Στον απόηχο της Ανάστασης..

ΑΝΑΡΩΤΙΈΜΑΙ..!Εάν καθ’ υπόθεση, αυτές τις άγιες ημέρες του Πάσχα, το αιώνιο Πνεύμα του Ιησού μας Χριστού πέρναγε τις πόλεις και τα χωριά που γιόρταζαν προς τιμή Του την μεγάλη γιορτή της αναστάσεώς Του,άραγε, θα βρισκόταν για κάποιον; Έστω για έναν, που να Τον ζήταγε μ’ όλη του την καρδιάκαι να Τον εύρισκε;Έναν που να Τον έπειθε ν’ αλλάξει τα πράγματα για τους ανθρώπους προς το καλύτερο και ο Κύριος της δόξης να το έκανε..; Τα λόγια αυτά ήταν το καταστάλαγμα μιας προφητείας από Το Πνεύμα το Άγιο που ακούστηκε στην εκκλησία, τα οποία αφού πρώτα με προβλημάτισαν τώρα μ’έκαναν να τα καταγράψω. Γιατί; Μήπως βρει κάποιος κάτι καλό σ’όλα αυτά και τον ωφελήσει στον καθημερινό αγιασμό του. Εμείς βλέπετε, μπορούμε να πιστεύουμε ότι θέλουμε για τις σχέσεις μας με τον Θεό και να λέμε πως είναι καλές η οτιδήποτε άλλο, πλην όμως δεν είναι έτσι..Σημασία έχει τι λέει ο Θεός για μας, και Τον ευχαριστούμε πολύ που μας μιλάει απ’ευθείας δια του Πνεύματος, διότι όχι μόνο με τον τρόπο αυτόν επισφραγίζει τον Λόγο Του στις καρδιές εκείνων που τον ακούνε αλλά μας δίνει επί πλέον ερεθίσματα για να διορθώνουμε την οδόν μας.

Ας αναρωτηθούμε όλοι….

Τι μας λείπει..; Τι πρέπει να κάνουμε; Τι λόγους πρέπει να λάβουμε και να πάμε ενώπιόν Του για να Τον πείσουμε, να Τον συγκινήσουμε αν θέλετε, για ν’αλλάξει όλο αυτό που συμβαίνει για τους ανθρώπους, για την χώρα μας, για τις οικογένειές μας, για τον καθένα ξεχωριστά..; Τα γνωστά σ’ όλους μας τελευταία γεγονότα, δεν μου λένε πως ΒΡΗΚΕ ΚΑΝΈΝΑΝ για να Τον πείσει, ώστε αυτή την καταραμένη περίοδο για όλη την οικουμένη, να την αντιστρέψει σ’ ευλογία! Μήπως έχουμε έλλειμα αγάπης πρός Τον Θεό, πρός τον αδελφό προς τον πλησίον; Μήπως δεν είμαστε ενωμένοι με τον Λόγο και με Το Πνεύμα του Θεού; Πιθανόν…όλα είναι στο τραπέζι κι άλλα πολλά ίσως, διότι,-όπως το σκέφτομαι εγώ,- αν και πέρασαν δέκα χρόνια από τότε που έσκασε η οικονομική κρίσι του ’09, τι μεσολάβησε προς το καλύτερο; Δέκα χρόνια εορτών, προσευχών και ταμάτων…! Από πολλούς, από παρα πολλούς..Και τι έγινε; Τι μαντάτα μας ήρθαν; Θα περίμενε κανείς ειρήνη αλλά τώρα έχουμε πάλι πόλεμο…! Κοιτάξτε πως σήμερα, όλα κείνα του παρελθόντος δεν είναι τίποτα μπροστά στον άγνωστο κι αόρατο νέον εχθρό μας που ακούει στ΄όνομα Covid-19.. Αυτός ο τοσοδούλης ιός που δεν τον πιάνει το μάτι σου αποδείχτηκε ποιο δυνατός απ’ όλους, μας νικά κατά κράτος σκορπίζοντας φόβο, τρόμο και δεινά επάνω στην γη!Οι αναλυτές όλων σχεδών των ειδικοτήτων και πλήθος άλλων επαγγελματιών του είδους απ’ όλο τον κόσμο, πιστεύουν πως τα χειρότερα είναι μπροστά μας!Τι λέμε σ΄αυτήν την περίπτωση; Καλά ξεμπερδέματα..;

κάτι πρέπει να κάνουμε αλλά όχι αυτό

Είναι ο τρόπος του Θεού και ο τρόπος των ανθρώπων. Προσπαθούμε να κάνουμε την διαφορά αλλά δεν το πετυχαίνουμε. Άλλοι μπερδεύονται συνωμοσιολογώντας, κάποιοι άλλοι αδιαφορώντας, κι είναι και κείνοι που πρέπει να πάρουν μέτρα για να προφυλάξουν όλους. Τώρα πάνω σ’ αυτό να πω ότι περισσότερο στεναχωρηθήκαμε που μας περιόρισαν στα σπίτια μας απ’ ότιδήποτε άλλο..! Ήταν βέβαια και οι δουλειές μας που σταμάτησαν, καθώς και τα ψίχουλα που μας έδωσαν για χρήματα, αλλά βάζοντας την υγεία του συνόλου πάνω απ’ όλα, τι άλλο θα ‘πρεπε να κάνουν οι ιθύνοντες; Εγώ βέβαια πάντοτε λέω πως και πάνω από την υγεία είναι ο Κύριος που την χαρίζει αλλά ποιος με ακούει..Τέλος πάντων, πήραν οι άνθρωποι κάποια μέτρα περιορίστηκαν οι μετακινήσεις μας, έκαναν και κάποια άλλα για να κρατάμε αποστάσεις, πέσανε και μερικά απαγορευτικά, ήταν και ο Θεός όπως λέω που μας φύλαξε εδώ στην χώρα μας και μάλλον μέσα στην αναμπουμπούλα όλα καλά! Παρόλα αυτά σκυθρωπιάσαμε, εναντιωθήκαμε, και σε μερικές των περιπτώσεων ούτε καν βοηθήσαμε σ’ αυτό.Υπήρξαν κάποιοι που επειδή δεν ξεχυθήκαν στα ξέφρενα γλεντοκόπια τα οποία έπονται της αναστάσεως του Χριστού κοντέψαν να φρικάρουν.! Άλλοι επιχείρησαν να εκστρατεύσουν ο καθένας στα χωριά τους και στις πόλεις καταγωγής τους κάνοντας ντού στα διόδια κι ας ήξεραν ότι θα τους γυρίσουν πίσω και με πρόστιμο, κι άλλοι «είδαν» την χριστιανική τους συνείδηση, καθώς λόγων των μέτρων έκλεισαν εκτός των άλλων και τις εκκλησίες. Τότε τις ανακάλυψαν…! Την λειτουργεία, την κοινωνία, μια ζεστή αγκαλιά…Αντ’αυτών, μόνο κάτι αποστειρωμένα ευχολόγια του ποδαριού αντάλλαξαν, καθώς η ανάσταση του Κυρίου απαγορεύτηκε λόγω κορονοιού! Κάποιοι καινοτόμησαν αφού είπανε πως θα την κάνουν κάπου μέσα στον Μάιο…Επιμηκύναμε δηλαδή τον χρόνο παραμονής του Ιησού Χριστού στον τάφο από τρεις μέρες σ’ έναν μήνα…Αυτό κι αν είναι θαύμα! Η κάθε χριστιανική ομολογία εξακολουθεί να κάνει τα δικά της.. Δεδομένων των περιστάσεων θα’πρεπε οι Χριστιανοί να’μαστε σοβαροί, και να δίνουμε λύσεις αυτή την περίοδο, η για να το πω καλύτερα, μάλλον θα’πρεπε να προάγουμε το θέλημα του Θεού κάνοντας γνωστή την βουλή του Κυρίου εκεί που οι άνθρωποι δεν τα καταφέρνουν. Έγιναν κι άλλα ευτράπελα με τα οποία και οι άθεοι γελάνε μαζί μας..τέλος πάντων.. Η ΣΩΤΗΡΙΑ που φυτρώνει στις καρδιές όλων εκείνων που γεύονται την δύναμη της αναστάσεως του Ιησού Χριστού, διότι περί αυτού πρόκειται, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ από ΤΥΠΙΚΑ αμφιβόλου προελεύσεως, και ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ που δεν οδήγησαν έως τώρα πουθενά..!  Έχει ανάγκη όμως από το να λέμε ο ένας στον άλλο την αλήθεια. Θρηνούμε χωρίς δάκρυα μια φορά τον χρόνο ΑΥΤΟΝ που ζει εις τους αιώνες και δεν ξέρουμε το γιατί, ενώ θα’ πρεπε να λυπούμαστε επειδή και ο ίδιος μας λείπει και η σωτηρία που χαρίζει!

αιτίες και λύσεις

Τί συμβαίνει; Γιατί αυτά τα παθήματα; Ποιος έχει την γνώση να μας πει; Ο προφήτης, έχοντας επίγνωση των αποστασιών του Ισραήλ από τον Θεό,  λέει ότι αυτά συμβαίνουν, όπως άλλωστε και σε μας σήμερα, επειδή “αμαρτήσαμε”, κι επειδή “ασεβήσαμε”…Εγώ θα το διατυπώσω διαφορετικά χωρίς ν’ αναφέρομαι σε αποστασίες, αφού δεν είναι πρέπον για μένα να κρίνω κανέναν…Ποιος είμαι εγώ άλλωστε…Σκέφτομαι μόνο, μήπως στεκόμαστε μακρύτερα απ’ ότι θάθελε ο Κύριος, παρατηρώντας Τον ως άνθρωπο κι όχι σαν Τον Θεό της δόξης..; Μήπως μεγαλώνοντας το χέρι μας μικρύναμε το δικό Του; Μήπως λέω πάλι, υπερβάλαμε ως προς τις δυνάμεις μας; Από την μια μεριά εμείς από την άλλη ο Κύριος..Τέλος πάντων, ας αφήσουμε τις γκρίνιες κι ας κάνουμε κάτι ωφέλιμο..Ας σπέυσουμε προς το μέρος Του. Ο Ιάκωβος λέει, “πλησιάσατε σ’ Εμένα και θα πλησιάσω σ’ εσάς..” Τελικά όπως και να το σκέφτομαι, καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα. Είναι θέμα καρδιάς! Από αυτήν άλλωστε όπως λέει ο παροιμιαστής “προέρχονται όλες οι εκβάσεις της ζωής.” (Παρ.4:23) Η κατάσταση της καρδιά μας είναι αυτή που καθορίζει αποκλειστικά την σχέση μας μαζί Του, με βάση το μέγεθος της αγάπη μας στο πρόσωπό Του. Να θυμίσω πως ο Θεός από την μεριά Του έδειξε την αγάπη Του τόσο πολύ στον κόσμο, «ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον».(Ιωάν.3:16) Βλέποντας λοιπόν το εύρος της καρδιάς Του, πως γίνεται να μην θαυμάζουμε; Όταν πάλι βλέπουμε στην δική μας καρδιά, άραγε τι σκεφτόμαστε; Σέ κάθε περίπτωση, όπου είναι ο θησαυρός μας εκεί είναι και η καρδιά μας!

Γιάννης Μαστοράκος

Σχόλια