Μέρος 2ο: Έλθετε κι ας διαδικαστώμεν…
Η λήθη των ανθρώπων και η μνήμη του Θεού
Εμείς οι άνθρωποι ότι λάθη κάνουμε από τις σχέσεις μας με τους άλλους έχουμε την τάση να τα πνίγουμε σε κάποιο μέρος του μυαλού μας που ονομάζεται λήθη κι εκεί τα ξεχνάμε…Ωστόσο, για τους πιστούς αυτή η συμπεριφορά είναι λανθασμένη, καθώς, όπως λέει ο απόστολος Παύλος, «πάνω κι από τη συνείδησή μας είναι ο Κύριος».
Επομένως, αν εμείς οι ίδιοι δεν αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και απλώς προσπερνάμε αδιάφορα εκείνους που έχουμε βλάψει, χωρίς να επιδιώκουμε την συμφιλίωση και την αποκατάσταση της ειρήνης μαζί τους, τότε ο Κύριος θα μας φέρει αντιμέτωπους με τα έργα μας! Όσα λέω δεν αποτελούν απλώς σκέψεις αλλά εμπειρίες από λανθασμένες αντιλήψεις που καταλήγουν σε σχέσεις αδιέξοδες!
Η ώρα της προσωπικής κλήσης
Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2020, ο Κύριος μου φανέρωσε δια του Αγίου Πνεύματος την εξής προφητεία, η οποία αποτέλεσε και την αφορμή για να περιγράψω όσα ανέφερα μέχρι τώρα…
Η προφητεία:
«Ζω εγώ, λέγει ο Κύριος. Και θέλω καλέσει έκαστον εξ υμών προς εμαυτόν και θέλω διαδικαστεί μαζί του, για να δείξω εις αυτόν την οδό στην οποία περιπατεί, αν είναι εν Πνεύματι και αλήθεια. Έπειτα θέλω σας δώσει δύναμη, για να κάνετε όλο το θέλημά μου.»
Η δοκιμασία ως δρόμος καθαρισμού και όχι τιμωρίας
Το ρήμα «διαδικάζομαι» μπορεί να ερμηνευτεί ως μία ευκαιρία από τον Θεό, αν το αντιληφθούμε διαφορετικά και συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς έχουμε ανάγκη από Αυτόν κι όχι Εκείνος από εμάς. Διότι, καθώς κανείς δεν επιθυμεί να υποβάλει τον εαυτό του σε δοκιμασία, αναλαμβάνει ο Κύριος να το κάνει για εμάς, επιλέγοντας ο ίδιος τον τρόπο και τον χρόνο, ώστε τα πάντα να αποβούν προς το αγαθό. Αυτή ακριβώς την έννοια έχει το «θέλω καλέσει έκαστον εξ υμών προς εμαυτόν και θέλω διαδικαστεί μαζί του…»
Η προσωπική μαρτυρία της δοκιμασίας και του καθαρισμού
Πολλοί από εκείνους στους οποίους ο Θεός εργάζεται την καρδιά θα έχουν, πιστεύω, την ίδια άποψη μ’ εμένα για το τι μπορεί να σημαίνει το «θέλω διαδικαστεί μαζί του». Από τη στιγμή που έγινα αποδέκτης αυτού του μηνύματος σε προσωπικό επίπεδο, οι ταλαιπωρίες μου από τον Μάρτιο του 2020 μέχρι τον Δεκέμβριο και έως την παρούσα στιγμή δεν έχουν τελειωμό, σε σημείο να πω ότι, εκτός από αυτές, δεν έχω τίποτα άλλο να καυχηθώ!
Πιο συγκεκριμένα, στις 6 Μαρτίου 2020, ο Κύριος μου είπε: «Ελθών, υιέ, θέλω διαδικαστεί μαζί σου, θέλω κάμει την δίκη σου και θέλω εκτελέσει τας προς εσέ κρίσεις μου… Καθώς καθαρίζει τις μ’ επιμέλεια τον άργυρο για να είναι αυτός καθαρός, ούτως θέλω καθαρίσει εσέ, λέγει ο Κύριος. Θέλω σε κάμει καθαρότερο του χρυσίου…Ύστερον θέλω σε φέρει εις εμαυτόν, για να λάβεις δύναμη και να σε αποστείλω για το έργο το οποίο σ’ εκάλεσα..!»
Καθώς άκουγα τον Κύριο να μιλά έτσι, καταλάβαινα πως ο δρόμος μου θα στενεύει… Παρ’ όλα αυτά, οι ευλογίες του Θεού έρχονται ακόμη και όταν βρίσκεται κανείς στο χωνευτήρι του Πνεύματος!
Πως ο Θεός διαδικάστηκε με τον πεθερό μου
Θυμάμαι πως ο Κύριος μ’ αξίωσε να ζήσω από κοντά την Σωτηρία του πεθερού μου, ενός ανθρώπου που μέχρι την τελευταία στιγμή αντιστεκόταν στην αλήθεια του ευαγγελίου. Η αναφορά στον θάνατό του συνδέεται άμεσα με όσα λέγονται εδώ. Όταν ο Πεθερός μου διαγνώστηκε με καρκίνο τον Οκτώβριο του 2018 όλες οι προσευχές μου ήταν γι αυτόν. Πέρασαν τέσσερις με πέντε μήνες και κάποια στιγμή, μέσα στο 2019, ο Κύριος μου απάντησε δια Του Πνεύματος του Αγίου λέγοντάς μου: «Υιέ μου, όταν έρθει ο καιρός εγώ θα διαδικαστώ με τον υιόν μου αυτόν (ενν. τον πεθερό μου)».
Όταν η ασθένεια γίνεται όργανο σωτηρίας
Δεν καταλάβαινα τότε ακριβώς τι μπορεί να σήμαινε αυτό, παρόλα αυτά το φύλαξα, μέχρι τον καιρό που επτά μήνες αργότερα, ο πεθερός μου φαινόταν ότι πλησίαζε στο τέλος. Το προηγούμενο βράδυ, κι ενώ προσπαθούσα να κοιμηθώ εξαντλημένος από την αγωνία και τις προσευχές, ξαφνικά,- θα πρέπει να ήταν τρεισήμισι με τέσσερις το πρωί,-Το Πνεύμα το Άγιο με σήκωσε από το κρεβάτι με δύναμη, προκαλώντας μου την αίσθηση ότι κάποιος δυνατός άντρας με τράβηξε όρθιο…Η επαφή με το Πνεύμα το Άγιο ήταν τόσο έντονη που το ίδιο πετάχτηκαν από τα κρεβάτια τους τόσο η γυναίκα μου, δίπλα μου, όσο και η πεθερά μου από το διπλανό δωμάτιο. Αμέσως οδηγηθήκαμε δια του Πνεύματος στο δωμάτιο του πεθερού μου για να προσευχηθούμε….Όταν τελείωσα, ο πεθερός μου, αν και βρισκόταν σε μια κατάσταση που έμοιαζε με λήθαργο, ανασήκωσε το κεφάλι του και μ’ ευχαρίστησε που προσευχόμουν, δίνοντάς μου την εντύπωση,-μαζί και την χαρά- ότι άκουσε τα πάντα, μέχρι και την τελευταία μου λέξη!
Η θύρα της καρδιάς που άνοιξε
Τον αφήσαμε να ησυχάσει, κι εγώ πήγα στο διπλανό δωμάτιο και συνέχισα να προσεύχομαι…Τότε άκουσα Τον Κύριο να μου λέει: «Ιδού εγώ επισκέφτηκα τον υιό μου, και χτύπησα την θύρα της καρδιάς του να μου ανοίξει, για να εισέλθω εις αυτήν και να δειπνήσω μετ’ αυτού κι εκείνος μετ’ εμού…Και ούτος μου άνοιξε και δειπνήσαμε! Τώρα θέλω ειπεί εις αυτόν: Κάθισε στα δεξιά μου και μη φοβού πλέον, φάε από τα εδέσματα που ετοίμασα δι’ εσέ και αναπαύου εις τον αιώνα…!»
Ο Πεθερός μου την επόμενη μέρα κοιμήθηκε αναπαυμένος, μετά από μια δύσκολη αρρώστια, στην αγκαλιά του Κυρίου μας, αφού προηγουμένως βάπτισε την ψυχή του στο αίμα του Αρνίου.
Όταν συγχρονίζονται ο χρόνος του ανθρώπου και ο καιρός του Θεού
Έπρεπε άραγε να «διαδικαστεί» με τον Κύριο, κουβαλώντας αυτόν τον σταυρό της τρομερής ασθένειας; Ποιος ξέρει; Ο Κύριος είναι γνωστό πως ακούει προσευχές, γι’ αυτό και «διαδικάστηκε» μαζί του…Και αυτό έγινε την τελευταία ώρα…Τότε που το ρολόι του Θεού συγχρονίστηκε με τους χτύπους της καρδιάς του Παρασκευά του πεθερού μου…Και ιδού το αποτέλεσμα…Η αρρώστια του όσο σκληρή κι αν ήταν, ενήργησε σωτήρια γι αυτόν! Αυτό το συμπέρασμα έβγαλα, όχι μόνο από την δική μου εμπειρία αλλά κι από άλλες μαρτυρίες Του Πνεύματος του Αγίου από διαφορετικούς ανθρώπους, προς επιβεβαίωση των όσων μου είπε ο Κύριος!
Καθαρισμός, υπομονή και εμπιστοσύνη στους δύσκολους καιρούς
Υπάρχει λόγος που «διαδικάζεται» κανείς με τον Κύριο, καθώς αυτή η διαδικασία αφορά τον καθαρισμό της ψυχής, ώστε να έρθει σε ειρήνη με τον Θεό.
Δείτε τι λέει: προφητεία (08-12-20)
«Τις εξ υμών είναι άξιος να εισέλθει προς εμέ; Ειμί ο βαπτίζων το ιμάτιον αυτού εν τω αίματι του αρνίου. Δια τούτο, ούτω λέγει Κύριος ο Θεός. Λούσθητι, καθαρίσθητι και θέλω σας προσδεχτεί και πάλι…»
Μέσα στο χωνευτήρι του Αγίου Πνεύματος γίνονται όλοι οι καθαρισμοί και όσα ο Θεός επιτρέπει να περνάμε…Φαντάζει δύσκολο, όμως, μη έχοντας άλλο τρόπο, ας ανταποκρινόμαστε χωρίς να γογγύζουμε…Διότι η ίδια προφητεία επισημαίνοντας τους κακούς καιρούς που διανύουμε, καταλήγει λέγοντας: «Δεινά έρχονται έτι περισσότερα τούτων και τις δύναται να εκφύγει πάντα ταύτα ειμί εκείνος όστις είναι εμού. Μείνατε στην αγάπη μου. Ουδεμία τρίχα της κεφαλής σας θέλει πέσει άνευ του θελήματός μου».
Κλείνω όπως άρχισα: Η συνείδηση κάτω από το βλέμμα του Κυρίου
«Όποιος είναι εμού..», όποιος είναι του Κυρίου, όποιος ονομάζεται με τ’ όνομά Του, όποιος είναι μαθητής του Ιησού Χριστού, αυτός- και μόνο αυτός- θα δυνηθεί να εκφύγει απ’ όλα όσα συμβαίνουν στην οικουμένη!
Πλην όμως οφείλει, –για να τελειώσω όπως άρχισα,- να γνωρίζει ότι πάνω από την συνείδησή του είναι ο Κύριος. Κι επειδή ακριβώς είναι ο Κύριος, μας βάζει σε διαδικασία καθαρισμού για ν’ αμβλύνει τις μεταξύ μας διαφορές, να φέρει αποκατάσταση, ενότητα και το έργο της Σωτηρίας ποιο κοντά στους ανθρώπους, με θαυμαστά αποτελέσματα…Η «αυτογνωσία», είναι ένας δρόμος που αν δεν τον παίρνουμε από μόνοι μας, με τον ένα η τον άλλο τρόπο θα μας τον δείξει ο Θεός, σε όσους Τον αγαπούν.
γιαννης μαστορακος