είναι το μυστήριο, κάτι μέσα τους, μαρτυρεί, ότι είναι αλήθεια..! Γιατί,-και να μην το ξεχνάμε αυτό,- στον αντίποδα κυκλοφορούν θεωρίες, πολλές μάλιστα, οι οποίες σε γεμίζουν με σκουπίδια και πολύ αδιαφορία. Δεν θα μείνω σ’ αυτές αλλά συνεχίζοντας την ανάγνωση της Βίβλου, με την ίδια σιγουριά θα μάθουμε και για την εξέλιξη των πρώτων ανθρώπων, τον σχηματισμό τους σε φυλές, λαούς κι έθνη, την εγκατάστασή τους σε τόπους που ο ίδιος ο Θεός υπέδειξε, την συγκρότησή τους σε οργανωμένες κοινωνίες με τα ήθη, τα έθιμα, τον πολιτισμό και τον χαρακτήρα της εποχής τους κι άλλα πολλά! Λέγοντας αυτά,- και το εξηγώ ποιο κάτω,- δεν ισχυρίζομαι, πως η Αγία Γραφή είναι ένα κατ’ αποκλειστικότητα ιστορικό βιβλίο αλλά, ΟΤΙ Σ’ ΑΥΤΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ, ΕΙΝΑΙ «εμπνευσμένο από το Πνεύμα του Θεού κι είναι ωφέλιμο για την διδασκαλία της αλήθειας, για τον έλεγχο της πλάνης, για την διόρθωση των λαθών, για την διαπαιδαγώγηση μιας ζωής όπως την θέλει ο Θεός,» κάτι, που τους κάνει να την διαβάζουν ΚΑΙ ταυτόχρονα να την ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ! (Β΄Τιμ.3:16)

Η Πηγή των ζωντανών υδάτων που αναβλύζουν αιώνια

Έτσι λοιπόν, το πρώτο που καρπώνονται αυτοί οι άνθρωποι από την ενασχόλησή τους με την Παλαιά και Νέα Διαθήκη, είναι οι πολλές ευεργεσίες τους, που απλόχερα σκορπά σε όποιον τις επιδιώκει. Η μελέτη οδηγεί σε γνώση, η οποία όταν προέρχεται από την Αγία Γραφή αυτή οδηγεί στην πίστη. Όχι σε οποιαδήποτε πίστη αλλά σ’ αυτήν που φανερώνει τον Ιησού Χριστόν και τον θησαυρό της σοφίας, της γνώσεως και της αλήθειας που Τον ακολουθούν..! Όσοι γεύτηκαν τα συστατικά αυτής της πίστεως, ΕΙΔΑΝ Ν’ ΑΝΑΒΛΥΖΟΥΝ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΑ ΝΕΡΑ, από τα οποία όποιος πίνει, «δεν ξανά διψά στον αιώνα!» Πριν αφεθούν στην αγκαλιά τους χρειάστηκε να δείξουν αποφασιστικότητα και θάρρος, παρόμοιο με όταν μπαίνεις στα παγωμένα νερά ενός ορμητικού ποταμιού, με την διαφορά, ότι «τα ζωντανά νερά» για τα οποία λέμε, αυτά ξεχωρίζουν, όχι γιατί παγώνουν το σώμα αλλά επειδή με την ορμή τους απολεπτένουν την καρδιά, το πνεύμα και την ψυχή, αποκαλύπτοντας τα ΒΑΘΗ ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΑΣ. Εκεί είναι που το χρυσάφι καθαρίζεται από την σκουριά κι ο αδάμαντας από την λάσπη. Εκεί αποχωρίζεται το τίμιο από το αχρείο και κει πάλι ΠΑΥΟΥΜΕ να συγκρίνουμε τον εαυτόν μας με τον διπλανό μας η με τον αδελφό μας. ΣΤΟ τέλος, αυτός που θα πρέπει να φαίνεται μέσα μας είναι ο Χριστός. ΑΥΤΟΣ Ν’ ΑΥΞΆΝΕΤΑΙ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΕΛΑΤΩΝΌΜΑΣΤΕ. Ένα λουτρό παλιγγενεσίας από νερό και πνεύμα, από την γνώση του Λόγου του Θεού και την καθοδήγηση Του Πνεύματος του Αγίου, αυτό που έχει περισσότερο ανάγκη από κάθε τι άλλο ο άνθρωπος, για ν’ αποδιώξει ότι σαπρά φιλοξενεί μέσα του, που ενδεχομένως να μην ήξερε η να μην εννοούσε!

Ποιο πολύ κι από την εμπειρία μετράει η οδηγία Του Πνεύματος

Παράδειγμα σ’ αυτό έχω τον Σίμωνα η αλλιώς Πέτρο, όπως ονομάστηκε από τον Ιησού Χριστό, ο οποίος απ’ ότι διαβάζουμε, ίσως να ένιωθε για τον εαυτόν του, πως ήταν έμπειρος, έξυπνος, δυνατός κ.αλ., ΟΜΩΣ, η επαφή που ΚΡΑΤΗΣΕ με τον Ιησού Χριστόν τον έκανε να καταλάβει, πως για το έργο που τον προόριζε ο Θεός, όλ’ αυτά ήταν αδυναμίες κι όχι προτερήματα!! Απ’ όταν ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ στα χέρια του Κυρίου, Του μεγάλου Πλάστη μας και Δημιουργού, Εκείνος, τον σμίλεψε από την αρχή, σαν από άμορφη μάζα, όπως ο γλύπτης το γλυπτό του…Αποσπώντας τον από τον βράχο που φθειρόταν από κάθε άνεμο διδασκαλίας, τον προσήλωσε στην δική Του, δίνοντάς του έτσι την μορφή της πέτρας που θ’ άντεχε για κάθε τίμια χρήση κι όχι κάποιου χωρίς αξία που παρασύρεται σαν άχυρο!

Πόσο χρόνο πήρε στον Πέτρο για να ομολογήσει την θεότητα του Ιησού Χριστού;

Αντίθετα με το παρορμητικό παρελθόν του, Η στάση του Πέτρου ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ έγινε ποιο στιβαρή, ιδιαίτερα μετά και την παραδοχή της θεότητας του Ιησού! (Ματθ.16:16 κ.αλ.) Εδώ που τα λέμε, δεν ήταν και λίγο αυτό που ομολόγησε ο Πέτρος, διότι ενώ για πάρα πολλούς ανθρώπους το «φαινόμενο» Ιησούς είναι μέγα και θαυμαστό, και ως μυστήριο αποκεκαλυμμένο, γι άλλους, ακόμα και σήμερα, εξακολουθεί να παραμένει το ίδιο άλυτο! Η ποιο πάνω γνώση, -την οποία απέκτησε από την επιμελή σχέση του με τον Κύριο,- έκανε τον Πέτρο ν’ αποκτήσει προβάδισμα έναντι των άλλων αλλά ΔΕΙΤΕ, γιατί το σημαντικό είναι αυτό, ΕΝΕΠΝΕΥΣΕ ΚΑΙ ΕΝΘΑΡΡΥΝΕ τους υπόλοιπους μαθητές-παρ’ εκτός του Ιούδα,- ν’ ακολουθήσουν την ίδια ομολογία πίστεως! Ο ίδιος ο Πέτρος, ήταν αυτός που είπε στον Ιησού για λογαριασμό και των υπολοίπων μαθητών, «ΗΜΕΙΣ επιστεύσαμεν και εγνωρίσαμεν, ότι συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος.» (Ιωάν.6:69)

Οι μαθητές αναγνώρισαν στον Πέτρο πρωταγωνιστικό ρόλο

Τα γεγονότα που ακολούθησαν έδειξαν με τον καθαρότερο τρόπο, πως ο Πέτρος, παρέμενε πάντοτε η ψυχή της ομάδας των δώδεκα κι ας διολίσθησε το πόδι του με την επί τρεις φορές άρνησή του για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, όταν βρέθηκε και βρέθηκε όπως ξέρουμε σε δύσκολη θέση. Από τα παθήματά του όμως έμαθε, πως «τα πνευματικά ερμηνεύονται με πνευματικό τρόπο», καθώς  λέει και ο απόστολος Παύλος. Με την επιστροφή του απέδειξε, πως το σμίλεμα από το σκαρπέλο του Κυρίου δεν πήγε χαμένο! Ο Σίμων ο Υιός του Ιωνά, επέστρεψε ως Πέτρος και απόστολος του Κυρίου! Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός τον οποίον αρνήθηκε με τον χειρότερο τρόπο του είπε, «βόσκε τ’ αρνία μου,» δίνοντάς του πρώτο ρόλο σε ότι θα γινόταν από κει και ύστερα! Γιατί αυτό; Μα, από την αρχή, -κι ας το προσέξουμε αυτό,- ο Πέτρος αγκυροβόλησε στο λιμάνι που λεγόταν Ιησούς Χριστός, χωρίς να διστάσει ούτε στιγμή. Απέκτησε εξ όσων έπαθε στέρεες βάσεις, γι αυτό, αν και με κάποια μικρά διαλλείματα, είχε συνέχεια σ’ ότι έκανε...Οι «αδυναμίες» του, ήταν αδύνατον να σταθούν εμπόδιο στο έργο για τ’ οποίο ο Θεός τον προόριζε, γι αυτό κι όταν ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ, η παρουσία του ήταν, όπως η πέτρα επάνω στην οποία θα χτιζόταν η εκκλησία του Ιησού Χριστού. Ότι έγινε με τον Πέτρο γίνεται και με τον καθένα που σκύβει στον λόγο της αλήθειας. Αποκτά Νέα Μορφή… Γίνεται  άνθρωπος του Θεού, σκεύος εκλογής που θα εξαγγείλει τις αρετές του Κυρίου, κάποιος που δεν μένει ποτέ στάσιμος στην ΓΝΩΣΗ του Ιησού Χριστού…, κι ως επιβεβαίωση της αλλαγής του από το Πνεύμα το Άγιο, μέχρι και τις δυνάμεις που θα κυριαρχήσουν στον μελλοντικό αιώνα βλέπουμε να ενεργούνται σ’ αυτόν!

Ο Πέτρος, για να γυρίσω πάλι στο παράδειγμά μου, μετά την ανάσταση του Κυρίου και την έγχυση του Αγίου Πνεύματος, εκτός από εμπειρίες και γνώσεις διέθετε και ΣΟΦΙΑ, πράγμα που τον έκανε καλό οικονόμο της χάριτος του Θεού, όπως επίσης και περίσσιο  ΘΑΡΡΟΣ, για να αντιμετωπίζει με ψυχραιμία διωγμούς κι ότι άλλο προερχόταν από τους φανατικούς Ιουδαίους. Αντίθετα με το παρελθόν,  επιχειρηματολογούσε  για την θεότητα του ανθρώπου Ιησού, χωρίς να κρύβεται, χωρίς να Τον αρνείται πλέον! Όπως αποδείχτηκε από την σταύρωση του Κυρίου και αργότερα και από τον θάνατον τον δικό του, ένας τέτοιος ισχυρισμός για κείνες τις εποχές εξακολουθούσε να είναι πολύ επικίνδυνος.

ΟΤΙ μέχρι χτες φάνταζε αδιανόητο μεταξύ των μαθητών του Ιησού, πλέον αυτό δεν ίσχυε! (Λουκ.22:24) Οι πρωτοκαθεδρίες και το ποιος ήταν ο μεγαλύτερος και ο ποιο ευλογημένος ανάμεσά τους δεν υπήρχε πλέον. Ο Κύριος ότι έκανε με τον Πέτρο έκανε και με τους υπόλοιπους μαθητές. Δεν ξεχώριζε κανέναν! Οπότε, έχοντας ο καθένας απ’ αυτούς αποκτήσει τις δικές του εμπειρίες με τον Ιησού Χριστό, δεν έχουν κανένα πρόβλημα τώρα ν’ αποδεχτούν τον Πέτρο, ως κάποιον που θα μπορούσε να διαδραματίσει κεντρικότερο κι από τους ίδιους ρόλο στα δρώμενα και συνεσταλμένα σκεφτόμενοι, του άφησαν χώρο να τα διαχειριστεί, όπως ο Κύριος του αποκάλυπτε… Όσα λέμε, τα διαπιστώνουμε την ημέρα της Πεντηκοστής και τις επόμενες μετά απ’ αυτήν, καθώς βλέπουμε τους αποστόλους να στέκονται όλοι μαζί δίπλα του, με το ίδιο φρόνημα και τον Πέτρο να ξεχωρίζει! (Πράξ.1:15, 2:14 κ.αλ.)

Ο Ιησούς Χριστός δεν εργάζεται με δυνατούς αλλά με πιστούς 

Μ’ όσα μας αφηγείται η Αγία Γραφή συμπεραίνουμε, ότι ο Κύριος ΔΕΝ εργάστηκε με κάποιον δυνατό, με κάποιον σοφό, που να είχε τις γνώσεις και τα μέσα για να διαδώσει την διδασκαλία Του αλλά με έναν άνθρωπο, που είχε ένα και μοναδικό χάρισμα. ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ!!! ΌΛΑ Τ’ ΑΛΛΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ. Διακονίες, χαρίσματα και εξουσίες, όπως τα ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ, που του υποσχέθηκε στην συνέχεια της ομολογίας του και τα εφάρμοσε αργότερα ως απόστολος. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ! Όσες παλινδρομήσεις,-το λέω κομψά- έχουν παρατηρηθεί μέσα στον χριστιανικό κόσμο μέχρι σήμερα, είναι λόγο απουσίας τέτοιων εξουσιών, αφού οι άνθρωποι αρέσκονται στο ν’ αναδιανέμουν μεταξύ τους ΌΤΙ ΆΛΛΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠ΄ ΟΤΙ ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ…!

Πάρα πολύ ισχυρίζονται και σωστά λένε, ότι πρέπει να εφαρμόζουμε με ακρίβεια τον Λόγο του Θεού, να μην παρακάμπτουμε τα ουσιώδη του ευαγγελίου και βέβαια, να μην αναλωνόμαστε σε ισχυρισμούς που βυθίζουν σε ψέματα και αντιπαλότητες. Εάν ανατρέξετε στην εκκλησιαστική ιστορία, θα δείτε, ότι έχουν γίνει –και γίνονται- τα εντελώς αντίθετα. Οι άνθρωποι με πολύ βιασύνη, «εκπληρώνουμε» οι ίδιοι τις υποσχέσεις του Θεού, γι αυτό και μπερδεύουμε τις ανθρώπινες εξουσίες με αυτές που δίνει ο Θεός, δηλ. τις πνευματικές.  Έτσι όμως έχουμε αξιώματα χωρίς αντίκρισμα κι εξουσίες χωρίς δύναμη!!!

Όταν αυτά υπάρχουν στις εκκλησίες του Χριστού, τότε οι τελευταίες δεν αποπνέουν τον πρέποντα σεβασμό. Χωρίς το φρόνημα του Χριστού και τα χαρίσματα του Πνεύματος του Αγίου, είναι μοιραίο κάποια στιγμή να περιέλθουν σε αφανισμό, αφού, ότι δεν αναγεννιέται δια του κηρύγματος του ευαγγελίου, όπως μας έδειξε ο απόστολος Πέτρος, στο τέλος πεθαίνει… (διαβάστε από το άρθρο χριστιανισμός και η λογική των Σουπερ Μάρκετ)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΣΤΟΡΑΚΟΣ

Από fonhbowntos.gr Αύγουστος 28, 2018 Σκεψεις & Σχολια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ