Με τις εκκλησίες κλειστές
Ο Χριστιανισμός υπό Διωγμό;
Αυτήν την περίοδο, ακούγεται απ’ ορισμένους ότι ο χριστιανισμός βρίσκεται υπό διωγμό, κυρίως από εκείνους που μας κυβερνούν, λόγω του γεγονότος ότι οι εκκλησίες παραμένουν κλειστές εξαιτίας των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης. Ωστόσο, μήπως όλα αυτά τα λόγια και οι πράξεις, που μπορεί να θεωρηθούν υπερβολικές, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να αποπροσανατολίζουν και να διχάζουν τους απλούς πιστούς; Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τέτοιες αντιδράσεις μπορεί να γίνουν αφορμή για να βλασφημείται τ’ όνομα του Κυρίου, όταν, σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού, είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούμε στους νόμους και τις διατάξεις του κράτους.
2. Η Λεπτή Γραμμή Μεταξύ Πίστης και Πείσματος
Είναι σαφές ότι ο χριστιανός δεν υπακούει τυφλά τις εξουσίες, αλλά σύμφωνα με την διδασκαλία της Αγίας Γραφής, θέτει όρια, έως εκεί που θίγεται η ελευθερία της πίστεώς του. Ο μόνος που κινδυνεύει να χάσει την πίστη του μέσα σε τέτοιες καταστάσεις είναι ο αμαθής ή ο ασταθής στη γνώση του. Ο απόστολος Παύλος λέει: «Συ πίστιν έχεις; έχε αυτήν εντός σου ενώπιον του Θεού» (Ρωμ. 14:22). Η πίστη χωρίς λογική και σκέψη μετατρέπεται σε πείσμα και χάνει την αξία της. Ο Θεός απευθύνεται πάντα σε λογικούς ανθρώπους και όχι σε αδιάφορους και αλόγιστους. Αντί να ακούμε τις κραυγές που ακούγονται γύρω μας, καλύτερα είναι να κατανοούμε τις αποφάσεις των ειδικών. Αυτοί, μη γνωρίζοντας πώς αλλιώς να μας προστατεύσουν από την πανδημία του COVID-19, μας συνιστούν να τηρούμε μέτρα αποστασιοποίησης και να περιορίσουμε τις συναθροίσεις, γεγονός που οδήγησε και στο προσωρινό κλείσιμο των εκκλησιών.
3. Η Αντίδραση και οι Κίνδυνοι της Συνωμοσιολογίας
Είναι πράγματι ανησυχητικό όταν, αντί να υποστηρίζουμε τις προσπάθειες των αρχών, αντιδρούμε σε κάθε ανακοίνωση, δίνοντας προσοχή σε μυθοπλασίες, συνωμοσιολογίες και λανθασμένες ερμηνείες της Αγίας Γραφής από ορισμένους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε φανατισμό, ανυπακοή και έλλειψη λογικής σκέψης. Είναι δύσκολο να κατανοήσουμε πώς κάποιοι θεωρούν τους εαυτούς τους διωκόμενους από εκείνους που τους προστατεύουν, τοποθετώντας τους εαυτούς τους μεταξύ των μαρτύρων της πίστης που διώκονται από άπιστους κυβερνώντες. Εν τω μεταξύ, ενώ πολλοί ασχολούνταν με λόγια χωρίς ουσία, χριστιανοί από διάφορες ομολογίες σε όλο τον κόσμο νόσησαν από τον COVID-19, μερικοί μάλιστα έχασαν τη ζωή τους, παρά την πεποίθησή τους ότι δεν κινδυνεύουν.
4. Μαθήματα από τις Δύσκολες Εποχές
Στην αρχή επικράτησε σύγχυση, ακολούθησε έντονος ζήλος, και στη συνέχεια κάποιοι στράφηκαν σε αντάρτικες πρακτικές. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει ότι οι εκκλησίες πρέπει να παραμείνουν ανοιχτές και να λειτουργούν, καθώς «εκεί είναι διορισμένη η ευλογία από τον Κύριο»; Από την άλλη, ποιος δεν παρατήρησε ότι, μαζί με τις εκκλησίες, έκλεισε και η αγορά χωρίς διάκριση, για το καλό της υγείας του κοινωνικού συνόλου στο οποίο ανήκουν και αυτές; Αντί για αιώνια κλειστά, πρόκειται για μια προσωρινή λύση μέχρι να προστατευτούμε όλοι από το «κακό» που απειλεί να αλλάξει όχι μόνο τις συνήθειες αλλά και τις ζωές όλων.
5. Αναστοχασμός και Παράδειγμα από την Ιστορία των Χριστιανών
Ελάτε τώρα, σας παρακαλώ, οι πιστοί, και εσείς οι ζηλωτές—βάζω και τον εαυτόν μου μέσα—να θυμηθούμε κάποια πράγματα από τους αδελφούς μας που έζησαν σε πραγματικά δύσκολες εποχές. Αναλογιστείτε λοιπόν ότι οι χριστιανοί για αιώνες, ούτε εκκλησίες είχαν ούτε την Αγία Γραφή όπως την έχουμε εμείς σήμερα, κι όμως τίποτα απ’ αυτά δεν τους εμπόδιζε να ανανεώνουν τη σχέση τους με τον Κύριο καθημερινά! Αυτοί είχαν κατακόμβες… Εμείς την άνεση των σπιτιών μας! Αυτοί λαχταρούσαν έναν λόγο από κάποιον… Εμείς έχουμε όποιο κήρυγμα μας κάνει κέφι, απ’ όποιον θέλουμε κι όποτε το επιθυμούμε! Αυτοί είχαν κάποια σκόρπια κομμάτια περγαμηνών… Εμείς έχουμε όλες τις Γραφές σε όλες τις εκδόσεις και μεταφράσεις τους.
6. Συμπεράσματα: Πίστη και Υπομονή στις Δύσκολες Εποχές
Παρ’ όλα αυτά, εκείνοι είχαν δύναμη, εμείς όχι. Αυτοί ασκούσαν πίστη, εμείς όχι. Αυτοί ήταν ενωμένοι, είχαν σπλάχνα και αγαπούσαν, κατανοώντας ότι η πίστη είναι αδιάσπαστη από την αγάπη. Εμείς όχι. Σε αυτούς το Πνεύμα το Άγιο μιλούσε κι εκείνοι άκουγαν με προσοχή, κάνοντας ό,τι τους έλεγε. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς την εξάπλωση του χριστιανισμού σε όλο τον κόσμο, παρά τις εκατόμβες των μαρτύρων που είχαν; Θέλετε να μιλήσουμε γι’ αυτούς; Μάλλον όχι, γιατί ξέρετε τι σημαίνει να είσαι μάρτυρας την εποχή του Νέρωνα ή του Διοκλητιανού. Ο Κύριος, βεβαίως, μας παρηγορεί, υποσχόμενος πάντοτε ότι θα μας διαφυλάξει, τόσο από το κακό αυτό όσο και από όσα θα έρθουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσέχουμε, να μην σκανδαλίζουμε τους ανθρώπους και να ερεθίζουμε τις εξουσίες, δίνοντας κακή μαρτυρία.
γιαννης μαστορακος
